Forty summers ago – July 5, 1977 – grand jury began hearing testimony, piercing, slightly, the ongoing Showalter hit-run cover-up in New London, CT        


Editor’s Note: The Showalter grand jury is noteworthy in that forces for justice – Judge Joseph Dannehy, Special Prosecutor Austin McGuigan and as many as 17 Connecticut State Police detectives – could only knock down some of the walls protecting New London Police, State’s Attorney C. Robert Satti, Asst. State’s Attorney Harold Dean, Judge Angelo Santaniello, former Mayor Harvey Mallove and others who escaped complete discovery. The cover-up continues to this day, highlighted by the suppression and disappearance of the grand jury transcripts.




The foundation for investigative reporting in this case was developed by John Peterson, who was managing editor of The Norwich Bulletin during the grand jury. The grand jury began hearing testimony on July 5, 1977
.








Special Prosecutor McGuigan became Chief State’s Attorney, then was fired after convicting appointees of the governor and many other public officials.

---
Chronology, Grand Juror Report, Follow-up Columns
Via
Law And Justice In Everyday Life, CT Law Tribune


F. Lee Bailey on Law and Justice in Everyday Life and the Showalter case:

This book - which is mainly about public officials, police, judges and lawyers either shaming or shining - is a good read. Many of the stories stand alone, like slices of life. Others will appear early in the book, with follow-up chapters later. The crown jewel, in my view, is his handling of the strange death of Kevin Showalter, who was slammed 50 feet down the road in New London, Connecticut on Christmas Eve 1973 while changing a tire on the traffic side of a parked car. For many years, Andy Thibault dogged a case which public officials seemed determined to let die, despite the presence of a likely suspect. He tells me his mentor, John Peterson, broke the case open and then handed over the torch. Joined by the victim's mother, Lucille, who revealed herself as a determined but delightful woman as the story unfolds, Andy beats up on police, prosecutors, judges and governors until finally there is action. Spurred on by an appointment hastened by Gov. Ella Grasso, Judge Joseph Dannehy conducted one of the most brilliant and thorough investigations I have ever seen. If this book were only about the Showalter case, it would be worth the price.

APPENDIX

THE SHOWALTER CHRONOLOGY – A FOUR YEAR SEARCH FOR JUSTICE


New London, Ct.

1973

December 24

Approximately 11:10 to 11:20 p.m. Kevin B. Showalter is killed. Car leaves scene. Only taillights observed by a neighbor.

There is much confusion. Mr. Showalter had been changing a tire on his companion’s car. His companion Debra Emilyta, was sitting about six feet away from the car on a stone wall.

Ms. Emilyta told police she heard a thud, but did not see the car which struck Mr. Showalter. She said she ran across the road, a well-lit section of Pequot Avenue near Plant Street, before seeing Mr. Showalter’s body.

Mr. Showalter’s body was thrown 22 feet from the believed point of impact, onto a sidewalk near a large tree. The police report prepared that night noted the deceased’s shoes were found 110 feet apart. Part of a leg bone was found 75 feet away.

Michael Buscetto of Mike’s Auto Body gives police body putty, apparently from the car which struck Mr. Showalter. The putty never made it to the police station. Det. Lt. Konstanty T. Bucko later denies its existence.

December 25

Autopsy performed. No trace of alcohol or drugs found. Cause of death listed as lacerated liver and broken neck.

In efforts to console Mrs. Showalter, friends, neighbors, witnesses and officials volunteer information about the accident. She quietly listens for about six weeks, taking it for granted that police are acting on the same information. December 26

New London police begin full-scale search for red car.

1974

February 6

FBI report describes paint particles on Mr. Showalter’s clothing as “racing green” or “forest green” used on 1968 Chrysler products.

February 7

Mrs. Showalter notes she had the impression local police were not actively pursuing the case. She began interviewing those persons who came to her voluntarily and made a written record of her findings.

During the next three weeks, Mrs. Showalter spends much of her time making telephone calls and knocking on doors. She and her youngest son Craig, then 14, visited a number of local auto dealers and garages. She said in most cases they were told police had not made any inquiries of them.

February 28

New London police conduct first interview with Harvey N. Mallove, the downtown merchant and former mayor and city councilor. Mallove stated he drove by Pequot Avenue near Plant Street shortly before 11:15 p.m. on Christmas Eve 1973. Seven people near the accident scene contradict what he said he saw.

April 20

Mrs. Showalter writes to State’s Atty. Edmund J. O’Brien, requesting a one-man grand jury investigation into her son’s death. O’Brien never responds.

On the same day, Atty. Thomas Bishop, representing Mrs. Showalter as the administratix of Mr. Showalter’s estate, asks Atty. Joseph Moukawsher to conduct a coroner’s inquest of the hit-run death.

April 23

Moukawsher agrees to conduct inquest but must confer with New London police before setting date.

June 4

Mrs. Showalter writes to New London Police Chief John J. Crowley, asking for a progress report on the investigation by his force. Crowley neither acknowledges receipt of letter nor responds. Copies of letter were sent to City Manager C. Francis Driscoll, and Abraham Kirshenbaum, then chairman of the City Council’s Public Safety Committee.

June 10

Mrs. Showalter asks Superior Court Judge Angelo Santaniello to call for a grand jury investigation.

June 24

Santaniello notes Moukawsher has agreed to conduct coroner’s inquest. He tells Mrs. Showalter, “If it appears that during any stage of this proceeding that any further intercession is necessary, appropriate action will be taken at that time.”

July 2

Mrs. Showalter writes to City Manager C. Francis Driscoll, asking for a report from his office assessing the police department’s handling of the case. She also asks for a reply to her June 4 letter to Police Chief Crowley.

July 9

Driscoll tells Crowley to prepare a complete report for Mrs. Showalter.

July 10

Bucko completes report on fatal accident.

July 25

Driscoll sends Mrs. Showalter Bucko’s report. The report said Mr. Showalter’s body was in the road, but the ambulance crew which took Mr. Showalter to Lawrence Memorial Hospital said they found him on the sidewalk several feet away. No police officer ever saw the body at the scene since the first officer arrived as the body was being placed in the ambulance.

Bucko says paint particles from a 1968 Plymouth at the U.S. Naval Submarine Base in Groton are similar to those found on Mr. Showalter’s clothing, but the same paint is used on any 1968 Chrysler product.

Bucko also says a piece of metal Mrs. Showalter found near the accident scene is in the detective bureau. When Mrs. Showalter first offered the metal to police, they refused to sign a receipt for it.

August 6

Mrs. Showalter writes to Driscoll regarding Bucko’s report. She lists six pages of comments on allegedly “serious omissions” and “strictly opinion judgments” by Bucko.

Mrs. Showalter also writes to Chief State’s Atty. Joseph Gormley, asking him to send a representative to the coroner’s inquest. She includes copies of correspondence with local officials and Bucko’s report.

August 9

Mrs. Showalter requests a meeting with the City Council’s Public Safety Committee.

August 15

Bucko updates report, at request of city manager Driscoll.

Bucko said of the body location, “the position he (Mr. Showalter) was found in at the scene of the accident, in my opinion, would not help in solving this matter.” Erroneous on the report is the position of the car jack which is shown on the front bumper. The car Mr. Showalter was working on, a Ford Pinto, had to be jacked from the side of the vehicle.

Omitted from the report is the location of a car mat seen to the rear of the car and the spare tire Mr. Showalter never got to put on the car.

August 20

Gormley writes to Mrs. Showalter, telling her the local police investigation “has proceeded smoothly,” and there is “no reason for this office to initiate its own investigation.”

August 28

The Public Safety Committee of the New London City Council meets in closed session for one hour to discuss the hit-run death. Chief Crowley requested the closed session. He said there is evidence that could jeopardize future action.

Mrs. Showalter submitted a 12-page statement for the meeting, but did not attend.

Crowley said the case is not closed and it appears an arrest may be made.

August 31

Mallove submits official statement to New London police.

November, 1974

After being postponed several times, the coroner’s inquest hears testimony from 50 persons. No findings issued.

1975

January 24

A state police detective participating in the federal grand jury probe of the city police department has told one of its patrolmen they identified the driver of the car which struck and killed Mr. Showalter on Christmas Eve, 1973.

“We know who killed the Showalter kid, how come you don’t?” the detective was quoted in The Norwich Bulletin as saying.

March 19-22

The Bulletin, in a four-part series, shows:

- Eyewitnesses and what New London police called “near witnesses” drastically differed in their accounts of the accident.

- Microscopic paint particles found on Mr. Showalter’s clothing on which police based their search may not have been left by the vehicle which struck him.

- Evidence entrusted to police officers at the scene has never been seen since.

- A claim by police that it would cost as much as $1,200 to trace vehicles possible involved in the mishap was declared false by the state Motor Vehicle Department.

The Bulletin, when preparing the series of articles, made repeated efforts to discuss the case with police officials but Lt. K.T. Bucko, who headed the case, on the advice of then Police Chief John Crowley, would not.

April 3 State police conduct an extensive door-to-door inquiry in the Pequot Avenue region. State police have been looking into the case as part of a federal grand jury investigation into alleged corruption within the city force.

July 12

The state of Connecticut offers a $2,000 reward for information leading to the arrest and conviction of the person responsible for the hit-run death of Mr. Showalter. A total of $3,000 is now being offered. Classmates and friends of Mr. Showalter’s have already collected $1,000.

July 21

A community effort by friends and classmates raises the reward to $5,000.

November 8

The transcript of the coroner’s inquest of the hit-run death conducted nearly a year ago has yet to be typed, Coroner Joseph Moukawsher confirms. He said he wants to review the transcript even though he believes his six-day long inquest did not establish any guilt in the case. He said he has not spoken with the court reporter assigned to the case since the early summer.

December 10

Mrs. Showalter writes to State’s Atty. C. Robert Satti, requesting a one-man grand jury investigation. No response.

1976

January 6

Satti refuses to confirm or deny the existence of Mrs. Showalter’s request. Mrs. Showalter has also asked Satti’s office to ascertain the location of recorded tapes made during the coroner’s inquest.

January 9

Mrs. Showalter sends a special delivery letter to Satti asking for a response to the December 10 request. No response.

February 19

In a feature article, also carried statewide by the Associated Press, The Bulletin profiles Mrs. Showalter on page one.

Some public officials regard her as a persistent nuisance, someone to be ignored and sidestepped, but Mrs. Lucille M. Showalter will not breathe easily until they tell her who killed her son, Bulletin reporter Fred Vollono wrote.

“The official comment seems to be there is nothing to it,” Mrs. Showalter said. “It is just the ramblings of a grief-stricken mother. But there are many people who urge me to go on. They say, ‘Lucille, if you stop, then nothing will ever be done.’”

February 23

Mrs. Showalter receives a letter of confession from an inmate at Somers state prison. The inmate said he was plagued by news accounts of the death. Every time he seems to forget the accident, the inmate said, he reads another news story.

April 2

Mrs. Showalter submits a third written request to Satti for a grand-jury probe. No response.

May 6

Common Pleas court Prosecutor Harold Dean quashes the only lead in the two and a half year old investigation, The Norwich Bulletin reports. The lead was the letter of confession written by the inmate at Somers Prison. State police arrested the inmate for harassment of the victim’s mother, Mrs. Showalter, to whom the letter was sent. Dean nolled the case and allowed it to be dismissed despite a prior meeting with state police when the significance of the arrest was discussed.

State police did not believe the letter writer was responsible for the hit-run death, but they thought the letter contained possibly significant information. Dean said he was certain the accused had no knowledge of the case, because he was incarcerated when Mr. Showalter was killed.

August 7 The day following the Bulletin’s report of Dean quashing the lead, Chief State’s Atty. Joseph Gormley says he had “no idea” why the lead “which very well could have led to something,” resulted in a dead end. Two state police officers had met with Gormley to discuss the letter of confession.

August 6

State police list the investigation into the killing of Mr. Showalter as “closed pending further development.” That classification came 31 days after Dean threw the harassment case out of court.

August 30

Mrs. Showalter again asks Superior Court Judge Angelo Santaniello to call for a one-man grand jury probe.

September 1

Mrs. Showalter publicly renews her efforts to have a one-man grand jury reopen the investigation into the hit-run killing of her son. In a statement sent to 22 media outlets, Mrs. Showalter says she made the appeal in an August 30 letter to Superior Court Judge Angelo Santaniello. She says she was asking the judge to “make good on a promise” he made to her in June 1974. Santaniello wrote in a June 24, 1974 letter, Superior Court intercession would be possible if the investigation required it.

Santaniello said, “probably the proper person” to approach would be State’s Atty. C. Robert Satti. But Mrs. Showalter said she is ignoring Satti because he failed to respond to her December 1975 letter asking for the grand jury.

September 23

State’s Atty. C. Robert Satti says he needs another three weeks to review information on the killing of Mr. Showalter before deciding whether the investigation should be reopened or shelved.

Satti says he had hoped to have the matter resolved by today, but the sinking of his 35-foot cabin cruiser two weeks ago, an unexpected report of crimes by New London police, and a new trial forced him behind schedule.

November 23

Mrs. Showalter turns to Governor Ella T. Grasso for help.

“I cannot endure this loss of a beloved son in the midst of a governmental system that appears to neither act nor care,” Mrs. Showalter says in a letter to the governor.

Mrs. Showalter says she is skeptical the New London County State’s Attorney’s review of the case will result in the one-man grand jury she has requested. Satti today said he is still reviewing transcripts of the Coroner’s Inquest and refused further comment.

December 21

Just three days before the third anniversary of the killing of Kevin B. Showalter, the state’s chief court administrator orders the city’s only unsolved hit-and-run case reopened.

John P. Cotter signs an order creating a one-man jury to probe the death, renewing hopes that allegations of police bungling and mishandling of the case will be settled.

“I can’t yet believe it,” says Mrs. Showalter, calling the action a “literal miracle.”

Cotter, a justice on the state Supreme Court, selects retired Superior Court Judge Raymond J. Devlin to head the one-man grand jury.

An attorney representing Mrs. Lucille M. Showalter also files a $600,000 lawsuit against the unnamed person(s) responsible for the killing of her son. Atty. Averum J. Sprecher of East Haddam says the suit is aimed at protecting Mrs. Showalter’s rights.

“The action as I have filed it will definitively preserve her rights when the investigative bodies finally determine who killed the boy,” he said. The suit is aimed at heading off fears the state’s statute of limitations might preclude Mrs. Showalter from pursuing civil action if the killer is found.

December 24

Superior Court Judge Joseph F. Dannehy is ordered to replace State Referee Raymond J. Devlin as the one-man grand juror investigating Mr. Showalter’s death. Chief Court Administrator John P. Cotter says Judge Devlin had asked to be taken off the case because he was too busy with other duties, and would be unable to commute from his New Haven office.

1977

January 4

Austin J. McGuigan, the special prosecutor assigned to the one-man grand jury probing the hit-run death of Mr. Showalter promises to pull “all the stops” in his investigation but says he needs help from the public to succeed.

McGuigan has worked for the state for two years as the top investigator of organized crime. He appeals to anyone with information to call him confidentially.

February 8

State Police Commissioner Edward P. Leonard, as part of a last-resort effort, makes a personal appeal to area residents for information about the killing of Mr. Showalter. In a letter to the people who live near the Pequot Avenue site where Mr. Showalter died, Leonard asks for facts – “No matter how insignificant they may appear” – which might shed light on the car, the driver or the accident scene.

Special Prosecutor McGuigan says police “had no suspects.” However, he says if a suspect is found police believe there is sufficient evidence to tie the person to the case.

April 18

Investigators say they feel confident the Showalter case will be solved.

The new optimism comes after a public appeal netted more than 300 leads, new laboratory analysis of existing evidence, and an accounting of each of the more than 10,000 green Chrysler products registered in Eastern Connecticut when Mr. Showalter was killed.

The new evidence means “there is a significant possibility the vehicle in question was not a green Chrysler,” Special Prosecutor Austin McGuigan says. While the investigators will not say what other color the car might have been, the evidence apparently opens new avenues for the investigation. Previously, other theories on who drove the death car, theories which have had some substantiation, were locked into the green Chrysler theory, police acknowledge.

May 10

State police investigators spend two and a half hours recreating and filming the Pequot Avenue death scene where Mr. Showalter was the victim of the hit and run.

May 18

State police again film and re-create death scene.

June 22

The Bulletin reports that one of the most intensive investigations in state police history, the probe into Mr. Showalter’s hit-run death, will be given to a one-man grand jury July 5 in Windham county Superior Court.

Judge Joseph F. Dannehy, the grand juror, imposes a gag order on all investigators assigned to the case. Special Prosecutor McGuigan and 17 state police detectives had gathered evidence for the grand jury.

June 23

More than 50 persons will be subpoenaed and the scope of the probe will be expanded to include subsequent actions connected with the accident, The Bulletin reports.

June 24

Eleven New London police officers, including the top detective involved in the first of three investigations of the hit-run death, have been subpoenaed, The Bulletin reports.

July 5

The grand jury begins behind closed doors with testimony by New London Det. Lt. Konstanty T. Bucko.

Outside, a television camera crew drips with sweat under the glare of a hot summer sun.

Inside it is quiet and cool – almost like any other day. The state police detectives and reporters talk about golf, baseball and other summertime activities. Because of the gag order imposed by Judge Dannehy, they can’t talk about what is most on their minds, what has brought them all together – the unsolved hit-run death of Kevin B. Showalter.

The session lasts about five hours and also includes testimony by Mrs. Showalter and Debra Emilyta, Mr. Showalter’s companion the night he died.

Ms. Emilyta has been sitting on a wall about 6 feet from Mr. Showalter when he was killed. She told police she only heard the 20-year-old Mitchell College student struck, and did not see the car which struck him.

July 6

Witnesses include Michael Buscetto of Mike’s Arco in New London. What he identified as body putty, apparently from the car that struck and killed Mr. Showalter, has never been seen since police officers placed it in an envelope that night, according to sources.

Ms. Emilyta concludes testimony.

Also testifying are Dr. Robert Weller, members of his family, and a friend, who while returning home from church drove past Mr. Showalter as he was changing the tire. They were among the last persons to see Mr. Showalter alive.

Other witnesses include Mrs. Ruth P. Hendel and Mrs. Charles (Shirley Pope) Alloway, her daughter.

On Christmas Eve, 1973, Mrs. Hendel had just turned away from the window of her home on Pequot Avenue where she had been watching Mr. Showalter work on the Emilyta car. She heard the noise of the car striking Mr. Showalter and turning back quickly she caught a glimpse of the taillights. Her first impression of the fleeing southbound car was that it was bright-colored, possibly red.

Mrs. Hendel continued to watch the accident scene as she telephoned Mrs. Alloway, the wife of a New London police officer.

Arthur Adams of New London, a Mitchell College security guard and former state policeman, also testifies. Aside from Ms. Emilyta and the hit-run driver, Adams may have been one of the last persons to see Mr. Showalter alive.

Adams saw Mr. Showalter working on the car and Ms. Emilyta sitting on the stone wall, swinging her legs. He observed the girl with a coat collar wrapped around her head, in conversation with Mr. Showalter, after the Weller party had driven by.

Adams continued on his rounds towards the Montauk Avenue side of the campus. Sometime after 11 p.m., he saw an ambulance heading for the hospital and two police cars heading down Plant Street.

July 7

Some of the last persons who saw Mr. Showalter alive and one of the first who saw him dead testify.

Six members of the Sitty family, who were celebrating Christmas Eve and occasionally watching Mr. Showalter change a tire from inside a house on Pequot Avenue, tell the grand jury what they knew about the case, Edmond Sitty had brought out a blanket and a corduroy coat to put over Mr. Showalter’s body after he had been struck and killed.

A New London High School classmate of Mr. Showalter, Arthur Petrini, was a passenger in a car that passed the accident scene sometime after Mr. Showalter was killed and before the ambulance and police arrived. He also testified.

July 12

Witnesses included two firemen and a dispatcher, two nurses and an orderly, the New London County Medical Examiner, the first man to officially identify Mr. Showalter, and a woman who lives near the accident scene.

Larry Grimes, a security guard who knew Mr. Showalter from Mitchell College, had made the preliminary identification at Lawrence and Memorial Hospitals, where he also worked. Mrs. Dorothy Bryson of Pequot Avenue, who came upon the accident scene, also testifies.

July 13

New London police officers pack the waiting room of the Windham County Courthouse. Of the 11 who were subpoenaed last month, at least seven are present.

The 11 include Patrolmen Vincent McGrath, Steven Colonis, Thomas P. Bowes Jr., and Cpl. Joseph Chiapponne, all of whom were involved in the initial investigation. With the change of shift, Sgt. Joseph Jullarine, Patrolmen Richard West and Glenn Davis and Det. Sgt. Konstanty T. Bucko joined the probe. Bucko was off duty at the time.

McGrath filed the motor vehicle report of the accident and the sketch on the report was by Bowes. Bucko took photographs of the scene and gathered evidence. His photographs may be the only ones taken. Bucko also went to the hospital and got the victim’s clothing, according to sources.

Colonis, the first officer on the scene, apparently arrived as Mr. Showalter was being placed in the ambulance. He interviewed Ms. Emilyta and took her to the station to file a 13-sentence statement.

There is some confusion of whether Colonis drove an unmarked police car that night. Sources say police made conflicting statements on that question.

July 14

Thomas Wainwright, who played tennis with Kevin Showalter at New London High, saw his lifeless body on a sidewalk on Pequot Avenue before an ambulance or police arrived, and is among those testifying today. Arthur Petrini, who testified last week, was a passenger in Wainwright’s car.

Mr. and Mrs. Donald Wainwright, who were stopped by police after circling the scene in another auto, also testify.

At least seven New London police officers are at the courthouse, but it is not known how many are testifying.

July 19

The grand jury shifts beyond reconstructions by “near witnesses,” as Sgt. Joseph Jullarine, now retired, testifies. He was the squad leader who reportedly conducted “an intensive investigation” for a red car during the 11:30 p.m. to 7:30 a.m. shift on Christmas Day 1973.

July 20

The grand jury investigators spend much of the day alone reviewing physical evidence and testimony. Only three witnesses – New London police who have already appeared during the proceedings – are present.

July 21

Det. Bucko appears for at least the fourth time in the nine days the grand jury has convened. The session begins at 10 a.m. and ends about 5:45 p.m., with his departure.

A nurse’s aide who knelt by Mr. Showalter’s body, feeling for a pulse, also testifies, Sue Costello, who heard the report of an accident as she was leaving Lawrence and Memorial Hospitals in New London from her shift, had arrived on the scene before ambulance personnel and police.

July 26

The scope of the grand jury probe goes beyond Mr. Showlater’s death and runs smack into a crucial area of dispute with the appearance of New London police detective Walter Petchark.

On Christmas Day 1973, with evidence already missing and news of Mr. Showalter’s death on the radio, Petchark reportedly received a call from former mayor Harvey N. Mallove. Mallove later told The Bulletin there was no truth to the report. But he allegedly told Petchark he thought he saw the accident the night before.

Three city police detectives – Bucko, Petchark, and Carmello Fazzina – were present at the inquiry. They were followed by laboratory technicians from the FBI, who lent their expertise in the analysis of headlight glass possibly belonging to the death vehicle.

July 27

The former counsel for the estate of Mr. Showalter testifies. Atty. Thomas Bishop confirms his representation of the estate was severed in June 1974.

Thomas and Donald Wainwright return for further testimony.

July 28

Witnesses include Mrs. S.F. Zimet of Ledyard. Mallove said he was visiting at her home on Christmas Eve 1973, left about 10:45 p.m., and was home in New London about half an hour later.

Mrs. Zimet is accompanied by her attorney, L. Patrick Gray. Gray, like Bishop, is a member of the New London law firm Suissman, Shapiro, Wool, and Brennan.

Other witnesses include New London city Manager C. Francis Driscoll and Elise Mallove, Mallove’s daughter. Miss Mallove was home for her Christmas vacation in 1973.

The grand jury begins a four-week recess. More than 50 persons were called during the first 12 days of the inquiry.

August 30

New London police investigators and a newspaper editor who has followed their unsolved hit-run death case for three years are among the witnesses.

Retired Police Chief John Crowley and Det. Lt. K.T. Bucko, who refused repeated pleas by The Bulletin in March of 1975 to discuss the death of Kevin B. Showalter, gives testimony – as did the paper’s managing editor, John C. Peterson.

Peterson testifies for three hours.

August 31

The attorney who conducted a coroner’s inquest into Mr. Showalter’s death, the results of which have never met public scrutiny, is the first witness today. Atty. Joseph Moukwasher, who heard testimony from 50 witnesses during six days in September and November of 1974, is one of the few persons familiar with the substance of that investigation.

It took more than two years for the transcripts of the hearings to be typed and submitted to State’s Atty. C. Robert Satti.

State Police Sgt. Donald Crouch, who in 1974 and 1975 worked for the federal grand jury investigating alleged corruption in the New London force, also testifies. Other witnesses included Rosemary Benson and Carol James.

September 1

Physical exhibits appear to outnumber witnesses in the 15th day of proceedings. Two state police technicians from the crime lab in Bethany carry satchels concealing evidence into the closed courtroom. One exhibit is a light colored automobile fender, which was dented and streaked.

September 2

Det. Edward Pickett of the New London County State’s Attorney’s office, who helped administer a lie detector test to Ms. Emilyta, testifies. Ms. Emilyta passed the test.

Another detective, private investigator Joe Harris, is also called. A former Waterford police sergeant, he worked on the case for a brief time, on his own.

Other witnesses in a short session include State Police Sgt. Charles Trotter, a principal investigator in the federal grand jury probe of the New London city police.

September 12

Two persons who saw Mr. Showalter on Christmas Eve 1973, hours before he was killed testify.

Ramona Ricci, a coworker of Mr. Showalter’s at a Waterford discotheque, attended one of two parties Mr. Showalter had planned to go to after work that night. Nancy Wicksham, who also testified, had joined friends that holiday evening at the club.

September 18

Mallove says his status as a suspect in the case is “nothing new.” During testimony in a New Jersey courtroom, Connecticut State Police revealed Mallove is a prime suspect in the hit-run case. The testimony concerned refusal by two New Jersey men to comply with a subpoena issued by the one-man grand jury. Trooper Charles Wargat also testified he was told the two men repaired Mallove’s car on Christmas Eve or Christmas Day 1973.

Mallove tells The Bulletin he did not know the men and never had a car repaired at their shop on Reed Street in New London. He says he didn’t kill Mr. Showalter and doesn’t know anything about anybody who did.

September 19

One of the two men who testified with immunity today has said in a published account he has no knowledge of the case and denied any car was repaired in his New London shop on Christmas Eve 1973.

Walter String Jr. made those comments in the New Jersey Courier Post. He and his son, Walter String III, had been ordered to appear today by a New Jersey judge, after refusing to comply with a subpoena.

Among the dozen or so witnesses are New London city police Sgt. Donald Sloan and Cpl. Charles Alloway. They took the first full statement from Ms. Emilyta, five days after the accident.

September 26

Darlene Barnes, a friend of Mr. Showalter who patronized the Waterford discotheque where he worked, is among the witnesses today. Ms. Barnes was also one of the 50 witnesses during the coroner’s inquest of 1974.

October 3

Larry Grimes testifies again. The Mitchell College security guard who made the first identification of Mr. Showalter at Lawrence and Memorial Hospitals, was also at the courthouse on July 12, and Sept. 26.

The grand jury will be in recess until October 17. It has convened 20 times since July 5 and heard about 90 witnesses.

October 11

Judge Dannehy says published reports that Mallove is a prime suspect in the case “couldn’t bother me in the least.”

“They (the newspapers) are free to speculate if they wish,” Dannehy says. “I am not concerned with their claimed right to freedom of expression.

I think that sometimes their attitude is to publish and be damned, but they don’t bother me.”

“Why don’t you wait” for the grand jury report? Dannehy asked.

October 17

The sales manager of a New London auto firm who said he has sold a number of cars to the family of a suspect in the hit-run case testifies.

In 1970, Peter Emmanuel Sr. of New London Motors sold a Lincoln Continental to Harvey N. Mallove, whom state police have identified as a suspect in the Christmas Eve, 1973 death. A compact car was among the other autos the New London firm sold to Mallove.

State police were looking for a green Chrysler product when they first questioned New London motors personnel, Emmanuel said before he testified. But the firm didn’t sell Mallove such a vehicle, which police had believed was the death car, he added.

October 24

The grand jury does not convene today because the investigators were not ready to proceed, Judge Dannehy said. He said he plans to conduct several more sessions before adjourning to write the final report, but did not specify.

November 14

The grand jury meets for its first regular session since October 17 and hears one witness. The witness, Gary Jordan of New London, said he was dating Elise Mallove on Christmas Eve 1973.

Sources say the grand jury conducted at least one special session since October 17, but it was not known who testified.

November 21

State police continue working long and irregular hours probing Mr. Showalter’s death as they re-create the hit-run scene on Pequot Avenue near Plant Street for at least the third time.

November 29

The man whom state police have said they consider a prime suspect in New London’s only unsolved hit-run death has his day in court.

Harvey N. Mallove testifies for about four hours before the secret grand jury probing Mr. Showalter’s death. Atty. Leo J. McNamara accompanies Mallove to the Windham County Courthouse.

Mallove says he was one of a number of persons who drove by the accident scene shortly before or after Mr. Showalter was killed. But a four-part series by The Bulletin in March of 1975 showed Mallove saw a scene that seven other persons said could not have taken place.

Mallove passed the accident scene within a minute or two after an ambulance call was logged. His statement to New London police – dated eight months later – conflicts with accounts of seven persons at the scene or looking out their windows seconds after Mr. Showalter was struck.

Mr. Showalter was struck by a car as he changed a tire on a friend’s parked Ford Pinto, on a well-lit section of Pequot Avenue near Plant Street.

In his statement, Mallove said he saw an automobile parked at an angle in front of the Pinto. None of the seven persons saw any car stopped at the scene immediately after the victim was hit according to the July 10, 1974 report by New London Det. Lt. Konstanty T. Bucko.

Mallove’s vivid description of a middle-aged man talking with a girl near the car also conflicts with statements by the seven persons.

In his statement, Mallove said he assumed the man was a member of the police department. But Bucko claims in the July 10 report that Mallove told him the talking to the girl was “NOT” a policeman.

Bucko’s report also claims Mallove learned on Christmas Day 1974 that “a man had been killed and he remarked to some people that he saw the body.” But Bucko continued to report that after Mallove viewed photographs of the scene he realized what he mistook for a body was a floor mat. In his statement, Mallove said he saw a “flat object which I assumed was a blanket or a mat.”

In his August 31, 1974 statement, Mallove said, “Seeing no trouble, accident, or any evidence of anything out of place…I continued on my way home.”

In the July 10, 1974 report, Bucko claims; “Mr. Mallove stated he was going to stop because he realized there had been an accident.”

Mallove has told The Bulletin that Bucko misquoted him.

December 7

The calling of witnesses ends with Mallove’s second appearance.

The proceedings included a film screening, apparently of the death scene as re-created by state police.

After the 35 minute screening, Special Prosecutor McGuigan and Judge Dannehy questioned Mallove for about 40 minutes. That was the bulk of the afternoon session.

The question of whether indictments should be handed down in New London’s only unsolved hit-run death now rests with Judge Dannehy.

After 24 sessions and more than 100 witnesses, Dannehy said the next step for the grand jury is the final report on who killed Kevin B. Saltwater.

1978

Feb. 17 Report filed.

Feb. 22

Report made public.

  • THE DANNEHY REPORT


  • SHOWALTER COVERUP COLUMNS

    Chapter 1

    Law and Justice in Everyday Life

    Cover-Up In New London

    Hit-And-Run Continues To Mock Justice


    Sept. 4, 2000

    If Connecticut Chief State’s Attorney John Bailey wants to bring closure to cold cases, here’s one from New London that should top the list: The Showalter hit-and-run cover-up is a dark chapter in Connecticut history, a tale more appropriate for a Third World country.

    And yet, only one thing bothers former New London County State’s Attorney C. Robert Satti about the Showalter case: that it was investigated at all.

    Satti, now retired, made the point again and again, most recently this year. Satti’s complaint, made during the wake of the late state police Detective George Ryalls, was that Ryalls’ obituary mentioned the suspect the prosecutor refused to pursue in the Showalter probe.

    Kevin B. Showalter, a 20-year-old Mitchell College student, was killed at 11:12 p.m. on Christmas Eve 1973. He was changing a tire on a well-lit section of Pequot Avenue on the New London shoreline when he was struck and killed. His girlfriend, sitting only 6 feet away on a stone wall, claims she saw nothing.

    Auto body putty from the death car disappeared after a tow truck driver gave it to New London police. The evidence file that was supposed to contain the putty was stuffed with bathroom tiles. The file that was supposed to contain headlight glass from the death car instead contained glass from three different headlights. State police and others suspected that, in order to throw legitimate investigators off the trail, the late young man's clothing was pounded on a different-colored car than the one that killed him.

    The victim's mother, Lucille M. Showalter, tried to get a grand jury investigation of the cover-up. She was rebuffed repeatedly by the presiding judge, Angelo Santaniello who, it later became clear, was best friends with the leading suspect. Santaniello then referred Showalter to prosecutor Satti, who happened to be his former law partner. Satti refused to acknowledge registered letters from Mrs. Showalter pleading for a grand jury probe.

    Satti did finally meet with Mrs. Showalter in 1978, after Judge Joseph Dannehy of Willimantic, acting as a one-man grand jury, named former New London Mayor Harvey N. Mallove as the probable driver of the hit-run vehicle. Satti called the three-hour meeting, in which he repeatedly told Mrs. Showalter that there never should have been a grand jury investigation under Dannehy.

    Mallove held a good hand; he had the best legal muscle in New London County on his side. New London police would not question him for more than seven months, and then only in a perfunctory manner. They would say they inspected his cars, but they did not. Significantly, Mallove’s Lincoln had been repaired, but it wasn’t until state police took over the case four years after the accident that the fender was finally seized.

    Santaniello would arrange for a coroner’s inquest and put his niece in charge of typing the transcript. Only after two years of intense public pressure would the transcript be typed. But the inquest never issued a finding.

    Santaniello tipped off Mallove that he was a suspect. The judge was also aware of what local police knew about the case. Mrs. Showalter memorialized the admissions in tape-recorded telephone conversations.

    “I did talk to Harvey,” Santaniello told Mrs. Showalter on Oct. 17, 1975, “and I said, `You’re suspected.’ As a matter of fact, at that time a police officer came to him on the same day or the next day, and told him you were making accusations about him and that he was a prime suspect.” The day before, Mallove told Mrs. Showalter, “Judge Santaniello is of the opinion that you fingered me.”

    It was not until 1977 that state police, who took over the case at the behest of former Gov. Ella Grasso, formally named Mallove a suspect. Next week, I'll propose a means to solve the Showalter cover-up.

    Showalter Cover-Up Is New London's Shame

    Sept. 11, 2000

    New London, where I grew up and began working in the 1960s and ‘70s, was a dirty little city with character.

    It had a restaurant called the Hygienic that was everything but. There were at least a couple bars where the cops couldn't do anything, except maybe a little business.

    The top pimp in town never went to jail until he was about 60 and a certain court official retired.

    New London will always be the city that tried to cover up the Christmas Eve 1973 hit-and-run death of Kevin B. Showalter. It's been doing a pretty good job for nearly 27 years, but the onion is beginning to peel.

    The local daily newspaper admitted -- in its official history published this year -- that it did a shoddy job on the Showalter case. Specifically, The Day admitted its failure to explore the relationship between a former mayor and a top judge, and their influence on the course of the criminal investigation. That’s a beginning.

    Political and police corruption goes back a couple generations in New London. By the 1970s, New London police were widely known to be involved in the selling of women, dope and refrigerators, among other things. A federal grand jury took note. But as with the Showalter case, there were these little problems with the evidence.

    A jewelry store owner and former city mayor multi-millionaire Harvey Mallove was the prime suspect in the hit-and-run death of Showalter, a student at Mitchell College. Showalter’s date that night, Christmas Eve 1973, said she saw nothing from her vantage point six feet away, sitting on a stone wall under a streetlight on a residential street as a young man changed the tire of her car.

    Harvey was everybody’s pal. He would take kids to the Super Bowl, then, down the road, get them jobs as cops. He was friends with bums in the street and bums in high political office. He was wired. The standing joke among reporters became: Harvey's a great guy to have a beer with, just don't change your tire if he's driving by.

    “I didn't kill the kid in any way, shape or form,” Harvey told me many times. As mayor, Harvey helped hire a few police chiefs. His best friend was the administrative judge for the county; that was the judge who controlled the early stages of the investigation, specifically a coroner’s inquest that never issued a finding.

    State police followed up a report that Mallove’s best friend, County Administrative Judge Angelo G. Santaniello, was with Mallove on Christmas Eve 1973. Santaniello reportedly was No. 11 on a guest list for a party at the home of his political mentor, the late state Sen. Peter Mariani. The Mariani party was one of two Mallove attended that night.

    Santaniello told reporters he never went out on Christmas Eve.

    Another state judge, Joseph F. Dannehy, conducted two grand jury investigations. In 1978, Dannehy named Mallove as the probable driver of the hit-run vehicle, but said evidence that might have ensured conviction was either mishandled or destroyed.

    Mallove died a few years ago with this legacy. Others still have time to come clean and tell the truth about the cover-up. Mrs. Showalter tried unsuccessfully to have Satti, Santaniello and others prosecuted for hindrance of prosecution (CGS Section 53a-166) warning of impending discovery, providing means of avoiding discovery, preventing discovery by deception. Because a conspiracy to hinder prosecution is an ongoing crime, those with information could tell Chief State's Attorney John Bailey, who has begun an initiative to solve some of the state's cold homicide cases.

    Isn’t it time? No one kept the system honest when it counted, though some tried. Most stood by as the system that was supposed to protect the victim and his family betrayed them all.

    Where is the conscience of the community?

    Cold Case On Ice Forever

    Nov. 6, 2000

    One way to deflect attention from a suspect is to get investigators involved in meaningless, time-consuming tasks. Another way is to create a bogus suspect who is then exposed as such, causing a belief that the case is just too hazy to pursue.

    Both of these devices were used repeatedly in the cover-up of the Showalter hit-run case in New London. Whether this was happenstance, indifference, incompetence or malfeasance, the result was the same. The system failed.

    And now, it seems, the truth will remain buried forever.

    Judge Joseph F. Dannehy, the grand juror who investigated the case, wrote in his finding of fact: “After December 25, 1973, the New London Police Department did virtually nothing to solve the hit-run death of Kevin B. Showalter.” The accident occurred the night before.

    Local police and court officials, however, were pro-active in another sense. Their actions served to protect the assailant.

    For example, New London police claimed it would cost as much as $1,200 to trace vehicles using data from the state Motor Vehicle Department. The motor vehicle department declared there was no such charge.

    Nevertheless, New London police spent their time hand-sorting local motor vehicle cards. They looked for a green Chrysler. That was likely a false lead; state police said paint particles found on the victim's clothing did not come from the car that killed him.

    Former Mayor Harvey Mallove began meeting informally with police and court officials as early as Dec. 25, 1973. Mallove wanted to know what the police knew.

    The only lead after two and a half years was quashed by then New London Common Pleas Court Prosecutor Harold Dean in May 1976. The lead was a letter of confession written by a Somers prison inmate to the victim’s mother, Lucille Showalter.

    “I told Harold how important that was to me,” Mallove, the prime suspect, confided to an associate. He also acknowledged discussing the purported confession with his best friend, the presiding judge for the county, Angelo Santaniello.

    The author of the letter was known to be connected with “fences,” or purveyors of stolen goods in the New London area. State police arrested him for harassment of Mrs. Showalter. Two state troopers met with Dean for an hour. They told him the letter contained possibly significant information. State police also believed they could connect the dots in New London between the letter writer and the powers-that-be. Did he owe some favors? Was he paid? Police knew the author had no liability for the accident; he was actually in Florida at the time of the hit-run.

    Dean nolled and dismissed the case without telling the troopers or Mallove. Soon thereafter, state police listed the killing of Showalter as “closed pending further development.” Upon learning of Dean's action, Chief State's Attorney Joseph Gormley remarked he had “no idea” why the lead, “which very well could have led to something,” resulted in a dead end. The case would remain closed for six months, until Gov. Ella Grasso brought the matter to Justice John Cotter.

    Was there criminal activity connected with the Showalter cover-up? It appears we will never know for certain. Dannehy named Mallove as the probable driver, noting that evidence which might have ensured conviction was destroyed. The Chief State’s Attorney’s Office reviewed aspects of the case this fall after a series of columns appeared in The Law Tribune. However, the statute of limitations for the most likely potential charge, conspiracy to hinder prosecution of motor vehicle misconduct, has expired. This shameful case, it appears, is destined to stay on ice forever.

    - AND:

    Olympic Gold for Missing Evidence


    November 28, 2005

    Judge Ellen Gordon was in way over her head with what she tried pass off as a ruling in Day Publishing v. State's Attorney.

    Clueless Gordon was handed a hot one, a case no one has ever wanted in the so-called New London Judicial District. Every single time this case has come to court, begging for justice, The Robes, the prosecutors and their minions have either desecrated their oaths or looked the other way. Clueless Gordon, fairly new to the scene, has managed to join the list of those who are both ostriches and failures.

    The Day newspaper asked Gordon this year to release the grand jury testimony regarding the cover-up of the 1973 hit-run death of Kevin Showalter. Before Gordon probably ever heard of Showalter, five New London County judges recused themselves from a John Doe civil suit against the driver because they were friends with the prime suspect, Harvey Mallove. Mallove -- the late mayor of New London and multimillionaire jeweler who picked police chiefs, planned to run for Congress and starred in the social scene -- was prone to say, "I never killed the kid -- in any way, shape or form."

    It's not like we could expect a New London judge to show guts or brains in this case. Compelling testimony from the first of two grand juries implicated local law enforcement and court officials in a widespread cover-up.

    On Christmas Eve 1973 at 11:12 p.m., as the call came in, a high-ranking New London officer, said, "F--k him, he's dead," and then left to go home. Showalter, a 20-year-old Mitchell College student, lay dead on a well-lit section of Pequot Avenue by the shoreline. His body was thrown 22 feet from the point of impact. His shoes were found 110 feet apart. A leg bone was 75 feet away.

    A tow truck driver gave police auto body putty from the death car. The putty was never seen again. New London police mixed headlight glass from at least three different cars in what they called the evidence file. Replacing the auto body putty was bathroom tile. A local coroner's inquest never issued a finding. State police, who took over the case at the behest of Gov. Ella Grasso, were bewildered and angry when they could not find the transcript of the coroner's inquest. Mallove's best friend -- the presiding judge for the county, Angelo G. Santaniello -- had put his niece in charge of typing that transcript. Santaniello also tipped off Mallove to his status as a suspect.

    Now, Clueless Gordon can't find the 3,000-page transcript of the first grand jury. Does she care? Court clerks allegedly performed a diligent search. Would any reasonable person believe or accept any of this?

    Among the last persons known to possess the grand jury report was the late State's Attorney, C. Robert Satti. Satti, who refused to investigate the case before a special prosecutor was appointed, claimed he returned a copy to the grand juror, then Willimantic Superior Court Judge (later Supreme Court Justice) Joseph Dannehy. Both Dannehy and Satti are dead. Did "Do Nothing Bob" -- Mallove's moniker for Satti -- take it with him? We might as well ask Harvey, also dead, or Kevin.

    Gordon's pathetic decision, dated Nov. 7, went on for about a sentence before its first fatal error. It might sound like a technical error, but it's much, much more than that. She actually said New London police investigated the case.

    Before this, I thought it might take generations to remove the stench from the New London courthouse. Alas, for New London, the stench of this cover-up is forever.


    Find & Open
    the Showalter File

  • Hartford Courant Editorial








  • more COOL JUSTICE








  •           Hit-and-Run Chronology, Grand Jury Report & Follow-up Columns, Re; Library Discussion 9-22-16        

    Open
    the Showalter File

  • Hartford Courant Editorial




  • Cool Justice Editor's Note:
    This post is primarily for patrons and guests of the Sprague Public Library, who might participate in a discussion on Thursday at 6:30 p.m. A link to announcements of that event is at the very bottom of this post. Thanks for reading, AT.


    Via
    Law And Justice In Everyday Life


    F. Lee Bailey on Law and Justice in Everyday Life and the Showalter case:

    This book - which is mainly about public officials, police, judges and lawyers either shaming or shining - is a good read. Many of the stories stand alone, like slices of life. Others will appear early in the book, with follow-up chapters later. The crown jewel, in my view, is his handling of the strange death of Kevin Showalter, who was slammed 50 feet down the road in New London, Connecticut on Christmas Eve 1973 while changing a tire on the traffic side of a parked car. For many years, Andy Thibault dogged a case which public officials seemed determined to let die, despite the presence of a likely suspect. He tells me his mentor, John Peterson, broke the case open and then handed over the torch. Joined by the victim's mother, Lucille, who revealed herself as a determined but delightful woman as the story unfolds, Andy beats up on police, prosecutors, judges and governors until finally there is action. Spurred on by an appointment hastened by Gov. Ella Grasso, Judge Joseph Dannehy conducted one of the most brilliant and thorough investigations I have ever seen. If this book were only about the Showalter case, it would be worth the price.

    APPENDIX

    THE SHOWALTER CHRONOLOGY – A FOUR YEAR SEARCH FOR JUSTICE


    New London, Ct.

    1973

    December 24

    Approximately 11:10 to 11:20 p.m. Kevin B. Showalter is killed. Car leaves scene. Only taillights observed by a neighbor.

    There is much confusion. Mr. Showalter had been changing a tire on his companion’s car. His companion Debra Emilyta, was sitting about six feet away from the car on a stone wall.

    Ms. Emilyta told police she heard a thud, but did not see the car which struck Mr. Showalter. She said she ran across the road, a well-lit section of Pequot Avenue near Plant Street, before seeing Mr. Showalter’s body.

    Mr. Showalter’s body was thrown 22 feet from the believed point of impact, onto a sidewalk near a large tree. The police report prepared that night noted the deceased’s shoes were found 110 feet apart. Part of a leg bone was found 75 feet away.

    Michael Buscetto of Mike’s Auto Body gives police body putty, apparently from the car which struck Mr. Showalter. The putty never made it to the police station. Det. Lt. Konstanty T. Bucko later denies its existence.

    December 25

    Autopsy performed. No trace of alcohol or drugs found. Cause of death listed as lacerated liver and broken neck.

    In efforts to console Mrs. Showalter, friends, neighbors, witnesses and officials volunteer information about the accident. She quietly listens for about six weeks, taking it for granted that police are acting on the same information. December 26

    New London police begin full-scale search for red car.

    1974

    February 6

    FBI report describes paint particles on Mr. Showalter’s clothing as “racing green” or “forest green” used on 1968 Chrysler products.

    February 7

    Mrs. Showalter notes she had the impression local police were not actively pursuing the case. She began interviewing those persons who came to her voluntarily and made a written record of her findings.

    During the next three weeks, Mrs. Showalter spends much of her time making telephone calls and knocking on doors. She and her youngest son Craig, then 14, visited a number of local auto dealers and garages. She said in most cases they were told police had not made any inquiries of them.

    February 28

    New London police conduct first interview with Harvey N. Mallove, the downtown merchant and former mayor and city councilor. Mallove stated he drove by Pequot Avenue near Plant Street shortly before 11:15 p.m. on Christmas Eve 1973. Seven people near the accident scene contradict what he said he saw.

    April 20

    Mrs. Showalter writes to State’s Atty. Edmund J. O’Brien, requesting a one-man grand jury investigation into her son’s death. O’Brien never responds.

    On the same day, Atty. Thomas Bishop, representing Mrs. Showalter as the administratix of Mr. Showalter’s estate, asks Atty. Joseph Moukawsher to conduct a coroner’s inquest of the hit-run death.

    April 23

    Moukawsher agrees to conduct inquest but must confer with New London police before setting date.

    June 4

    Mrs. Showalter writes to New London Police Chief John J. Crowley, asking for a progress report on the investigation by his force. Crowley neither acknowledges receipt of letter nor responds. Copies of letter were sent to City Manager C. Francis Driscoll, and Abraham Kirshenbaum, then chairman of the City Council’s Public Safety Committee.

    June 10

    Mrs. Showalter asks Superior Court Judge Angelo Santaniello to call for a grand jury investigation.

    June 24

    Santaniello notes Moukawsher has agreed to conduct coroner’s inquest. He tells Mrs. Showalter, “If it appears that during any stage of this proceeding that any further intercession is necessary, appropriate action will be taken at that time.”

    July 2

    Mrs. Showalter writes to City Manager C. Francis Driscoll, asking for a report from his office assessing the police department’s handling of the case. She also asks for a reply to her June 4 letter to Police Chief Crowley.

    July 9

    Driscoll tells Crowley to prepare a complete report for Mrs. Showalter.

    July 10

    Bucko completes report on fatal accident.

    July 25

    Driscoll sends Mrs. Showalter Bucko’s report. The report said Mr. Showalter’s body was in the road, but the ambulance crew which took Mr. Showalter to Lawrence Memorial Hospital said they found him on the sidewalk several feet away. No police officer ever saw the body at the scene since the first officer arrived as the body was being placed in the ambulance.

    Bucko says paint particles from a 1968 Plymouth at the U.S. Naval Submarine Base in Groton are similar to those found on Mr. Showalter’s clothing, but the same paint is used on any 1968 Chrysler product.

    Bucko also says a piece of metal Mrs. Showalter found near the accident scene is in the detective bureau. When Mrs. Showalter first offered the metal to police, they refused to sign a receipt for it.

    August 6

    Mrs. Showalter writes to Driscoll regarding Bucko’s report. She lists six pages of comments on allegedly “serious omissions” and “strictly opinion judgments” by Bucko.

    Mrs. Showalter also writes to Chief State’s Atty. Joseph Gormley, asking him to send a representative to the coroner’s inquest. She includes copies of correspondence with local officials and Bucko’s report.

    August 9

    Mrs. Showalter requests a meeting with the City Council’s Public Safety Committee.

    August 15

    Bucko updates report, at request of city manager Driscoll.

    Bucko said of the body location, “the position he (Mr. Showalter) was found in at the scene of the accident, in my opinion, would not help in solving this matter.” Erroneous on the report is the position of the car jack which is shown on the front bumper. The car Mr. Showalter was working on, a Ford Pinto, had to be jacked from the side of the vehicle.

    Omitted from the report is the location of a car mat seen to the rear of the car and the spare tire Mr. Showalter never got to put on the car.

    August 20

    Gormley writes to Mrs. Showalter, telling her the local police investigation “has proceeded smoothly,” and there is “no reason for this office to initiate its own investigation.”

    August 28

    The Public Safety Committee of the New London City Council meets in closed session for one hour to discuss the hit-run death. Chief Crowley requested the closed session. He said there is evidence that could jeopardize future action.

    Mrs. Showalter submitted a 12-page statement for the meeting, but did not attend.

    Crowley said the case is not closed and it appears an arrest may be made.

    August 31

    Mallove submits official statement to New London police.

    November, 1974

    After being postponed several times, the coroner’s inquest hears testimony from 50 persons. No findings issued.

    1975

    January 24

    A state police detective participating in the federal grand jury probe of the city police department has told one of its patrolmen they identified the driver of the car which struck and killed Mr. Showalter on Christmas Eve, 1973.

    “We know who killed the Showalter kid, how come you don’t?” the detective was quoted in The Norwich Bulletin as saying.

    March 19-22

    The Bulletin, in a four-part series, shows:

    - Eyewitnesses and what New London police called “near witnesses” drastically differed in their accounts of the accident.

    - Microscopic paint particles found on Mr. Showalter’s clothing on which police based their search may not have been left by the vehicle which struck him.

    - Evidence entrusted to police officers at the scene has never been seen since.

    - A claim by police that it would cost as much as $1,200 to trace vehicles possible involved in the mishap was declared false by the state Motor Vehicle Department.

    The Bulletin, when preparing the series of articles, made repeated efforts to discuss the case with police officials but Lt. K.T. Bucko, who headed the case, on the advice of then Police Chief John Crowley, would not.

    April 3 State police conduct an extensive door-to-door inquiry in the Pequot Avenue region. State police have been looking into the case as part of a federal grand jury investigation into alleged corruption within the city force.

    July 12

    The state of Connecticut offers a $2,000 reward for information leading to the arrest and conviction of the person responsible for the hit-run death of Mr. Showalter. A total of $3,000 is now being offered. Classmates and friends of Mr. Showalter’s have already collected $1,000.

    July 21

    A community effort by friends and classmates raises the reward to $5,000.

    November 8

    The transcript of the coroner’s inquest of the hit-run death conducted nearly a year ago has yet to be typed, Coroner Joseph Moukawsher confirms. He said he wants to review the transcript even though he believes his six-day long inquest did not establish any guilt in the case. He said he has not spoken with the court reporter assigned to the case since the early summer.

    December 10

    Mrs. Showalter writes to State’s Atty. C. Robert Satti, requesting a one-man grand jury investigation. No response.

    1976

    January 6

    Satti refuses to confirm or deny the existence of Mrs. Showalter’s request. Mrs. Showalter has also asked Satti’s office to ascertain the location of recorded tapes made during the coroner’s inquest.

    January 9

    Mrs. Showalter sends a special delivery letter to Satti asking for a response to the December 10 request. No response.

    February 19

    In a feature article, also carried statewide by the Associated Press, The Bulletin profiles Mrs. Showalter on page one.

    Some public officials regard her as a persistent nuisance, someone to be ignored and sidestepped, but Mrs. Lucille M. Showalter will not breathe easily until they tell her who killed her son, Bulletin reporter Fred Vollono wrote.

    “The official comment seems to be there is nothing to it,” Mrs. Showalter said. “It is just the ramblings of a grief-stricken mother. But there are many people who urge me to go on. They say, ‘Lucille, if you stop, then nothing will ever be done.’”

    February 23

    Mrs. Showalter receives a letter of confession from an inmate at Somers state prison. The inmate said he was plagued by news accounts of the death. Every time he seems to forget the accident, the inmate said, he reads another news story.

    April 2

    Mrs. Showalter submits a third written request to Satti for a grand-jury probe. No response.

    May 6

    Common Pleas court Prosecutor Harold Dean quashes the only lead in the two and a half year old investigation, The Norwich Bulletin reports. The lead was the letter of confession written by the inmate at Somers Prison. State police arrested the inmate for harassment of the victim’s mother, Mrs. Showalter, to whom the letter was sent. Dean nolled the case and allowed it to be dismissed despite a prior meeting with state police when the significance of the arrest was discussed.

    State police did not believe the letter writer was responsible for the hit-run death, but they thought the letter contained possibly significant information. Dean said he was certain the accused had no knowledge of the case, because he was incarcerated when Mr. Showalter was killed.

    August 7 The day following the Bulletin’s report of Dean quashing the lead, Chief State’s Atty. Joseph Gormley says he had “no idea” why the lead “which very well could have led to something,” resulted in a dead end. Two state police officers had met with Gormley to discuss the letter of confession.

    August 6

    State police list the investigation into the killing of Mr. Showalter as “closed pending further development.” That classification came 31 days after Dean threw the harassment case out of court.

    August 30

    Mrs. Showalter again asks Superior Court Judge Angelo Santaniello to call for a one-man grand jury probe.

    September 1

    Mrs. Showalter publicly renews her efforts to have a one-man grand jury reopen the investigation into the hit-run killing of her son. In a statement sent to 22 media outlets, Mrs. Showalter says she made the appeal in an August 30 letter to Superior Court Judge Angelo Santaniello. She says she was asking the judge to “make good on a promise” he made to her in June 1974. Santaniello wrote in a June 24, 1974 letter, Superior Court intercession would be possible if the investigation required it.

    Santaniello said, “probably the proper person” to approach would be State’s Atty. C. Robert Satti. But Mrs. Showalter said she is ignoring Satti because he failed to respond to her December 1975 letter asking for the grand jury.

    September 23

    State’s Atty. C. Robert Satti says he needs another three weeks to review information on the killing of Mr. Showalter before deciding whether the investigation should be reopened or shelved.

    Satti says he had hoped to have the matter resolved by today, but the sinking of his 35-foot cabin cruiser two weeks ago, an unexpected report of crimes by New London police, and a new trial forced him behind schedule.

    November 23

    Mrs. Showalter turns to Governor Ella T. Grasso for help.

    “I cannot endure this loss of a beloved son in the midst of a governmental system that appears to neither act nor care,” Mrs. Showalter says in a letter to the governor.

    Mrs. Showalter says she is skeptical the New London County State’s Attorney’s review of the case will result in the one-man grand jury she has requested. Satti today said he is still reviewing transcripts of the Coroner’s Inquest and refused further comment.

    December 21

    Just three days before the third anniversary of the killing of Kevin B. Showalter, the state’s chief court administrator orders the city’s only unsolved hit-and-run case reopened.

    John P. Cotter signs an order creating a one-man jury to probe the death, renewing hopes that allegations of police bungling and mishandling of the case will be settled.

    “I can’t yet believe it,” says Mrs. Showalter, calling the action a “literal miracle.”

    Cotter, a justice on the state Supreme Court, selects retired Superior Court Judge Raymond J. Devlin to head the one-man grand jury.

    An attorney representing Mrs. Lucille M. Showalter also files a $600,000 lawsuit against the unnamed person(s) responsible for the killing of her son. Atty. Averum J. Sprecher of East Haddam says the suit is aimed at protecting Mrs. Showalter’s rights.

    “The action as I have filed it will definitively preserve her rights when the investigative bodies finally determine who killed the boy,” he said. The suit is aimed at heading off fears the state’s statute of limitations might preclude Mrs. Showalter from pursuing civil action if the killer is found.

    December 24

    Superior Court Judge Joseph F. Dannehy is ordered to replace State Referee Raymond J. Devlin as the one-man grand juror investigating Mr. Showalter’s death. Chief Court Administrator John P. Cotter says Judge Devlin had asked to be taken off the case because he was too busy with other duties, and would be unable to commute from his New Haven office.

    1977

    January 4

    Austin J. McGuigan, the special prosecutor assigned to the one-man grand jury probing the hit-run death of Mr. Showalter promises to pull “all the stops” in his investigation but says he needs help from the public to succeed.

    McGuigan has worked for the state for two years as the top investigator of organized crime. He appeals to anyone with information to call him confidentially.

    February 8

    State Police Commissioner Edward P. Leonard, as part of a last-resort effort, makes a personal appeal to area residents for information about the killing of Mr. Showalter. In a letter to the people who live near the Pequot Avenue site where Mr. Showalter died, Leonard asks for facts – “No matter how insignificant they may appear” – which might shed light on the car, the driver or the accident scene.

    Special Prosecutor McGuigan says police “had no suspects.” However, he says if a suspect is found police believe there is sufficient evidence to tie the person to the case.

    April 18

    Investigators say they feel confident the Showalter case will be solved.

    The new optimism comes after a public appeal netted more than 300 leads, new laboratory analysis of existing evidence, and an accounting of each of the more than 10,000 green Chrysler products registered in Eastern Connecticut when Mr. Showalter was killed.

    The new evidence means “there is a significant possibility the vehicle in question was not a green Chrysler,” Special Prosecutor Austin McGuigan says. While the investigators will not say what other color the car might have been, the evidence apparently opens new avenues for the investigation. Previously, other theories on who drove the death car, theories which have had some substantiation, were locked into the green Chrysler theory, police acknowledge.

    May 10

    State police investigators spend two and a half hours recreating and filming the Pequot Avenue death scene where Mr. Showalter was the victim of the hit and run.

    May 18

    State police again film and re-create death scene.

    June 22

    The Bulletin reports that one of the most intensive investigations in state police history, the probe into Mr. Showalter’s hit-run death, will be given to a one-man grand jury July 5 in Windham county Superior Court.

    Judge Joseph F. Dannehy, the grand juror, imposes a gag order on all investigators assigned to the case. Special Prosecutor McGuigan and 17 state police detectives had gathered evidence for the grand jury.

    June 23

    More than 50 persons will be subpoenaed and the scope of the probe will be expanded to include subsequent actions connected with the accident, The Bulletin reports.

    June 24

    Eleven New London police officers, including the top detective involved in the first of three investigations of the hit-run death, have been subpoenaed, The Bulletin reports.

    July 5

    The grand jury begins behind closed doors with testimony by New London Det. Lt. Konstanty T. Bucko.

    Outside, a television camera crew drips with sweat under the glare of a hot summer sun.

    Inside it is quiet and cool – almost like any other day. The state police detectives and reporters talk about golf, baseball and other summertime activities. Because of the gag order imposed by Judge Dannehy, they can’t talk about what is most on their minds, what has brought them all together – the unsolved hit-run death of Kevin B. Showalter.

    The session lasts about five hours and also includes testimony by Mrs. Showalter and Debra Emilyta, Mr. Showalter’s companion the night he died.

    Ms. Emilyta has been sitting on a wall about 6 feet from Mr. Showalter when he was killed. She told police she only heard the 20-year-old Mitchell College student struck, and did not see the car which struck him.

    July 6

    Witnesses include Michael Buscetto of Mike’s Arco in New London. What he identified as body putty, apparently from the car that struck and killed Mr. Showalter, has never been seen since police officers placed it in an envelope that night, according to sources.

    Ms. Emilyta concludes testimony.

    Also testifying are Dr. Robert Weller, members of his family, and a friend, who while returning home from church drove past Mr. Showalter as he was changing the tire. They were among the last persons to see Mr. Showalter alive.

    Other witnesses include Mrs. Ruth P. Hendel and Mrs. Charles (Shirley Pope) Alloway, her daughter.

    On Christmas Eve, 1973, Mrs. Hendel had just turned away from the window of her home on Pequot Avenue where she had been watching Mr. Showalter work on the Emilyta car. She heard the noise of the car striking Mr. Showalter and turning back quickly she caught a glimpse of the taillights. Her first impression of the fleeing southbound car was that it was bright-colored, possibly red.

    Mrs. Hendel continued to watch the accident scene as she telephoned Mrs. Alloway, the wife of a New London police officer.

    Arthur Adams of New London, a Mitchell College security guard and former state policeman, also testifies. Aside from Ms. Emilyta and the hit-run driver, Adams may have been one of the last persons to see Mr. Showalter alive.

    Adams saw Mr. Showalter working on the car and Ms. Emilyta sitting on the stone wall, swinging her legs. He observed the girl with a coat collar wrapped around her head, in conversation with Mr. Showalter, after the Weller party had driven by.

    Adams continued on his rounds towards the Montauk Avenue side of the campus. Sometime after 11 p.m., he saw an ambulance heading for the hospital and two police cars heading down Plant Street.

    July 7

    Some of the last persons who saw Mr. Showalter alive and one of the first who saw him dead testify.

    Six members of the Sitty family, who were celebrating Christmas Eve and occasionally watching Mr. Showalter change a tire from inside a house on Pequot Avenue, tell the grand jury what they knew about the case, Edmond Sitty had brought out a blanket and a corduroy coat to put over Mr. Showalter’s body after he had been struck and killed.

    A New London High School classmate of Mr. Showalter, Arthur Petrini, was a passenger in a car that passed the accident scene sometime after Mr. Showalter was killed and before the ambulance and police arrived. He also testified.

    July 12

    Witnesses included two firemen and a dispatcher, two nurses and an orderly, the New London County Medical Examiner, the first man to officially identify Mr. Showalter, and a woman who lives near the accident scene.

    Larry Grimes, a security guard who knew Mr. Showalter from Mitchell College, had made the preliminary identification at Lawrence and Memorial Hospitals, where he also worked. Mrs. Dorothy Bryson of Pequot Avenue, who came upon the accident scene, also testifies.

    July 13

    New London police officers pack the waiting room of the Windham County Courthouse. Of the 11 who were subpoenaed last month, at least seven are present.

    The 11 include Patrolmen Vincent McGrath, Steven Colonis, Thomas P. Bowes Jr., and Cpl. Joseph Chiapponne, all of whom were involved in the initial investigation. With the change of shift, Sgt. Joseph Jullarine, Patrolmen Richard West and Glenn Davis and Det. Sgt. Konstanty T. Bucko joined the probe. Bucko was off duty at the time.

    McGrath filed the motor vehicle report of the accident and the sketch on the report was by Bowes. Bucko took photographs of the scene and gathered evidence. His photographs may be the only ones taken. Bucko also went to the hospital and got the victim’s clothing, according to sources.

    Colonis, the first officer on the scene, apparently arrived as Mr. Showalter was being placed in the ambulance. He interviewed Ms. Emilyta and took her to the station to file a 13-sentence statement.

    There is some confusion of whether Colonis drove an unmarked police car that night. Sources say police made conflicting statements on that question.

    July 14

    Thomas Wainwright, who played tennis with Kevin Showalter at New London High, saw his lifeless body on a sidewalk on Pequot Avenue before an ambulance or police arrived, and is among those testifying today. Arthur Petrini, who testified last week, was a passenger in Wainwright’s car.

    Mr. and Mrs. Donald Wainwright, who were stopped by police after circling the scene in another auto, also testify.

    At least seven New London police officers are at the courthouse, but it is not known how many are testifying.

    July 19

    The grand jury shifts beyond reconstructions by “near witnesses,” as Sgt. Joseph Jullarine, now retired, testifies. He was the squad leader who reportedly conducted “an intensive investigation” for a red car during the 11:30 p.m. to 7:30 a.m. shift on Christmas Day 1973.

    July 20

    The grand jury investigators spend much of the day alone reviewing physical evidence and testimony. Only three witnesses – New London police who have already appeared during the proceedings – are present.

    July 21

    Det. Bucko appears for at least the fourth time in the nine days the grand jury has convened. The session begins at 10 a.m. and ends about 5:45 p.m., with his departure.

    A nurse’s aide who knelt by Mr. Showalter’s body, feeling for a pulse, also testifies, Sue Costello, who heard the report of an accident as she was leaving Lawrence and Memorial Hospitals in New London from her shift, had arrived on the scene before ambulance personnel and police.

    July 26

    The scope of the grand jury probe goes beyond Mr. Showlater’s death and runs smack into a crucial area of dispute with the appearance of New London police detective Walter Petchark.

    On Christmas Day 1973, with evidence already missing and news of Mr. Showalter’s death on the radio, Petchark reportedly received a call from former mayor Harvey N. Mallove. Mallove later told The Bulletin there was no truth to the report. But he allegedly told Petchark he thought he saw the accident the night before.

    Three city police detectives – Bucko, Petchark, and Carmello Fazzina – were present at the inquiry. They were followed by laboratory technicians from the FBI, who lent their expertise in the analysis of headlight glass possibly belonging to the death vehicle.

    July 27

    The former counsel for the estate of Mr. Showalter testifies. Atty. Thomas Bishop confirms his representation of the estate was severed in June 1974.

    Thomas and Donald Wainwright return for further testimony.

    July 28

    Witnesses include Mrs. S.F. Zimet of Ledyard. Mallove said he was visiting at her home on Christmas Eve 1973, left about 10:45 p.m., and was home in New London about half an hour later.

    Mrs. Zimet is accompanied by her attorney, L. Patrick Gray. Gray, like Bishop, is a member of the New London law firm Suissman, Shapiro, Wool, and Brennan.

    Other witnesses include New London city Manager C. Francis Driscoll and Elise Mallove, Mallove’s daughter. Miss Mallove was home for her Christmas vacation in 1973.

    The grand jury begins a four-week recess. More than 50 persons were called during the first 12 days of the inquiry.

    August 30

    New London police investigators and a newspaper editor who has followed their unsolved hit-run death case for three years are among the witnesses.

    Retired Police Chief John Crowley and Det. Lt. K.T. Bucko, who refused repeated pleas by The Bulletin in March of 1975 to discuss the death of Kevin B. Showalter, gives testimony – as did the paper’s managing editor, John C. Peterson.

    Peterson testifies for three hours.

    August 31

    The attorney who conducted a coroner’s inquest into Mr. Showalter’s death, the results of which have never met public scrutiny, is the first witness today. Atty. Joseph Moukwasher, who heard testimony from 50 witnesses during six days in September and November of 1974, is one of the few persons familiar with the substance of that investigation.

    It took more than two years for the transcripts of the hearings to be typed and submitted to State’s Atty. C. Robert Satti.

    State Police Sgt. Donald Crouch, who in 1974 and 1975 worked for the federal grand jury investigating alleged corruption in the New London force, also testifies. Other witnesses included Rosemary Benson and Carol James.

    September 1

    Physical exhibits appear to outnumber witnesses in the 15th day of proceedings. Two state police technicians from the crime lab in Bethany carry satchels concealing evidence into the closed courtroom. One exhibit is a light colored automobile fender, which was dented and streaked.

    September 2

    Det. Edward Pickett of the New London County State’s Attorney’s office, who helped administer a lie detector test to Ms. Emilyta, testifies. Ms. Emilyta passed the test.

    Another detective, private investigator Joe Harris, is also called. A former Waterford police sergeant, he worked on the case for a brief time, on his own.

    Other witnesses in a short session include State Police Sgt. Charles Trotter, a principal investigator in the federal grand jury probe of the New London city police.

    September 12

    Two persons who saw Mr. Showalter on Christmas Eve 1973, hours before he was killed testify.

    Ramona Ricci, a coworker of Mr. Showalter’s at a Waterford discotheque, attended one of two parties Mr. Showalter had planned to go to after work that night. Nancy Wicksham, who also testified, had joined friends that holiday evening at the club.

    September 18

    Mallove says his status as a suspect in the case is “nothing new.” During testimony in a New Jersey courtroom, Connecticut State Police revealed Mallove is a prime suspect in the hit-run case. The testimony concerned refusal by two New Jersey men to comply with a subpoena issued by the one-man grand jury. Trooper Charles Wargat also testified he was told the two men repaired Mallove’s car on Christmas Eve or Christmas Day 1973.

    Mallove tells The Bulletin he did not know the men and never had a car repaired at their shop on Reed Street in New London. He says he didn’t kill Mr. Showalter and doesn’t know anything about anybody who did.

    September 19

    One of the two men who testified with immunity today has said in a published account he has no knowledge of the case and denied any car was repaired in his New London shop on Christmas Eve 1973.

    Walter String Jr. made those comments in the New Jersey Courier Post. He and his son, Walter String III, had been ordered to appear today by a New Jersey judge, after refusing to comply with a subpoena.

    Among the dozen or so witnesses are New London city police Sgt. Donald Sloan and Cpl. Charles Alloway. They took the first full statement from Ms. Emilyta, five days after the accident.

    September 26

    Darlene Barnes, a friend of Mr. Showalter who patronized the Waterford discotheque where he worked, is among the witnesses today. Ms. Barnes was also one of the 50 witnesses during the coroner’s inquest of 1974.

    October 3

    Larry Grimes testifies again. The Mitchell College security guard who made the first identification of Mr. Showalter at Lawrence and Memorial Hospitals, was also at the courthouse on July 12, and Sept. 26.

    The grand jury will be in recess until October 17. It has convened 20 times since July 5 and heard about 90 witnesses.

    October 11

    Judge Dannehy says published reports that Mallove is a prime suspect in the case “couldn’t bother me in the least.”

    “They (the newspapers) are free to speculate if they wish,” Dannehy says. “I am not concerned with their claimed right to freedom of expression.

    I think that sometimes their attitude is to publish and be damned, but they don’t bother me.”

    “Why don’t you wait” for the grand jury report? Dannehy asked.

    October 17

    The sales manager of a New London auto firm who said he has sold a number of cars to the family of a suspect in the hit-run case testifies.

    In 1970, Peter Emmanuel Sr. of New London Motors sold a Lincoln Continental to Harvey N. Mallove, whom state police have identified as a suspect in the Christmas Eve, 1973 death. A compact car was among the other autos the New London firm sold to Mallove.

    State police were looking for a green Chrysler product when they first questioned New London motors personnel, Emmanuel said before he testified. But the firm didn’t sell Mallove such a vehicle, which police had believed was the death car, he added.

    October 24

    The grand jury does not convene today because the investigators were not ready to proceed, Judge Dannehy said. He said he plans to conduct several more sessions before adjourning to write the final report, but did not specify.

    November 14

    The grand jury meets for its first regular session since October 17 and hears one witness. The witness, Gary Jordan of New London, said he was dating Elise Mallove on Christmas Eve 1973.

    Sources say the grand jury conducted at least one special session since October 17, but it was not known who testified.

    November 21

    State police continue working long and irregular hours probing Mr. Showalter’s death as they re-create the hit-run scene on Pequot Avenue near Plant Street for at least the third time.

    November 29

    The man whom state police have said they consider a prime suspect in New London’s only unsolved hit-run death has his day in court.

    Harvey N. Mallove testifies for about four hours before the secret grand jury probing Mr. Showalter’s death. Atty. Leo J. McNamara accompanies Mallove to the Windham County Courthouse.

    Mallove says he was one of a number of persons who drove by the accident scene shortly before or after Mr. Showalter was killed. But a four-part series by The Bulletin in March of 1975 showed Mallove saw a scene that seven other persons said could not have taken place.

    Mallove passed the accident scene within a minute or two after an ambulance call was logged. His statement to New London police – dated eight months later – conflicts with accounts of seven persons at the scene or looking out their windows seconds after Mr. Showalter was struck.

    Mr. Showalter was struck by a car as he changed a tire on a friend’s parked Ford Pinto, on a well-lit section of Pequot Avenue near Plant Street.

    In his statement, Mallove said he saw an automobile parked at an angle in front of the Pinto. None of the seven persons saw any car stopped at the scene immediately after the victim was hit according to the July 10, 1974 report by New London Det. Lt. Konstanty T. Bucko.

    Mallove’s vivid description of a middle-aged man talking with a girl near the car also conflicts with statements by the seven persons.

    In his statement, Mallove said he assumed the man was a member of the police department. But Bucko claims in the July 10 report that Mallove told him the talking to the girl was “NOT” a policeman.

    Bucko’s report also claims Mallove learned on Christmas Day 1974 that “a man had been killed and he remarked to some people that he saw the body.” But Bucko continued to report that after Mallove viewed photographs of the scene he realized what he mistook for a body was a floor mat. In his statement, Mallove said he saw a “flat object which I assumed was a blanket or a mat.”

    In his August 31, 1974 statement, Mallove said, “Seeing no trouble, accident, or any evidence of anything out of place…I continued on my way home.”

    In the July 10, 1974 report, Bucko claims; “Mr. Mallove stated he was going to stop because he realized there had been an accident.”

    Mallove has told The Bulletin that Bucko misquoted him.

    December 7

    The calling of witnesses ends with Mallove’s second appearance.

    The proceedings included a film screening, apparently of the death scene as re-created by state police.

    After the 35 minute screening, Special Prosecutor McGuigan and Judge Dannehy questioned Mallove for about 40 minutes. That was the bulk of the afternoon session.

    The question of whether indictments should be handed down in New London’s only unsolved hit-run death now rests with Judge Dannehy.

    After 24 sessions and more than 100 witnesses, Dannehy said the next step for the grand jury is the final report on who killed Kevin B. Saltwater.

    1978

    Feb. 17 Report filed.

    Feb. 22

    Report made public.

  • THE DANNEHY REPORT


  • SHOWALTER COVERUP COLUMNS

    Chapter 1

    Law and Justice in Everyday Life

    Cover-Up In New London

    Hit-And-Run Continues To Mock Justice


    Sept. 4, 2000

    If Connecticut Chief State’s Attorney John Bailey wants to bring closure to cold cases, here’s one from New London that should top the list: The Showalter hit-and-run cover-up is a dark chapter in Connecticut history, a tale more appropriate for a Third World country.

    And yet, only one thing bothers former New London County State’s Attorney C. Robert Satti about the Showalter case: that it was investigated at all.

    Satti, now retired, made the point again and again, most recently this year. Satti’s complaint, made during the wake of the late state police Detective George Ryalls, was that Ryalls’ obituary mentioned the suspect the prosecutor refused to pursue in the Showalter probe.

    Kevin B. Showalter, a 20-year-old Mitchell College student, was killed at 11:12 p.m. on Christmas Eve 1973. He was changing a tire on a well-lit section of Pequot Avenue on the New London shoreline when he was struck and killed. His girlfriend, sitting only 6 feet away on a stone wall, claims she saw nothing.

    Auto body putty from the death car disappeared after a tow truck driver gave it to New London police. The evidence file that was supposed to contain the putty was stuffed with bathroom tiles. The file that was supposed to contain headlight glass from the death car instead contained glass from three different headlights. State police and others suspected that, in order to throw legitimate investigators off the trail, the late young man's clothing was pounded on a different-colored car than the one that killed him.

    The victim's mother, Lucille M. Showalter, tried to get a grand jury investigation of the cover-up. She was rebuffed repeatedly by the presiding judge, Angelo Santaniello who, it later became clear, was best friends with the leading suspect. Santaniello then referred Showalter to prosecutor Satti, who happened to be his former law partner. Satti refused to acknowledge registered letters from Mrs. Showalter pleading for a grand jury probe.

    Satti did finally meet with Mrs. Showalter in 1978, after Judge Joseph Dannehy of Willimantic, acting as a one-man grand jury, named former New London Mayor Harvey N. Mallove as the probable driver of the hit-run vehicle. Satti called the three-hour meeting, in which he repeatedly told Mrs. Showalter that there never should have been a grand jury investigation under Dannehy.

    Mallove held a good hand; he had the best legal muscle in New London County on his side. New London police would not question him for more than seven months, and then only in a perfunctory manner. They would say they inspected his cars, but they did not. Significantly, Mallove’s Lincoln had been repaired, but it wasn’t until state police took over the case four years after the accident that the fender was finally seized.

    Santaniello would arrange for a coroner’s inquest and put his niece in charge of typing the transcript. Only after two years of intense public pressure would the transcript be typed. But the inquest never issued a finding.

    Santaniello tipped off Mallove that he was a suspect. The judge was also aware of what local police knew about the case. Mrs. Showalter memorialized the admissions in tape-recorded telephone conversations.

    “I did talk to Harvey,” Santaniello told Mrs. Showalter on Oct. 17, 1975, “and I said, `You’re suspected.’ As a matter of fact, at that time a police officer came to him on the same day or the next day, and told him you were making accusations about him and that he was a prime suspect.” The day before, Mallove told Mrs. Showalter, “Judge Santaniello is of the opinion that you fingered me.”

    It was not until 1977 that state police, who took over the case at the behest of former Gov. Ella Grasso, formally named Mallove a suspect. Next week, I'll propose a means to solve the Showalter cover-up.

    Showalter Cover-Up Is New London's Shame

    Sept. 11, 2000

    New London, where I grew up and began working in the 1960s and ‘70s, was a dirty little city with character.

    It had a restaurant called the Hygienic that was everything but. There were at least a couple bars where the cops couldn't do anything, except maybe a little business.

    The top pimp in town never went to jail until he was about 60 and a certain court official retired.

    New London will always be the city that tried to cover up the Christmas Eve 1973 hit-and-run death of Kevin B. Showalter. It's been doing a pretty good job for nearly 27 years, but the onion is beginning to peel.

    The local daily newspaper admitted -- in its official history published this year -- that it did a shoddy job on the Showalter case. Specifically, The Day admitted its failure to explore the relationship between a former mayor and a top judge, and their influence on the course of the criminal investigation. That’s a beginning.

    Political and police corruption goes back a couple generations in New London. By the 1970s, New London police were widely known to be involved in the selling of women, dope and refrigerators, among other things. A federal grand jury took note. But as with the Showalter case, there were these little problems with the evidence.

    A jewelry store owner and former city mayor multi-millionaire Harvey Mallove was the prime suspect in the hit-and-run death of Showalter, a student at Mitchell College. Showalter’s date that night, Christmas Eve 1973, said she saw nothing from her vantage point six feet away, sitting on a stone wall under a streetlight on a residential street as a young man changed the tire of her car.

    Harvey was everybody’s pal. He would take kids to the Super Bowl, then, down the road, get them jobs as cops. He was friends with bums in the street and bums in high political office. He was wired. The standing joke among reporters became: Harvey's a great guy to have a beer with, just don't change your tire if he's driving by.

    “I didn't kill the kid in any way, shape or form,” Harvey told me many times. As mayor, Harvey helped hire a few police chiefs. His best friend was the administrative judge for the county; that was the judge who controlled the early stages of the investigation, specifically a coroner’s inquest that never issued a finding.

    State police followed up a report that Mallove’s best friend, County Administrative Judge Angelo G. Santaniello, was with Mallove on Christmas Eve 1973. Santaniello reportedly was No. 11 on a guest list for a party at the home of his political mentor, the late state Sen. Peter Mariani. The Mariani party was one of two Mallove attended that night.

    Santaniello told reporters he never went out on Christmas Eve.

    Another state judge, Joseph F. Dannehy, conducted two grand jury investigations. In 1978, Dannehy named Mallove as the probable driver of the hit-run vehicle, but said evidence that might have ensured conviction was either mishandled or destroyed.

    Mallove died a few years ago with this legacy. Others still have time to come clean and tell the truth about the cover-up. Mrs. Showalter tried unsuccessfully to have Satti, Santaniello and others prosecuted for hindrance of prosecution (CGS Section 53a-166) warning of impending discovery, providing means of avoiding discovery, preventing discovery by deception. Because a conspiracy to hinder prosecution is an ongoing crime, those with information could tell Chief State's Attorney John Bailey, who has begun an initiative to solve some of the state's cold homicide cases.

    Isn’t it time? No one kept the system honest when it counted, though some tried. Most stood by as the system that was supposed to protect the victim and his family betrayed them all.

    Where is the conscience of the community?

    Cold Case On Ice Forever

    Nov. 6, 2000

    One way to deflect attention from a suspect is to get investigators involved in meaningless, time-consuming tasks. Another way is to create a bogus suspect who is then exposed as such, causing a belief that the case is just too hazy to pursue.

    Both of these devices were used repeatedly in the cover-up of the Showalter hit-run case in New London. Whether this was happenstance, indifference, incompetence or malfeasance, the result was the same. The system failed.

    And now, it seems, the truth will remain buried forever.

    Judge Joseph F. Dannehy, the grand juror who investigated the case, wrote in his finding of fact: “After December 25, 1973, the New London Police Department did virtually nothing to solve the hit-run death of Kevin B. Showalter.” The accident occurred the night before.

    Local police and court officials, however, were pro-active in another sense. Their actions served to protect the assailant.

    For example, New London police claimed it would cost as much as $1,200 to trace vehicles using data from the state Motor Vehicle Department. The motor vehicle department declared there was no such charge.

    Nevertheless, New London police spent their time hand-sorting local motor vehicle cards. They looked for a green Chrysler. That was likely a false lead; state police said paint particles found on the victim's clothing did not come from the car that killed him.

    Former Mayor Harvey Mallove began meeting informally with police and court officials as early as Dec. 25, 1973. Mallove wanted to know what the police knew.

    The only lead after two and a half years was quashed by then New London Common Pleas Court Prosecutor Harold Dean in May 1976. The lead was a letter of confession written by a Somers prison inmate to the victim’s mother, Lucille Showalter.

    “I told Harold how important that was to me,” Mallove, the prime suspect, confided to an associate. He also acknowledged discussing the purported confession with his best friend, the presiding judge for the county, Angelo Santaniello.

    The author of the letter was known to be connected with “fences,” or purveyors of stolen goods in the New London area. State police arrested him for harassment of Mrs. Showalter. Two state troopers met with Dean for an hour. They told him the letter contained possibly significant information. State police also believed they could connect the dots in New London between the letter writer and the powers-that-be. Did he owe some favors? Was he paid? Police knew the author had no liability for the accident; he was actually in Florida at the time of the hit-run.

    Dean nolled and dismissed the case without telling the troopers or Mallove. Soon thereafter, state police listed the killing of Showalter as “closed pending further development.” Upon learning of Dean's action, Chief State's Attorney Joseph Gormley remarked he had “no idea” why the lead, “which very well could have led to something,” resulted in a dead end. The case would remain closed for six months, until Gov. Ella Grasso brought the matter to Justice John Cotter.

    Was there criminal activity connected with the Showalter cover-up? It appears we will never know for certain. Dannehy named Mallove as the probable driver, noting that evidence which might have ensured conviction was destroyed. The Chief State’s Attorney’s Office reviewed aspects of the case this fall after a series of columns appeared in The Law Tribune. However, the statute of limitations for the most likely potential charge, conspiracy to hinder prosecution of motor vehicle misconduct, has expired. This shameful case, it appears, is destined to stay on ice forever.

    - AND:

    Olympic Gold for Missing Evidence


    November 28, 2005

    Judge Ellen Gordon was in way over her head with what she tried pass off as a ruling in Day Publishing v. State's Attorney.

    Clueless Gordon was handed a hot one, a case no one has ever wanted in the so-called New London Judicial District. Every single time this case has come to court, begging for justice, The Robes, the prosecutors and their minions have either desecrated their oaths or looked the other way. Clueless Gordon, fairly new to the scene, has managed to join the list of those who are both ostriches and failures.

    The Day newspaper asked Gordon this year to release the grand jury testimony regarding the cover-up of the 1973 hit-run death of Kevin Showalter. Before Gordon probably ever heard of Showalter, five New London County judges recused themselves from a John Doe civil suit against the driver because they were friends with the prime suspect, Harvey Mallove. Mallove -- the late mayor of New London and multimillionaire jeweler who picked police chiefs, planned to run for Congress and starred in the social scene -- was prone to say, "I never killed the kid -- in any way, shape or form."

    It's not like we could expect a New London judge to show guts or brains in this case. Compelling testimony from the first of two grand juries implicated local law enforcement and court officials in a widespread cover-up.

    On Christmas Eve 1973 at 11:12 p.m., as the call came in, a high-ranking New London officer, said, "F--k him, he's dead," and then left to go home. Showalter, a 20-year-old Mitchell College student, lay dead on a well-lit section of Pequot Avenue by the shoreline. His body was thrown 22 feet from the point of impact. His shoes were found 110 feet apart. A leg bone was 75 feet away.

    A tow truck driver gave police auto body putty from the death car. The putty was never seen again. New London police mixed headlight glass from at least three different cars in what they called the evidence file. Replacing the auto body putty was bathroom tile. A local coroner's inquest never issued a finding. State police, who took over the case at the behest of Gov. Ella Grasso, were bewildered and angry when they could not find the transcript of the coroner's inquest. Mallove's best friend -- the presiding judge for the county, Angelo G. Santaniello -- had put his niece in charge of typing that transcript. Santaniello also tipped off Mallove to his status as a suspect.

    Now, Clueless Gordon can't find the 3,000-page transcript of the first grand jury. Does she care? Court clerks allegedly performed a diligent search. Would any reasonable person believe or accept any of this?

    Among the last persons known to possess the grand jury report was the late State's Attorney, C. Robert Satti. Satti, who refused to investigate the case before a special prosecutor was appointed, claimed he returned a copy to the grand juror, then Willimantic Superior Court Judge (later Supreme Court Justice) Joseph Dannehy. Both Dannehy and Satti are dead. Did "Do Nothing Bob" -- Mallove's moniker for Satti -- take it with him? We might as well ask Harvey, also dead, or Kevin.

    Gordon's pathetic decision, dated Nov. 7, went on for about a sentence before its first fatal error. It might sound like a technical error, but it's much, much more than that. She actually said New London police investigated the case.

    Before this, I thought it might take generations to remove the stench from the New London courthouse. Alas, for New London, the stench of this cover-up is forever.







  • more COOL JUSTICE







  • Recent columns:

  • Via @CtNewsJunkie: City evades responsibility for unjust killing, 4th Amendment violation


  • NEW: RFK Jr. says ‘recent forensic evidence’ points to two shooters in his father’s assassination


  • Judges who played role in murder probe squelched access to key testimony


  • UPCOMING:


  • Book news @NorwichBulletin @HartfordCourant #moreCOOLJUSTICE #SpraguePublicLibrary Thursday, Sept. 22, 6:30 pm



  •                   
    TRUCK BUCK

    Every deer hunter dreams of taking a record whitetail buck and James Murphy, Fabius got his wish; but unfortunately it wasn’t with a gun/bow. He was headed home after a day of hunting in the Booneville area when Mr. Big Buck who James thinks was chasing a doe crossed in front of his truck that was traveling at about 40 mph and the deer died quickly. He called the police and when they arrived he chose to keep the buck and tagged it and dressed it out. He knew that this 15 pointer was big and decided to have it mounted. The taxidermist said it was the biggest buck he had seen in his 38 years in business. HOW BIG WAS HE? Using the Boone and Crockett scoring it measured nearly 200 inches. If you want to see it go to; http://noonanpics.blogspot.com/


                      
    LADY GETS HER DEER



     Late October, I had been bowhunting an active scrape line in the Southern zone. I had been in a tree twice with my climber in an attempt to see that buck and scout the area for deer activity. It had been a few years since I last hunted here, but I knew the property well. The first morning I saw three deer out of range travelling through just after dawn heading towards bedding ground. The second morning nothing and no evening activity either. I gave it a rest.

    I had a week’s vacation planned to go up north in the Adirondacks and hunt during the rifle season with family. Upon my return, my rifle tag unfilled, I went back to my bow and set up on that same southern zone scrape line which was still active. I made a plan for a morning hunt. It was a Sunday. My last day off before returning back to work. 

    This time I climbed a tree closer to where I had seen the three deer cross in the weeks prior. Twenty yards off the scrape line and a hundred yards from pine bedding areas. That morning with my arrow nocked and ready, dawn was about to break. I peered down from my stand, checked for open shooting lanes, and slowly ranged my surroundings, a twenty yard circle. I only had a few hours to spare that day to hunt. I settled in and waited.

    It was a quiet and frosty morning. The sky clear and sunrise came rising low on the horizon. I was facing east and I forgot to wear a billed cap under my fleece hat. I cursed myself for not thinking of it. A stand of tall hemlocks in the woods helped screen the early sun. As the temps rose above the freezing mark, I saw White breasted Nuthatches, Brown Creepers, Downy Woodpeckers and a mouse. No deer.

    I had forgotten my phone, so I didn’t know the time. There was no deer activity. No coyotes or turkey. I thought it might be nearing 0930. I wanted to be done by 1000.  I was getting hungry and began thinking about that first morning cup of coffee. I was sure the deer would have been through by now to bed, so I looked around, coast was clear, no deer. I lowered my bow to the ground and started climbing down quietly. I said to myself, I’ll hunt as I walk out.

    About halfway down the tree, something, whether noise or movement had me look to my left and I saw a buck 40- 50 yards out slowly trotting by coming from the pines. A nice buck! I quickly anchored my seat into the tree, hoisted up my bow, nocked an arrow, turned putting my back to the tree, and faced the buck that hadn’t broke stride and continued to trot away. I cupped my hand to my mouth and gave the best low grunts I knew how to make in order to entice this fella back! Nothing... no reaction! I had my commercial grunt call on doe estrus and I bleated twice. Nothing..! He kept moving uninterested and had even passed through downwind of me. I was only eight feet off the ground when I stopped climbing. He continued and crossed the stream. He travelled up a slope covered in honeysuckle thickets and stopped looking out ahead of him in his original direction of travel. I could only make out his silhouette...100+ yards. I grunted again! Nothing….I quickly hung my bow on my left arm, grabbed my homemade rattle bag from my cargo pocket, and gave four aggressive rattles with the bag.  I kept rattling and rattling. Finally, on the fifth or so rattle he turned his head back, listened, and did a roll away 180 degrees and started trotting back towards me on the path in
    which he came. He closed that distance by half and I shoved the rattle bag back into my cargo pocket. I grasped my bow again with my left hand.  He came in about fifty yards from me slowing and looking for the fight. I tapped the rattlebag in my cargo pocket a couple of times to give him a signal to come my way. He didn’t take the scrape line trail on my left instead he travelled almost the same line in which he came, but the lasts taps worked and he angled my way. I slowly repositioned to the right as he moved closer and when his head passed by two big offset trees, I used it as a blind and drew back. I followed him bow fully drawn and gave a “baahhh” by mouth when I felt comfortable with the range. He stopped. I saw my lane,” broadside chest, release, good shot, chest!’ went through my head.  He ran about seventy 75 yards and went down. He broke off the arrow while running, double lunged with an exit wound. I had bagged a beautiful 8 point pre-rut buck. 158#

    The hunt was memorable. I threw everything I knew at him in less than a minute and got him to turn back. I just kept thinking and doing. I would have been just as charged up if it was a spike. I got lucky on the mature buck it turned out to be. I thank the landowner for their generosity and the opportunity for this hunt.




                      

    NEVER TO OLD 

    Around 10 years ago my son Kyle put a chair out in the woods for me to  sit 
    in when I went hunting. I sit in that chair to hunt to this very day. On
    November 21, 2016 I was sitting and spotted a doe to the right of me. I
    heard a noise behind me and turned around to see what it was. There was this
    huge buck. I took aim and shot at it. He went down and stayed down. I was
    totally amazed when I walked up to it. I could not believe how huge the
    antlers were. This is the biggest buck I have ever shot and I am 70 years
    old!!! (11 POINTER WEIGHED IN AT 187)
    Took long enough, huh?



                      


    MIKEY JONES - DEER HUNTER










    TWO PIEBOLD DEER (BUCK AND DOE) ON THE SAME DAY




    Early this past spring I got a call from Dave Vanderzee, owner of the EastonView Outfitters Ranch in Rensselaer County asking if I could help him with a very important hunt. He had received a call from the Jones family in Vermont about fulfilling their son Mikey’s wish to deer hunt with his dad. His mother, Wannetta explained that Mikey had some severe health problems and heard that Easton View and has hosted several Wounded Warrior hunts, one of which I helped with. Easton View is an ideal set up for these type hunts. Obvious these hunts are paid hunts but not this one for Mikey.

    I told Dave I would help and as soon as I got off the phone I emailed all the board members of the New York Outdoor Writers Assn. explaining Mikey’s hunting wish and requested a $1,000 donation to offset some of the costs. I also emailed Katie Mitchell, Corporate Public Relations for Bass Pro Shops asking her for hunting gear. Three days later I received a box of Red Head hunting camo that would cover them from head to toe.

    At noon on Thursday October 12 Dave and I met the Jones family. Mikey was eager and was ready to go but two things had to be done; one was to put on their Red Head outfits and the other was for them to check the sights on their guns. Dave thought that the best gun for Mikey would be a .243 and he handed it to him at the range and pointed to the target out about 100 yards out. I honestly was surprised when Mikey’s first shot touched the red quarter sized bullseye. “THIS KID CAN SHOOT”

    Before leaving Mikey gave Dave a hug and “Thank you” and handed him two gifts that he had wrapped in camo paper. The first one he opened was an engraved plaque thanking him for making this hunt a reality. The smile on this young man’s face turned on the tears for both Dave and I. The second gift was a blanket with painted deer on it.

    TIME TO HUNT
    The Jones family then got into a four seat KUBOTA RTV and I followed with the other one. For the first hour we rode around the ranch’s perimeter and saw elk, sika, fallow and whitetail deer, Texas Dall and also a glimpse at a rare Piebald deer. We then climbed into an elevated box blind overlooking a large field. That afternoon we saw a lot of animals that included an awesome 21 point whitetail that was not to be shot. But that afternoon there was no shooting.

    At dinner that evening Mikey was a bit worried about getting his deer but I told him tomorrow we had all day and I promised him I would get him one; even if we had to stay out all night with aflashlight. He laughed but I personally was worried. I WANTED THIS YOUNG MAN TO GET A DEER.

    The next morning started very slowly sitting in the blind with only a few sightings of out of range whitetails. Doug, one of the ranch hands, volunteered to put on a few deer drives and although he did move deer but none came within range. “Are we going to get a deer Ed?” Mickey said with tears in his eyes.  I had to get this great loveable kid a deer!

    Time to do some riding and we were back in the Kubota and started again around the perimeter but all we saw were elk and Texas Dalls. We were just about to enter the swamp when I saw movement in the high brush and it was a deer. I got Mikey ready and when it came out it was a big doe. “No horns” Mikey said. But when I saw it was a Piebald I explained to Mikey that this would be quite a trophy. It was a 162 yard shot and it dropped immediately. I think I was crying before Mikey this time – especially when I saw that big smile. And now it was lunch time and I was relieved now that the pressure was off.

    After a leisurely lunch we all climbed in the Kubota to see if we could get dad a deer or one of the Texas Dall. We made a trip around the preserve and as we were coming down through a field I notice deer with just their heads sticking out of the heavy brush; and they both had antlers. Sneaking into position dad turned to Mikey and said: “I have shot plenty of deer Mikey; you take him.” His son was reluctant but when I told him it was a special 8 pointer he changed his mind. Another one shot, this time at 170 yards Mikey put him down and we all were excited. What was special about this deer? It was a Piebald buck. I wonder how many hunters have taken both a Piebald doe and a buck   ON THE SAME DAY. Mikey you are now in a very special hunting group.

    There were a lot of wet eyes that afternoon and I was ONE VERY HAPPY GUIDE. I would like to thank the Jones family for letting me hunt with them and their VERY SPECIAL SON. THIS WAS MY BEST DEER HUNT EVER- AND I NEVER FIRED A SHOT!


    NOTE: Mikey doesn’t know it but I got a call from my good friend Joe Grieco of JOE’S TAXIDERMY in Albany is donating afree mount of Mikey’s Piebald buck. I am sure this will be hung in a very conspicuous place in the Jones’ home. Thanks Joe.  

              [Article] Measured Performance of Heat Pump Clothes Dryers        
    The DOE Building America team—Partnership for Improved Residential Construction—collaborated with Florida Power & Light from 2012 to 2015 to conduct a phased residential energy efficiency retrofit program to determine whether installing advanced residential technologies reduced annual energy consumption. As part of this study, Florida Solar Energy Center (FSEC) researchers carried out an end-use energy savings and economic evaluation of heat pump clothes dryers (HPCD). The field evaluation involved eight study homes, each of which received the Whirlpool model WED99HED HPCD and a matched Whirlpool Energy Star clothes washer.
              FUTEBOL NA GUERRA        

    Em tempo de Guerra o futebol teve vez até no front




    Pegando o gancho do post anterior sobre centenário, em 2014 também marca um século do início da I Guerra Mundial, conflito sangrento ocorrido principalmente na Europa e que deixou um saldo de milhões e milhões de mortos entre soldados, civis e até animais. 

    De um lado os "Aliados", compostos por França, Grã-Bretanha, Rússia, Bélgica, Sérvia, Itália (começou o embate como adversária, mas se aliou em 1915) e Estados Unidos; do outro, Alemanha, Áustria-Hungria, Império Otomano e Bulgária formavam as "Potências Centrais". O confronto bélico se iniciou em 1914 e só veio ter fim em 1918 com a derrota das Potências, a queda dos otomanos e a consequente assinatura do Tratado de Versailles por parte dos alemães em 1919.

    Contudo, mesmo em tempos de guerra o futebol continuava a ser praticado - não só nos países com seus campeonatos locais, mas também no campo de batalha. Foram vários relatos, documentos, registros fotográficos e livros tratando do assunto, quando soldados aproveitavam os breves momentos de descanso e/ou cessar fogo não-oficiais para se divertirem com a bola nos pés.

    O cartaz acima foi uma motivação para os jovens ingleses ingressarem no front, visto a declaração do jornal germânico "Frankfurter Zeitung" de que os britânicos "não eram de nada". Já a foto é de 25 de dezembro de 1915, num campo próximo à Salonika na Grécia, numa das chamadas "Tréguas de Natal", em que soldados de ambos os lados faziam um cessar fogo para celebrarem os festejos de fim de ano.

    O 17º Regimento de Middlesex ficou conhecido como o "Batalhão do Futebol" ou "The Extremers" ("Os Extemados") devido à maioria de seus componentes serem à época jogadores de futebol. Tal ideia partiu de William Joynson-Hicks, membro do Parlamento britânico. O objetivo principal era despertar o nacionalismo através do futebol. Dirigentes dos clubes e árbitros também se alistaram.

    O grupo teve como um de seus líderes o escocês Richard McFadden, atacante do Clapton Orient (hoje Leyton Orient) que entre 1911 e 1915 era o ídolo maior do clube e seu maior artilheiro. O jogador morreu durante os confrontos e hoje é reverenciado pelos torcedores do modesto time inglês ao lado de dois colegas de equipe também mortos na guerra, William Jonas e George Scott.

    Os jogos nos terrenos castigados pela guerra muitas vezes eram à base do improviso: bolas feitas de lata, entulhos diversos e arames; as traves muitas vezes eram apenas as botas dos soldados alinhadas e os combatentes corriam atrás da vitória mesmo com seus pesados uniformes. 


    Ingleses e alemães rivalizavam também nas peladas durante a guerra



    O ex-combatente Ernie Williams, em uma entrevista à rede BBC inglesa há alguns anos, recordou uma das partidas mais famosas da época. "Uma bola foi lançada do lado dos alemães e, em poucos instantes, vários soldados começaram a jogar. Havia umas 200 pessoas e todas pareciam estar se divertindo. Ninguém com más intenções entre nós e não havia juiz, nem placar". 

    Vários jogadores britânicos, que inclusive atuavam por suas seleções, estiveram no "Batalhão do Futebol" durante as batalhas de Deville Wood e Guillemont  - essas duas na Batalha do Somme - e na Batalha de Arras em 1917. Nomes como o do já citado escocês McFadden, do zagueiro Frank Buckley (Bardford City e Inglaterra), do meiocampista Lyndon Sandoe (Cardiff City e País de Gales) e todo o time do Hearts of Midlothian da Escócia engrossaram as fileiras nas trincheiras da I Guerra Mundial.


    Exeter City de 1914: sete dos jogadores que enfrentaram o Brasil foram à guerra



    Na postagem anterior  relembramos os 100 anos de história da Seleção Brasileira de futebol. E em sua primeira partida o adversário foi o inglês Exeter City, com vitória brasileira por 2 a 0 no campo da Rua Guanabara, atual Laranjeiras, no Rio de Janeiro. A I Guerra estava em seu começo no dia 21 de julho daquele ano, mas devido às dificuldades de comunicação da época os britânicos ainda não tinham conhecimento do conflito - só ficaram sabendo quando estavam retornando à Europa a bordo do navio Alcântara.

    Relatos de alguns dos jogadores deram conta de que com o navio portando uma bandeira inglesa em seu mastro houve o temor da embarcação ser atacada pelas forças inimigas. Porém, felizmente a viagem foi realizada sem transtornos e os únicos tiros ouvidos foram de navios franceses como advertência para o confronto durante a passagem pelo Canal da Mancha.

    Aidan Hamilton, autor do livro "Have you ever played Brazil? - The story of Exeter City's 1914 tour to South America" ("Você já jogou contra o Brasil? - A história da turnê de 1914 do Exeter City pela América do Sul", inédito no Brasil), relata que 7 dos 11 jogadores que entraram em campo no histórico jogo contra os brasileiros foram convocados para a guerra: o goleiro Reg Loram, o médio e capitão do time Jimmy Rigby, os zagueiros Jack Fort e Sammy Strettle, e os atacantes Charlie Pratt, Billy Lovett, Fred Goodwin e Fred Whittaker - estes dois últimos integrando o "Batalhão do Futebol". Ainda segundo Hamilton, Goodwin sofreu sérios ferimentos nos confrontos e jamais voltou a atuar. 

    Afora estes citados, quatro atletas dos quadros do clube inglês que não estiveram presentes na excursão ao continente americano, também se alistaram: William Kirby, Arthur Evans, Fred Hunt e Kadie White - todos mortos no conflito.


    Todo o time do Hearts, da Escócia, participou da I Guerra




    O alistamento militar na Grã-Bretanha não era obrigatório até 1916, por isso o governo teve que apelar para o nacionalismo aliado ao futebol, já que era a principal prática esportiva da ilha europeia naquele tempo. Atraídos por esse chamamento patriótico, todos os jogadores do escocês Hearts alistou-se em 1914 no "Batalhão do Futebol" para os combates contra os alemães e seus aliados.

    O galês Bertie Felstead, outro ex-combatente da I Guerra, registrou em um relato encontrado após sua sua morte em 2001 que "não era um jogo propriamente dito, eram todos contra todos em que chutávamos a bola sem objetivo. Poderia haver uns 50 de cada lado, eu acho. Eu joguei porque realmente gostava de futebol. Não sei quanto tempo durou. Provavelmente uma meia hora, e ninguém estava contando o placar". 

    Ou seja, o futebol serviu como instrumento de integração e paz entre as forças rivais, tal qual como aconteceu em fevereiro de 1969, quando o Santos de Pelé fez uma excursão pela África. Na ocasião o time paulista conseguiu que o Zaire (atual República Democrática do Congo), que vivia um grande conflito interno entre blocos étnicos e políticos, vivesse um dia de cessar fogo para que a população pudesse acompanhar o maior jogador do planeta e seus companheiros em campo.

    O "Batalhão do Futebol" foi desmobilizado em 1918, ano do fim da guerra, e contabilizou várias perdas para o esporte britânico. Em 2010 foi erguido o memorial para o 17º Regimento de Middlesex na cidade francesa de Longueval, no norte do país. Placas de granito com nomes dos atletas/combatentes mortos encontram-se no local para que os fãs de diversos clubes possam prestar homenagens aos seus heróis das batalhas nos campos de futebol e de guerra.




    Cartaz: Johnson, Riddle & Co., Ltd., de Londres/ING
    Foto 1: Getty Images
    Foto 2: Chester Chronicle
    Fotos 3 e 4: Autor desconhecido


              Consumo Consciente        

    Ouvimos falar que a mudança está em nós,

    e as empresas só vão mudar se os consumidores mudarem.

     

    COMO COMEÇAR?

    Não é de um dia para o outro, e simplesmente acordar dizendo que vou agir diferente. Somos feitos de hábitos e só mudamos aos poucos. Os conceitos serão absorvidos um a um.
    Para ilustrar essa caminhada, decidimos fazer uma pirâmide, e chamá-la de:

     

    PIRÂMIDE DO CONSUMO CONSCIENTE

    consumo consciente

     

    BASE - É o início da jornada, primeiro fazemos uma análise do que temos. DOE e não acumule! Se você é uma pessoa apegada, este será o passo mais difícil, mas a cada limpeza, a satisfação será maior.


    PASSO 2 - Compre menos e escolha melhor! Lembre-se que comprar coisas desnecessárias, só vão servir para acumular. Tenha coisas que goste e use.


    PASSO 3 - Como já está no estágio de comprar menos, comece a prestar atenção nos detalhes. Qualidade e origem dos produtos são informações importantes para seguir adiante. Saiba onde foi produzido, e talvez até por quem. Procure saber do que é feito e qual o impacto esta matéria prima tem no meio ambiente.

     

    TOPO - Nesta fase, o consumidor não é mais voraz. Já sabe bem o que quer, valoriza as marcas e empresas preocupadas com o processo.

    Parabéns você é um CONSUMIDOR CONSCIENTE e INTELIGENTE.

     

    Acreditamos que pequenas contribuições juntas, formam uma sociedade melhor.

    Que tal começar?


                      

    PORTLAND 2014, A BIENNIAL OF CONTEMPORARY ART
    March 8 - April 27
    Portland, Oregon


    Very excited to have the Personal Libraries Library included in the upcoming Portland 2014, a Biennial of Contemporary Art, curated by Amanda Hunt and presented by Disjecta Contemporary Art Center. Following are the participating artists / artist collaborations:

    Zachary Davis
    Modoe Dieng & Devon A. Vanhouten-Maldonado
    Alex Mackin Dolan
    Travis Fitzgerald
    Jessica Jackson Hutchins
    Evan La Londe
    Ellen Lesperance
    D.E. May
    Christopher Michlig & John Zerzan
    Personal Libraries Library
    Publication Studio
    Ralph Pugay
    Kelly Rauer
    Blair Saxon-Hill
    Richard Thompson

    **more information upcoming
              Can you tame this?        
    BODY Hair: Doe – Cutie [Cute Loot Exclusive] Mod: Wickedpup – Frosty Feline – Caramel Spot [New][@ The Gacha Guild, Soon]   CLOTHING Cincher: Glutz – Wasit Cincher v1.1 Thong: SF – Kemono Thongs Pasties: The Horror – Corazon Pasties   ACCESSORIES Collar: Glutz – Bad Kitty Bell Collar Bracelets: CX – Stray’s Cuffs […Read more Can you tame this?

    View original post on Eccentric UsagiRead the rest
              Oh, you’re THAT kind of Banana!        
    “HELLO” “What?! You mean you aint real?!” BODY Hair: Doe – Marigold – Reds [New][@ The Arcade, Only a few days left to get this hair!] Skin: Lumae – Niska – 7 – Pecan – Bare [Still on sale till the end of the month; clearance] Eyes: Chus! Fagenchanted Eyes   CLOTHES Bathing Suit: Birdy…Read more Oh, you’re THAT kind of Banana!

    View original post on Eccentric UsagiRead the rest
              Ebony Bunny Doll        
    “There’s nobody else that can double me – except for a doll.” — Verne Troyer  BODY Hair: Doe – Peaches – Solid – Gingers Head: Catwa – Lona Skin: Glam Affair – Alba Eyeshadow: Birth – Glam – Set 2 [New] Lipsticks: Izzie’s – Dark Lip tint   CLOTHING Brassiere: Sweet Thing – Clockwork Doll…Read more Ebony Bunny Doll

    View original post on Eccentric UsagiRead the rest
              Foto’s Legs Boelen        
    Mijn Opa was fotograaf. Hij maakte briefkaarten van dorpsgezichten en portretten. Ik hoor nog het gerinkel van de glazen negatieven van al zijn werk die in het begin van de jaren ’60 naar de vuilnisbelt gingen. Foto’s maken doe ik al vanaf die tijd, waarbij de lessen van Wim Noordhoek mij het meeste bijstaan. Gebruik […]
              Doe eens iets romantisch        
    none
              UTC EE Students Awarded DOE-sponsored Scholarships        
    Seven UTC Electrical Engineering (EE) students were awarded $1,000 scholarships for the spring semester sponsored by the department’s DOE workforce development grant. These Smart Grid Scholarships were established to provide a pipeline of qualified applicants to meet the workforce needs of the energy sector and energy-related businesses, particularly as it relates to green power, smart grid and renewable energy technologies. The awardees include Brian Allbrooks, Wes Brown, Nick Johnson,
              Dit Stars Wars hotel opent in 2019 en wij kunnen niet wachten        

    Na een nachtje door de ruimte dwarrelen, doe je je...

    Het bericht Dit Stars Wars hotel opent in 2019 en wij kunnen niet wachten verscheen eerst op Vance.


              Guru Careers: Project Manager / IT PM         
    £30000 - £35000 Per Annum DOE + Benefits: Guru Careers: A Project Manager / IT PM with experience in a tech organisation is needed to join a specialist provider of fully managed ID solutions in Manchester. Manchester
              South Africa Update – DOE confirms players for Window 3.5        

    After months of waiting, South Africa’s Department of Energy has finally announced the financial close of Window 3 and the preferred bidders for Window 3.5.

    (PRWeb December 21, 2014)

    Read the full story at http://www.prweb.com/releases/2014/12/prweb12407981.htm


              I am Jane Doe (2017 Documentary)        
    none
              Eclipse 05-03-2015 with DJ Deep Rawk        
    Playlist:

    Butta Verses De La Soul- Fanatic Of The B Word - De La Soul Is Dead
    JustIce- Moshitup - Kool Deadly Justicizms
    ESP- Makin Nat Green - Valoompadoom Pink
    Poor Righteous Teachers- Easy Star - Pure Poverty
    Marly Marl- Droppin Science - In Control Vol1
    Doug E Fresh- All The Way To Heaven - Doug E Fresh The Greatest Hits
    Fab 5 Freddy- Change The Beat French English Rap - Change The Beat The Celluloid Records Story 19791987
    - voicebreak -
    Boot Camp Clik- Dont Say Sht To Ruck Sean Price - CollectDISEdition
    The Beatnuts- Reign Of The Tec - Classic Nuts Vol 1
    KRS ONE- Get Yourself Up - Sneak Attack
    RunDMC- Peter Piper - Raising Hell
    Large Professor- Happy Days R Here Again - Professorlarge
    Public Enemy- I Cant Do Nuttin For Ya Man - Fear Of A Black Planet
    MC Sugar Ray And Stranger D- Knock Em Out Sugar Ray - 12
    The Roots- Understand feat Dice Raw Greg Porn - And Then You Shoot Your Cousin
    The Soul Pros- Advocates Of Change - 7
    The Roots- Never Featuring Patty Crash - And Then You Shoot Your Cousin
    - voicebreak -
    Big J Beats- Instrumental - 12
    Gang Starr- You Know My Steez - Moment Of Truth
    A Tribe Called Quest- Push It Along - Peoples Instinctive Travels The Paths Of Rhythm
    A Tribe Called Quest- Jazz Weve Got - The Low End Theory
    AZ- Sugarhill - Doe Or Die
    The 3hree Project- All Or NothinFeaturing FL And Leona Harper - The 3hree Project
    Termanology- Nobodys Smilin - Time Machine
    KRSOne- Sound Of Da Police - Return Of The Boom Bap
    Crooklyn Dodgers- Return Of The Crooklyn Dodgers - Rare Play Vol 1
    - voicebreak -
    Public Enemy- Fight The Power - Fear Of A Black Planet
    Lupe Fiasco- Around My Way Freedom Aint Free - Food Liquor II The Great American Rap Album Pt 1 Deluxe Version
    Common- Ghetto Dreams feat Nas - The Dreamer The Believer
    Talib Kweli- Beautiful feat Big KRIT Outasight Mela Machinko - Beautiful feat Big KRIT Outasight Mela Machinko Single
    Camp Lo- Summer Love - 12
    Da Bush Babees- We Run Things - We Run Things
    Digable Planets- Rebirth Of Slick Cool Like Dat - Reachin A New Refutation Of Time Space
    - voicebreak -
    St Down- A Day With My Homies - A Day With My Homiez
    Knuckleheadz- Savages - 12
    MF GRIMM- Emotions - Scars Memories
    Pharoahe Monch- Eht Dnarg Noisulli feat The Stepkids - PTSD Post Traumatic Stress Disorder
    Micranots- Farward - Return Of The Travellahs


    playlist URL: http://www.afterfm.com/index.cfm/fuseaction/playlist.listing/showInstanceID/101/playlistDate/2015-05-03
              Eclipse 01-04-2015 with DJ Deep Rawk        
    Playlist:

    - voicebreak -
    - voicebreak -
    Lord Finesse- I Like My Girls With A Boom - Return Of The Funky Man
    Poor Righteous Teachers- Shakiyla JRH - Pure Poverty
    YZ- When The Road Is Covered With Snow - Ep
    Young Black Teenagers- Traci - Young Black Teenagers
    Young Restless- B Girls - Something To Get You Hyped
    Cannibal Ox- Iron Galaxy - The Cold Vein Deluxe Edition
    Myka 9 Factor- Sovereign Soul - Sovereign Soul
    Hijack- Daddy Rich Part 1 - The Horns Of Jericho
    Ill Bill- How To Kill A Cop - 12
    The Homeboys- Denver Thang - 10 Years Of B S
    Like Minds Feat KRS One Q Burse- What You Know About - What You Know About EP
    Council Of Word- Whos The Man - Thin Air Acclimation
    Distrakt- Fish Grease - Distraktions
    Kingdom Feat De La Soul And DV Alias Khrist- Unexplainable - 12
    - voicebreak -
    Ground Zero Movement- Struggle - 12
    Mr FISK- Sound Travels - 12
    King Sand Man- We Want he Funk - King Sandman
    The Procussions- The Storm - 5 Sparrows For 2 Cents
    Whiskey Blanket- Hell High Water Ch 2 feat Bonnie Paine - From The Dead Of Dark
    Juan Lee Reed- Cryin Sun - Rhode To Heaven EP
    The 3hree Project- All Or Nothing feat FL Leona Harper - The 3hree Project
    The 3hree Project- Graffiti feat Devan Blake Jones - The 3hree Project
    The 3hree Project- Independant Feat Wil Guice - The 3hree Project
    The 3hree Project- So High feat Aja Black - The 3hree Project
    The 3hree Project- 100 Mil Feat Trev Rich And Young Doe - The 3hree Project
    DJ AL Feat Solid Theory- Hi Science - Future Classic Music
    Tropical Assassins- Freedom - 12
    O2P- Liar - 12
    Associated Acts- Akuma - Associalted Acts Presents
    FL- Half Baked ft Oren L - Young Amsterdam
    DJ Cavem Moetavation- Wheat Grass - The Teachers Lounge
    BLKSMTH- Winners Say - Understand
    Bianca Mikahn- Nightdreams Daymares - Nightdreams Daymares EP
    Council Of Word- Dont Change Your Love feat Tica - CO2 A Heavy Gas
    The Reminders- Yu Can Count On Me - You Can Count On Me
    MR MIDAS- Ask About Me - Red Cards Green Bottles
    BLKHRTS- Porties - Blkhrt
    Koo Qua- Koolest Chick You Know - Kcyk
    Council Of Word- Keepin Shapes - CO2 A Heavy Gas
    Mike Wird- Dat CO Spit feat Manifest Edi Flowerz - Afronaut Funk Vol 1
    The Soul Pros Pavlo Kee Mike Wird Amd DJ AL- Avocates Of Change Your Works Not In Vain - Future Classic Music
    Goapele- Nothign Compairs Run Away - Bside Goapele


    playlist URL: http://www.afterfm.com/index.cfm/fuseaction/playlist.listing/showInstanceID/101/playlistDate/2015-01-04
              Eclipse 01-05-2014 with Dj Z-rok, Soup, And Dj Deep Rawk        
    Playlist:

    Kj S2- Rock On - 12
    The Fatback Band- I Found Lovin - Hustle The Ultimate Fatback
    RJD2- Bus Stop Bitties - The Horror Deluxe
    The Beatnuts- Lets Get Doe - 12
    Lateef The Chief- Listen To The Dj - 12
    Dj Quick- Tonight - 12
    Larry Gold- Travelin feat Kameelah Waheed - The Beat Generation
    Mr Cheeks- Lights Camera Action LP Version - Lights Camera Action
    Me Phi Me- And I Believe - 12
    Ty- I Want 2 - Upwards
    Lucy Pearl- Dont Mess With My Man - Lucy Pearl
    Umc- Never Never Land - 12
    Juan Lee Reed- Bonin Out - Rhode To Heaven EP
    Jeru The Damaja- Jungle Music - The Sun Rises In The East
    The Hemisphere- Runaway - 12
    Blackalicious- Sky Is Falling - Blazing Arrow
    TKash- Made In America - Turf War Syndrome
    XClan- Raise The Flag - To The East Blackwards
    Public Enemy Featuring Paris- Cant Hold Us Back - Rebirth Of A Nation Radio Safe Version
    Tame One- Homage 2 Da Bomberz - When Rappers Attack
    Cypress Hill- I Wanna Get High - Black Sunday
    EPMD- Give The People - Business As Usual
    Mad Lion- Big Box Of Blunts - Real Ting
    Channel Live- Mad Izm feat KRSOne - Station Identification
    Schoolly D- Saturday Night - Best Of Schoolly D
    Compilation- Radio Activity Rap - West Coast Rapthology
    Twilight 22- Siberian Nights - Twilight 22
    Solo Sounds- Chilly Dub - 12
    TLA Rock Jazzy Jay- Its Yours - Def Jam 25 Vol 2 DJ Bring That Back 19961984
    Mantronix- We Control The Dice - Music Madness
    Brand Nubian- Drop The Bomb - One For All
    The Roots- 100 Dundee - The Roots Come Alive Live
    Mop- Dead And Gone - 12
    RZA- Tragedy - WuChronicles
    Goodie Mob And Esthero- The World I Know - 12
    Outkast- Me And You - 12
    2 Pac- If My Homie Calls - 12
    Method Man- Release Yo Delf - Back In The Days
    The Coup- This Year - Sorry To Bother You
    Nina Simone- I Put A Spell On You - Anthology


    playlist URL: http://www.afterfm.com/index.cfm/fuseaction/playlist.listing/showInstanceID/101/playlistDate/2014-01-05
              Eclipse 09-08-2013 with Z-rock, Chris Nathan, And Rico        
    Playlist:

    Lighter Shade Of Brown- Hip Hop Locos - Hip Hop Locos
    2Pac- Temptations - 2Pac Greatest Hits
    MC Breed DFC- Aint No Future In Yo Frontin - MC Breed DFC
    AZ- I Feel For You - Doe Or Die
    Aceyalone RJD2- All For U - Magnificent City
    Visionaries- Crop Circles - We Are The Ones Weve Been Waiting For
    Truth Hurts DJ Quik- Im Not Really Lookin - Truthfully Speaking
    Awol One Mike Nardone- Partys Over - Speakerface
    Trouble Funk- Lets Get Small - Chocolate City GoGo The Best Of TEDD DETT Records
    The Soul Pros Pavlo Kee Mike Wird Amd DJ AL- Avocates Of Change Your Works Not In Vain - Future Classic Music
    Compilation- Whats On Your Mind House Party II Rap Theme - Gold
    Pulse Tango- Let The Hustlers Play - Moving Shadow 1009 EP
    Pigeon John- Weight Of The World - Pigeon John The Summertime Pool Party
    DJ Cavem Moetavation- Let It Grow - The Produce Section
    Pavlo Kee Mike Wird Amd DJ AL- Peace In The Mile High Summertime - Future Classic Music


    playlist URL: http://www.afterfm.com/index.cfm/fuseaction/playlist.listing/showInstanceID/101/playlistDate/2013-09-08
              Legoland: Free Annual Pass For Teachers!        

    Legoland is offering a free standard annual pass to all Florida teachers! Just print this and bring it (along with a Florida ID, FDOE certificate, and most recent pay stub) with you to Legoland this weekend - Sept. 16-17 or Sept. 23-24 and redeem your free pass! I can't wait till it opens - only 29 days left!!
              26 Letters Public Relations Ltd: 26 Letters PR, Senior Account Executive / Account Manager - Property PR        
    up to £38,000 DOE + bonuses + perks: 26 Letters Public Relations Ltd: Due to a number of client wins and increased remits from existing clients, we are looking to further expand the team at 26 Letters PR. London
              Orsine Koorndijk - Het Orakel van Paramaribo        

    Succesvol ouder worden

    Met de debuutroman ‘Gudu Syu.. Syu.. – Het Orakel van Paramaribo’ van Orsine Koorndijk (pseudoniem voor Orsine Nicol) is een nieuwe Surinaamse schrijfster – met historische diepgang – opgestaan aan het firmament. Het boek handelt over de hardnekkige en funeste Surinaamse roddel- en achterklapcultuur. Binnen het historische frame van een vervlogen tijd in Paramaribo, toen de hypocriete en dubbele moraal van het rooms-katholicisme diepe striemen naliet. ‘Want wat konden die grote heilige vrouwen slaan! Wreed en ongecontroleerd, alsof hun leven op het spel stond. Het leek op een heuse orgie.’

    Toen Orsine Koorndijk (59) mij een stief half jaartje geleden aanbood een voorproefje van haar manuscript te nemen was ik niet bepaald happig. Stel dat het manuscript zo slecht is; wie ben ik dan dat te moeten stellen? Dus werd het een ja met de nodige angst en beven. Achteraf volstrekt onnodig. Met haar debuutroman ‘Gudu.. syu.. syu.. – Het orakel van Paramaribo’ is een nieuwe Surinaamse auteur opgestaan aan het firmament. Eén met historische diepgang. Met het Orakel van Paramaribo beland je in een adembenemende roetsjbaan die je meevoert naar een nog vrijwel onbeschreven stukje Surinaamse historie die nog heel dichtbij ons staat. “Ik hou van geschiedenis. Dat heb ik al van kinds af aan. Op school scoorde ik erg goed ervoor”, vertelt Koorndijk. “De verschillende ouma’s vertelden over de geschiedenis van Suriname, hoe ze met elkaar leefden toen ik jaar of vier tot zes was. Ouma Eugenie nam me steeds aan de hand mee naar de Waterkant, dan vertelde ze over slaven die er met de schepen aankwamen en de voorouders - den bigi sma fu unu. Ik vond dat altijd heel mysterieus. Toen is waarschijnlijk mijn liefde ontstaan voor geschiedenis. Zo ben ik me ook op de naam Afrika, die ouma Eugene noemde, gaan focussen. Mij werd toen al gezegd: ‘Nooit vergeten’.”

    In haar woonkamer fungeert een ronde bijzettafel als altaar met daarop een opengeslagen bijbel en andere heilige relikwieën. Aan de wand hangen een afbeelding van Mekka, veel Afro-religieuze voorstellingen en zelfgemaakte kleurrijke schilderijtjes. “Ik heb van alle religiën een stukje in mij. Ik wil met alles staan in mijn relatie met God”, vertelt Koorndijk. Hoofdingrediënten in het Orakel van Paramaribo zijn het rooms-katholicisme en de hardnekkige Surinaamse roddel- en achterklapcultuur. Vandaar dat ‘syu.. syu..’.
    “Die syu-syu-cultuur leeft nog steeds sterk. Ook ik doe er soms aan mee helaas”, biecht ze op. “We zijn er allemaal onderdeel van. Ontkennen maakt je geest nog meer ziek. Een citaat die ik overgenomen heb van Jada Pinkett-Smith in gesprek met Oprah Winfrey. Het houdt ons achter; we zeggen dingen niet zoals ze zijn.”
    Het betreft dan niet alleen pijnlijke kwesties zoals incest, mishandeling, huiselijk geweld en seksueel misbruik, maar ook je vermeende (inferieure) maatschappelijke status. Die werd vroeger vooral bepaald door je huidskleur en je nest, waardoor in Suriname op grote schaal donkere meisjes ondanks betere schoolresultaten toch niet doorstroomden naar het hogere onderwijs. Terwijl matige lichtgekleurde klasgenoten werden voorgetrokken. Ook later in de grote maatschappij – wat overigens nog steeds gebeurd.
    Dit laatste overkomt het opgroeiende en ontwapende meisje Gladys ‘Mye’, tijdens haar verblijf van het RK-meisjesinternaat op Combé. ‘De donkere huidkleur had, aldus de zuster, ook te maken met zonde, verderf, slechtheid, kattenkwaad, domheid, mislukkingen en allerlei onaangenaams’, schrijft Mye in haar correspondentie aan ‘Gudu’, Rosie. ‘Een donker gekleurd meisje was dan ook altijd “dom”. Ik was, in de ogen van de zusters, niet een zwart meisje maar melkchocoladebruin.’ En de lijfstraffen in het internaat waren genadeloos. ‘Want wat konden die grote heilige vrouwen slaan! Ongewoon slaan. Wreed en ongecontroleerd, alsof hun leven op het spel stond. Het leek op een heuse orgie.’ En geliefd marteltuig is een dikke bruinharthouten lat met de bijnaam ‘Swit’ mi lekker’.

    Koorndijk sleept de lezer via de ogen en denkniveau van de jonge Mye mee in een ongedwongen en sfeerrijke toon. Maar dwars door het netvlies van onschuld neem je een wrede en meedogenloze wereld waar, waarbij het RK-geloof door de godvrezende zusters net zo makkelijk wordt gebruikt als het dagelijkse washandje om hun onrecht en (wrede) onrechtvaardigheid jegens de meisjes weg te wassen. Het toen heersende hypocriete en dubbele moraal van het rooms-katholicisme wordt op deze wijze onversneden neergezet.
    De wijze waarop Koorndijk bijvoorbeeld beschrijft hoe Pater Herman op meer dan oerdriftelijke wijze de ‘zieke’ zuster Louise op haar ziekbed komt ‘genezen’, is buitengewoon adembenemend. En niet op de laatste plaats vanwege de jonge Mye die zich op dat moment onder het bed bevindt en meent dat het gaat om ‘exorcisme’. Prima, is haar naïeve gedachtegang, maar waarom moet het met zoveel ‘pakslaag’ van de kreunende, kermende en zuchtende – soms toch ook wel giechelende – zuster Louise gepaard gaan? Kleine Mye moet zich echt inhouden om niet onder het bed vandaan te kruipen om zuster Louise te hulp te schieten. Het laat zich raden dat deze duiveluitdrijving door Pater Herman vet autobiografisch is. Net zoals bij Mye kwam ook bij Koorndijk pas op latere leeftijd dit bedrog naar boven. ‘Mijn God. O, mijn God. Dat deden ze, die beesten. Die duivels’, gilt Mye het uit tijdens een therapiesessie op de Sociale Academie ten overstaan van medestudenten. “Ik had hierover zoveel boosheid dat ik er elke keer van moest trillen”, vertelt Koorndijk. “Het is zelf zover gegaan dat ik helemaal niet meer naar de kerk ging. Ik ben nu nog gelovig maar geen aanhanger van een kerk.” Maar nu zegt ze mild en vergevingsvol: “Het waren gewoon menselijke behoeften.” Schaterlachend: “Weliswaar geheiligd.”

    Koorndijk is op nog een ander vlak milder geworden. Vroeger kon ze zich niet voorstellen dat een zwarte man niet van een zwarte vrouw kon houden. “Het speelt nog steeds helaas, maar ik ben in contact gekomen met andere volkeren, ook onder hen speelt het. Vroeger was ik er fel tegen gekant, maar nu ben ik wat milder. Ook dat is menselijk zie ik nu. Maar nog steeds vind ik dat zulke mensen een krwasi moeten krijgen.”
    “Ik had het waarschijnlijk nodig voor zelfbehoud. Als zwarte vrouw moest ik mij voortdurend bewijzen en ik had daar geen zin in. Mijn ex-echtgenoot zei ooit dat hij met een witte vrouw beter af zou zijn. Ik was in die tijd al behoorlijk gevormd. Het moet ook trouwens dat je als mens veranderd om jezelf niet onmogelijk te maken in het leven en onuitstaanbaar voor anderen. Ieder mens ondergaat fysiologische, spirituele, sociologische en biologische veranderingen. Je moet je daaraan overleveren, het over je heen laten gaan; dan pas word je succesvol ouder. Op dit moment bevind ik me nu op die golf. Dat voelt lekker. Het staat ook in een van de dagteksten: ‘Laat God begaan’.”
    Koorndijk kwam op haar achttiende naar Nederland. In de jaren zeventig keerde ze terug naar Suriname waar ze enkele jaren ‘bewust’ werkte als leerkracht in de volkswijk Abrabroikie en het binnenland. Haar standplaats Brownsweg, om precies te zijn het transmigratiedorp Nieuw Ganzee. Vanuit daar trok ze eropuit naar al die dorpen aan de Boven-Suriname: van Nieuw Ganzee tot Mamadan. “Om bewust allerlei dingen mee te maken”, vertelt ze over haar remigratie destijds. “Het was een openbaring waarvan ik nog steeds profiteer. Ik ben verbaasd en blij als mensen het mooie van hun geboorteland Suriname nu zien. Heb ik allemaal al meegemaakt. Hierdoor kreeg ik ook nog meer interesse voor Afrika. Maar ook in de andere etnische groepen en hun achtergronden.”
    Na de eerste militaire coup vertrok ik opnieuw naar Nederland. Dat was overigens niet de aanleiding. “Ik stond al op het punt om te gaan. Er waren namelijk veel omstandigheden waarmee ik gewoon geen vrede kon hebben, zoals seksueel misbruik van vrouwen die een baan wilde hebben, de armoede om me heen, daarin werd ik meegetrokken. Ik besteedde vrijwel mijn gehele salaris aan arme ouders.” Ze ziet haar vertrek niet als weglopen maar als ‘lijfsbehoud’.

    Koorndijk wilde zich aanvankelijk met schrijven onsterfelijk maken. In 2005 overleefde ze een hersenbloeding, wat haar nederig en dankbaar voor het leven heeft gemaakt én voor iedere nieuwe beweging die ze weer kan maken. “Nu pas realiseer ik me dat bewust zijn van je bewegingen ook iets van de hersenen is. Zo had ik in het begin niet door als ik mijn arm bewoog; pas als ik ernaar keek bemerkte ik het.”
    Ook is ze dankbaar om haar drie zonen Jeffrey (41), Martin (38) en Claude (34). “Ze hadden en hebben ineens elke dag te maken met een zieke moeder, die langzaam herstellende is. De jongste zei onlangs nog: ‘Drie jaar geleden kon je niets bewegen’. De oudste vertelde dat hij elke dag heeft gehuild als hij naar het ziekenhuis en het revalidatiecentrum kwam. De eerste keer had hij niet door dat het tranen waren die vloeiden; hij deed toen zijn ruitenwissers aan. Ze waren heel beschermend naar mij toe. Alle drie zeiden: ‘Alles wat je in ons hebt geïnvesteerd krijg je weer terug. Ze komen nog steeds elke dag bij me langs.” *

    Ga naar: 'Foto albums boekpresentatie'

    Dit is een bewerking van een artikel in: de Ware Tijd van 16 februari

    Hier online bestellen Orakel van Paramaribo bij: Boekscout.nl ('Etalage Boekwinkel')

    Voor meer informatie: orsinenicol@gmail.com

              Het Surinaamse Schrijversleven van Tessa Leuwsha        


    'Ik ben heel gedisciplineerd'
    Sinds kort heeft schrijfster Tessa Leuwsha een eigen representatieve website. Reden voor 10 exclusieve, persoonlijke vragen. In 1996 vertrok zij naar Suriname om er een nieuw leven te beginnen. Het was geen remigratie, want Tessa is geboren in Amsterdam; uit een Nederlandse moeder en een Surinaamse vader. In Nederland was zij grondstewardess bij de KLM. In Suriname heeft ze zich ontpopt tot schrijver. Eerst een gedegen en veelgeraadpleegde reisgids en in 2005 verscheen haar goed ontvangen roman de Parbo-blues, waarvoor zij genomineerd werd voor de DebutantenPrijs 2006 en de Vrouw&Kultuur Debuutprijs 2006. Ook maakte Tessa naamsbekendheid met onder meer haar serie ‘Groetjes uit Suriname’ in Weekkrant Suriname. Inmiddels werkt zij al jaren parttime bij de Nederlandse ambassade in Paramaribo. Tel daarbij de vele uren die ze kwijt is als moeder van twee opbloeiende kinderen. Tussendoor moet ze ook de schrijver in zich blijven voeden.

    1. Is er schrijversleven na de Parbo-blues?

    Ja, dat is er, gelukkig. Maar het was moeilijk na de Parbo-blues op gang te komen. Het boek werd goed ontvangen, dat is prachtig, zeker voor een debuutroman, maar dat maakt een beetje huiverig om aan een volgend werk te beginnen, alsof de recensent voortdurend op je schouder zit. En ik zat mezelf in de weg, ik werd overkritisch. Ook is de Parbo-blues gedeeltelijk autobiografisch, dat verhaal zat al in mij. Weliswaar in een andere werkelijkheid, ik heb het geromantiseerd, de feiten naar mijn hand gezet, maar ik had een kader waarbinnen ik kon werken. Na de Parbo-blues wilde ik een volledig fictief verhaal schrijven, dat was wennen, ik was mijn leidraad kwijt. Het heeft me erg veel schrijf- en schraptijd gekost.
    Uiteindelijk komt vrijwel iedere schrijver uit op autobiografisch werk. Ik heb dat al gehad.

    2. Hoe hard trekt de schrijver van binnen aan je?

    Heel hard. Ik ben heel gedisciplineerd, sta altijd vroeg op. Iedere vrije minuut naast mijn gezin en werk besteed ik aan mijn schrijverschap. Schrijven moet je leren, je moet je talent ontwikkelen, aanscherpen, dat kun je alleen maar bereiken door te doen, ook al leidt dat niet altijd tot publicaties. Voor mijn omgeving is mijn monomanie wel eens moeilijk te begrijpen: ‘mama wat doe je toch in die kamer?’ Zelf heb ik dan wel eens de neiging het te verdoezelen, dan zeg ik dat ik e-mailtjes stuur naar vrienden.

    3. Op basis van je schrijversambities waar je sta je nu in de schaal van 1-10?

    O, ergens onder aan de schaal hoor. Ik heb tot nu toe een reisgids en een roman gepubliceerd en twee korte verhalen. Maar ik heb nog veel meer wensen in mij en hoop dat ik die kan realiseren. Dat heeft vooral te maken met energie, kennis en tijd. Die moeten samenvallen. Maar soms moet je het ook durven loslaten, er is een tijd voor ieder boek.

    4. Je bent nu 12 jaar in Suriname, kan je deze periode kort en pakkend weergeven?

    foto's://privécollectie
    Als een roller coaster, alhoewel mijn leven zich voornamelijk afspeelt rond huis en erf, maar wel binnen een samenleving, die ontzettend in beweging is. Suriname heeft zich in die jaren dat ik hier ben opengesteld, we zijn minder navelstaarderig geworden en kijken ook eens om ons heen. Wat doet de buitenwereld, waar staan we in die wereld? En natuurlijk is de schaduw van de dictatuur weg. Het Decembermoordenproces komt nu op gang. Dat was 12 jaar geleden volstrekt ondenkbaar.

    5. Bevind je je tussen twee culturen of heb je je plek gevonden?

    Ik ben een kind van twee culturen. Een koloniaal product kan je zeggen, ik heb een creoolse vader en een blonde Amsterdamse moeder. Van kleins af aan heb ik het vreemd gevonden om niet helemaal ergens bij te horen. Dat gemengde gezin was toen een uitzondering, we vielen altijd op. In Nederland was ik een allochtoon. In Suriname ben ik dat ook. Maar inmiddels heb ik daarin mijn plek gevonden. Het is goed voor een schrijver om naast de kudde te lopen, te observeren.

    6. Je bent moeder van twee rasechte Surinaamse kinderen; had je dat ooit durven dromen en wat betekent dit voor jou in relatie met een deel van je afkomst?

    Rio
    Dat is vreemd ja. Mijn vaders hoogste doel was naar Nederland te vertrekken, de armoede achter zich te laten. Ik ben vrijwillig naar Suriname gekomen en zijn kleinkinderen groeien hier op. Hij vond dat aanvankelijk maar niks, alsof hij niet geslaagd was in zijn missie. Pas later, vlak voor zijn dood, is hij het gaan waarderen. Ik vind er iets moois inzitten, die cirkel die nu rond is.



    7. Suriname is een jonge natie in opgroei; hoe zie je de toekomst van je kinderen daar binnen?

    Ze zijn nog klein, gelukkig, want we hebben nog heel wat werk te verzetten. De werkgelegenheid moet groeien en het intellectuele klimaat. Misschien is het daarom zo spannend om hier te wonen, dat je die ontwikkeling van dichtbij kunt meemaken. Daar zit iets idealistisch in, besef ik, in Nederland zijn ze dat kwijtgeraakt.


    8. Je hebt een prachtig huis in een buurt met historie, daarmee voldoe je aan het typische beeld van een auteur. In hoeverre inspireert deze romantiek jou?

    Ava met boa

    Ik houd van dingen met historie, ons huis is voor Surinaamse begrippen oud met echte bomen in de tuin. Literatuur is ook een oude traditie, dat past daarbij, het is goed om in die sfeer te werken. Maar ik kan met best voorstellen dat ik in een nieuwbouwwoning een boek zou kunnen schrijven, die inspiratie en drang komen van binnenuit.

    9. Waarom een website?

    Om wat meer aandacht te geven aan mijn boeken, een soort uitgebreid visitekaartje. Vroeger was dat not done, een boek moest zichzelf verkopen, maar daar komt men van terug. Vervolgens moet je wel weer die website onder de aandacht brengen, bijvoorbeeld door dit interview. Zo blijf je aan de gang eigenlijk.

    10. Waarom je eigen stichting Lezen en Schrijven?

    Ik zou graag de interesse voor lezen onder jongeren aanwakkeren. Boeken bereiken ze vaak niet, mensen wel. Ik heb op de middelbare school een leraar gehad, die zo enthousiast over boeken kon vertellen. Hij heeft mij helemaal vrijwillig aan het lezen gezet en daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor. Wat je uit boeken haalt, is de kracht van de verbeelding, die is zo sterk dat ie je meesleept naar andere werelden. Je kunt er een leven mee vullen.


    www.tessaleuwsha.com

              Nina "powerhouse" Jurna        

    'Mijn koers eist dat ik loslaat'


    AMSTERDAM - Nina – ‘Powerhouse’ – Jurna was de afgelopen dagen wereldnieuws in Nederland, vanwege de presentatie van haar boek Standplaats Paramaribo, uitgegeven door het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT). Ze haalde paginagroot de grootste krant van Nederland, halfpaginagroot de voornaamste krant van Amsterdam, ze zat aan tafel, tegenover Rita Verdonk, bij de Nederlandse talkshow der talkshows Pauw & Witteman. De RTL4-correspondente kreeg aandacht van Lijn 4, van AT5 en veel meer. Maar voor het ware verhaal ben je bij deze blogspot op het juiste adres. “Ik heb het spiritueel gevoel dat ik in contact sta met het universum.”

    “Wauw, lijkt wel een troon”, zegt Nina over de zetels bij de raamzijde in het restaurant van het Americain Hotel, vermaard om zijn Jugendstil-architectuur en Art Deco-interieur. Een geriefelijkere plek konden we ons niet wensen. Halverwege het gesprek zal ook nog eens live pianomuziek worden ingezet; een mengeling van licht klassiek en dito jazz. Zichtbaar moe vleit de koningin van de Surinaamse journaille zich op haar zetel. “Moe van het fietsen en van alle indrukken”, zegt ze. “Gisteren was een openbaring. Vooral hoe Cohen zichzelf was en niet een formeel praatje afstak.”

    Ze heeft het over de Amsterdamse burgemeester Job Cohen, die woensdag het ‘eerste exemplaar’ van haar nieuwe boek Standplaats Paramaribo in ontvangst mocht nemen. “Migreren betekent tegenwoordig niet dat je een land loslaat maar dat je één erbij krijgt”, zei Cohen. “Er ontstaat een nieuwe, dynamische relatie, waarvan die tussen Amsterdam en Suriname er één bij uitstek is. Daarom ben ik trots om het eerste exemplaar te mogen ontvangen.”

    Nina is werkelijk overrompeld door het aantal mensen dat op de presentatie in het stadhuis was. En van het enthousiasme. “Ik ben blij dat het boek af is”, zegt ze. “Het is een afsluiting van iets waarvan ik niet wist dat ik dat in mij had; ik ben meer dan een correspondent. Het doet me goed dat ik verneem van mensen dat ze het in één ruk uitlezen. Maar ik heb het niet daarom geschreven. Het was vooral in de eerste instantie voor mezelf.”

    Nina leerde ik kennen vlak voor haar emigratie in 2000 naar Suriname. “Ik was toen erg zoekende naar mezelf en had weinig stabiliteit”, vertelt ze over die periode. “Ik heb toen ook veel adressen gehad en was voortdurend in onderhuur. Het enige stabiele dat ik had was [de Amsterdamse lokale televisiezender] AT5, maar daar kon ik mijn ei niet kwijt. Ik heb nu meer vertrouwen gekregen in het leven en in mezelf. Ik sta steviger op mijn benen als persoon.”

    En wat een legdrang had ze. Weinig zelfvertrouwen en stabiliteit of niet, toch wist ze zeker dat ze haar ei – wat nu blijkt zo groot als dat van een struisvogel – wel kwijt kon. “Ik wilde graag naar Suriname omdat ik het gevoel had en wist dat ik mijn drive zou kunnen omzetten in verhalen. Wat ik wel bij AT5 had geleerd was humor en andere ingrediënten toevoegen wat het nieuws overstijgt.”

    Haar carrière op AT5 was mij ontgaan omdat ik zelf inmiddels alweer vier jaar in Suriname woonde. Maar ik herkende die dadendrang en het onverzettelijke geloof dat er meer voor je weggelegd is. Hoewel ik Nina persoonlijk slechts enkele uren kende, was dit voldoende – en uiteraard haar Surinaamse roots – voor mij haar voor te stellen aan de redactie van RTL4-nieuws. Ik wilde het beste voor Nina maar vooral voor Suriname; mijn gevoel zei dat zij het land breed zou kunnen belichten via de camera. Maar om nou te zeggen dat ik visionair bezig was, nou nee. Zoals Nina met haar levenspartner Dave Edhard Suriname belichten, onder de noemer van Fawaka Creation, overtreft de stoutste verwachting. Zelf omschrijft ze het als volgt: “Het is een chemie en wanneer het ook klikt met andere mensen, dan krijg je dit als resultaat. Ik wilde ook geen kinderen en geen partner. Ik stond er niet voor open.” Inmiddels heeft ze twee prachtige kinderen gebaard. Leila Esperanza en Zen Ibrahim, aan wie ze Standplaats Paramaribo heeft opgedragen.

    Een diepe wens

    Tijdens de presentatie in het Amsterdamse stadhuis, vroeg Sam Jones van de Wereldomroep en van radio Zorg en Hoop mij om Nina ‘te typeren’. Dan komt er maar één zin in me op. ‘Ze is een powerhouse’. “Dat heb ik van kinds af aan, dat als ik iets wil, ik ervoor vecht. Ik ben niet bij een kerk, maar ik heb wel het spiritueel gevoel dat ik in contact sta met het universum. Ik geloof dat wanneer je als mens een wil heb, een diepe wens, dan ook het universum aan jouw energie gaat meewerken. Het is een oergevoel, een oerenergie, waarvan ik denk dat die in de natuur in Suriname aanwezig is.”

    “Hier in Nederland was ik zoekende. Het is een eeuwige zoektocht, waarbij je iets ontdekt voor jezelf om te kunnen creëren. Het komt allemaal vanuit mijn hart. Het is nog niet klaar. Ik zit er nog steeds in. Ik probeer wel rust te nemen, wat heel moeilijk voor mij is. Ik wil te veel en ben nooit tevreden. Waar ik nu sta, is nog niet echt wat ik wil. Het land Suriname geeft mij veel inspiratie, waardoor ik steeds nieuwe energie krijg. Wel is die euforie van het begin – die roze bril – weg. Dat is jammer. Maar ik heb in mezelf nu een stevigere basis.”

    Nina gelooft niet in termen van een ‘God’ of ‘Almachtige’. Hoe denkt ze dan die energie toch te kunnen vasthouden en de dankbaarheid hierover te betonen?
    “Door te bezinnen. Blij te zijn met de wijze waarop je gecreëerd bent”, klinkt het verre van atheïstisch. “Dat het allemaal toch een betekenis heeft gehad. Te zoeken naar de betekenis waarom ik hier ben, wat mijn doel hier is. Vandaar dat ik zie dat ik er nog niet ben. Ik geloof dat wanneer je je hart volgt, je dan signalen krijgt welke stappen je moet nemen. Als je dat niet doet, dan kan het gebeuren dat je op den duur niet meer vatbaar bent voor die signalen en dan wordt het allemaal heel troebel.” Op basis van deze ervaring, zegt ze over haar verleden: “Ik was in de war.”

    Drie dimensies

    Nina beseft als geen ander dat het leven geven en nemen is; een belangrijke voorwaarde om geestelijk te kunnen blijven groeien. “Naarmate ik verder wil, laat ik dingen los. Ik doe binnen Fawaka Creation niet alles zelf meer; ik werk steeds meer met andere regisseurs. Neem bijvoorbeeld Kevin Headley, die maakt voor MTNL [Multiculturele Televisie Nederland] een jongerenprogramma. Hij is een hele ambitieuze Surinaamse jongen. Behoorlijk selfmade en voor zover ik weet, komt hij niet voort uit de elite. Ik ben blij dat ik bijdraag aan zijn vorming. En als ik dat goed doe, dan heb ik er later zelf ook profijt van. Mijn koers eist dat ik loslaat, anders ga je gek worden. Twee jaar geleden kon ik dat echt niet.”

    Maar wat is dat einddoel nou precies, zoals Nina ‘Powerhouse’ Jurna het voor ogen heeft?
    “Die snelle journalistiek wil ik afbouwen. Wat ik voor me zie, is dat ik documentaires of films maak én schrijf vanuit een soort rust. Ik wil een brede basis met deze drie dimensies. Dan zie ik mezelf bij de rivier, met de kinderen in de buurt, tot rust komen en een scenario schrijven. En dat ik me niet meer bezig hou met het nieuws van de dag. Journalistiek is wel een goede basis. Het is een karaktertrek, je kan het niet aanleren; je zoekt eerder een soort vorm die bij je past.”



    De dag van presentatie - een fotoverslag

    Nina tijdens haar korte toespraak in de koffiekamer van de raadszaal tijdens haar boekpresentatie, afgelopen woensdag, in het Amsterdamse stadshuis. Onder de toehorenden waren toch wel niet de eerste de besten. Alhoewel; de eerste en ook nog de beste burger van Amsterdam, Job Cohen, was een van hen. Nina maakte het statement: "Ik mis Nederland niet als land maar wel Amsterdam als stad." Deze uitspraak zal Cohen ertoe inspireren een dankwoord uit het hart te houden.

    Het was een bijeenkomst van vele vrienden, nieuwe en oude bekenden. Hier hebben we Remy Jungerman, Apana van Leeuwaarde en Iris Dekker. Sorry Apana; je bent te mooi om te worden weggephotoshopped.


    Ook Mariëlle "mooiste vrouw van Amsterdam" van Sauers was er met Shanti en Bodi.


    En waar er nieuws is, zijn er altijd nieuwsjager en -makers. Boven maakt Prem weer een stevig statement in de microfoon van de Wereldomroep en hiernaast doet Henry Strijk niet ten onder.


    Myra Winter en Remy, die op zijn shirt heeft staan 'Creature of the night'. Zou dat de reden zijn waarom we hem zo weinig zien, zie je Patrick "Rasta" Dorder van de Wereldomroep denken. De laatste keer dat ik Dorder zag was vorig jaar in Wenen, tijdens de top van de EU, Latijns-Amerikaanse en Caribische landen.


    Dan is het tijd voor uitreiking van het eerste exemplaar aan de eerste burger. Daarna wordt het ook nog eens gesigneerd. Burgemeester Cohen, hoe luidt de voordracht? Dan klinkt het toch een beetje stijfjes: "Dat is geheim."
    Maar als het goed is, staan woorden in als: "voor mijn lieve burgemeester". Althans, dat hoorde ik hem zojuist aan intimi voorlezen. Maar ik kan Oost-Indisch doof zijn.
    Hé, op deze foto links, zien we in het midden het hoofdje van Ralf van de Beek, persman van de Nederlandse Ambassade te Paramaribo!

    En als je toch aan het signeren bent, dan kan je meteen mijn rug op, moeten sommigen hebben gedacht. Het was in elk geval een dolle pret!

    Maar burgermeester Cohen kreeg nog meer. Hierboven bedankt hij veldbotanicus Frits van Troon voor een DVD-exemplaar van de documentaire 'Zonder Plant Ga Je Niet Leven'. Op de valreep, want Van Troon vertrekt de volgende dag. In het midden Fenny Vlietstra, de producer van de IDS-documentaire. Hé, en die stralende glimlach hier rechts is van Harriët Duurvoort. Tegenwoordig verkast naar Feyenoord-stad. Maar Robin Hood-stad is in de picture, begrijpen we. Ja kijk uit Harriët; tegenwoordig heet ik Iwan van der Meyden!

    O ja, toen was er ook nog een pakketje haring! Nina raakte zichtbaar opgewonden van het idee. Een 'echte Surinamer' zal nooit begrijpen wat je lekker vindt aan die "rauwe vis". Maar voor het eten nog even snel op de staatsiefoto. In de zaal riep ik: "trouwfoto", maar toen zag ik Nina toch een beetje verschrikt opkijken. Dus houden we het op staatsiefoto.
    Er waren nog veel meer mensen zoals acteur Kenneth Herdigein, de dictator van "Paramaribo Papers", kunstschilder Frank Kreton, Ryan Jessurun van Noticias, kunstfotograaf Mieke van de Voort, schrijver Clark Accord, documentairemaker Hans Arends, AT5-nieuws, RTL-nieuws en de koffieman. Te veel om op te noemen. Het mooie was dat er vooral de sfeer van vriendschap hing. En de toon werd gezet door onze Job! He did a good job. En wat denk je: ik heb 1.000 visitekaartje laten drukken en had er geen één bij me. Ik blijf een hopeloze netwerker. Dus bij deze. En Suriname: van harte gefeliciteerd met Nina. En andersom!

    Terug naar: Amsterdams Venster
              Hallo, Mogen Wij Ons Voorstellen?        

    Thierry Baudet en Sander Ruijter

    Het overgrote deel van de Nederlandse volksvertegenwoordiging is onbekend en daardoor onbemind. Met de lancering van de website ‘150vv.nl’ - woensdag, 14 maart, wordt de kloof tussen politiek en burgers digitaal gedicht. Met één trefwoord weet je precies bij wie je het beste rechtstreeks kan aankloppen. Sander Ruijter (26) en Thierry Baudet (24) werkten twee jaren aan een persoonlijke kennismaking met de leden van de Tweede Kamer, en ontmoetten ‘interessante levensgenieters’, die “keihard werken en elke dag namens ons belangrijke beslissingen nemen”.

    Tekst & fotografie Iwan Brave

    Ruijter en Baudet zijn het prototype jonge honden. Hoewel van gegoede huize, laten ze zich niets aan komen waaien. Ze zijn druk bezet maar niet gesjeesd. Maar bovenal zelfverzekerd. “Een goed idee verkoopt zichzelf”, zegt Ruijter. Toch hebben ze twee jaar keihard gewerkt aan hun geesteskindje, waarbij ze alle 150 kamerleden de kleren van het lijf hebben gevraagd.

    Ze moesten qua fondswerving alle zeilen bijzetten. Uiteindelijk kregen ze twee fondsen over de streep. Nederland Kennisland, die nieuwe internetprojecten stimuleert, en het Forum voor Democratische Ontwikkeling (FDO). “De fondsen in Nederland zijn over het algemeen heel behoudend ingesteld”, zegt Ruijter. “Het zijn vaak nalatenschappen van rijke baronnen die hebben gezegd: ‘Mijn geld gaat naar literatuur.’ Toen bestond internet nog niet. Dus voldoe je al voorbaat niet aan hun doelstellingen.” Baudet: “En ons project is heel vernieuwend.”


    En met recht. De kamerleden zijn niet alleen gevraagd naar hun persoonlijke interesses, maar ook namens wie of welke groep zij in de kamer zitten, naar hun stemgedrag na belangrijke debatten en uiteraard in welke portefeuille(s) zij zich dagelijks hun tanden zetten. Aan de hand hiervan hebben Ruijter en Baudet profielen gemaakt en ingevoerd.

    Als een bezoeker (burger) een of meerdere trefwoorden (‘criteria’) op de website invoert, maakt het programma een selectie van de meest aangewezen profielen. Aan de kamerleden kunnen vragen worden gesteld. Maar ook opmerkingen, suggesties en klachten kunnen worden doorgegeven.

    Buurtveiligheid, leefbaarheid, ondernemerschap, kinderopvang, criminaliteit en noem maar op. Naast voor de hand liggende vraagstukken, kan je ook kijken bij wie je het beste kan aankloppen voor zaken die minder op voorgrond spelen, maar wel degelijk elke dag bepalend zijn voor welzijn en welvaart. Bijvoorbeeld speelruimte voor kinderen of toegankelijk maken van publieke ruimten voor gehandicapten. Het gaat om rechtstreekse communicatie, want aan de website zijn het emailadres van alle kamerleden gelinkt. Zowel vraag als antwoord wordt op de website gepubliceerd.

    Het is vrijwel onmogelijk niet met de jongens mee te gaan in hun tomeloze enthousiasme over hun project. Daarbij bekruipt je het beschamende gevoel dat niemand veel eerder hierop gekomen is. Hét ei van Columbus. Het werd eigenlijk in februari 2005 gelegd, toen de site van de Tweede Kamer bekroond werd met de ‘Webflop 2005’, een initiatief van Burger@overheid en Tros Radar. ‘De Tweede Kamer benut de mogelijkheden van internet onvoldoende’, oordeelde de jury vernietigend. ‘Het parlement zou een voorbeeldfunctie moeten vervullen bij het digitaal overbruggen van de kloof tussen burgers en politiek, en daar is nu onvoldoende sprake van.’

    En die kloof lijken Ruijter en Baudet te gaan dichten. Sterker: ze willen zelfs afrekenen met dat cliché. “Ik heb zo’n hekel aan die uitdrukking ‘dé kloof’”, zegt Ruijter. “Dat impliceert een afstand tussen mij en dat kamerlid. Dan stel ik me toch gewoon vóór.”

    En dat is eigenlijk wat ze hebben gedaan. Als twee burgers afstappen op het parlement en min of meer zeggen: ‘Hallo, wij zijn Sander en Thierry, die door jullie worden vertegenwoordigd, wie zijn jullie?’ Ze behoefden helemaal geen bergbeklimmeruitrusting. Ruijter: “Hoe kan je in een leuk, plat landje als Nederland praten over een klóóf. Stel je gewoon voor en maak kennis.”


    Het was een kennismaking vol verrassingen. Baudet: “We hebben zo vaak tegen elkaar gezegd: ‘Dit wordt een leuke site’. Mensen met bepaalde idealen, over wie ze vertegenwoordigen, of welk deel van de samenleving. Ik heb heel wat interessante mensen leren kennen, die elke dag namens ons belangrijke beslissingen nemen. En die mensen wil je leren kennen.”

    Ruijter: “Je denkt aanvankelijk ook in vooroordelen omdat de lijsttrekker het imago van de partij bepaalt. We deden soms wel vijftien interviews op een dag en dan kwam je al die kleuren en levensverhalen tegen.”

    Ook voor menig kamerlid was hun komst verlossend. “Eindelijk krijg ik de kans mezelf uit te spreken”, reageerde Madelaine van Toorenburg van het CDA opgelucht, alsof ze zich al die tijd een monddode parlementariër voelde.

    Nou willen de jongens niet heel Nederland aansporen om even massaal persoonlijk kennis te gaan maken. “Nee, dan gaat KPN op z’n gat. Wij hebben het voor een ieder iets makkelijker gemaakt.”

    Het idee is ook journalistiek ingegeven. Ruijter en Baudet waren presentatoren van het programma ‘Publieke zaak’ van Business News Radio (BNR), dat gaat over burgerinitiatief: niet klagen maar zelf het heft in handen nemen voor een leefbare omgeving. Al doende ontdekten zij dat heel wat kamerleden onbekend op de achterbanken zaten. Zo kwamen ze op het idee te beginnen met het item ‘back-benchers-profiel’. Baudet: “Een ultiem burgerinitiatief is jezelf vier jaar geven aan het land.”

    Baudet studeerde rechten en geschiedenis en werkt nu als promovendus aan een proefschrift over de ‘grondbeginselen van ons rechtssysteem’. Ruijter studeerde economie en Japans en vertrekt binnenkort naar Londen, waar hij voor een bank gaat werken. Met hun multidisciplinaire instelling gingen ze aan de slag met hun project. “Niet in een koker blijven zitten. De onrust en ambities hebben over je eigen grenzen te kijken”, verwoordt Ruijter het.


    Ze namen daarbij geen genoegen met clichés, zoals ‘mijn maatschappelijke betrokkenheid is met de paplepel ingegoten’ – ongeveer tien kamerleden zeiden dat. “Die is iedereen met de paplepel ingegoten”, stelt Ruijter. “Het zijn 150 mensen die keihard werken voor de samenleving. Zo kan je uit het VVD-nest komen en een goed onderwijsplan hebben ingediend. Sharon Gesthuizen van de SP verklaarde: ‘Ik zit hier in de kamer voor de kleine ondernemer. Ik heb zelf meegemaakt en weet hoe moeilijk ondernemen is.’” En zo is niet elke PVV’er gedreven door een te dikke koran. “Barry Madlener had een succesbedrijf, maar ging de politiek in omdat hij bepaalde idealen had ten tijde van Pim Fortuyn.”

    De website is een ‘voorportaal’ waar je Tofik Dibi van GroenLinks, op vakantie, ziet zwemmen tussen de dolfijnen. “Dan zie je gewoon: dat is een gelukkig mens, een levensgenieter die mij vertegenwoordigt.” Het mag dan wel niet verrassen dat de flamboyante CDA’er en Hagenaar Jan Schinkelshoek van schaak houdt en geïnspireerd wordt door werken van De Tocqueville, des te verrassender is als hij verklapt: “Ik juich voor Sparta.” En PvdA’er Harm Evert-Waalkens zegt: “Ik heb mijn laarzen uitgeschopt, mij in het pak gehesen en mijn stropdas omgesjord. En nu zit ik hier als boer in Den-Haag.” Ruijter: “Dat soort mensen stemt je positief. Het gaat om échte mensen en niet om beroepspolitici die over een paar jaar minister willen zijn. Het overgrote deel van onze volksvertegenwoordiging is onbekend. Het probleem of idee ontdekken viel voor ons samen met het bedenken van een oplossing.” Een schoolvoorbeeld van burgerinitiatief. www.150vv.nl




    Klik en ga terug naar Amsterdams Venster
              Dino De ‘Drugsdief’?        

    Dino Bouterse in de handboeien bij zijn aanhouding op Zanderij in juni 2003

    Eind oktober 2003 werd Dino Bouterse vrijgesproken als hoofdverdachte van grootschalige wapendiefstal bij de CIVD. Precies een jaar later zit hij weer vast. Ditmaal wegens vermeende illegale wapenhandel. Wordt het weer vrijspraak? Hij is de zoon van Suriname’s enige ex-dictator. Vader en zoon hebben dezelfde initialen. Beiden ooit zeer bekwaam in verschillende takken van sport. Beiden schreven een internationaal opsporingsbevel op hun naam. De chronologie van een ‘verwaarloosd kind’, dat in de voetsporen van vader tracht te treden, doch ontspoort in diens schaduw. “Hij is door veiligheidsmannen opgebracht, ook als hij een ijsje ging halen.”


    Tekst Iwan Brave/Paramaribo Post, oktober 2004 - foto CIVD - lithografie D·Image

    Dino Delano Bouterse werd geboren op 27 september 1972 in het Friese Steenwijk, Nederland. Inmiddels heeft hij de Surinaamse nationaliteit. Hij is het tweede kind uit het ontbonden huwelijk van Desi Delano Bouterse en Ingrid Figueira. In november 1975 keerde het militaire gezin terug naar Suriname.
    “Pas al je moeder bent, dan begrijp hoeveel pijn zoiets doet. Je wenst het niemands kind toe”, zegt moeder Ingrid over de ontsporing van haar zoon Dino, in de wandelgangen tijdens een politieke discussieforum over ‘Bestrijding criminaliteit en armoede’ in theater Unique. Het is 20 juni 2003. Hoe ironisch (behalve dan het aspect van ‘armoede’): een dag nadat Dino op Zanderij is gearriveerd en gearresteerd. Ongevraagd vertelt moeder dat hij niet is ontspoord vanwege haar scheiding in 1986 met de toenmalige militaire dictator en huidig NPD-leider. “Zijn vader heeft altijd belangstelling getoond voor de kinderen en ik was er altijd voor hen.”

    Ingrid is een vrouw die zich wil distantiëren van alles dat met de onderwereld te maken heeft – dat onderstreept ze ook met haar aanwezigheid als toehoorder van de discussieforum – maar ontkomt er maar niet aan als moeder van een vermeende drugscrimineel en wapendief. “Ik kan er moeilijk over praten”, zegt ze met gedrukte emoties. Ze denkt dat Dino “juist door zijn sociale karakter” de verkeerde kant is opgegaan. “Hij wil graag mensen helpen”, zegt ze. Dus ook de verkeerde mensen? “Nee, ménsen”, klinkt het nadrukkelijk.

    Toen Dino kind was en buiten speelde, kwam hij altijd even om de zoveel tijd informeren of alles goed met moeder ging. Zus Peggy, daarentegen, was de hele dag in geen wegen en velden te bekennen. “Ik weet nog hoe hij de hele ijskast leeghaalde voor andere kinderen die thuis niets hadden”, rakelt moeder Ingrid vervlogen tijden op.

    Wapendepot leeggehaald

    Bijna twintig jaar later, op 26 juli 2002, wordt het wapendepot van de Centrale Inlichtingen- en Veiligheidsdienst, de CIVD, in Paramaribo leeggehaald. De buit: 20 automatische AK47-geweren en 51 pistolen. Dino wordt aangemerkt als hoofdverdachte en ‘doenpleger’. De diefstal is in elk geval gepleegd met hulp van binnenuit. De ruimte waarin de wapenkasten zich bevinden heeft een betonnen buitenmuur en een binnentraliewerk van 22 millimeter dikte. Uit de muur werd een gat gehakt en voor de opening in het traliewerk een lasbrander gebruikt. Op basis van sporen wijst politieonderzoek uit dat de lasbrander binnen is gebruikt. Zo’n apparaat krijg je niet ongemerkt naar binnen, en al helemaal niet met permanente bewaking. Bovendien staat naast het CIVD-gebouw, aan de Anton Dragtenweg, een woning op hoge neuten, van waaruit je zo op het terrein neerkijkt.

    Dino, tegen wie een internationaal opsporingsbevel is uitgevaardigd, wordt donderdag 12 juni op luchthaven Hato in Curaçao aangehouden met een vals Nederlands paspoort, en een week later als ‘illegaal’ op het vliegtuig gezet naar Suriname. Bij aankomst op Zanderij wordt hij gearresteerd.

    Boven de wet

    Moeder Ingrid zal zich nooit afkeren van haar zoon. Ook nu niet. Een moederhart, heet het, dat niet alleen overstroomt van liefde maar ook van ontkenning over de inmiddels asociale inborst van haar telg. Volgens een topfunctionaris van de CIVD heeft Dino “boven de wet heeft geleefd”. Zelfs boven die van de onderwereld. Daarbinnen staat hij te boek als “habitueel onbetrouwbaar”, weet de functionaris. Dino zondigt zich regelmatig aan ‘rip-deals’. “Hij is niet zozeer een gevestigde drugsdealer maar een drugsdief”, zegt de CIVD-functionaris. “Hij stelt niet zoveel voor, maar ontleend zijn reputatie aan zijn vader. Hij maakt anderen het leven zuur door hun drugs af te pakken.” Niet bepaald een sociale karaktertrek, ook al treft het andere asocialen.

    “Steeds meer hoor je vanuit het crimineel milieu over gewelddadige ripdeals van de organisatie van Dino”, vertelt een toppolitiefunctionaris. “Of we krijgen harde informatie over wapentransporten in het binnenland. En bij gesprekken met Colombiaanse en Braziliaanse autoriteiten valt regelmatig zijn naam. Ook bij een kraak van de kluis van de De Surinaamsche Bank viel zijn naam.” Dat Dino maar niet wordt aangehouden komt omdat het allemaal ‘binnen de geruchtensfeer’ blijft. “Niemand nog die de durf en bereidheid heeft gehad iets concreets te verklaren”, aldus de politiefunctionaris.

    Verwaarloosd kind

    Volgens de CIVD-functionaris, die al langer meeloopt, is Dino “wel degelijk verwaarloosd” als kind. “Hij is door veiligheidsmannen opgebracht, ook als hij een ijsje ging halen. Zijn moeder zag je nooit en zijn vader was alleen met het land bezig.” De emotionele verwaarlozing werd gecompenseerd met materiële verwennerij.
    En wat Dino niet goedschiks kreeg, pakte hij gewoon af. “Als hij thuis zijn zin niet kreeg, dan deed hij vervelende dingen om zijn zin door te drijven”, vertelt een vroegere uitgaansmakker van zo’n tien jaar geleden. Dino was een begin twintiger en had toen al had “het handje van de boel op te lichten”. De uitgaansmakker hield het voor gezien toen dat clubje “ook wapens ging dragen”. In die tijd had Dino ook een Braziliaans hoertje ‘gekocht’ die werd ingezet in een van Paramaribo’s populairste bordelen.

    Over moeders bewering dat Dino juist vanwege zijn sociale karakter is ontspoord, zegt de CIVD-functionaris: “Dan zou het betekenen dat hij een meeloper is. Maar hij eist juist de centrale rol op, alles draait om hem.” Dat hij voor de buitenwereld het aureool van bescheiden en innemend uitstraalt, komt omdat hij altijd een ander voor zijn karretje spant. Zelden gaat hij zelf erop af.

    Niemand kan beweren dat Dino graag in blitse auto’s rondsjeest en achter de mooie vrouwen aanjaagt. “Hij is een beetje verlegen type en bescheiden. Je zal hem nooit zien in een dancing of op straat zien paraderen”, vertelt een van de vijftien ‘wapenbroeders’ van vader Bouterse tijdens de militaire staatsgreep, die nog altijd oude maatjes met hem is.
    “Hij drinkt niet, niet eens glaasje wijn, geen sigaretje rookt hij. Ik vind het bijna ongezond”, schertst de medecouppleger over Dino die het liefst ook onopvallend zonder bodyguards op pad gaat. “Ik heb een keer tegen hem gezegd dat het tijd wordt dat hij een securitybedrijf in de arm neemt, maar hij zei toen: waarom, ik doe geen zaken.” Moeten we hieruit concluderen dat hij ook niet in de drugs zit? “Ik denk het, anders had ik het wel geweten.” Vanwaar dan die hardnekkige geruchten? “Tja, vader zit in de politiek en dan moet je als zoon alle klappen vangen en krijg je de volle lading.”

    Groot verlof

    Dino is net als vader ex-militair en ging rond 1990 met ‘groot verlof’. Hij heeft de kaderopleiding voor sergeant gevolgd, maar nooit gehaald. Toch heeft hij die rang gekregen. Vanwege vaders invloed, die toen nog legerleider was.
    “Hij liep veel weg van het werk”, zegt de CIVD-functionaris over zijn verwende karakter. “Ook de adeptatie van vader als een heldfiguur”, geeft als hij mogelijke psychologische verklaring voor Dino’s ontsporing. Vader en zoon hebben dezelfde initialen: D.D.B. Vader en zoon waren allebei sportief en zeer bekwaam in verschillende takken van sport. Dino was ook ingedeeld in het ‘sportpeleton’ van het Nationaal Leger. Beiden zijn ontspoord richting onderwereld, met als grimmige kroon op hun werk een internationaal opsporingsbevel.

    Dino doet hard zijn best om in alle opzichten in vaders voetsporen te treden. Maar het blijft het een plek in diens schaduw. Dino was bij lange niet zo’n goede sporter. En zoals gezegd: als hij zijn zin niet krijgt dan drijft hij die toch door, om – zo lijkt het – koste wat het kost in de schijnwerpers te komen. En met de wijze waarop, is vader niet blij.
    Bouterse heeft geen vat op zijn zoon. Hij zat met diens aanhouding in juni 2003 al danig in de maag, vanwege zijn aspiraties om president te worden na de volgende verkiezingen in 2005. Eind oktober was zoonlief alweer vrijgesproken om precies een jaar later weer vast te zitten wegens illegale wapenhandel.
    Bij de inval werden ook peperdure auto’s in beslag genomen. Vader Desi zit al niet lekker bij de internationale gemeenschap vanwege zijn verleden en veroordeling als grootschalige drugsdealer door Nederland. En dat zoon Dino steeds opgepakt en genoemd wordt als verdachte van grootschalige wapendiefstal en -handel, gooit nog meer roet in het eten, dat zo langzamerhand zelfs de honden niet meer te vreten vinden.

    Eerste ripdeal

    Suriname is niet alleen een doorvoerhaven van cocaïne, maar ook van wapens, meldt de CIVD-functionaris. Er is een ‘florerende wapenlijn’ tussen het voormalige Europese Oostblok – waar AK47-geweren vandaan komen – en Colombia, met Suriname als doorgeefluik. Wapens worden geruild met de Colombiaanse Farc-rebellen tegen cocaïne. Maar ook hier moet het ‘grootschalige’ worden gerelativeerd. Op wereldschaal was de kraak bij de CIVD slechts kruimeldiefstal.

    De eerste ripdeal waarbij Dino’s naam viel als opdrachtgever, was rond 1994. Daarbij werden twee Braziliaanse drugskoeriers in de benen geschoten. Dino werd gearresteerd en zat zo’n vijf maanden vast, maar toen de zaak voor de rechter kwam, luidde de getuigenverklaringen ineens angstig: ‘Het was iemand die op Dino leek.’

    De tentakels van zijn beschermers reiken ver en zijn machtig. Dat wel, want hij blijft nog altijd ‘de zoon van’. Zo ook bij de zaak van de CIVD-wapendiefstal. Verdachte Jochem Brunings, die de wapens moest doorverkopen, trok zijn aanvankelijke verklaring in dat Dino zijn ‘opdrachtgever’ was. Opvallend was dat Brunings dat deed nadat hij ‘ongevraagd’ bezoek had gekregen van Irvin Kanhai – bij uitstek nationale advocaat van duivel – die zich meldde als raadsman.
    Kanhai is ook huisadvocaat van vader Desi en schijnt weleens vaker ongevraagd op te duiken als interessante drugsverdachten zijn opgepakt. Soms beklagen verdachten zich bij de dienstdoende inspecteur dat zij niets moeten hebben van Kanhai omdat hij ‘dicteert’ wat ze moeten verklaren, en vooral wat niet. Ook Brunings, die wel vier keer erbij bleef dat Dino de opdrachtgever was, wilde aanvankelijk niets van Kanhai weten. Uiteindelijk ging hij overstag. En niemand weet of hij eventueel is bedreigd of betaald.

    Post-militaire schaduw

    Volgens de CIVD-functionaris hadden justitie en politie geheel ‘geen behoefte’ om Dino te arresteren. Domweg uit angst. “De schaduw van het post-militairisme is dan wel weg, maar daarvoor is in de plaats gekomen de georganiseerde misdaad, waarbij veel exponenten van de NDP zijn aangesloten”, aldus de CIVD-functionaris.
    Binnen justitie vrezen mensen nog altijd voor een ‘aanslag op hun leven’ als ze te voortvarend werken om onderwereldfiguren achter slot en grendel te krijgen. De kogels worden niet meer verwacht vanuit de militaire hoek maar vanuit de drugswereld. Meer dan eens ontplofte bij het huis van een agent van de (militaire) politie een handgranaat. De envelop met kogels is eveneens een probaat waarschuwingsteken.
    Bovendien is, aldus de CIVD-functionaris, de ‘verwevenheid tussen politie en onderwereld’ nog altijd een feit. “We twijfelen sterk aan het rechtssysteem”, zegt hij. En over de CIVD-wapendiestal: “Bij deze kwestie lag er genoeg om lastige personen eruit te halen, wat ook goed zo zijn voor het imago van de politie. Vanuit de CIVD is aangedrongen op een arrestatiebevel tegen Dino.”

    Dat hij ondanks het internationaal opsporingsbevel tussendoor in Paramaribo was en met een “gerust hart op een terrasje kon zitten”, kwam omdat er geen nationaal opsporingsbericht was gelanceerd. Terwijl de kranten regelmatig tronies van kleine, vuurwapengevaarlijke criminelen toont, bleef Dino buiten schot. Daardoor was hij zelfs in Suriname vooral een naam en in veel mindere mate een gezicht. Volgens de CIVD-functionaris werd besloten geen nationaal opsporingsbericht te verspreiden “om te voorkomen dat binnen de samenleving verontwaardiging zou ontstaan dat man gewoon vrij rondloopt zonder dat er wordt ingegrepen”.

    Nodige voorzichtigheid

    Door op simpele wijze tegen de lamp te lopen in Curaçao, had Dino zelf gezorgd voor een verrassende wending: hij reisde met een vals Nederlands paspoort. Toen zijn aanhouding wereldkundig werd, moest Suriname natuurlijk wel reageren. Dat ging dus kennelijk niet van harte. De hoge politiefunctionaris reageert fel op de aantijgingen van de CIVD-man dat politieagenten samen met Dino voetbalden. “We zijn een paar keer na melding van de CIVD erop uit gegaan met groot machtsvertoon. Daar aangekomen was Dino nergens te bekennen; het enige dat we hadden bereikt waren verontwaardigde sportende collega’s die in grote verlegenheid waren gebracht.”

    Hij weerspreekt dat er bij de politie geen bereidheid was, maar laat doorschemeren dat van bovenuit wel om de ‘nodige omzichtigheid’ is verzocht. Niet zozeer uit hoofde van klassenjustitie als wel van ‘politieke rust’. Liever ‘geen wapengekletter’, want dat zou alleen maar voor onrust en onzekerheid in de samenleving zorgen, was de boodschap. “Maar”, zegt de politiefunctionaris, “die voorzichtigheid was na de arrestatie van Dino (in 1993 –red.) enigszins weggevallen. Bovendien moet het effect van deze zaak niet worden onderschat, zowel nationaal als internationaal. Het gaat er nu om dat personen moeten begrijpen dat wet en recht in dit land voor een ieder geldt.”

    Waarachtige woorden maar Dino’s raadsman, de eerder genoemde Irvin Kanhai, keek slechts naar de bewijslast. “Straks is deze zaak afgewikkeld en loopt mijn cliënt weer vrij rond”, zei hij stellig. Slechts één getuige had Dino’s naam genoemd. Verder waren was er geen feitenmateriaal dat duidde op een ‘redelijk vermoeden van schuld’. Verdachte Brunings trok naderhand zijn verklaring in. Hij zei dat hij Dino’s had genoemd met hoop er ‘goed vanaf te komen’. En nogmaals: Kanhai was inmiddels ook raadsman van Brunings.

    Overigens was de zaak-Dino was ‘helemaal niet zo groot’ volgens Kanhai. Het was niet bepaald een mededeling die het ego van zijn cliënt moet hebben gestreeld, want vaders zaak wel megagroot, tot over de internationale grenzen. “We doen er alleen maar interessant over” zei Kanhai destijds over Dino’s zaak. “Als ik vader Bouterse was, zou ik me geen zorgen maken. Ik geef hem zelfs de garantie dat het niet tot vervolging komt.”

    Juridische wassenneus

    Kanhai’s bevindingen kwamen overeen met die van de CIVD-functionaris waar het ging om de wil tot vervolging. “Het is een plat dingetje”, zei hij over het CIVD-dossier, dat inderdaad een dikte had waarmee alleen een eerstejaarsstudent indruk zou maken met zijn scriptie. Kanhai durfde zelfs te stellen dat het een ‘juridische wassenneus’ was. Hij kreeg gelijk. Brunings werd door de burgerrechter alleen wegens ‘heling’ veroordeeld tot twaalf maanden gevangenisstraf, waarvan acht voorwaardelijk. De overige vier had hij al in voorarrest afgelost. Brunings was dus a-priori alweer een vrij man.

    Derde verdachte luitenant Willem Benjamin van de CIVD bleef – zwerend op God – tegenover de krijgsraad erbij onschuldig te zijn. Echte harde bewijzen tegen hem waren er ook niet, slechts sterke vermoedens. Zijn vingerafdrukken zeiden niets, want hij was immers verantwoordelijk voor de opslag van de CIVD-wapens. Ook hij werd vrijgesproken. Brunings had het niet gedaan, Benjamin niet, Dino evenmin.

    Het van binnenuit bij de CIVD’ bleek dus veel breder dan één man. Informant Ronnie Brunswijk werd twee dagen na de wapendiefstal incognito als kat op de melk afgestuurd, met bijna 60.000 Amerikaanse CIVD-dollars op zak, om zich op te werpen als ‘geïnteresseerde wapenkoper’. Kanhai vond het overigens maar ‘verdacht’ dat de CIVD niet de tweede geplande transactie heeft afgewacht maar Brunings al na de eerste arresteerde.
    “Bij de tweede transactie zou de verkoper in beeld zijn gekomen, waarom heeft men dat niet afgewacht?” wierp hij de vraag op. De CIVD arresteerde Brunings op een zaterdag en Dino, die door hem werd genoemd, bleek al vrijdag te zijn gevlogen, richting Curaçao. Niet alleen hij was weg. Ook een groot deel van de wapens en 60.000 dollar aan kostbare belastingcenten.

    Ordinair berghok

    Lesley Rogers, destijds de raadsman van luitenant Benjamin, zei over de situatie bij de CIVD: “Ik wil het helemaal geen wapendepot noemen, maar een ordinair berghok. Er staan ook bezems, toiletspullen, mokers en toevallig ook wapens in een ijzeren kast met twee hangsloten die je bij de Chinees op elke hoek kan kopen. Iedereen loopt er in en uit en pakt wat-ie nodig heeft. De hoofdschuldige is de CIVD zelf want die heeft zelf zo’n dusdanige situatie gecreëerd.”

    Luitenant Benjamin beweerde dat zijn werkkamer ook met de ‘toiletsleutel’ geopend kon worden en dat de sleutels van de ‘wapenkasten’ in zijn bureaula lagen. Volgens de politiefunctionaris was de mogelijkheid van de overal passende toiletsleutel best mogelijk. “De overheid koopt voor al haar gebouwen een bulkpartij sloten en die sleutels passen overal op. Toen ik ontdekte dat ik met een sleutel vier werkkamers kon openen, heb ik direct op mijn deur een elektrisch slot laten plaatsen.”

    Bouterse is boos

    Over de dunne bewijsbewijslast in 2003 zei Kanhai destijds: “Als ik vader Bouterse was, zou ik me geen zorgen maken. Ik geef hem zelfs de garantie dat het niet tot vervolging komt. Dino is vrij relaxed en voelt zich onschuldig.” Kanhai kreeg in alles gelijk. De auditeur-militair vroeg al een maand voor het vonnis van 28 oktober om vrijspraak wegens gebrek aan ‘overtuigend en wettig bewijs’.

    Zal de recente geschiedenis zich nu weer herhalen? Het antwoord van Kanhai ditmaal: “Ik kan er nu nog geen zinnige uitspraken over doen.” Maar of barbertje nu hangt of niet, iemand die dicht bij de NDP staat, weet te melden: “Bouterse is bóós op zijn zoon.” Los van dat het tijd werd: rijkelijk te laat. Hopelijk ook ten gunste van het imago van Suriname. Overigens is de kans dat Bouterse onze volgende president wordt, net groot als de kans dat een koe een haas vangt. Maar nog altijd geldt: men weet niet hoe die hem vangt.

    Naschrift: Dino Bouterse werd veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf en vader Desi werd geen president van Suriname. De 'toppolitiefunctionaris' sprak wel met naam en toenaam in Nieuwe Revu, maar verzocht zijn naam niet te noemen in deze lokale versie, om de rechtszaak niet negatief te beïnvloeden. Het was commissaris en hoofd Justitële Dienst Chandrikapersad Santokhi, de huidige minister van Justitie en Politie. De top CIVD-functionaris wilde ook in Nieuwe Revu anoniem blijven, maar in het dorp Paramaribo zeiden velen in kéér raak tegen mij wie het was.
    "Je hebt je laten misbruiken door hem", was ook een kritiek van iemand uit veiligheidskringen. Het is maar de vraag. Ik moet wel zeggen de deuren van de anders altijd hermetisch gesloten CIVD ineens als in Alice in Wonderland wagenwijd voor mij open gingen destijds. Maar al met al heb ik nog veel meer off the record gehoord over de verweving tussen boven- en onderwereld. Hoewel sombermakend was ik dankbaar deze realiteit te horen. Je wil het niet weten. Je kan alleen denken aan de woorden van VVD-coryfee Frits Bolkenstein, die zonder ooit in Suriname te zijn geweest, zei: "Suriname is een roversnest."
    Iwan Brave, Amsterdam maart 2007

              Garbage In, Garbage Out - IDOS-opiniepeilingen        

    Paramaribo - Geliefd en verguisd. Dat is het beste om John Krishnadath te typeren. Zijn opiniepeilingen spelen deze verkiezingen een belangrijke rol. Vooral een psychologische. Hoe betrouwbaar zijn de IDOS-peilingen? "Ik had niet eens iets onderzocht en toch werd het IDOS verdacht gemaakt."


    Tekst Iwan Brave/dWTfoto Werner Simons - de Ware Tijd, 10 mei 2005

    Menig politicus zegt: "De ware peilingen zijn op 25 mei." Een waarheid als een koe en toch wishfull thinking tegelijk. Voor wie het uitkomt, zijn de DWT/IDOS-peilingen een dankbare houvast. Voor wie er bekaaid afkomt, zijn ze ‘onbetrouwbaar'. Neem bijvoorbeeld Desi Bouterse, die in februari de peilingen nog prees, toen zijn NDP als grootste uit de bus kwam in Paramaribo. Maar het kan verkeren. Vorige week, tijdens de afgelopen massameeting in Ocer, insinueerde Bouterse dat ‘niet-integere' wetenschappers de peilingen uitvoerden. Na de Amerikaanse verklaring was de NDP in Paramaribo flink teruggevallen. Maar Bouterse is niet de enige die zulk ambivalent, of misschien wel beter gezegd schizofreen gedrag toont ten aan zien van de DWT/IDOS- peilingen. Zelfs de doorgaans ingetogen Marten Schalkwijk werd het te gortig. Die besloot zelf maar over te gaan tot een opiniepeiling via zijn Nikos in opdracht van Dagblad Suriname.
    In 2001 was Pertjajah Luhur-voorzitter Paul Somohardjo, toen minister van Sociale Zaken en Volkshuisvesting, ook al niet te spreken over het resultaat van een IDOS- opiniepeiling, toen bleek dat 80 procent van de kiezers in Paramaribo wilde dat Somohardjo, Rakieb Khudabux van Volksgezondheid, Dewanand Balesar van Openbare Werken en Siegfried Gilds van Justitie en Politie wegens ‘gebrek aan daadkracht' het veld moesten ruimen. Volgens Somohardjo is Krishnadath "gefrustreerd zijn omdat hij geen ministerspost heeft gekregen".
    Leuk is anders, maar echt raken doet het Krishnadath al lang niet meer. "Ik ben al vijftien jaar bezig. Er is nog geen enkele politicus of partij geweest de me nog niet heeft uitgescholden, maar er is ook geen enkele die me nog niet de hemel heeft ingeprezen, als een peiling ze uitkomt."
    De reden waarom Krishnadath met zijn peilingen begon, is ‘dienstverlening en service' naar de samenleving toe, en uit ‘dankbaarheid'. IDOS is namelijk een bureau voor marketingresearch. Grote klanten willen informatie hebben over het koopgedrag van de consumenten, en zonder hun antwoorden en medewerking kan IDOS zijn product niet leveren en dus niet verdienen. Vandaar dus die dankbaarheid. "Ik verdien er niets aan, behalve door de een uitgescholden en de ander geprezen te worden", zegt Krishnadath over de peilingen. "Toen we in 1990 startten, was dat ten ondersteuning van het democratisch proces. Opiniepeilingen is toch wel een van de eerste dingen die je ziet als een maatschappij de overgang maakt van dictatuur naar democratie."

    Stank voor dank
    Maar het is stank voor dank, gezien de reacties van politieke partijen en hun leiders. Maar Krishnadath is er de laatste die ermee zit. Hij moet zelfs een beetje lachen, om die commotie. Als het hem enigszins stoort dan is het wel van mensen, "van wie je zegt dat ze beter moeten weten; van mensen die weten dat ik niet rommel", vertelt hij. "Soms denk je dan wel: ik stop er maar mee. Want je doet de politiek een genoegen met de peilingen en je krijgt er vervelende opmerkingen voor terug. Maar als je niet uitkomt met een peiling is het ook niet goed, dan klagen de politici ook. Een keer toen de komende halfjaarlijkse peiling door omstandigheden langer uitbleef, werd er gezegd: ‘omdat het slecht uitkomt voor de regeringspartijen, durft hij de resultaten niet te publiceren'. Ik had niet eens iets onderzocht en toch werd het IDOS verdacht gemaakt."
    Overigens vindt hij dat elke partij het recht heeft om zijn peilingen te becommentariëren. "Je moet goed gek zijn als politicus om te zeggen dat het IDOS gelijk heeft als uit een peiling blijkt dat haast niemand op je partij zal stemmen. Als je dat bevestigt kan je direct ophouden" Hij heeft vrij lang geduurd – bijna een half jaar – voordat hij een besluit nam om over te gaan tot de DWT-IDOS-peilingen. Normaal werden de peilingen alleen in Groot-Paramaribo verricht en geheel zelfstandig door het IDOS gefinancierd. Maar in samenwerking met DWT zou er ook landelijk gepeild kunnen worden. Er worden geen winsten gemaakt met deze peilingen. Voor IDOS was het al aantrekkelijk genoeg dat de directe kosten door de opdrachtgever werden gedekt en een voorwaarde was dat DWT ook de gegevens aan de andere media ter beschikking zou stellen. "Verder was het zo dat DWT ons volledig onze gang laat gaan zoals altijd het geval is geweest", vertelt Krishnadath. "De krant bemoeit zich dus niet met de te stellen vragen of wat wij neerschrijven. Het werkt heel goed."
    Eigenlijk bevreemdt het Krishnadath een beetje, alle commotie die is ontstaan over de kiezerslijsten. Hij had reeds in een vroeg stadium in een artikel geschreven dat steekproefsgewijs bleek, dat het in Paramaribo om 4 procent ging om lege percelen, onbewoonde huizen of niet bestaande straatnummers bleken te zijn. "Dan praat ik nog niet eens over de adressen waar wordt gezegd: ‘die mensen wonen hier niet'." Als meest idiote voorval vindt hij een adres van een kiezer aan dr. Sophie Redmondstraat. Het bleek dat het bijkantoor van het CBB er staat, niemand die daar woont.


    BVN-Nieuws

    Omwille van neutraliteit maakt het IDOS bewust geen analyse van de peilingen en volstaat Krishnadath met te vermelden wat er in het veld door de enquêteurs is gesignaleerd. "Je zal mij nooit zien schrijven wat ik denk of wat ik uit de gegevens haal, of wat de reden is een van bepaalde stijging of daling van de percentages. Maar als je het mij persoonlijk vraagt, dan heeft bijvoorbeeld de recente terugval van de NDP te maken met het zware offensief van de VS en de Nederlandse politiek. Het gehele Nederlandse politieke spectrum heeft zich de afgelopen twee weken uitgesproken over wat de gevolgen kunnen zijn met Bouterse als president. Anderhalve week lang het BVN-nieuws met de uitgesproken meningen van de Nederlandse politici via diverse media in de samenleving gepompt. Hoewel gezegd werd dat het Surinaamse volk vrij is om te kiezen, heeft het wel degelijk zijn invloed gehad. En de NDP is een partij waarin je bij uitstek de weerspiegeling vindt van de etnische verhouding van onze samenleving. En als er één groep is die bang is voor isolement, dan zijn het de Hindoestanen. Een creool laat zich in dat opzicht iets moeilijker intimideren. Je kan ook stellen dat Hindoestaan nu al de eventuele sociale en economische gevolgen overdenkt."
    Ook Krishnadath plaats vraagtekens achter het officiële aantal kiesgerechtigden van ruim 335.000 op de kiezerslijsten. Hij plaatst dit aantal tegen het voorlopige cijfer van de laatste volkstelling, dat uitkwam op ruim 480.000 inwoners. Daarvan zou tweederde deel 18 jaar en ouder zijn, dus zouden er ongeveer 310.000 kiesgerechtigde moeten zijn. Krishnadath: "Maar als het CBB beweert dat er 335.000 kiezers zijn – wat nog altijd tweederde deel van de bevolking is – dan zou 3/3 deel ongeveer van 520.000 personen zijn. Dus of het ABS heeft verkeerd geteld of bij het CBB is er iets niet goed. Maar ik ben verplicht mijn calculaties voor DNA-zetels te maken aan de hand van de CBB-cijfers. Het is dus: ‘garbage in, garbage out' als er iets niet goed is aan de cijfers. Ik heb toen ook gezegd dat de politieke partijen later ermee geconfronteerd zullen worden en dat je dan dyugu dyugu zal krijgen. En dat gebeurt nu."

    Brandende vraag
    Een brandende vraag is dan toch wel: hoe betrouwbaar zijn die peilingen? "Als het om percentages gaat, zullen de peilingen er niet veel naast zitten", zegt Krishnadath. "Het enige wat ik nu achterwege zou moeten laten, is het berekenen van het aantal zetels per partij. Bij de vorige verkiezingen zou, bijvoorbeeld, A1 met 4.200 stemmen in Paramaribo genoeg hebben voor een zetel. Maar op basis van de huidige kiezersaantallen voor Paramaribo – als je ervan uitgaat de kiezeropkomst net als voor heen 70 procent is – zal het A1 vijf tot zesduizend stemmen nodig hebben voor een zetel."
    Maar nu al durft Krishnadath op basis van de fouten in de kiezerslijst, die het IDOS door middel van de steekproeven achterhaalt, te stellen dat het aantal kiesgerechtigden veel lager zal blijken. "De opkomst bij de verkiezingen zal dus veel lager uitkomen dan normaal het geval is en dan haalt A1 in Paramaribo misschien ineens wel voldoende stemmen om een zetel binnen te halen. Voor de grotere partijen maakt dat niet zoveel uit omdat de verhoudingen min of meer gelijk blijven."
    Hoe betrouwbaar de kiezers de peilingen acht, wilde Krishnadath zelf ook weten: doorgaan of niet? Deze vraag werd meteen meegenomen in een peiling. Negentig procent zei: ‘doorgaan'. "Maar dat kan ruis zijn omdat het het IDOS zelf is die de vraag heeft voorgelegd", zegt Krishnadath. Vijftien procent vond de peilingen onbetrouwbaar. Een deel van deze personen vertelde ook waarom. Niet zozeer het IDOS of de enquêteurs werden onbetrouwbaar bevonden, maar het antwoord van de mensen die geinterviewd werden, deze zouden vaak niet de waarheid spreken. Er is nu sprake van een grote groep zwevers, zo'n 30 procent. "Vroeger was dit percentage een maand voor de verkiezingen in de districten laag en in de stad hoog", zegt Krishnadath. "Vermoedelijk bij deze verkiezingen, met name in Coronie, zal je een heel erg emotionele uitgebrachte stem hebben bij een belangrijk deel van de kiezers. Dus als iemand met de verkeerde been uit bed stapt, zal hij op partij A stemmen en als hij met het goede uit bed stapt op partij C. Of de mensen wachten een excuus om helemaal niet te gaan stemmen. Het niet hebben ontvangen van een kaart zou dan een goed excuus zijn. Nu zijn velen teleurgesteld. De reden laat ik buiten beschouwen. Maar in principe kan je niet stemmen voor iets waarin je teleurgesteld bent. Dan kan 30 procent veel uitmaken."

    Brand switching
    De enquêteurs van het IDOS gaan te werk met een hand held-computer, waarin alle vragen en mogelijke antwoorden geprogrammeerd zijn. Het antwoord van de ondervraagde bepaalt de volgende vraag. Met een pen wordt het antwoord aangestipt en meteen elektronisch opgeslagen. Dus van enige invloed van enquêteurs die subjectieve vragen stellen, is geen sprake. Krishnadath demonstreert dat handzame apparaatje. Ook de vraag op welke andere partij men zou stemmen indien zijn of haar partij niet zou meedoen, was geprogrammeerd. En die vraag werd aan een ieder gesteld; ook als je de NDP of de NPS als voorkeurpartij opgaf. Het was Shailendra Girjasing van UPS-DOE die er gewag van maakte dat er in Commewijne een enquêteur ‘gekleurd' zou hebben gevraagd: ‘Nee, maar als UPS-DOE niet meedoet, op welke partij zou u dan stemmen?'
    "In marktonderzoek praat je over brand switching; wat ga je roken als Morello niet meer verkrijgbaar is", licht Krishnadath deze vraag toe. "Als je dat weet, dan weet ook waar mobilisatie van een bepaalde stem naar toe kan plaatsvinden. Die vraag – wat is uw alternatief? – hebben we aan een ieder gesteld. Ik moest erom lachen, omdat die opmerking van iemand kwam die uit de zakenwereld is; iemand die producten aan de consument wil slijten Voor zo iemand is het belangrijk om te weten waar een klant op overstapt als zijn product om een of andere reden even niet te krijgen is. Een opiniepeiling is in feite niets anders dan een marktonderzoek voor politici, alleen weten we hier niet voldoende wat we ermee moeten en kunnen doen."


              â€˜Ze denken dat wij Coronianen dom zijn’        

    TOTNESS - De verkiezingsslag om de twee zetels van Coronie is in volle gang. Volgens de laatste dWT/IDOS-peiling verkeren de NDP, VVV en het NF in een nek-aan-nek-race.


    Tekst Iwan Brave/dWT foto, de Ware Tijd 2 mei 2005

    Coronie ligt er extra kleurrijk bij. Een bonte aaneenschakeling van kleuren van meedingende partijen, vanaf Ingikondre tot voorbij Totness. Toch overheerst het paars van de NDP. Huizen fungeren als verkiezings- of infocentrum. Een meevaller voor de betreffende bewoners, zo’n frisse laag. Ook omrasteringen en muren zijn in de partijtint. Zelfs de VHP heeft – weliswaar bescheiden – er een stulpje als partijcentrum. Pas voorbij Totness zie je, mits je goed oplet, het geelrood van Palu: een danig vervallen huisje. Bij Fiks Place is, over zo’n honderd meter, groen dat alles slaat. Banners langs de weg. Het Nieuw Front houdt een massameeting met een trekkersrol voor de NPS.

    De verkiezingsslag om de twee zetels van Coronie is in volle gang. Volgens de laatste dWT/IDOS-peiling verkeren de NDP, VVV en het NF in een nek-aan-nek-race. Maar ceremoniemeester Otmar Rodgers ziet het anders. "Wi o sori a opiniepeiling fa a san werkelijk e go", pept hij de boel extra op. De zaal is vol. "We zijn naar Coronie gemarcheerd om te laten zien dat Coronie nog voor het Nieuw Front is", klinkt het dan ook dubbelzinnig uit Rodgers’ mond. "We brengen de boodschap van bevrijding, overwinning en vooruitgang." Ondanks de reeks sprekers, die aan bod komt, is die ‘boodschap’ weinig inhoudelijk. Het is vooral allemaal peptalk en wishful thinking. "A bigi boto doro!", zegt Coretta Fraser, die tweede staat op de DNA-lijst voor Coronie, over de komst van het Front. Wie niet aan boord gaat en in zijn ‘roeibootje’ blijft, zal de hoge golven over zich heen krijgen. "Een enkeling is een drenkeling", waarschuwt Fraser.

    Tussen de sprekers door houdt de Grun Dyari band de mood erin. "Heel goed gedaan, daarom stemmen we weer op Nieuw Front", luidt het strijdlied. Wie niet beter weet, kan zich niet voorstellen dat de mensen ondanks decennia van armoede en verwaarlozing voluit mee hossen. Maar het zijn vooral aangevoerde stedelingen die uitbundig zijn. NPS-voorzitter Ronald Venetiaan laat via de ceremoniemeester weten dat hij "een tien geeft voor vlaggenvertoon". Maar ook dat is volksverlakkerij, want ook vrijwel alle vlaggen zijn aangevoerd vanuit Paramaribo en aan het eind van de ‘massameeting’ zullen alle reuzevlaggen door één man weer worden ingezameld.

    VHP-voorzitter Ram Sardjoe beweert dat hij in geen twintig jaar meer heeft gedanst. "Maar bij het zien van al die jonge mensen, raak ik zelf weer verjongd." Tegen al die politieke opponenten met ‘veel geld’ zegt hij dat ze kokosnoten, honing en sapotille in Coronie kunnen kopen. "Maar het geweten en de stem van Coronie zijn niet te koop." SPA-voorzitter Siegfried Gilds die evenmin een goede reden kan geven waarom Coronianen voor het Front moeten gaan, zegt: "Als het effetjes kan, laten we ook die twee zetels van Coronie nemen. We willen niet naar de VVV, want we hebben haast om het land verder voort te trekken." Ook Venetiaan – ‘El Vene’ – brengt op zijn beurt weinig klaarheid. Hij beweert dat zijn vorige regering voor 1996 ‘reserveringen’ had vrijgemaakt voor Coronie. "Toen kwam er een regering, waarvan we dachten: die heeft hart voor Coronie. Er is een beetje hier en daar gelapt. Waar de rest van het geld is gebleven, weten we niet. Ik zeg niet dat ze het hebben gegeten." Als verse vleesworst houdt hij het gehoor nu voor dat er ‘weer geld is gereserveerd’ voor Coronie voor een volgende periode, daarbij waarschuwende: "Coronianen, laat geen herhaling van 1996 u weer overkomen."

    En weg is de Front -karavaan, denkende Coronie in de knapzak te hebben. "We willen geen beloften", zegt een Coroniaan in oranje VHP-tenue na afloop bij de berm. "Ze denken dat wij Coronianen dom zijn." Hij vertelt dat hij lid van de VHP is geworden voor een ‘baan bij de overheid’. "De enige man die wat voor Coronie heeft gedaan, is Paal; hij heeft heel wat dingen uit eigen zak betaald." Waarom gaat hij dan niet voor Palu? "Als je niet tot de meerderheid behoort, dan doe je niets in je eentje. Paal is een drenkeling." Een andere man in een NPS-shirt zegt: "Morgen trek ik een DNP-shirt aan", doelend op het verjaardagsfeestje van Jules Wijdenbosch. "En op 25 mei trek ik een ABOP-shirt aan, want niemand hoeft te weten op wie ik stem.".-.

              â€˜Gewoon Geeta gebleven’        

    Velen dachten dat Geeta Mangal-Mansaram (30) in 2000 slechts voor het verjongde aangezicht aanschoof in De Nationale Assemblee. Tweemaal ‘timmerde' ze op ministers en leek ze in botsing te komen met de partijdiscipline. Toch staat ze nu op een tweede, verkiesbare plaats op kandidatenlijst van Wanica. "Dat wil dus zeggen dat de partij voor kwaliteit gaat. Ik was een testcase voor het Nieuw Front."

    Tekst Iwan Brave/de Ware Tijd, 23 april 2005 - foto DNA


    Het huis van Sharmila Geeta Ratna Mangal-Mansaram en haar man is eenvoudig en nauwelijks ingericht. Ze zijn net enkele weken geleden verhuisd, van de ene uithoek in Wanica naar de andere. Het is een huurhuis. In de woonkamer staat, op de nodige apparatuur na, eigenlijk alleen een bankstel. Wat ook opvalt is het altaar, tegen een muur, met overwegend rode kleuren en religieuze relikwieën.
    Mangal zit ontspannen in kleermakerszit op de bank. Ze is lid van ‘The International Society for Krishna Consciousness', ook wel bekend als Hare Krishna. "Het is een levensfilosofie met vier basisprincipes", vertelt ze over haar geloof. "Eén: geen intoxicerende dranken, waaronder thee en koffie; twee: niet gokken; drie: geen ongeoorloofde seks en vier: vegetarisch eten. Mijn man Roy was er eerst bij. Ik volgde later. Ik had er veel kritiek op in het begin. ‘Wie eet er nu geen vlees?' zei ik. Maar wanneer de filosofie uiteen wordt gezet, dan spreekt het aan. Vlees is alleen maar streling van de tong; maar voor je spirituele beleving is het niet goed." Lachend zegt ze: "Ik heb nu vijf kookboeken met duizenden recepten; het is heel goed gelopen allemaal."
    Op het altaar ligt het heilige geschrift de Bhagvad Gita. Elke morgen gaat ze in gebed. Dagelijks zestien ‘rondjes' chanten, met de mala in de hand, die 108 kraaltjes heeft. Per ronde chant ze de mantra: ‘Hare Krishna, Hare Krishna, Krishna Krishna, Hare Hare; Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare.' En dat zestien maal 108 kralen. Ze deelt het op in tweemaal een uur per dag. "Als je wordt geïnitieerd dan moet je je strikter aan de regels houden, dan wordt je espiring disciple ", vertelt ze. Maar zover is Mangal-Mansaram nog niet. Vooral vanwege haar politieke drukte.
    Toch is ze er voorstander van dat het beroep van parlementariër een fulltime betrekking wordt. "Nu zijn we parlementariër plus iets. Ik ben beleidsmedewerker bij het Ministerie van Openbare Werken, het gaat daardoor minder goed. Je doet je best. Maar een goede wet vergt veel research. Je wil goed handhaafbare en goed uitvoerbare wetten maken. Bij een dubbele functie gaat eentje inboeten of gaan beide minder goed."
    De ‘schadeloosstelling' die ze krijgt als parlementariër, plus de representatie- en autotoelage, komt op zo'n vijfduizend Surinaamse dollar.
    Op de vraag of dat niet al voldoende is om alvast fulltime aan de slag te gaan, zegt ze: "In de ogen van het volk is het een immens bedrag. Maar als vertegenwoordiger van de district ben je een manusje-van-alles. Iedereen komt naar je toe: de tempels, de sociale en culturele verengingen en organisaties en dan ook nog de sociale gevallen. Je bent constant bezig met geven. Ook vanuit mijn religieuze achtergrond: wat je ook geeft; je stuurt nooit iemand met lege handen weg. Ook je familie; bij huwelijken kan je niet komen met donaties van een tientje. Al mijn geld zit zowat in donaties. Anders had ik mijn eigen huis al gebouwd. Mensen dachten ook dat ik als parlementariër zou veranderen. Maar ze zien: ‘Geeta is Geeta gebleven'. Het verbaast ze. In onze tempel wordt het ook gepropageerd: je moet nederig blijven." Met trots zegt ze: "Ik heb geen enkele privilege van de overheid genomen: geen auto, geen benzine, geen perceel, geen huis, geen niks; alles is van mezelf."

    Nieuwbakken politica
    Hoewel ze in 2000 gelanceerd is als een nieuwbakken politica, zit ze al 13 jaar in de politiek. Daarvoor was ze kaderlid van de VHP. "Toen al was ik actief op het podium. Ik was goed in mijn Nederlands en Hindi; dat sloeg aan. In 1996 was ik RR-kandidaat, maar ik deed hiervan principieel afstand vanwege een andere regering die aantrad." Dat jaar liepen vijf VHP'ers, onder wie Marijke Djwalapersad, over als splinterpartij BVD, waardoor een door de NDP geregisseerde regering kon aantreden. "Dat Marijke overliep, heeft voor mij een deur opengemaakt. In 1999 studeerde ik af en had vanaf 1997 stage gelopen bij Jagernath Lachmon. In die tijd deed ik een politiek programma bij Sangeet Mala, gericht tegen de regering-Wijdenbosch. Er waren toen heel wat corruptiezaken aan de gang."
    `Haar kandidaatstelling in 2000 kwam als een ‘verrassing'. Het werd haar pas medegedeeld op de partijraadsvergadering die over de kandidaatstellingen ging. "Ik was best geschrokken. Je bent 24; wat heb je te zoeken in het parlement. In die periode was ik onder leiding van Radjkoemar Randjietsingh, via hem ben ik erin gekomen." Over haar ervaringen als parlementariër zegt ze: "Je moet je aanpassen aan de omstandigheden. Het zijn lange vergaderingen. In het begin had ik veel moeite daarmee. Er was niet echt regelmaat. Soms waren we twee tot drie uur in de ochtend er nog niet uit. Met de huidige voorzitter is het besluit genomen te vergaderen tot uiterlijk zes uur 's avonds, bij begrotingsbehandeling tot acht uur en in zeer uitzonderlijke gevallen tot tien uur. Met de nieuwe leiding is er heel wat ordening gekomen. Ik kan me daarin terug vinden."
    Ook kan ze zich terugvinden in de partijdiscipline. "Als je lid wordt van een partij dan ga je mee met alle geschreven regels en de partijbeginselen. Binnen dat kader dien je te functioneren. Het opereren binnen dat kader kan in strijd zijn met je persoonlijke visie." Mangal-Mansaram is ervan overtuigd dat Suriname ‘geen personendemocratie' is maar een ‘partijendemocratie'. Het staat ook zo in het decreet op de politieke organisatie; iemand kan alleen gekozen worden voor de DNA als lid van een politieke organisatie.
    Daarom stond ze ook achter de Terugroepwet die ze mede heeft ontworpen. "Ik zal nooit meewerken aan een wet die mij monddood maakt. Aanvankelijk stonden ook in het ontwerp formuleringen als ‘in strijd met je verkiezingsbelofte' en ‘in strijd met partijbeginselen'. Maar dat was te ruim. Ik heb toen voorgesteld het te beperken tot twee gronden: royement – bijvoorbeeld wegens onzedelijk gedrag – en overlopen. We zinspeelden al geruime tijd op zo'n wet. Het was Fred Derby die had gezegd: ‘We moeten het overlopen van parlementariërs tijdens de rit aan banden leggen'."


    Luis in de pels

    Tweemaal leek haar persoonlijke visie openlijk in botsing te komen met de partijdiscipline. Tijdens de begrotingsbehandeling van 2004 zei ze ‘ongezouten dat een aantal ministers die weer met ‘hetzelfde verhaal' kwamen maar beter niet terugkeert voor een tweede termijn. En twee en een half jaar was ZE een luis in de pels minister Gilds van Justitie en Politie. Ten aanzien van het criminaliteitsvraagstuk eiste ze meer pit en daadkracht van Gilds. "We zijn coalitie; je draagt een stukje regeringsverantwoordelijkheid," verheldert ze nogmaals. "Daarom moet je een tweesporenbeleid trekken, een middenweg. Maar als zaken niet worden gedaan, wil je er harder tegenaan, want het belang van de samenleving staat voorop. Dan moet je misschien een beetje timmeren op de minister, en dat wordt je niet altijd in dank afgenomen."
    Mangal-Mansaram werd – althans zo leek het – beide malen teruggefloten door haar partijvoorzitter Ram Sardjoe, tevens voorzitter van de DNA. Maar ze wuift deze visie van de hand. "Al zou de voorzitter mij op het matje hebben geroepen, ik heb het nooit zo gezien. Hij wilde zijn politieke ervaring met mij delen. Iemand die al 43 jaar in de politiek zit, heeft het toch wel in zijn vingertoppen", klinkt het nu ineens als een voorbeeldige leerling. "Mijn conclusie is dat je veel kan leren. Je hoeft er niet altijd mee eens te zijn. Mijn voorzitter wilde me duidelijk maken hoe het politieke spel te spelen. Ik heb opengestaan voor die kritiek. Dit politieke spel en het algemeen belang hoeven niet met elkaar in strijd te zijn. Je kan de minister voor hond uitmaken of je kan hem aaien. Als je het een beetje inkleed dan krijg je wel zaken gedaan. Wat is dan belangrijker: je ego strelen of dat het algemeen belang wordt uitgevoerd? Als de persoon Mangal moet buigen daarvoor, dan doe ik dat."
    Al 43 jaar in de politiek, is er dan eerder sprake van politieke verstarring? "Ik heb niets bij Sardjoe gezien dat hij verstard is. Hij gaat voor argumenten: je moet kunnen onderbouwen. Het lukt mij meestal wel hem te overtuigen. Dat is nog altijd beter dan wanneer er wordt gezegd: ‘Omdat ik dat zeg'. Sardjoe gaat voor een gericht jongeren- en vrouwenbeleid. Op elke vergadering roept hij vrouwen op te participeren. Dat zou in zijn tijd een rariteit zijn. Hij heeft ook een doelgroep gemaakt van de ‘first voters', dat zijn jongeren die voor het eerst kiesgerechtigd zijn. Vanuit de partij worden zij benaderd met propagandamateriaal. We hopen dat velen respons zullen geven."

    Politieke uitbraak
    Hoe dan ook, het ogenschijnlijk teruggefloten worden zou normaal een schending van het politieke aangezicht zijn. Het ‘beetje timmeren' op ministers leverde meteen haar politieke doorbraak of beter gezegd uitbraak op. Ze werd een jonge heldin, omdat ze openlijk in het verweer durfde te komen tegen een rigide partijdiscipline. De West noemde haar de ‘Jeanne d'Arc'. "Het ging wel gepaard met spanning binnen de partij, omdat ik niet vooraf afstemming pleegde. Ik ging op solotoer. Maar er is wat gedaan aan de criminaliteit; soms helpt een koevoet."
    Toch vindt Mangal-Mansaram het onterecht dat de indruk bestaat dat het drie jaar heeft geduurd voordat ze als jongere haar mond durfde te roeren in het parlement. "Dat is een foute indruk die mensen hebben. We werden in juli 2000 beëdigd. Inderdaad neem je de eerste maanden een afwachtende houding. In november-december, tijdens de begrotingsbehandeling, hield ik mijn maidenspeech. Ik werd toen nog geïnterrumpeerd door Jenny Simons, wat overigens heel spannend was, want zij is toch een van de ervaren mensen. Maar positieve dingen vallen de mensen niet op; alleen controverse en ruzie."
    Hoewel het interne democratische gehalte van politieke partijen ‘naar een hoger niveau' moet, durft Mangal-Mansaram te stellen dat die van de VHP ‘vrij hoog' is. "Iedereen was ervan overtuigd dat ik nooit meer kandidaat zou worden gesteld, omdat ik zogenaamd ruzie met de VHP zou hebben. ‘Zij komt nooit meer op de lijst', werd er gezegd. Er waren weddenschappen afgesloten voor soms wel duizend Surinaamse dollars; mensen kwamen naar me toe om te vertellen dat ze hun geld hadden verloren", vertelt ze grinnikend. Ze is als tweede geplaatst op de kandidatenlijst voor Wanica, achter vice-president Jules Ajodhia. "Dat wil dus zeggen dat de partij voor kwaliteit gaat. Ik was een testcase voor het Nieuw Front. Mensen waren bezorgd dat Venetiaan en Gilds niet zouden tekenen. Het democratisch gehalte van het Nieuw Front is toch wel hoog en dat geeft heel wat hoop voor de toekomst."

    Nationale Ombudsman
    Hoewel ze stelt dat niemand onmisbaar is, ambieerde ze toch wel een tweede termijn. Ze had namelijk voor een aantal zaken gepleit zoals het ‘Instituut Nationale Ombudsman', waarover overigens haar afstudeerscriptie ging. Mangal-Mansaram is bezig met de voorbereiding van een wetsontwerp hiervoor, wat ook wordt opgenomen in het verkiezingsprogramma.
    "De Nationale Ombudsman is een belangrijk instituut om de relatie tussen overheid en burger te verbeteren", zegt ze. "Burger kunnen nergens terecht met hun klachten. Voor als je onheus wordt bejegend of dat je vergunningaanvraag of bouwtekening al een jaar ligt te wachten voor behandeling. Bepaalde beroepsmogelijkheden werken nu eenmaal niet in de praktijk of mensen kennen die niet. En de weg naar de rechter is meestal een lijdensweg. Zo'n instituut vereist wel een hoog democratisch gehalte; je moet als overheid zo'n waakhond gedogen. De wetsartikelen zijn af, alleen de memorie van toelichting levert nog enkele problemen op."
    Sowieso kon het allemaal veel beter wat de afgelopen vijf jaar is neergezet. "Ik onderwerp mezelf altijd aan kritiek. We zullen de komende periode zeker harder moeten werken aan bepaalde stukken. Ik ga mijn eigen aanpak verbeteren: meer ordening en meer mensen betrekken bij het werk, ook jongeren, voor meer diepgang. In het begin dachten mensen dat ik alleen aanzat voor het gezicht van verjonging; om vijf jaren een jaknikker te zijn. Die mensen hebben lelijk op hun neus gekeken."
    En is minister Gilds een van die mensen? "Gilds is een heel aardig mens, heel aangenaam. Maar op het punt van beleid ging het best wel niet goed. Hij wilde bepaalde mensen in bescherming nemen. Mijn standpunt is: haal ze weg, want we hebben geen tijd te verliezen. Mensen dachten dat ik iets tegen Gilds had. Dat was ook het dilemma: hij is een innemend mens, jammer was uitgerekend hij de minister van Justitie. Maar wanneer het algemeen belang in het geding zal zijn, zal je mij toch even hard kritiek horen leveren, of het mijn eigen regering is of niet. Het inkleden zal dan niet altijd even goed lukken."


              Niet Tégen, Maar Vóór - Marten Schalkwijk        

    DOE is een hervormingspartij. Dat betekent dat vóór de verkiezingen niet met de NDP, VVV of het Nieuw Front wordt gewerkt.


    Tekst Iwan Brave/dWT foto Hijn Bijnen, de Ware Tijd, 19 april 2005

    "Het inkomen van de burger moet naar een hoger plan", zegt voorzitter Marten Schalkwijk, tevens lijsttrekker in Paramaribo. Hij is pragmatisch en hekelt de ‘schijnwerkelijkheid' van de Surinaamse democratie. "Het is een flinterdun vernislaagje, maar inhoudelijk is het niets."

    Tegenwoordig is het kantoor van Nikos (NGO Instituut voor Kaderontwikkeling en Onderzoek) niet meer te missen in de Albergastraat. Buiten staat prominent een verkiezingsbord van UPS-DOE B ‘time for a change'. Het lijkt de overgang te verbeelden van Marten Schalkwijk als onderzoeker in het sociaal-maatschappelijk veld naar de politicus in de politieke arena. Zeven jaar geleden heeft hij Nikos opgezet, zijn dagelijks werk. Veel onderzoek. "Ik probeer die samenleving goed te begrijpen en in kaart te brengen. Daarnaast begeleiden we een aantal organisaties, we monitoren een pakket van Cordaid-ontwikkelingsprojecten ter waarde van 1 miljoen euro. Dat stopt eind april."
    Maar Nikos blijft. Schalkwijk wacht de verkiezingen af. Als hij in het parlement komt, zal hij Nikos als wetenschappelijk en onderzoeksbureau inzetten, om sociaal- maatschappelijke en economische zaken te ‘onderbouwen'. Daarbij zal hij veel studenten inzetten. "Ik hou ervan met jongeren te werken, niet- of net afgestudeerden. Je traint ze door met ze te praten, veel verantwoordelijkheid te geven. In zo'n drie jaar moeten ze zodanig zijn dat ze zeer goed terechtkomen. Wie goed is krijgt ontslag. Ze krijgen bij Nikos alle kansen van hun leven door hard te werken. In onze samenleving krijgen veel te weinig jonge academici goede kansen."
    Eigenlijk had hij de afspraak willen afzeggen, deze vrijdagmorgen, twee dagen voor zijn vijftigste verjaardag. UPS-DOE (Unie van Progressieve Surinamers-Partij voor Democratie, Ontwikkeling en Eenheid) had de avond ervoor de eerste wijkvergadering in Nickerie, in Paradise om precies te zijn. Op de heenweg maakte Schalkwijk een tussenstop in Coronie, voor een ‘radioprogrammetje' met de DOE- lijsttrekker aldaar. De vergadering liep om elf uur ‘s avonds af, toen werd er nog nagekaart en pas rond middernacht werd de terugreis ondernomen.
    Schalkwijk, de ijzervreter, ziet er geradbraakt uit. Hoewel vier uur ‘s ochtends thuis kroop hij niet meteen in bed. Eerst mediteren, de bijbel lezen en bidden. "Ik word geïnspireerd vanuit mijn geloof; niet door machtsdrang en geld verdienen", vertelt de christen in hem. "Het gaat ook om naastenliefde. Je moet voor alles een innerlijke motivatie hebben, het kan ook een externe zijn maar dan is die meestal zwakker. Dat weerhoudt mij ervan corrupt zijn of bepaalde feiten te plegen."
    Hoe rijmt dit zich met een eventuele samenwerking met de NDP, die wordt geleid door een ‘veroordeelde drugscrimineel'. "Ik ben op zich pragmatisch; niet op de zaken vooruitlopen. Dat betekent dat DOE vóór de verkiezingen niet met de NDP, niet met de VVV en niet met Front wil samenwerken. Want wij zijn een hervormingspartij, omdat het inkomen van de burger naar een hoger plan moet; we draaien al dertig jaar in een rondje. Als het slecht gaat met je bedrijf, dan moet het management worden vervangen. Dat geldt ook voor een land. Er is toenemende armoede en toenemende ongelijkheid van inkomens. Na de verkiezingen kijken we wat de uitslag is. Wat heeft de kiezer aan de verschillende partijen gegeven? En op basis daarvan kijken we verder. Als de kiezer ons minder dan vijf zetels geeft, gaan we in de oppositie. We hoeven niet per se bij de pot. Van: hier, neem een of twee ministeries en de boel wordt verkaveld. We willen integraal op het beleid zitten, zo niet; in de oppositie. Dus als de mensen beleidsverandering willen, dan moeten ze ons meer dan vijf zetels geven."

    Zwijggeld
    Schalkwijk is niet gecharmeerd van het gemiddeld niveau in De Nationale Assemblée (DNA). Hij noemt het salaris van vele parlementariërs dan ook ‘zwijggeld'. "Want je moet toch flink van je kunnen afpraten, maar binnen de oude partijen mogen alleen de fractieleiders aan het woord. Kijk maar naar Mangal- Ramsaram; hoe lang heeft het geduurd voordat zij sprak. Het is jammer dat wij haar drie jaar lang niet hebben gehoord. Alle 51 personen dienen te praten. Ik denk dat als je de kwaliteit van de DNA vergelijkt met die van Staten in de jaren ‘60, dan is er sprake van een veel slechter niveau. Te weinig deskundigen, je merkt dat aan de debatten. Mensen met een beetje niveau zijn op één hand te tellen. De DNA is nu niet meer dat controlerende orgaan, maar het stempelkussencollege van de regering. Maar volgens de Grondwet gaat het om de mensen die gekozen worden.
    Ook de oppositie vind ik heel zwakjes; die verschuilt zich achter het feit dat zij ‘niet in het machtscentrum' zit. Dus wacht men dan maar vijf jaren af. Het gaat erom dat je een goede job voor het land wil doen en vooral controle uitoefent op de regering. Het machtscentrumdenken is zo diepgeworteld dat de oppositie zichzelf uitschakelt. Men wacht liever vijf jaar; dicht bij de pot. De kiezer heeft hierdoor een verkeerd beeld van het waarom: je kan niet met alle 51 in het machtscentrum belanden. Het is voor sommige partijen ook een vrij etnische campagne van ‘ala man e nyan, mek unu go nyan ook tu'. Daarmee krijg je geen goed beleid, maar hetzelfde hoopje poep met andere vliegen."
    Een duidelijke aanklacht. En Schalkwijk wil niet meer langer behoren tot de beste stuurlui die aan wal staan. Hij spreekt van een ‘schijnwerkelijkheid', een ‘flinterdun democratisch vernisje'. "Terwijl mensen pinaren", zegt hij. "Omdat vaak mensen geen visie hebben en geen inhoud. Hoe diepgaand worden zaken nu besproken in de DNA? Men praat langs elkaar heen in dit land, omdat men het debat niet durft aan te gaan."
    Schalkwijk geeft nog een voorbeeld van dat ‘dunne vernislaagje'. Twee weken geleden reed hij in Nickerie, over de Cassaveweg. Toen hij een zandstraat wilde inslaan, zag hij op de hoek een infocentrum, glanzend geverfd in de kleuren van de betreffende partij. "Overal zie je die zogenaamde infocentra, waarvan tweederde gesloten is", vertelt hij. "Het is allemaal buitenkant. Toen ik die hoek omsloeg, zag ik dat de rest van gebouw ongeverfd en vol spinrag. Dat bedoel ik met dat flinterdun laagje; ‘das ist nur façade' zegt de Duitser, inhoudelijk is het niets. Veel politici hebben geen inhoud, maar proberen met wat show de kiezers op hun hand te krijgen."
    Het is duidelijk dat Schalkwijk socioloog is. Hij brengt haarscherpe analyses, altijd overtuigend en onderbouwd. Zijn boek ‘Het steentje in de Nederlandse schoen' uit 1994 over de zeurende ontwikkelingsrelatie tussen Suriname en Nederland – en veel meer natuurlijk – geeft aan dat hij ook op geschrift helder kan onderbouwen. Een kwaliteit waarmee weinigen zijn begiftigd.
    Hij wil niets weten over de algemene klacht van de oppositie dat niet naar haar plannen wordt geluisterd door de coalitie. Er kan ook anders oppositie worden gevoerd. Bijvoorbeeld via het ‘maatschappelijk debat'. Schalkwijk: "Als je de burgers achter je krijgt, dan zal het moeilijk zijn om het plan af te wijzen. Neem bijvoorbeeld het verkeer, waarvan iedereen hinder ondervindt. Maar het oplossen betekent natuurlijk wel veel onderzoek, stadsplanning en wegenplanning. Je moet keihard werken. Te vaak wordt er vanuit de losse pols gewerkt. Niet alleen in de DNA."

    Sterke-leiderschapsyndroom
    De populariteit van Bouterse schrijft Schalkwijk toe aan het ‘sterke- leiderschapsyndroom'. "Veel burgers hebben liever dat de leiders de verantwoordelijkheden dragen, dan kan men die van zich afschuiven", licht hij toe. "Maar democratie betekent inspraak. Ook inhoudelijk nadenken. Ik ging een keer op huisbezoek in een wijk. Ik klopte aan bij een bouwvallig huis, waar de armoede van afdroop. Toen ik vroeg: ‘Mevrouw, wat is het grootste probleem hier?', was het antwoord: ‘Nou meneer, daar stelt u een moeilijke vraag'. Je ziet dat mensen niet zelf reflecteren over de situatie. Als je bij een wijkvergadering vraagt ‘hebben jullie vragen?', ‘wat leeft bij jullie, want ik ben nieuwsgierig als politicus', dan heeft niemand een vraag. Maar mensen zijn gewoon niet gewend inspraak te hebben. Ze zijn gewend dat je ze een hand vol beloften geeft en een goed gevoel.
    In het geval van Bouterse gaat het om een sterke man om dingen gedaan te krijgen: men ziet namelijk dat het niet goed gaat. Daarbij heeft hij dat charismatische; hij is de volgende verlosser. Maar je stem is heel wat waard; daarmee moet je goed beleid kopen. Maar nu worden stemmen verkwanseld in een soort jackpot; mensen wagen een gok op politici die loze beloften doen. De verkiezing mag nooit een gok zijn: wie heeft een goed programma, wie heeft integriteit en wie heeft deskundigheid; daar gaat het om."
    Maar is ook dat geen gok? "Ik weet niet of dat wel zo is. Je hebt bepaalde partijen die emoties opzwepen: het wijgevoel, het vlaggengevoel, sopi uitdelen zodat mensen beneveld gaan stemmen. Tegenwoordig word je gewoon betaald. Het is een armoedecultuur. Maar een deel van de kiezers is zelf gecorrumpeerd. ‘Hoeveel geld heb je?' wordt er gevraagd. Je denkt dat je die politieke partij pakt. Maar als je die 50 Surinaamse dollar over vijf jaar uitsmeert, is dat per maand tachtig cent, per week twintig cent, per dag... ze lachen jou uit."
    Schalkwijk wijt het ook aan de partijpolitiek dat bestuurders niet hebben geleerd verder te denken. "Toen ik bij de NPS zat, kwam ik met het voorstel alle RR- en DR- leden te trainen om zo je partij op te bouwen. Nee nee, dat was niet de bedoeling. Partijen die al zo lang bestaan hebben geen kaderschool, niet omdat ze het niet kunnen maar omdat ze het niet willen."
    DOE heeft de afgelopen twee jaar kadercursussen verzorgd, een stuk of twaalf, maar ook aan bestuursleden en kandidaten van andere partijen. "De helft was geen DOE. We hebben eenheid in ons vaandel staan", zegt Schalkwijk. "Zie het maar als een stukje ontwikkelingshulp. Het gaat om de basiszaken: wat is bestuur, wat is politiek en wat is democratie? Dan sta je ervan versteld hoevelen daarvan geen notie hebben. Er wordt politiek bedreven maar velen in politieke partijen weten niet hoe en waarom. De PNR had dat wel vroeger met mensen als Fred Derby; dat was hun kracht." Schalkwijk wijt deze cultuur aan een ‘centralistische politiek'. "Men denkt in termen van machtsconcentratie; men wil niet die druk van onderaf, die zeker komt als je kaders traint."

    Slechts kruimeltjes
    DOE heeft een poging tot samenwerking gezocht in augustus 2003 op basis van de nota ‘De weg naar nieuw politiek leiderschap'. "Iedereen was positief", vertelt hij. "En dat was ook het vreemde. Ik heb tientallen uren met voorzitters gesproken. Maar toen ik vervolgens vroeg om een inhoudelijke of meer formele reactie, bleef dat uit. Hier heb je weer dat voorbeeld van het maatschappelijk debat dat wordt vermeden. Alleen de UPS-partijen hebben positief gereageerd, met hen hebben we tweemaal inhoudelijk gesproken over die nota. We hebben een jaar met elkaar gesproken. Op basis daarvan hebben we elkaar gevonden. De UPS was al door een fusie door een proces gegaan en dat was voor ons waardevol. Het was teleurstellend dat andere partijen niet geïnteresseerd waren."
    Op de vraag waarom DOE niet met UPS een partij is geworden, antwoordt Schalkwijk: "We waren te kort voor de verkiezing voor een fusie. Ik heb die van UPS van dichtbij meegemaakt. Dat zijn moeizame processen. We hebben gezegd: stap voor stap. Toch een stukje pragmatisme: laten we beginnen samen te werken. Het gaat om hervorming en vorming van de samenleving; om die potentie er een keer uit te halen; dat is mijn insteek. Dan til je de hele samenleving, zeker de achtergestelde groepen, naar een hoger niveau. Ik zie politiek als mensen die rond een taart zitten en die willen delen. Maar de taart wordt kleiner en de gevechten groter. Nu krijgen de gewone burgers slechts kruimeltjes. Dan is de oplossing een grotere nationale taart bakken."
    In 2000 haalde DOE de kiesdrempel niet. Deze keer ziet Schalkwijk meer kansen, nu zijn partij in een combinatie meedoet. Hij verwacht dat zo'n zes combinaties een zetel zullen halen. "Wij hebben een economisch programma", zegt hij. "De kiezer zal naar een aantal zaken moeten kijken. Die is gewend tégen iets te stemmen. Deze keer is er geen duidelijke anti-issue. Dus eindelijk heeft men een kans om vóór iets te kunnen stemmen. Hoewel de NDP en het Nieuw Front proberen de verkiezingen te polariseren; beide claimen dat het tussen hún gaat. Wij zeggen: nee. Als de kiezers zich weer voor de gek laten houden door deze polarisatie, dan hebben ze het ook niet geleerd. De patronagepolitiek heeft als een houtluizennest in het gebouw Staat Suriname huisgehouden. Het wordt tijd om die houtluizen te bestrijden."


              â€œEr Is Iets Mis Met Ons Kiesstelsel”        

    Paramaribo - "Maak het landelijk evenredig, stel een districtsparlement in, halveer De Nationale Assemblée en schaf de Ressortraad af." Zo reageert Maarten Schalkwijk, lijsttrekker van DOE in Paramaribo, op de constatering van het IDOS dat bijna de helft van de kiesgerechtigden in Paramaribo woont, maar dat nog altijd het kiesdistrictenstelsel geldt.

    Tekst Iwan Brave/de Ware Tijd 15 april 2005 - foto DOEpartij.org

    "Het zou er beter aan toe zijn met een landelijk evenredigheidsstelsel, maar dan moet er wel een oplossing worden gezocht voor vooral de kleine districten", voegt hij eraan toe.
    Het huidige kiesdistrictenstelsel is vooral nadelig voor kleine partijen, want die halen vooral in de grotere districten de kiesdeler niet en doen dan vaak landelijk niet mee aan de verkiezingen vanwege financiële beperkingen. "Het is een feite een drain op je resources", zegt Schalkwijk over het huidige kiesstelsel. "Het is absurd dat je je aantal in Wanica behaalde stemmen niet mag optellen bij die van Paramaribo, waardoor drie maal driekwart zetel nul zetels blijft."
    Hij staat niet alleen in deze kritiek. "Ook de UPS gaat voor het landelijk evenredigheidsstelsel", zegt Marijke Djwalapersad, UPS-lijsttrekker in Wanica, namens de combinatie UPS-DOE. "Het evenredigheidsstelsel is het meest democratische, want dan wordt niemand tekort gedaan en niemand overgewaardeerd. Elke stem telt even zwaar, waar die ook is uitgebracht."
    Schalkwijk zegt dat in 2000 op basis van een landelijk evenredigheidsstelsel vijftien zetels naar derde partijen zouden zijn gaan, nu waren het slechts vijf. "Daardoor werd het Nieuw Front met zeven zetels overgewaardeerd", zegt hij. DOE zou minstens één zetel hebben gehaald. Djwalapersad zegt: "Decentralisatie ligt nog ver van ons af, zeker als het aan het Nieuw Front ligt."


    Otmar Rodgers, fractieleider van het NF, wijst deze aantijging van de hand. "De mensen moeten maar eens terug in de geschiedenis duiken, dan zullen ze ontdekken wie het stelsel heeft bedacht; velen weten vaak niet waarover ze praten. De afvaardiging van De Nationale Assemblée moet een bepaald uitgangspunt hebben; als die niet langer rechtvaardig is, dan zal uitgekeken moeten worden naar wat redelijk en billijk is." Na deze voorzichtige formuleringen zegt hij uiteindelijk: "Als Paramaribo meer dan de helft van de kiezers heeft, maar nog geen derde van de zetels levert, dan is er iets mis."


    Het huidige kiesstelsel komt uit de koker van de ‘revolutionairen', eind jaren '80 na de militaire dictatuur. Een van de geestesvaders is Jules Wijdenbosch, thans ‘nationaal lijsttrekker' voor de VVV. Hij is minder stellig over het loslaten van zijn geesteskind. "Ik waag me niet aan nattevingerwerk. We moeten het geheel evalueren. Het lijkt mij altijd goed dat te doen na verloop van tien tot vijftien jaar. Zolang de decentralisatie nog niet is volgroeid, dan is het huidige stelsel een goede zaak. Maar het lijkt mij goed als de nieuwe coalitie tot evaluatie overgaat."
    Iedereen is het eens dat een evenredigheidstelsel niet kan zonder degelijke decentralisatie, anders kunnen de districten het definitief vergeten. "Je ziet dat de districtscommissaris niet veel kan doen", zegt Schalkwijk. "Vaak blijkt het geen onwil, maar men kan niet veel meer doen dan aan de bel trekken. Maar ook in Paramaribo is geen sprake van decentralisatie; kijk maar naar de verschillende wijken. Uiteindelijk wordt veel gefrustreerd door de centrale besluitvorming op regeringsniveau."
    Djwalapersad: "Als we het gehele bestuursstelsel veranderen, met een volwaardig districtsparlement, een gekozen districtscommissaris, dan gaat het wel werken. Het is toch belachelijk dat bepaalde parlementariërs uit de districten over een loopbruggetje beginnen in De Nationale Assemblée; daar moeten internationale issues worden besproken!"
    Dat betekent dat districtspolitici met landelijke ambities via een politieke partij in het parlement moeten komen. "Maar als we het systeem goed aanpakken, dan zullen mensen uit de districten niet eens zoveel behoefte daaraan hebben", weet Djwalapersad. "Maar dan moeten we ook overgaan tot financiële en administratieve decentralisatie." Schalkwijk tot slot: "Iedereen die sociaal of economisch wat wil hebben, trekt naar de grote stad vanwege het verouderde centralistische model.

              De Laatste Spreker - Liakat Mahawatkhan        

    Paramaribo - Al als puber raakte Liakat Mahawatkhan in de ban van de kermis rondom de VHP. Als stonfutu van de VHP bleek hij niet meer bruikbaar als parlementariër. Niet vanwege gehak en gebeuk stapte hij uit de partij maar vanwege ‘belediging'. Hij wilde slechts aanblijven als ‘integere VHP'er'. "Wijlen voorzitter Lachmon heeft me nooit kunnen betrappen op liegen. Maar hij zei altijd: ‘Sardjoe, jij gaat nérgens heen'."

    Tekst Iwan Brave/dWT foto Hijn Bijnen - de Ware Tijd 12 april 2005


    Mohamed Liakat Alikhan Mahawatkhan is zijn volledige en juist gespelde naam. Hij ontvangt ons in het ‘appartotel' Mercurius, tegenover het jongensinternaat van Elizabethshof. Hij toont zijn bescheiden appartementje met een zitruimte, slaapruimte, een keukenblok en een toilet/badruimte. "Hier kook ik zelf, doe de afwas en maak zelf schoon, terwijl ik thuis drie diensten heb en tuinlieden", zegt hij. Al elf jaar huurt Mahawatkhan het tegen 350 euro per maand, en maakt geen gebruik van de mogelijkheid om als afgevaardigde uit Nickerie in Hotel Torarica te zitten, wat al gauw komt op 600 euro per week. "Dus als mensen zeggen dat ik gehaaid ben, dan toont dit het tegendeel aan. Zo zijn er veel van dit soort dingen." EBS laat het weer afweten, dus zitten we niet airco gekoeld binnen, maar op het buitenterras. Gelukkig is het weer grijs en koel. We kijken tegen witte muren, decoratief afgezet met authentieke rode dakpannen. Als een burcht op een Caribisch vakantie- eiland. Als Mahawatkhan uit Nickerie komt, doet hij ook meteen het nodige ‘sociaal werk'. "Soms vraag ik na bij een overheidsdienst waarom het zo lang duurt bepaalde stukken zo lang op zich laten wachten." Mensen vragen van alles aan hem als parlementariër: een bijdrage voor de voetbalvereniging, een bijdrage voor de tempel tot aan: "Yu ab' wan lekkers, fu wan batra biri."
    Zowel Mahawatkhan als Ramlal Mahabier werd als stonfutu van de VHP te kennen gegeven niet langer bruikbaar te zijn als DNA-lid. "Hem hebben ze gouden bergen beloofd", zegt hij over het aanblijven van Mahabier. "Maar hij heeft ook tegen me gezegd: ik kan er niet uit, want ik ben vanaf kleine jongen VHP'er." Mahawatkhan stapt eruit ‘wegens belediging'. "Ram Sardjoe weet als voorzitter wat mijn bijdrage is aan de partij en ik hem gewaarschuwd mij niet te beledigen. Dat heeft hij toch gedaan door mij een post van onderminister aan te bieden; een post waarbij je niks mag zeggen. En daarna hebben ze kenbaar gemaakt dat Imro Manglie hun dierbaarder is." Volgens Mahawatkhan is de omstreden rijstmagnaat Manglie nu de grote financierder achter de schermen. Mohamed Liakat Alikhan Mahawatkhan is zijn volledige en juist gespelde naam. Hij ontvangt ons in het ‘appartotel' Mercurius, tegenover het jongensinternaat van Elizabethshof. Hij toont zijn bescheiden appartementje met een zitruimte, slaapruimte, een keukenblok en een toilet/badruimte. "Hier kook ik zelf, doe de afwas en maak zelf schoon, terwijl ik thuis drie diensten heb en tuinlieden", zegt hij. Al elf jaar huurt Mahawatkhan het tegen 350 euro per maand, en maakt geen gebruik van de mogelijkheid om als afgevaardigde uit Nickerie in Hotel Torarica te zitten, wat al gauw komt op 600 euro per week. "Dus als mensen zeggen dat ik gehaaid ben, dan toont dit het tegendeel aan. Zo zijn er veel van dit soort dingen."
    EBS laat het weer afweten, dus zitten we niet airco gekoeld binnen, maar op het buitenterras. Gelukkig is het weer grijs en koel. We kijken tegen witte muren, decoratief afgezet met authentieke rode dakpannen. Als een burcht op een Caribisch vakantie- eiland. Als Mahawatkhan uit Nickerie komt, doet hij ook meteen het nodige ‘sociaal werk'. "Soms vraag ik na bij een overheidsdienst waarom het zo lang duurt bepaalde stukken zo lang op zich laten wachten." Mensen vragen van alles aan hem als parlementariër: een bijdrage voor de voetbalvereniging, een bijdrage voor de tempel tot aan: "Yu ab' wan lekkers, fu wan batra biri."
    Zowel Mahawatkhan als Ramlal Mahabier werd als stonfutu van de VHP te kennen gegeven niet langer bruikbaar te zijn als DNA-lid. "Hem hebben ze gouden bergen beloofd", zegt hij over het aanblijven van Mahabier. "Maar hij heeft ook tegen me gezegd: ik kan er niet uit, want ik ben vanaf kleine jongen VHP'er." Mahawatkhan stapt eruit ‘wegens belediging'. "Ram Sardjoe weet als voorzitter wat mijn bijdrage is aan de partij en ik hem gewaarschuwd mij niet te beledigen. Dat heeft hij toch gedaan door mij een post van onderminister aan te bieden; een post waarbij je niks mag zeggen. En daarna hebben ze kenbaar gemaakt dat Imro Manglie hun dierbaarder is." Volgens Mahawatkhan is de omstreden rijstmagnaat Manglie nu de grote financierder achter de schermen.

    Altijd onder vuur
    Mahawatkhan lag ‘altijd onder vuur', maar het was de toenmalige voorzitter, wijlen Jagernath Lachmon, die hem altijd in bescherming nam. "Nu voel ik me niet meer geroepen om te dansen naar de pijpen van deze leiders." Hij had graag willen blijven, maar dan wel als ‘integere VHP'er'. "Lachmon kon mij nooit pakken op liegen. Maar Sardjoe mocht nooit een speech houden. Lachmon zei altijd: ‘Sardjoe, jij gaat nérgens'." Hij vertelt over een vergadering voor de verkiezing van 2000 aan de Dageraadweg, waar Sardjoe het woord voerde. "Van 51 verlieten 35 de vergadering, hun moeder overhalend. Maar Sardjoe vertelde de voorzitter over hoe druk de vergadering was bezocht. Maar ik vertelde voorzitter hoe het precies aan toe ging, want je kan toch niet op basis van leugens een goede analyse van de politieke situatie maken."
    Ook Mahawatkhan was pas 13 jaar toen hij in de ban raakte van de VHP. "Die vlaggen, die olifant, de tamtam en de kermis rondom de partij vond ik leuk als jongetje. Ik reed op de bromfiets en Mahabier, die een stukje ouder is, had de leidende rol over de bromfietsers. Ik reed op een Magneet en hij op een Zundapp. We gingen voorop met de vlaggen, dan direct de volgwagen met Lachmon en daarna die lange stoet van de VHP. ‘De voorzitter is naar Nickerie gekomen; VHP is een grote partij en ik ben geen kleine man', moest dat vooral afstralen. Daarna gingen ze naar het toenmalige Logeergebouw in Nickerie. Ik kroop toen achter een bankstel. Ik vond het boeiend om te horen hoe dat politieke spel werd besproken; over wie naar voren geschoven gaat worden. Langzaam, langzaam ben ik opgeklommen."
    Op 28-jarige leeftijd gaf hij zijn eerste speech op het VHP-podium. Hij was wijlen professor Baal Oemrawsing vooruitgegaan op een vergadering. Toen Oemrawsing maar niet arriveerde, werd tegen Mahawatkhan gevraagd wat te zeggen, omdat hij liep ‘al zo lang' meeliep. "Hij hoorde een vreemde stem", vertelt Mahawatkhan trots over de verlate binnenkomst van Oemrawsing. "Hij kwam binnen en was trots toen hij zag dat ik het was. Later heeft hij voorzitter Lachmon geadviseerd: ‘Deze man kunnen we gebruiken'. Oemrawsing heeft me toen vanaf 1979 gevraagd op alle podia in Nickerie op te treden als één voor laatste spreker. Toen kwam de coup en was het afgelopen met de politiek." Na de mysterieuze dood van Oemrawsing – wiens broer een van de 15 slachtoffers was van de decembermoorden in 1982 – werd Mahawatkhan laatste spreker.
    Toen Lachmon hem op 1 april 1987 opbelde met mededeling ‘Kom naar Paramaribo, we gaan beginnen met de verkiezingscampagne', dacht Mahawatkhan serieus dat het om een 1 april-grap ging. Dictator Desi Bouterse had op 31 maart verkondigd dat op 31 september een nieuwe grondwet door middel van een referendum zou worden aangenomen en dat 25 november verkiezingen zouden worden gehouden. Maar dat nieuws was hem helemaal ontgaan, omdat tv in Nickerie nog niets voorstelde. Ondanks de politiekloze periode had hij ‘dagelijks contact' met Lachmon, want die was president-commissaris van zijn bedrijf, tevens juridisch adviseur. Bij het nauwe contact was ook wijlen Abdul Islam Alibux (ook al ‘géén familie van') betrokken; ‘penningmeester achter de schermen' van de VHP. Diens bedrijf Cultuur Onderneming Nickerie lag naast dat van Mahawatkhan.

    Lelijke dingen
    Velen hadden hem afgeraden weer aan de politiek te beginnen. "Anders zou Bouterse mij doodschieten, werd er gezegd, maar dat was onzin. Ik zei: ‘wie niet durft blijft thuis'. De enige die ook durfde was Kris Mahadewsingh, minister van Onderwijs onder Bosje." Luisterend naar Mahawatkhan, is zijn politieke loopbaan bij de VHP gekenmerkt door tegenwerking. Hij spreekt sceptisch over de ‘Verenigde Hindoepartij'. "Er is geen enkele moslim meer over, die zijn allemaal weggewerkt", zegt hij. In 1987 kreeg Mahawatkhan naar zijn zeggen slechts de vijfde plaats in Nickerie toebedeeld omdat Alwin Mungra ‘lelijke dingen' zei over hem, zoals: "Hij is moslim." Maar Lachmon zou hebben geantwoord: "Alwin, je gaat zien: die jongen komt binnen." En inderdaad. De VHP haalde op eclatante wijze alle vijf Nickeriaanse zetels. De strijd ging tussen ‘uitsluitend Front en NDP', want de kansen van Palu waren te verwaarlozen. Mahawatkhan kreeg 961 voorkeurstemmen.
    "In 1991 kreeg ik weer de vijfde plaats, weer met hetzelfde verhaal dat ik niet gekozen zou worden. Nu kreeg ik 1.071 voorkeurstemmen ondanks het gebod: ‘uitsluitend stemmen op de lijsttrekker'." Toen Mahawatkhan in 1996 wederom de vijfde plaats toebedeeld kreeg en ‘laatste spreker' was, bedankte hij voor de eer. Daarvan kreeg hij naderhand spijt, want toen volgde wat hij noemt ‘de verkoop van de assembleeleden': een deel van de VHP-parlementariërs liep over als BVD naar het kamp van Bouterse- Wijdenbosch. "Ik voelde schuldig. In tête à tête-gesprek met voorzitter Lachmon op 1 december 1996 zei ik alles te zullen doen om het weer goed te maken. In 2000 circuleerden weer allerlei verhalen over mij, maar toen heeft Lachmon gezegd: ‘Nee, hij wordt lijsttrekker'. Toen Sardjoe hem dit ontraadde en een vijfde plaats aanbeval, heeft Lachmon hem geantwoord: ‘Hij wil niet eens de eerste plaats en dan praat je over de vijfde'. Ook dat jaar was ik laatste spreker en we hebben vier stoelen in de wacht gesleept."

    Knopendraaiers
    Nu zijn het weer dezelfde mensen die hem ‘dwarsliggen', op hem ‘beuken' en ‘inhakken'. Hij doelt op Sardjoe, vice-president Jules Ajodhia en huidig penningmeester Radjen Pahladsingh. "Pahladsingh was in 1987 en 1991 nergens te bespeuren en Ajodhia was in volle NDP-tenue, uit vrees want hij was regionaal commissaris," spuwt hij zijn gal. "Pahladsingh was bij steeds bij de Index (Centrum voor Industriële ontwikkelingen en Exportbevordering …red) om bij Bouterse stukken grond los te krijgen. Toen Sardjoe hem in 1996 binnenhaalde, kwam voorzitter Lachmon naar mij toe en zei: ‘Deze man is penningmeester maar hij weet geen moer van de politiek'. Bovendien was zijn hele familie eeuwig tegen de VHP. In 1963 was er een actiefront tegen partij onder leiding van een Pahladsingh, die zijn oudere broer was."
    Tegenover Dagblad Suriname maakte hij zijn dwarsliggers uit voor ‘knopendraaiers'. "Ze vernietigen alles wat Lachmon heeft opgebouwd", licht hij toe. "Die kwam met de verbroederingpolitiek, zij komen met de verloederingspolitiek. Sardjoe zegt dat ik een opportunist ben, maar zijn vrouw en kinderen zijn Nederlander, terwijl een zoon onderdirecteur bij de Belastingen is, een andere commissaris bij de SLM en zijn dochter directeur bij de RGD. Voor Ajodhia geldt hetzelfde verhaal; zijn kinderen zitten bij Staatsolie en op andere posten. Dat geldt ook voor Pahladsingh en een aantal anderen binnen de partij. Ik vind het niet correct als je je paspoort pas inlevert als je een hoge functie krijgt, zoals minister Stanley Raghoebarsing heeft gedaan en Kris Brindaban Panday die directeur is van het MCP."
    Mahawatkhan ziet zichzelf wel als een ware nationalist. Zijn ongeschoolde vader, die als zes dagen oude baby wees werd, trouwde een Guyanese met wie hij vijf zonen en drie dochter kreeg. "Ik ben de oudste en de enige die nog in Suriname is. Een broer is ingenieur, een andere doctorandus bestuurskunde en een zus is socioloog. Ze zijn allemaal in het buitenland. Mijn moeder woont in Toronto, Canada."

    Niet luisteren
    Het is hem ten voeten uit: ongezouten en onversneden kritiek op partijgenoten. Vooral landbouwminister Geetapersad Gangaram Panday moest het ontgelden. "Als zaken verkeerd gaan en je meent het met de partij dan moet je erop wijzen", verdedigt Mahawatkhan zich. "Gangaram Panday was geen VHP in 1996, toen zat hij zat hij te rommelen in DA'91", klinkt het weer rauw. "Hij had de attitude van een advocaat in een rechtszaak, maar vandaag is hij ervan de oorzaak dat de rijstsector in elkaar is gedonderd. Hij wil gewoon niet luisteren naar oplossingen."
    Hij rakelt de perikelen rondom de oprichting van de Surinaamse Padie Boeren Associatie (SPBA) weer op. "Wij hadden Ashok Kalloe, ex-VHP maar overgestapt naar de BVD in 2000, gevraagd het voortouw te nemen. Hij had veel werk verzet. Toen de minister na een maand terugkwam, werd Kalloe voorgesteld als voorzitter en mijn persoon als ondervoorzitter. Dit schoot direct in het verkeerde keelgat van VHP'ers die niets met de rijstsector te maken hebben. Toen heeft de vice-president geluisterd zijn handlangers en alles on hold gezet. In plaats van de SPBA kwam het ‘Comité redt de rijstsector' met drie mannen die niet eens in de rijstsector zitten. Ik heb toen gezegd: ‘Je straft niet Kalloe maar de rijstsector'.
    Toen zaken daarna verkeerd liepen, kwam de minister met hangende pootjes terug. Kalloe heeft een rapport geschreven en mij drie dagen lang opgezocht in het ziekenhuis voor technische zaken. We gingen net zo laat door totdat de artsen zeiden: ‘Heren ophouden'. Op basis van dit rapport is de regering gekomen tot een zachte lening van vijf miljard SRG voor de rijstboeren."
    De rijstsector staat er ‘slechter voor' dan voordat deze regering aantrad. Mahawatkhan pleit voor structurele aanpak. De leenrente moet omlaag en worden gelijkgetrokken worden met Guyana, waar het op 12 procent ligt tegenover 21 in Suriname. Ook pleit hij voor invoerrechtenvrije en omzetbelastingvrije kunstmest, chemicaliën en onderdelen van landbouwmachines. "Als je door de IDB en het IMF onder druk wordt gezet de rijstsector niet te subsidiëren, doe het dan verdekt", aldus Mahawatkhan.

    Hij denkt dat het Alternatief 1 (A1) – waar hij vijfde op de kandidatenlijst staat in Nickerie – met zijn komst er ‘overal beter van wordt': Nickerie, Saramacca, Wanica en Commewijne, somt hij op. "Mensen die niet eens zijn het Nieuw Front sluiten aan." Over A1-lijsttrekker Soedeshchand Jairam in Nickerie zegt hij: "Hij heeft veel verstand van de rijstsector en vecht voor de Nickerianen: op basis daarvan join ik hem. Om zo een bijdrage leveren de rijstsector in het bijzonder en andere sectoren in het algemeen, want 's land belang is ons belang." Over de kansen van politieke opponenten zegt hij: "Bouterse heeft een idee, maar kan beter een stapje achteruit doen en Jenny Simons naar voren schuiven. Hij mag wel goede bedoelingen hebben maar de buitenlandse druk komt om de hoek kijken. Tegelijkertijd is een NDP zonder Bouterse nauwelijks denkbaar. Venetiaan moet op pensioen. Ook hij moet iemand anders naar voren schuiven, zoals Ruth Wijdenbosch als je het genderbeleid serieus laat meewegen."
    Over zijn vertrek bij de VHP zegt Mahawatkhan: "Ik had al gehoord: ‘ze gaan je droppen'. Maar ik nam het niet serieus. Mensen zeggen dat ik in het parlement moet blijven. Goed, dan maar weg, want je kan niet eeuwig ruzie blijven maken. Laat die buitenlanders maar blijven. Als zaken verkeerd gaan, zullen ze wel te zijner tijd het hazenpad nemen. In elk geval moeten de jongeren van Suriname een voorbeeld nemen aan mij; ze moeten niet ingaan op de zoete verhalen van politieke leiders die reeds verroest zijn in hun denken. Ze moeten zich niet laten misleiden, maar altijd kritisch begeleiden, vooruitstrevend denken en enge partijpolitiek achterwege laten."


              Een Premature Coup        

    Hij lacht alweer, zegt CLO-voorzitter Ronald Hooghart na het afvoeren van zijn persoon van de DNA-kandidatenlijst door het NPS-congres, afgelopen zondag. Maar binnen schrijnt het nog danig na. De Farizeeërs hebben kort na het lijdensweek weer toegeslagen. Is Venetiaan onderdeel van het ‘vooropgezet plan? "Hij moet in staat zijn het ontstane probleem terug te brengen tot aanvaardbare proporties."

    Tekst Iwan Brave/de Ware Tijd, 5 april 2005 - foto: Dagblad Suriname

    Eén ding is zeker: de Surinaamse politiek heeft nieuw fenomeen erbij; ‘het bandje van Strijk'. Velen binnen de NPS – die ‘op hun tenen lopen en met hun tong extra naar buiten' – zouden met angst en beven de kandidaatstelling van Hooghart tegemoet hebben gezien.
    Was het bij de verkiezingen van 2000 nog gelukt hem uit de politieke arena te weren, deze verkiezingen leek er geen ontkomen meer aan. Hooghart zat comfortabel en riant gepositioneerd op de vijfde plaats op de lijst van Paramaribo. Niets kon meer misgaan. De haviken binnen de NPS - ‘die de partij denken te bezitten' – konden zich voorbereiden op het ergste. Geen enkele stok leek meer bruikbaar om de hond te slaan. Totdat Henry Strijk, in de hoedanigheid van STVS-verslaggever zaterdagmiddag binnen kwam stappen voor een interview. "Het bandje is gebruikt als product van een scenario", weet Hooghart zeker.
    Het moge duidelijk zijn dat zo'n kleine 24 uur na wat zich het beste laat vergelijken met een premature coup, Hooghart nog heen en weer wordt geslingerd in zijn gevoelens. "We lachen alweer; de emoties zijn van het moment", zegt hij in zijn werkkamer op het CLO-hoofdkwartier aan de Verlengde Gemenelandsweg. Maar daarna geeft hij meteen toe: "Wat gebeurd is, is zeer pijnlijk." Hij is in gezelschap van medebestuursleden, zoals penningmeester Michael Miskin en zijn zoon Andy, die ook zitting heeft in de NPS-Jongerenraad. Vader Hooghart kan zich innerlijk er nog steeds bij neerleggen. "Ik ben van oordeel tegen de achtergrond van de grote mate waarin ik de voorzitter adoreer, hij mij zou moeten vragen wat er aan de hand is. Het zou aanleiding moeten zijn om mij voor een gesprek uit te nodigen over mijn ‘vermeende verkeerde' instelling. Zolang dit niet gebeurt, is hier sprake van een emotioneel besluit."

    Vooropgezet plan
    Bij Hooghart wil het vooralsnog niet in dat president Venetiaan als voorzitter van de NPS geen onderdeel uitmaakt van het scenario, of op zijn minst willens en wetens passief toekijkt naar deze openlijke vorm van broedermoord. "Ik wil eerst wat meer informatie", zegt hij. "Zaterdag is het bandje gebruikt om mij de das om te doen. In een ernstige situatie sla ik normaal links en rechts om me heen. Maar ik wil dat zaken op een rationele beslissing baseren. De beslissing is genomen van het ene op het andere moment. Om elf uur had ik nog gehoord van Erwin Lelie, voorzitter van de afdeling Paramaribo, dat ik nog kandidaat was. Volgens insiders heeft de voorzitter van het congres, Walter Pengel, de beslissing op de valreep genomen. Ik ben van oordeel dat de uiterste top van de partij geloosd is in een vooropgezet plan. Desalniettemin ben ik van mening dat de voorzitter de kandidaat Hooghart had moeten laten komen om uitleg te geven."

    Uit zijn laatste woorden dreunt misschien toch het lichtelijk besef dat Venetiaan hem toch nog – al dan niet noodgedwongen – opoffert. Maar daar kan hij gewoon met zijn verstand niet bij. "De revolutie heeft zijn intrede gedaan in de jaren '80. ik ben blijven strijden voor de terugweg naar de democratie. Daarbij heb ik de NPS door dik en dun gesteund. Onbaatzuchtig. Ik ben nooit ervoor gefacilieerd. Velen lopen op hun tenen en steken hun tongen extra naar buiten. Dus wanneer de mensen voor de tweede achtereenvolgende maal vragen mij op de kandidatenlijst te plaatsen, dan vind ik dat mij men niet kan afwijzen."
    Is het politieke spel toch harder en – en mogelijk smeriger – dan zelfs een bikkelharde straatvechter als Hooghart kon vermoeden? Of was het dan toch een stukje overmoed in een onbewaakt moment, waarbij het doel in zicht was, maar dat de vijand toch in het allerlaatste bosje een val had liggen. Hooghart ziet in elk geval Hesdy Pigot, secretaris op het kabinet van de president, als de kwade genius. In samenspanning met Henry Strijk, als laatste ‘valstrik'. Over Strijk zegt hij: "Hij heeft mij ervan verzekerd alleen te willen praten over het rapport Tjon a Hung. Toen heb ik hem off the record verteld over de capriolen van Pigot naar mij toe. Daar is hij na het interview op teruggekomen. En ik heb, zoals ik gewend ben, duidelijk mijn mening gegeven en gezegd dat ik dit keer niet gemerkt heb dat de heer Pigot met mij bezig is geweest. Maar als ik na de verkiezingen erachter kom dat dit wel het geval is, dat ik dan de structuren zal nalopen om in feite de mensen die de zaak manipuleren eruit te smijten."
    Meer zou Hooghart niet hebben gezegd. Maar laten we eerlijk zijn: als havik zouden we allemaal bang zijn om gekortwiekt te worden op termijn. En als we naar het iele, pokdalige jongensgelaat van Pigot kijken, is het voorstelbaar hoe angstaanjagend het is dat een pitbull als Hooghart al vanaf de vijfde plaats komt aanstormen. Maar Pigot kreeg op tijd de juiste stok met de juiste dikte in handen. De klap kwam hard, venijnig en onverwachts. Deze vergelijking is niet overtrokken. Hooghart vindt zelf dat hij ‘als een hond eruit is gekieperd'.

    Toch doorgegaan
    Pitbull Hooghart zal er de komende tijd nog van staan tollen, ook al wil of kan hij dat nog niet geheel toegeven. Zijn enige wapenfeit is voorlopig Pigot en de zijnen uit te dagen om alsnog datgene uit te zenden, wat dan zogenaamd de partij zou ‘schaden'. "Dit soort figuren als Strijk en Pigot zijn het die in feite anderen ertoe drijven dingen te doen die als niet-menselijk worden betiteld", zegt Hooghart. "Dit soort mensen hebben met hun manipulaties en scenario's ervoor gezorgd dat Bouterse het pistool heeft getrokken." Het was overigens niet de eerste poging van Pigot. "Hij heeft bij de verkiezingen van 2000 aan de verschillende afdelingsbesturen gevraagd mij niet op de kandidatenlijst te plaatsen", vertelt Hooghart. "Omdat ik zogenaamd de voorzitter in de wielen zou rijden. En toch ben ik doorgegaan met de strijd voor good governance, omdat ik de aanstelling als kandidaat niet principieel heb gesteld."
    Hooghart is ervan overtuigd dat hij de ‘stem van de massa' is. Hij trekt dan ook bijbelse vergelijkingen. "Wat ik zo jammer vind is dat we net de lijdensweek achter de rug hebben; dat de Zoon van God verraden is door Judas en dat wij na 2000 jaren daarover nog steeds wenen. En dan dat we vlak na de lijdensweek dit soort scenario's uithalen. Waarbij we ook nog weten dat bepaalde partijen op scherp staan. Dan is het duidelijk dat men niet bezig is met het belang van het volk maar met het eigen belang. Hesdy Pigot staat hierbij aan het hoofd en de voorzitter heeft zich onbewust laten meeloodsen."
    Hooghart denkt niet zozeer in termen van zetelverlies voor de NPS, maar dat het toch al flinterdun algeheel vertrouwen – van met name de zwevende kiezers – in de politiek wordt opgezegd. "De frustraties van het volk kunnen dusdanig zijn dat de kiesdeler kleiner wordt en de zetelverdeling daardoor anders uitvalt. Heel wat mensen hebben naar de CLO gebeld en gezegd: wij gaan niet naar de stembus. Een hele groep voetballers heeft me dat ook verteld. Zelfs mensen die niet op mij zouden stemmen, hebben te kennen gegeven dat dit voor hun teleurstelling is."

    Emotionele beslissing
    Hooghart spreekt van een ‘emotionele beslissing' die het partijcongres heeft genomen. Maar is dat wel zo? Afgaand op zijn woorden, heeft het allemaal juist iets van een rationeel bekokstoofd scenario. Hooghart was gewoon niet gewenst. Scenario of niet; hij zal diep moeten gaan nadenken in hoeverre hij er zelf niet debet aan is dat zijn eigen openhartigheid als stok tegen hem is gebruikt, of hij niet – al was het maar voor even – wat minder openhartig had moeten zijn; ook off the record. "Ik voldoe aan de wens van de samenleving", verdedigt hij zich. "Ik spreek voor het volk. De positie kan me ook niet schelen, wat me kan schelen is dat mensen onrecht wordt aangedaan. Als oprecht NPS'er – meer dan de meesten rondom de voorzitter – ben ik bereid in het openbaar mijn mening te geven. Ik ben daarna bereid de kritiek hierop te incasseren en te verwerken. Ik weet dat veel partijtoppers kritiek hebben, maar niet durven. Wil je ontwikkeling dan moet je kritiek kunnen uiten. Mijn voorzitter zegt altijd: tan tiri a no don. Maar ik zeg: tan tiri n'e tja ontwikkeling."
    Volgens zoon Andy heeft zich niet het gehele geplande scenario zich voltrokken. "Je vader moet zich in alle opzichten rustig houden", zou Erwin Lelie hem hebben ingesproken. Een vreemde opmerking, zei zijn gevoel maar op dat moment liet hij het passeren. Toen werden de kandidaten opgenoemd. Toen bij de vijfde plaats zijn vader nog niet viel, keek zoon Andy weer raar op, maar nog steeds geen reden voor de alarmbel. Maar toen de congresvoorzitter bij de achtste plaats de vergadering schorste begon het te dagen. Wie naar Apintie live luisterde kon al iets vermoeden: "We hebben iemand anders", klonk het zachtjes door de microfoon. CLO-penningmeester Michael Miskin werd erbij gehaald. Zoon Andy hierover: "Toen dacht ik dat men hem ging halen om iets te bespreken en al helemaal niet om hem te melden dat hij voor pa in de plaats was gekozen." Op dat moment zag Andy dat het scenario nog niet vervolmaakt was. Mensen in de menigte begonnen al de naam van Hooghart te scanderen. "Ik ken het karakter van mijn vader, als hij naar binnen zou gaan om rekenschap te halen en zou roepen dat hij niet geplaatst was, dan zou het helemaal mislopen. Ik heb tegen hem gezegd: je gaat niet naar binnen, we gaan weg. Als ik dat niet had gedaan dan was het helemaal misgegaan. Nu is nog niet alles misgegaan."

    Nog hoop
    Ze hebben nog enige hoop bij de CLO dat een en ander alsnog recht zal worden gezet. Is het geen ijdele hoop, dan wel zeer dunne als je zo naar Hooghart luistert. "De partij beslist. De voorzitter is door mij gedragen en op een vreselijk hoge stoep geplaatst. Hij moet in staat zijn het ontstane probleem terug te brengen tot aanvaardbare proporties."
    ‘Aanvaardbare proporties' klinkt niet bepaald als geheel herstel. Veel zal afhangen van CLO-penningmeester Miskin, die in zijn plaats naar voren geschoven is en daarmee ineens is gebombardeerd als potentiële splijtzwam binnen de CLO. Hooghart: "Niet een persoon zou gekandideerd worden maar de CLO. Dus als zij iemand van ons verkiesbaar willen stellen, dan moet men eerst met de CLO komen praten. Mike heeft duidelijk gezegd eerst met mij te zullen overleggen. Men wil hem bewegen de toegeschoven positie te accepteren; dat zou een klap in mijn gezicht betekenen voor de oppositie. Maar aan andere kant heeft men hem in de positie gebracht dat hij ook als ‘verrader' zal worden gekenmerkt als hij dat doet. Als hij de positie aanvaardt, dan zal hij worden afgemaakt. Als hij die niet aanvaardt, dan zal hij ook worden afgemaakt."
    Ineens rust op Miskin schouders een zware last en verantwoordelijkheid. Een beslissing die een zoveelste keerpunt of dieptepunt in de nationale politiek zal kenmerken. Een beslissing die mogelijk weer als een splijtzwam binnen de vakbeweging kan werken. Hooghart grijpt terug naar 1993. "Toen heb ik voor de NPS gekozen door André Gravenstijn te ondersteunen voor de post van directeur bij Binnenlandse Zaken. Hugo Blanker was ertegen. Dat heeft tot een scheuring binnen de CLO geleid. Ik ben van mening dat de NPS onder dezelfde voorzitter niet weer het instrument kan zijn dat zorgt voor een tweede scheuring."

              Twist Over Sital's Politieke Dood        

    JARIKABA - Is Jarikaba nog hét bolwerk van de Politieke Vleugel van de FAL (PVF)? En zal het Alternatief 1 (A1), met PVF-voorzitter Jiwan Sital als lijsttrekker, na 25 mei met twee zetels in Saramacca komen? De gehouden wijkvergadering in het wooncentrum Jarikaba, van afgelopen vrijdagavond, wordt gezien als een eerste krachtmeting. Met de sociaal-economische nasleep van Surland als inzet. "Waarom vechten met iemand die al dood is?"

    Tektst: Iwan Brave/dWTFoto: Hijn Bijnen - de Ware Tijd, van 22 maart 2005

    Om zeven uur, de officiële aanvangstijd, wijst niets op enige opkomst. De tent leeg met slechts witte kuipstoelen. De atmosfeer vochtig door de gevallen regen. Er klinkt ingetogen hindi-muziek. Hier en daar getimmer. De berm langs de tent is een modderboel. Maar een optimist ziet de acht maanden verse asfaltlaag op de Jarikabaweg naar het voormalige Surland, dat nu een ‘doorstart' maakt als Stichting Behoud Bananensector Suriname (SBBS).
    Over de lengte van het afdak van de tent loopt repeterend in groengeel het logo van PVF: de gespreide handpalm met het ei erop. ‘PVF, de jonge reus', staat eronder. Het wegscheuren van Nieuw Suriname, de dinsdag ervoor, is zo ‘ei-vers' dat de naam nog niet verwijderd is uit het overwegend blauwe A1-logo. Op één bord is dat gepoogd, maar het was kennelijk een hels karwei. Alleen het ‘Nieuw' is eraf.
    Radjinder Jewlal werkte voorheen voor Surland en werkt nu als vrachtvervoerder. Zijn huis is van kleurloos cement, delen van het balkon nog ongepleisterd, loze elektriciteitsdraden uit de muur en de plafondplaten eveneens ongeverfd. Het afbouwen staakte toen hij ontslagen werd bij Surland. Jewlals huis staat symbool voor het ineens ophouden van economische voorspoed in Jarikaba.
    "Mi lobi a partij", zegt hij over de PVF, op de vraag waarom hij zijn erf ter beschikking stelt voor de wijkvergadering van A1.
    Aan het huis ernaast, dat goed in de verf staat en volop licht heeft, wapperen drie rode VHP-vlaggen. Daar woont zijn zus. "Den sma na lanti, die verdienen schaal, schaal", zegt Jewlal lachend. Van een familieconflict is beslist geen sprake.

    Uitsluitend shanti
    "Als u rondrijdt, dan ziet u voornamelijk VHP", zegt parlementariër Mahinder Jogi, door politieke tegenstanders afgeschilderd als ‘geitendief'. Hij is met een aantal jongeren flink in de weer op het erf van Jewlals zus met het aanbrengen van VHP- propaganda. Zijn ze uit op provocatie? "VHP predikt uitsluitend shanti", antwoordt Jogi geruststellend. "Trouwens, waarom vechten met iemand die al dood is? De laatste eieren zijn al stukgetrapt door de olifant."
    Het ressort Jarikaba telt tussen 2.500 en 3.000 stemgerechtigden, goed voor een zetel in Saramacca. Volgens Jogi voor de VHP. Maar het is toch het Nieuw Front dat Surland en daarmee Jarikaba economisch de nek heeft omgedraaid? "Alleen mensen die daarbij belang hebben zeggen dat. Wij bouwen op", zegt Jogi.
    Jongemannen komen erbij. Ze willen niet bij naam worden genoemd. Ze hebben niets te verbergen. "Maar we zijn een kleine gemeenschap", legt een 24-jarige jongeman uit. Hij stemde vorige keer PVF. "Meneer Sital had heel wat beloofd, maar heeft niets gedaan", vertelt hij. "Veel jongeren tussen 18 en 35 jaar zitten nu bij de VHP om te mobiliseren. We worden er niet voor betaald." Het Front heeft wel ‘veel gedaan'. Twee ontwateringsluizen, het asfalteren van Chandie Shawweg, watervoorziening, een CBB-filiaal en een BO-kantoor, somt hij op. Hoe zit het met werkgelegenheid? "Als we het Front nog een mandaat geven, dan zullen ze nog meer doen; men is nu halverwege. Velen delen deze mening."
    Een 32-jarige jongeman motiveert zijn overstap: "Als kleine partij kun je niets realiseren. Er kan meer ontwikkeling komen als wij jongeren bundelen." Volgens een bierbuikige vijftiger is Sital de grimmige tegenhanger van koning Midas. "Alles wat deze man heeft aangeraakt, is gesloten. Zelfs zijn eigen bedrijf aan de Zesde Rijweg en houtzagerij Oemrawsingh."

    Alles opvangen
    Kwart over zeven arriveert de eerste bus met voornamelijk vrouwen en kinderen. De muziek is inmiddels loeihard en uitbundiger. Een oude man glijdt uit in de modderberm. Spartelend als een eigentijdse Charlie Chaplin en met beide handen in de modder probeert hij overeind te komen. Mensen lachen hartelijk om zijn slapstickvoorstelling.
    "Jogi is een landverrader", zegt een 64-jarige tengere Hindoestaanse man als de muziek gestopt is. "Ik woon hier 38 jaar, wat weten de jongeren; ze zijn pas geboren. Jogi komt hier alleen voor zijn houtzagerij. Het water komt van Jarikaba en niet van NH. Er is voortdurend een waterprobleem. We moeten alles opvangen in vaten en kommen. En dan komt BOG klagen over dengue-gevaar." Hij heeft 36 jaar lang gewerkt voor Surland. Toen hij in 2002 met pensioen ging, genoot hij daarvan precies drie maanden. "Vanaf die april tot heden heb ik niets meer gekregen", legt hij zijn harde realiteit bloot. Hij moet het doen met zijn schamele aov (150 SRD). Hij krijgt bijval van een vrijwel tandenloze man, geboren in 1936. Wiens schuld het is? Front natuurlijk. "Ze oogsten nu elke dag en toch krijgen we niets", zegt de tandenloze bejaarde. Hoe ze overleven? "Door wat te planten."
    Iets over acht komt PVF-voorzitter Jiwan Sital haast ongemerkt binnen. Een enkeling klapt weifelend. Dat is beslist anders dan bij de NDP of DNP en zelfs de NPS. "Mi de in mi dorpu", verklaart Sital zijn bescheiden entree. Niet lang daarna druppelen de overige A1-toppers binnen.
    "Ik doe het harte welkom in het Nederlands en maar daarna in het Hindoestaans", zegt Dayanan Dwarka, secretaris van de FAL, die ceremoniemeester is. De zaal en de berm zijn eivol. "Als u in de heilige Ramayana gelooft, volg dan Sital", roept Dwarka op.
    Bij het voorstellen van de toppers vraagt hij ‘extra applaus' voor Winston Jessurun, voorzitter van DA'91 en van het A1-presidium, die nog bijkomt van de ‘huisvredebreuk' door Radjen Nannan Panday. Het applaus voor Soewarto Moestadja van D21 is beslist harder. Maar dat komt omdat het publiek zijn schroom laat varen en bij elke volgende naam uitbundiger wordt. Bij Arti Jessurun van Trefpunt 2000 en presidentkandidaat Monique Essed-Fernandes wordt zelfs op fluitjes geblazen. Het culmineert in een – weliswaar verzochte – staande ovatie voor Jiwan Sital, de man waarom het vanavond draait.

    Bakru's en yorka's
    Ook de beroepen worden genoemd: ‘een plastisch chirurg', ‘kinderarts', ‘socioloog' en een ondernemer uit Wanica, die ‘econoom' is, mag de eerste spreker zijn. Het moet kundigheid uitstralen, tegelijkertijd onderstreept het pijnlijk de sociaal- maatschappelijke kloof tussen politiek en volk. Wellicht helpt het dat Sital later zijn speech afsteekt in het Hindi tegenover de grotendeels laaggeschoolde landbouwers.
    "Volgens mijn politieke informant is Sital allang dood. Dan is hier een geest die volle zalen trekt", zegt Arti Jessurun tijdens zijn speech. Hij zou over bakru's en yorka's willen praten, maar ‘als kinderarts' wil hij de vele aanwezige kinderen ‘niet bang' maken. "Ik ben waarschijnlijk de man in Suriname die de meeste kinderen in handen had, maar ook de man op wie de meeste kinderen hebben geplast", schildert Jessurun zichzelf af. Hij oogst hiermee spontaan applaus.
    Over Radjen Nannan Panday van Nieuw Suriname is hij kort. "We praten over een hartspecialist die tot een week voor de verkiezingen zijn Nederlandse nationaliteit wilde behouden, in zo iemand kan je nooit meer vertrouwen hebben." Over de resterende verkiezingsmotieven van A1 zegt Jessurun: "We zijn mensen die lang hebben geaarzeld om dit te doen, maar A1 heeft wel uw hulp nodig om een veilig huis voor iedereen te zijn."
    Ex-‘superminister' Moestadja – hij bestierde drie ministeries onder Wijdenbosch – zegt over Jiwan Sital: "Hij heeft de afgelopen tien jaar bewezen de kleine man niet in de steek te laten. Deze regering verdient het niet om waardig te zijn. Hoeveel van u moet nog worden uitbetaald? Hoeveel van u slaapt gerust. Het A1 zal zekerheid brengen. Wij zijn etno-servers, maar u beslist!" besluit de man die de politieke uitspraak ‘mensen die op mij lijken' introduceerde.

    Vijfhonderd bouwkavels
    Als het tijd is voor Sital, the man himself, wordt er toch opzwepende Sarnami-muziek opgezet. Het publiek wordt aangemoedigd. Slechts één vlag wappert. Het applaus mag er zijn, maar de houding van mensen past toch meer bij een ‘één-minuut-stilte'.
    Sital benadrukt tevreden dat deze wijkvergadering slechts voorspel is. Na phagwa komt er een ‘ressortmassameeting' aan de Chandie Shawweg. "Toen wij van de rechteroever van de Commewijne kwamen, waren hier slechts twee straten", memoreert hij. "Wij hebben sindsdien 500 kavels gebouwd. Dan komt de VHP vragen om uitleg wat ik voor Jarikaba heb gedaan. En niet te vergeten de RGD-poli en het voetbalveld." Sital trekt een vergelijking met de plantageopstanden van 1893 in Commewijne. De contractarbeiders wilden niet langer dan zeven uren veldarbeid verrichten. "En wat zien we nu? Weer contractarbeid met tien uren per dag, zonder voorzieningen.
    Wat hier gebeurt is verschrikkelijk", sneert hij over SBBS. Sital waarschuwt zijn rivalen. "Als het Nieuw Front niet uitbetaalt vóór de verkiezingen, dan zij zijn dood. En wel zonder belasting, want die is al betaald. Want als ze dat doen, dan is het oorlog!" Alles wat de afgelopen vijf jaar is gedaan, trekt Sital naar zich toe. "De dag dat ik er niet meer zal zijn als volksvertegenwoordiger, zal niemand meer naar u omzien. Al dat asfalteren is gebeurd uit vrees voor Jiwan Sital. De A1 komt met twee zetels in Saramacca." Sital kan geen charisma worden ontzegd.

    Kansen strooien
    "Het is nu tijd voor een vrouw als president, want de mannen hebben er blijk van gegeven dat zij waardeloos zijn", zegt Sital als hij Monique Essed-Fernandes introduceert. Hoe zal zo'n elitevrouw – hoe groot haar hekel ook is aan dit ‘cliché' – aanslaan, vooral na het populistische Hindi-geweld van Sital? Maar Essed-Fernandes doet het juiste: ze spreekt oprecht, eenvoudig, maar beslist niet badinerend. Via de kinderen bereikt ze de moeders van wie Sital zegt dat zij hem ‘groot' hebben gemaakt.
    Ze begint over een politieke tekening van Dagblad Suriname, die suggereerde dat zij belooft ‘met geld te zullen strooien' als ze president wordt.
    "Waarmee wij gaan strooien is ontwikkeling", verduidelijkt Essed-Fernandes. "Dat betekent dat u recht heeft op goede gezondheid zonder politieke tegenprestaties, dat ook uw kinderen hier kunnen zeggen: ik word ooit president. Die keuzes hebben ís ontwikkeling Als we niet daarvoor vechten, dan vechten we niet voor onze mensen. Wij gaan ervoor zorgen dat uw kinderen de beste kansen krijgen van de wereld."
    Essed-Fernandes lijkt voor de A1 de juiste overspanning voor de sociaal- maatschappelijke kloof tussen politiek en volk. Maar of het armlastige Jarikaba de handreiking van het elitaire A1 zal aanvaarden, zal voor een groot deel afhankelijk zijn van het strooimateriaal van politieke opponenten.
    De afgelopen week hebben VHP en DNP-2000 voedselpakketten uitgedeeld. Volgens Sital ging het om ‘vervallen goederen'. Over DNP-2000 zegt hij: "Ze hebben zich vijf jaar lang niet laten zien en komen nu twee maanden van te voren met pakketten. Het ergste is dat ze ons als bedelaars zien". Maar als je het al drie jaar zonder salaris of pensioen moet doen, dan is dat niet eens zo slecht gezien; wellicht dat dit het A1 parten kan spelen.
    Na afloop is er voor iedereen een cup soft en twee ovenverse bara's.



              O FILHO PRÓDIGO        
    Estudo para crianças de 4 a 6 anos. Este estudo será ministrado em apenas uma aula. A aula poderá ter um período de saudação e apresentação; um período de cantos e hinos; motivação para o estudo; desenvolvimento do estudo; a aplicação do estudo na vida; a avaliação e o encerramento.

    DESENVOLVIMENTO DO TEXTO - O filho que voltou - Lucas capítulo 15, versículo 11 até o 24.

    Jesus contou esta história: "Um fazendeiro muito rico tinha dois filhos.Um dia o filho mais novo lhe disse: - Pai, uma parte de sua riqueza vai ser minha? - Sim meu filho, sua e de seu irmão. - Então pai quero a minha parte agora. Vou usar meu dinheiro como eu quiser. O fazendeiro ficou muito triste mas atendeu o seu filho. O filho pegou o dinheiro e foi embora para uma cidade bem distante. Lá  fez muitas festas, passeios e banquetes. Arranjou muitos amigos que com ele festejavam. Ah!!! mas o dinheiro acabou e os amigos desapareceram e ele ficou sozinho. - Preciso trabalhar-falou aquele moço. Ele não conseguia arranjar trabalho. Até que conseguiu um emprego. Cuidar de porcos! Também não tinha nenhuma comida para comer. Ele comia a comida das porcos para não ficar com fome. Ele lembrou que na casa de seu pai tinha tanta comida gostosa, muita fartura. Lembrou também que até os empregados de seu pai comiam muito bem. - Vou voltar para a casa de meu pai e pedir que ele me perdoe - disse o filho arrependido.Sabem o que ele fez . . . começou a viagem de volta para casa. Seu pai o viu de longe e correu para encontra´-lo. Abraçou e beijou muito o seu filho. Mandou arranjar a melhor roupa e o melhor calçado para o filho. Mandou fazer uma grande festa. Ele estava feliz, o seu filho tinha voltado para casa. - Deus ama as pessoas mais que esse pai - falou Jesus. Ele faz festa no céu quando alguém volta a viver juntinho dele."

    APLICAÇÃO - Todos os dias devemos orar e pedir a Deus que não nos deixe nunca afastar dele. Queremos ficar sempre bem pertinho de Jesus.

    FONTE - A Bíblia Sagrada - A Bíblia Ilustrada Infantil

    ATIVIDADES -  Colorir a atividade:


                             

                Ajude o filho a voltar para casa.


             As atividades foram tiradas da net.
              Tarantino v. Gawker Media, LLC        

    Threat Type: 

    Lawsuit

    Party Receiving Legal Threat: 

    Gawker Media, LLC; Gawker Media Group, Inc; Gawker Entertainment, LLC; Doe 1 aka AnonFiles.com; Does 2 through 10

    Type of Party: 

    Individual

    Date: 

    01/27/2014

    Status: 

    Concluded

    Type of Party: 

    Individual
    Organization
    Media Company

    Location of Party: 

    • California

    Disposition: 

    Dismissed (total)

    Location: 

    California

    Jurisdiction: 

    • California

    Location of Party: 

    • New York
    • Delaware
    • Cayman Islands

    Verdict or Settlement Amount: 

    N/A

    Source of Law: 

    • United States

    Legal Counsel: 

    Jean-Paul Jassy; Robert Penchina; Thomas Curley; Kevin L. Vick (for the Gawker defendants)

    Court Name: 

    United States District Court for the Central District of California, Western Division

    Court Type: 

    Federal
    Tarantino, a multiple Oscar winning and nominated writer and director, is the writer and owner of a screenplay entitled The Hateful Eight. The script was leaked by unknown persons. On January 22, 2014, the website Gawker.com published an article about the leak... read full description

    Case Number: 

    2:14-cv-00603

    Relevant Documents: 

    Publication Medium: 

    Website

    Tarantino, a multiple Oscar winning and nominated writer and director, is the writer and owner of a screenplay entitled The Hateful Eight. The script was leaked by unknown persons. On January 22, 2014, the website Gawker.com published an article about the leak and Tarantino's reaction, and solicited readers to provide Gawker with a copy of the script. The following day, Gawker.com carried an article on its website with a hyperlink to a website where the document appeared.

    Tarantino filed a complaint in the U.S. District Court for the Central District of California against Gawker Media, LLC, Gawker Media Group, Inc., and Gawker Entertainment, LLC (collectively, "Gawker") and Does 1-10, asserting the following claims:

    1. Copyright Infringement [17 U.S.C. § 101 et. Seq.] (against Does 1-10)
    2. Contributory Copyright Infringement [17 U.S.C. § 101 et. Seq.] (against defendants Gawker and Does 2-10)

    The complaint alleges that Doe 1, also named as "AnonFiles.com," provided a full copy of the screenplay for download, which copy was either uploaded by Gawker or uploaded by another Doe defendant with Gawker's encouragement, and that other Does committed direct infringement by accessing the copy. The complaint further alleges that Doe 1 failed to respond timely or effectively to a DMCA takedown notice. The contributory infringement claim against Gawker is based on Gawker's providing a link to AnonFiles.com.

    Gawker filed for a motion to dismiss for failure to state a claim upon which relief could be granted. Gawker argued that contributory infringement could not exist in the absence of direct infringement, and that merely accessing the script by clicking on the link provided by Gawker was not copyright infringement. Moreover, Gawker asserted merely encouraging others to read - but not copy, distribute, or otherwise use - the script on another site was not encouragement of copyright infringement. Finally, Gawker argued that publishing links to extant copies of Tarantino's work in the context of a news report was a non-infringing fair use pursuant to 17 U.S.C. § 107. 

    Tarantino, in his opposition to Gawker's motion, argued that the complaint's allegations that third parties accessed the screenplay via Gawker's link were sufficient to support a claim of direct infringement to support a claim of contributory infringement against Gawker. Because the screenplay was provided by Doe 1 in PDF format, Tarantino argued, it could not be viewed unless a complete infringing copy was downloaded to the user's computer. Tarantino further argued that Gawker's fair use argument was premature as asserting an affirmative defense, but went on to argue that Gawker's use was not fair because: (1) the primary purpose of the infringing use was commercial, not news reporting; (2) the use was not transformative; (3) the screenplay was unpublished; (4) the screenplay was a creative work, (5) the entire screenplay was made available; and (6) the disclosure of the screenplay undermined the market for the work.

    In a subsequent reply brief, Gawker argued (among other things) that the format in which the screenplay was provided was neither relevant nor pleaded in the complaint, and that any allegations that Gawker was responsible for Doe 1's posting of the screenplay were purely speculative.

    On April 22, 2014, the court granted Gawker's motion to dismiss, holding that Tarantino had failed to allege a claim of contributory infringement against Gawker because "nowhere in ... the Complaint does Plaintiff allege a single act of direct infringement committed by any member of the general public that would support Plaintiff's claim for contributory infringement. Instead, Plaintiff merely speculates that some direct infringement must have taken place." The court did not address Gawker's fair use arguments, finding that the "arguments, albeit persuasive and potentially dispositive, are premature." The court nevertheless granted Tarantino leave to amend the complaint to attempt to amend the defects in the claim against Gawker.

    Tarantino filed a First Amended Complaint on May 1, 2014, dropping the Doe defendants and asserting claims solely against Gawker Media, LLC, for direct and contributory copyright infringement. The new complaint added allegations that Gawker itself downloaded an illegal copy of the screenplay and disseminated portions of the screenplay to others. On May 7, 2014, before Gawker was due to respond, Tarantino voluntarily dismissed the new complaint without prejudice, ending the case.

    Subject Area: 

    • Copyright

              Yelp, Inc. v. Hadeed Carpet Cleaning, Inc.        

    Threat Type: 

    Subpoena

    Party Receiving Legal Threat: 

    Yelp, Inc.

    Type of Party: 

    Organization

    Date: 

    07/02/2012

    Status: 

    Concluded

    Type of Party: 

    Organization

    Location: 

    Virginia

    Location of Party: 

    • Virginia

    Disposition: 

    Subpoena Enforced

    Location of Party: 

    • California

    Jurisdiction: 

    • Virginia

    Verdict or Settlement Amount: 

    $1,500.00

    Source of Law: 

    • United States
    • Virginia

    Court Name: 

    Circuit Court for the City of Alexandria

    Legal Counsel: 

    Paul Alan Levy and Scott Michelman (Public Citizen Litigation Group), and Raymond D. Battocchi (Raymond D. Battocchi, P.C.)

    Court Type: 

    State
    On July 2, 2012, Hadeed Carpet Cleaning, Inc., a Virginia rug cleaning company, filed a complaint for defamation and conspiracy to defame against seven anonymous Yelp reviewers in the Circuit Court for the City of Alexandria. Hadeed claimed these users'... read full description

    Case Number: 

    Trial: 12003401; Appeal: 0116-13-4

    Relevant Documents: 

    Content Type: 

    • Text

    Publication Medium: 

    Social Network

    On July 2, 2012, Hadeed Carpet Cleaning, Inc., a Virginia rug cleaning company, filed a complaint for defamation and conspiracy to defame against seven anonymous Yelp reviewers in the Circuit Court for the City of Alexandria.

    Hadeed claimed these users' reviews were false and defamatory because it "had no record that the negative reviewers were ever Hadeed Carpet customers." Additionally, Hadeed noted that many of the negative reviews contained similar "themes" (for example, that Hadeed had doubled the price) and that one of the reviewers was from an area where Hadeed does not do business. Based on this evidence, Hadeed alleged that the authors of the negative reviews "acted together for the purpose of willfully and maliciously injuring Hadeed Carpet's reputation." Hadeed requested $1.1 million in punitive and compensatory damages, attorney's fees and costs, and a permanent injunction.

    On July 3, 2012, Hadeed issued a subpoena duces tecum to Yelp seeking information identifying the anonymous commenters.

    Yelp responded with a written objection to the subpoena on July 19, 2012. It contended: (1) that Hadeed had not complied with Virginia's procedure for subpoenas to identify anonymous Internet users, Code § 8.01-407.1, because it did not list the allegedly defamatory comments with adequate specificity; (2) that the First Amendment prevented disclosure of the defendants' identities because Hadeed had failed to present a prima facie case that their speech was defamatory; and (3) that the subpoena could not be enforced against a foreign non-party company.

    On July 30, 2012, Hadeed filed a renewed subpoena that complied with the procedural requirements of Code § 8.01-407.1 by attaching documents allegedly establishing the basis for Hadeed's belief that the challenged posts were actionable. In its accompanying Notice of Filing Supporting Material, Hadeed asserted that "determining whether or not Defendants were customers of Hadeed is centrally necessary for Hadeed to advance any defamation claim."

    Yelp filed written objections to the renewed subpoena on September 5, 2012. Yelp again asserted that Hadeed had failed to meet the appropriate legal test for obtaining identifying information about anonymous speakers because it had not "produce[d] evidence sufficient to make out a prima facie case" of defamation. Yelp noted that numerous appellate courts, most notably in Dendrite v. Doe and Doe v. Cahill, had held that that this was the proper test under the First Amendment, and argued that to the extent that Virginia had set a more permissive standard than Dendrite, Virginia should "join the national consensus standard on this issue." Yelp also asserted that it was not subject to personal jurisdiction in Virginia because it had no property there, and because Hadeed had consented to exclusive jurisdiction in California by agreeing to Yelp's terms of service when it chose to advertise on Yelp. Finally, Yelp argued that the subpoena was overbroad because Hadeed sought all documents Yelp possessed for the users that "relate[d] in any way" to Hadeed, which could encompass private communications subject to other legal protections or not reasonably accessible to Yelp.

    On September 26, 2012, Hadeed moved to overrule the objections and enforce the subpoena. Hadeed argued that the proper legal standard for obtaining information about Yelp's anonymous users came from Virginia Code § 8.01-407.1 and was satisfied by its good faith claim that "it reviewed its own detailed customer files and c[ould] find no evidence that these specific seven persons were ever Hadeed customers." Hadeed also claimed that its attempts to obtain those identities through publicly available information or through discussions with Yelp had been unsuccessful. Hadeed also maintained that it had properly subpoenaed Yelp's records by serving the subpoena on Yelp's registered agent for service of process in Virginia, and argued that "Yelp conducts business over the internet in Virginia, and is present in Virginia through its registered agent." Further, Hadeed argued, it had not waived jurisdiction in Virgina, claiming that Yelp's terms of service only pertained to disputes arising out of the advertising relationship. Finally, Hadeed argued that the subpoena was not overbroad, as it only requested "postings" relating to Hadeed, not "communications," and Yelp's objection that the subpoena might encompass private communications was therefore unfounded.

    On October 22, 2012, Yelp filed a memo in support of its objections to the subpoena and opposing Hadeed's motion to compel discovery. Yelp reiterated that the First Amendment "provides special protections for anonymity on the Internet," and argued that the court should apply the Dendrite test. The subpoena could not be enforced under this test, Yelp argued, because Hadeed had "failed to produce any evidence that any of the statements made about it are false." Yelp also continued to assert that it was not subject to jurisdiction. It argued that "predicating personal jurisdiction on the mere fact that Yelp enables its users to make statements accessible in Virginia through the Internet offends traditional principles of state sovereignty."

    Hadeed responded to Yelp's objections on Oct. 31, 2012, reiterating its previous arguments.

    The trial court held oral arguments on November 14, 2012, and enforced the subpoena on November 19, 2012. According to the court, it had jurisdiction over the motion based on service of the subpoena on Yelp's registered agent. The court added, however, that "even if a registered agent alone was an insufficient basis for jurisdiction," the court had jurisdiction "in light of Yelp's conduct directing electronic activity in Virginia and business relationships with Virginia companies and residents." The advertising agreement between the parties, the court held, did not deprive the court of jurisdiction, because the motion to compel was not a dispute between Hadeed and Yelp but rather a dispute between Hadeed and the anonymous reviewers, parties not governed by the agreement.

    Finally, the trial court held that the proper standard for compelling the identity of anonymous speakers was laid out in Virginia Code § 8.01-407.1, which requires a showing that the statements "may be tortious" and that the speaker's identity is "important" or "relates to a core claim." Hadeed had met the statutory standard, the court held, because "the statements [we]re tortious if not made by customers" and "the identity of the communicators [w]as essential to maintain a suit for defamation." The court found no constitutional problem with this result. Although the court "recognize[d] that anonymous speech and even false speech is entitled to protection under the First Amendment," it stated that such speech is "not entitled to the same level of protection as truthful or political speech." Without citing Dendrite or Cahill, the court therefore ordered Yelp to produce information identifying the anonymous speakers.

    Yelp refused to enforce the subpoena and, on January 9, 2013, the court held Yelp in contempt and imposed a $500 fine and $1000 in attorney fees. The sanctions were stayed pending appeal.

    Yelp appealed to the Court of Appeals of Virginia and filed its opening brief on May 7, 2013. Yelp argued that the circuit court violated the First Amendment by ordering Yelp to identify the defendants, because Hadeed should have been required to do more than articulate a good faith belief that the speech "may be tortious." Indeed, Yelp asserted, the constitution requires "a factual showing, . . . that the statements are actionable and that there is an evidentiary basis for the prima facie elements of the claim." Yelp also argued that the court erred in concluding that the speech at issue did not warrant First Amendment protection because it was defamatory, because that argument begged the question by relying on the defamatory nature of the speech to compel evidence to prove its defamatory nature. Yelp also pointed to the constitutional requirement of proof of fault in defamation cases.

    Yelp next argued that, even if Hadeed had made a sufficient showing that the reviewers were not Hadeed customers, the statements were not actionable. The parts of the reviews that Hadeed alleged were false -- the identities of the reviewers -- were not the parts of the reviews that could negatively impact Hadeed's reputation. Under Fourth Circuit precedent, Yelp claimed, "the falsity of a statement and the defamatory ‘sting' of the publication must coincide" for a statement to constitute defamation. And in this case, "Hadeed never allege[d] that the substantive problems set forth in the reviews, such as charging twice the advertised price, [we]re themselves false." Additionally, Yelp argued that Hadeed was libel-proof and could not sue for defamation because, in light of the large number of negative Yelp reviews of Hadeed that were not included in the lawsuit, a few more negative comments "would [not] cause Hadeed any incremental harm."

    Yelp finally argued that, if the statements could be actionable, Hadeed had not presented a sufficient factual basis for the subpoena. When a party is "seeking discovery of information protected by the First Amendment," Yelp claimed, it should be required to show that "there is reason to believe that the information sought will, in fact, help its case." Hadeed had failed to make this showing, Yelp stated.

    On May 8, 2013, the Reporters Committee for Freedom of the Press, the American Society of News Editors, Gannett Co., and The Washington Post filed a brief in support of Yelp. They argued that: the court should recognize "a heightened standard for compelled disclosure of identities" consistent with a consensus that has developed in the courts; allowing plaintiffs to compel the identity of authors "of any speech that ‘may be tortious' simply based on an unsupported allegation is inconsistent with the First Amendment"; and a "heightened standard is important to news organizations and other Internet publishers in creating a meaningful exchange of ideas on their web sites."

    Hadeed filed its appellee's brief on May 30, 2013, arguing that the Virginia statute "clearly meets the minimal constitutional protections required under the First Amendment." But even if the Dendrite test were constitutionally required, Hadeed contended that the test had been satisfied because its complaint had "provided the actual statements, and if the posters are not customers, their statements are defamatory per se." Even under Dendrite, Hadeed argued, it was not required to present "all evidence necessary to survive a tough cross examination, summary judgment, or even . . . a jury verdict." Hadeed claimed it could not present more detailed information rebutting the Yelp reviews because it "serves 35,000 customers per year and its staff encounters all variety of circumstances," and the experiences of its thousands of other customers would not be relevant to "whether one specific person was defrauded through a bait and switch." Hadeed also contested Yelp's argument that it was libel proof, arguing that the many other negative Yelp reviews were not reliable.

    Yelp filed a reply brief on June 27, 2013. It asserted that "even apart from the fact that a state statute cannot overrule the requirements of the First Amendment, there is no inconsistency between section 8.01-407.1 and the Dendrite-Cahill line of cases." Under the statute, Yelp claimed, it "is not enough for the plaintiff to show good faith; it must have a ‘legitimate' basis for claiming that the speech was tortious." Yelp argued that Hadeed had "alleged defamation, but ha[d] of yet proved nothing," and pointed out that Hadeed had not filed an affidavit from any employee actually denying that Hadeed engaged in the misconduct alleged in the Yelp reviews.

    The Court of Appeals of Virginia, by a vote of two to one, affirmed the trial court's decision on January 7, 2014.

    First, the court stated that although anonymous speech is protected by the First Amendment, "defamatory speech is not entitled to constitutional protection." Therefore, the court stated, "if the reviews are unlawful in that they are defamatory, then the [reviewers'] veil of anonymity may be pierced." Further, the court found that the speech at issue was commercial speech, as it was "expression related solely to the economic interests of the speaker and its audience." Because courts have recognized a lower level of First Amendment protection for commercial speech," the court held that the anonymous reviewers' "right to anonymity is subject to a substantial governmental interest in disclosure." In contrast, the court stated, a "business's reputation is a precious commodity."

    The court also rejected the argument that the reviews were non-actionable opinion. "Generally," the court stated, "a Yelp review is entitled to First Amendment protection because it is a person's opinion." However, the court explained, this protection "relies upon an underlying assumption of fact: that the reviewer was a customer of the specific company and he posted his review based on his personal experience with the business. If this underlying assumption of fact proves false, . . . then the review is not an opinion; instead, the review is based on a false statement of fact."

    The court next turned to Virginia law. It held that Virginia Code § 8.01-407.1 provided the proper test for uncovering the identity of an anonymous Internet communicator. The court noted that it was "reluctant to declare legislative acts unconstitutional" and ultimately refused to do so, because there was no constitutional infirmity that was "clear, palpable, and practically free from doubt." The court also refused to "adopt persuasive authority from other states," including Dendrite and Cahill, noting that the Virginia legislature had considered that authority and ultimately made its own policy decisions.

    In applying the Virginia statute, the court held that Hadeed presented sufficient evidence to show that the reviews were or may have been defamatory by "indicating that it made a thorough review of its customer database" and could not match the defendants' reviews with customers. Further, the court believed that Hadeed acted on a "legitimate, good faith belief that the Doe defendants were not former customers," and "took reasonable efforts to identify the anonymous communicators." Finally, according to the court, the reviewers' identities were "not only important," but "necessary" because "without the identity of the Doe defendants, Hadeed cannot move forward with its defamation lawsuit."

    The court also concluded that the trial court properly exercised subpoena jurisdiction over Yelp because Virginia statutes "explicitly allow for service on a registered agent of a foreign corporation that is authorized to do business in the Commonwealth."

    Senior Judge James Haley dissented. Judge Haley agreed that Virginia Code § 8.01-407 provided the proper framework for analysis, and stated that correct analysis under the statutory framework properly "balances the First Amendment protection of an anonymous speaker and the right of redress for defamation." However, he concluded that, in this case, "the balance envisioned by [the statute] should weigh for the protection afforded by" the U.S. and Virginia constitutions. Judge Haley noted that Hadeed had not "claimed that any of the substantive statements [we]re false," and, at oral argument, "candidly admitted that it [could] not say the John Doe defendants are not customers." By arguing that the reviewers "may not have been customers, and, if they were not, the substantive statements may be tortious," Hadeed failed to provide sufficient supporting material to justify the subpoena, he asserted. Instead, Judge Haley said, Hadeed's claim was merely "a self-serving argument -- one that proceed[ed] from a premise the argument [wa]s supposed to prove."

    Subject Area: 

    • Defamation
    • Anonymity
    • User Comments or Submissions

              Surprise        
    Sinterklaas ja vandaag is
    weer de dag van de 
    surprise op school
    Deze surprise heeft mijn zoon
    voor z'n juf op school gemaakt
     En zo vroeg mijn zoon mama wil jij er nog als extra cadeautje een boekenlegger
    bij haken.
    En wat doe je dan als moeder dan vraag je wat moet en worden en krijg je als antwoord
    een hondje want daar houd min juf van dus bij deze dit hondje gehaakt.



              maritiem museum        
    Vraag je aan je zoon wat wil je doen op je verjaardag.
    Krijg je als antwoord naar het museum met de trein.
    Ik dus gelijk de vraag terug wat voor museum.
    Nou 1 waar het leuk is en iets te doen is voor ons (ons is dus hij en z'n zusje) dus die van de
    TV-reclame.
    Oke welke reclame had deze nog niet gezien.
    Nou die in Rotterdam over varen en boten.
    Ik blij met internet naar even zoeken kwam er dus achter dat hij 
    naar het Maritiem museum in Rotterdam wilde.
    Dus wat doe je dan als moeder zijnde dan ga je met de jarige en z'n zus naar het museum.
    En wat hebben ze zich daar vermaakt.













              CZC 56 t/m 61        
    Alweer de laatste kaartjes van de 
    Craftorij zomer challenge 2014
    Wat was dit leuk om te doen volgend jaar doe ik zeker weer mee.

    CZC 56 Wolken/lucht/hemel

    CZC 57 Zentangle

    CZC 58 Stickers

    CZC 59 Iets uit de woonkamer.

    CZC 60 Think pink

    CZC 61 eigen ontwerp.



              Programa #779        

    Descarga el programa en diferentes formatos desde el Internet Archive

    Escuchamos la música del grupo de anarquistas cristianos de Filadelfia Psalters.

    Sintonía: tdBt & The Garys - “Feel like…” (del álbum A la poursuite de René Fonck - Antiblues 020)
    1. "Banner" (del álbum US VS US)
    2. "Turn Me Round", canción tradicional (del álbum US VS US)
    3. "Scarf Dance" (del álbum The Divine Liturgy of the Wretched Exiles)
    4. "Psalm 6" (del álbum The Divine Liturgy of the Wretched Exiles)
    5. "All Who Are Weary" (del álbum The Divine Liturgy of the Wretched Exiles)
    6. "Psalm 27" (del álbum Ch. VII Carry The Bones)
    7. "Doe Of The Morning" (del álbum Ch. VII Carry The Bones)

              Snoeien in augustus        

    Hagen knippen 

    In augustus kunt u snelgroeiende hagen, zoals liguster en leylandii-hagen nog een keer knippen. Doe dat niet later in het jaar. De scheuten die na de knipbeurt aan de planten groeien, moeten alle tijd hebben om nog voor de winter af te rijpen. 

    Het bericht Snoeien in augustus verscheen eerst op Hoveniersbedrijf G. Nultenboek.


              Vaste planten in de zon        

    Heb je een zonnige tuin? Bofkont! Voor de meeste vaste planten is een zonnige tuin namelijk perfect. Er zijn talloze soorten waarmee je de mooiste combinaties maakt. Wil je zelf een tuin vol schitterende zonaanbidders creëren? Kom beslagen ten ijs en doe vooraf inspiratie en kennis op.

    Het bericht Vaste planten in de zon verscheen eerst op Hoveniersbedrijf G. Nultenboek.


              Overstap naar Microsoft Dynamics CRM levert het Dr. Van Haeringen Laboratorium KPI's en inzicht         
    Wat doe je als je 18.000 klantnummers hebt, 250.000 verschillende analyses per jaar uitvoert en ook nog resultaten uit forensisch onderzoek haalt? Dan maak je een database: een verzameling van al deze gegevens inclusief resultaten in één grote digitale kaartenbak. Het nadeel hiervan is dat je snel het overzicht verliest. Dit was voor Dr. Van Haeringen Laboratorium (VHL) het startsein om over te gaan op Microsoft Dynamics CRM. Met deze geïntegreerde oplossing is voortaan efficiënt te werken met de verzameling gegevens, zodat zowel het management als de afdeling Marketing betere handvatten heeft voor de toekomst.
              Reclamebureau NOISE vervangt verouderde mailserver met Microsoft BPOS         
    Bij reclamebureau NOISE begon de server boven de kapstok te piepen en te kraken van al het e-mailverkeer. Het bureau koos als nieuwe mailoplossing voor de Microsoft Business Productivity Online Suite (BPOS). Voor NOISE betekent dit geen gedoe meer met beheer en onderhoud, en veel lagere kosten.
              El Caso de Kenneth Arnold o del primer platillo volante.        
    Junio de 1947

    Hasta ese momento cuando se hablaba de naves extraterrestres, no se tenía forma definida de ellas. (Recordemos a los inventores de los extraterrestres Lowell, inventando vida en Marte, H.G.Wells, trayendola en una invasión y O. Welles, creando psicosis al radiarla, todo un experimento sociologico, y ninguno habló de platillos) Desde este momento que vamos a analizar, se habló de "Platillos volantes", cosa que Arnold ni dijo ni dibujó nunca. (¿Alguien esperaba que se pudiera ver platos y se forzó la aseveración de platos?) Platillos o platos solo lo dijo el que entrevistó a Arnold. Desde ese mismo instante, hablar de platillos volantes era (no se por que ciencia infusa) hablar de extraterrestres.

    Es según algunos autollamados ufologos, el primer caso "limpio", sin influencias de militares y con un testigo "altamente cualificado". Es el caso con el que se abre la ufología. Para muchos defenderlo como irresoluble es defender la existencia de extraterrestres.

    Es un caso que la ufologia no ha sido capaz de investigar en condiciones hasta despues de 50 años. ( a los 50 años se levanta el secreto solo de algunos informes que no atenten a la seguridad nacional) Burlando a todos los ufologos, es ahora cuando al liberarse informes se puede saber algo con claridad.

    Hace 60 años, concretamente el 24 de Junio de 1947, un vendedor de extintores, llamado Kenneth Arnold, volaba en su avioneta, sobre el estado de Washington (al Noroeste de los EE.UU.) cuando por radio escucho un mensaje que indicaba que un aeroplano de la US Navy se había accidentado cerca del monte Rainier.




    Decidio variar un poco su rumbo para investigar, cuando algo le llamó la atención. Se trataba de la visión de nueve aeronaves que se desplazaban a increible velocidad, con movimientos poco usuales.



    Pero veamos como lo describió el propio Kenneth Arnold (Del proyecto Libro Azul de Brad Steiger) :

    "Nací el 29 de marzo de 1915 en Subeka (Minnesota).

    Viví en aquelEstado hasta que, a la edad de seis años, mi familia se trasladó a Scobey, Montana, en donde establecieron el hogar.

    Mi abuelo también se estableció en Scobey y alcanzó bastante prominencia en los círculos políticos junto con Burton K. Wheeler, el famoso senador de Montana.

    Asistí a la escuela y al instituto de Minot, Dakota del Norte. Me hice explorador a los doce años y conseguí el grado de Águila antes de los catorce.

    Mi antiguo jefe fue H. H. Prescott, ahora comisionado regional de los Boy Scouts en Kansas City, Kansas. De joven me interesé por los deportes y fui seleccionado como extremo libre en 1932 y 1933 en el Estado de Dakota del Norte.

    En 1932 participé en los Juegos Olímpicos de Estados Unidos en buceo (salto de trampolín); fui inspector de salvavidas de la Cruz Roja en 1932, 1933 y 1934. Enseñaba a nadar y bucear en un campo de exploradores y en la piscina municipal de Minot, Dakota del Norte.


    Asistí a la universidad de Minnesota, en donde nadé y buceé con Neils Thorpe, y también jugué al fútbol con Bernie Bierman. Pero al entrar al college no pude continuar con el fútbol a causa de una rodilla herida. Mi entrenador de fútbol en el instituto fue Glenn L. Jarrett, que es ahora primer entrenador de la universidad de Dakota del Norte.

    Tenía escasísimos ingresos, por lo que mi ambición por mejorar mi educación en la universidad la realicé gracias a los deportes. De joven, en Minot, Dakota del Norte, entré el primero en las carreras de trineo con perros, en el Lions Club Dog Derby.

    En 1938 comencé a trabajar para Red Comet, Inc. de Littieton, Colorado, fabricante de aparatos automáticos contra incendios. En 1939 me nombraron gerente de distrito para una parte de los estados del oeste y en 1940 establecí mi propio abastecimiento de controladores de fuego, llamado Gret Western Fire Control Suppiy.

    He trabajado desde entonces como ingeniero independiente de control de fuegos, por lo que he manejado, distribuido, vendido e instalado toda clase de equipos automáticos y manuales contra el fuego en las zonas rurales de cinco estados del oeste.

    Mi primera experiencia en vuelo comenzó en Minot, Dakota del Norte, en donde me dio la primera lección EarI T. Vanee, originario de Great Falls, Montana.

    Debido al elevado precio de las lecciones en aquella época, no pude continuar y no hice ningún progreso importante hasta 1943. El certificado de piloto me lo dio Ed Leach, un antiguo inspector de CAÁ, de Portiand, Oregón, y desde hace tres años tengo mi propio aeroplano, con el que cubro todo mi territorio, volando desde entonces entre cuarenta y cien horas mensuales.

    Como en mi trabajo siempre utilizo una avioneta, en enero de este año me compré una Callair nueva, diseñada para despegues a gran altitud y utilización en terrenos escasos y accidentados. En el tipo de vuelo que hago se requiere mucha práctica y conocimientos, pues casi siempre hay que aterrizar y despegar en prados de vacas sin dañar el aparato; en algunos de los lugares a los que debo ir por cuestiones de trabajo los caminos son escasos y la altitud es elevada. Hasta el momento he aterrizado en 283 prados y he volado durante más de mil horas, pero mi mayor accidente ha sido un neumático deshinchado.

    La historia de lo que observé en los montes de Cascade, por increíble que pueda parecer, es positivamente cierta. Nunca he pedido ni he querido la menor notoriedad por haber estado en el lugar apropiado en el momento adecuado. Informé sobre algo que, con toda certeza, cualquier piloto habría informado. No creo de ningún modo que mi observación se debiera a una sensibilidad de la vista distinta a la normal en cualquier piloto.

    El martes 24 de junio de 1947 había terminado mi trabajo para la Central Air Service de Chehalis, Washington, y a las dos de la tarde despegué de ese aeropuerto con la intención de dirigirme a Yakima, Washington. Mi viaje se retrasó durante una hora con el fin de buscar un gran transporte de la Marina que se suponía había caído en el lado sudoeste de Mount Rainier o en sus alrededores, en el Estado de Washington, y que no se ha encontrado hasta el momento.

    Volé directamente hacia Mount Rainier, tras haber alcanzado una altitud de 9.500 pies, que es aproximadamente la elevación de la alta meseta de la que surge Mount Rainier. Hice un vuelo de rastreo por el lado oeste de la elevada altiplanicie buscando el aparato en las diversas crestas y luego descendí hasta la vertiente lateral del cañón, en donde se encuentra Ashford, Washington.

    Como no pude ver nada que se pareciera a la nave perdida, di un giro de 300 grados a la derecha por encima de la pequeña ciudad de Mineral, y me dirigí nuevamente a Mount Rainier. Me elevé a una altitud de 9.200 pies. El aire estaba tan tranquiló ese día que el volar se convertía en un auténtico placer y, como hacen casi todos los pilotos cuando están a gran altitud y se encuentran con esas condiciones atmosféricas, puse mi avión en dirección a Yakima, Washington, que estaba casi al este de mi posición, y me senté a observar el cielo y la tierra. A mi izquierda, a unas quince millas de distancia y creo que a 14.000 pies de altitud, había un DC-4. El cielo y el aire eran tan límpidos como el cristal.

    Apenas llevaba dos o tres minutos con ese curso cuando observé sobre mi avión el reflejo de un fulgor brillante. Me sorprendió, pues creí que se debía a que me encontraba muy cerca de algún otro aparato. Escudriñé el cielo en todas direcciones, pero no pude encontrar el origen del reflejo hasta que miré hacia la parte septentrional izquierda de Mount Rainier, en donde observé una cadena de nueve aparatos de extraño aspecto que volaban de norte a sur a una altitud aproximada de 9.500 pies, con una dirección definida de unos 170 grados. Se aproximaban rápidamente a Mount Rainier, por lo que supuse se trataba de aviones con propulsión a chorro. De cualquier manera, el caso es que descubrí que el reflejó procedía de ellos, pues cada pocos segundos dos o tres descendían o cambiaban ligeramente de posición, de forma que el sol incidía en ellos en un ángulo que permitía el reflejo directo en mi avión.

    Como los objetos estaban muy lejos, durante varios segundos no pude darme cuenta de cuál era su forma o su formación. En seguida se acercaron a Mount Rainier y pude ver sus perfiles contra la nieve con mucha claridad. Me resultó extraño no verles las colas, pero supuse que se trataba de algún tipo de aviones de propulsión a chorro. Decidí medir su velocidad, pues tenía dos puntos definidos que me permitían hacerlo; el aire estaba tan claro que era fácil ver los objetos y determinar su forma y tamaño a casi cincuenta millas de distancia. Recuerdo bien que en el reloj colocado en el panel de conducción faltaba un minuto para las tres cuando el primer objeto de la formación pasó al borde sur de Mount Rainier.

    Observé los objetos con gran interés, pues nunca había visto antes aviones que volasen tan cerca de las cimas de las montañas; volaban en dirección sur-sudeste, descendiendo por la parte trasera de una cadena de montañas. Creo que su altitud podía variar en mil pies hacia arriba o hacia abajo, pero desde mi punto de observación se mantenían en el horizonte, lo que indicaba que mantenían la misma altitud que yo. Volaban de la misma forma que he visto hacerlo a los gansos, como si estuvieran unidos en una formación diagonal. Parecían mantener una dirección definida, pero aparecían y desaparecían tras las cimas de las más altas montañas.

    En aquel momento su velocidad no me impresionó, pues sabía que nuestro ejército y fuerzas aéreas tenían aviones muy rápidos. Lo que me asombraba al verlos seguir su camino bajo el sol era que no podía ver sus colas, y estoy seguro de que cualquier piloto sentiría que vale la pena observar con detenimiento esos aviones. Los miré detenidamente y estimé que la distancia que me separaba de ellos sería de veinte o veinticinco millas. Sabía que tenían que ser muy grandes para ver su forma desde tan lejos, incluso en un día tan claro como ése. Comparé con ellos un sujetador del carenaje que tenía en mi bolsillo, manteniéndolo primero sobre ellos y luego sobre el DC-4; pero creo que su envergadura era tan grande como los motores complementarios de cada lado del fuselaje del DC-4. Cuanto más los miraba más aumentaba mi asombro, pues estoy familiarizado con la mayor parte de los objetos que vuelan cerca de la tierra o a gran altitud.

    Observé que aquella cadena de objetos pasaba por una cresta cubierta de nieve situada entre los montes Rainier y Adams, y que cuando el primero rebasaba el lado sur de la cresta el último entraba por el norte. Como yo volaba en la misma dirección de la cresta, la medí y concluí que sería de unas cinco millas, lo que me permitió suponer que ésa era la extensión de la formación de los objetos. Pude determinar su rumbo con gran precisión gracias a que había unas altas cimas a un lado de ellos, mientras que las más altas se encontraban al otro lado del rumbo que mantenían. Cuando la última unidad de la formación pasó por la alta cima meridional cubierta de nieve de Mount Adams, miré el segundero y comprobé que habían recorrido la distancia en un minuto cuarenta y dos segundos. En aquel momento ni siquiera esa velocidad me sorprendió, pues estaba seguro de que al aterrizar obtendría alguna explicación de lo que vi.

    Algunos periodistas y expertos sugirieron que había estado viendo reflejos o incluso un espejismo. Estotalmente falso, pues no sólo observé los objetos a través de los cristales de mi avioneta, sino que abrí las ventanillas laterales y pude hacerlo sin que nada se interpusiera entre ellos y mi vista. (Sin gafas de sol.) Aunque a alguien que esté en tierra dos minutos le resultan un tiempo muy breve, un piloto que esté en el aire puede mirar gran número de cosas, y a cualquiera de ellas que se halle dentro de su campo de visión la verá probablemente unas cinco o seis veces.

    Continué la búsqueda del avión perdido durante otros quince o veinte minutos, pero lo que acababa de observar comenzó a ocupar mi mente. Me encontré desasosegado, por lo que, tras una última ojeada a Tieton Reservoir, me dirigí hacia Yakima.

    Debo añadir que mi observación completa de esos objetos, a los que incluso pude seguir parcialmente mientras cruzaban Mount Adams, osciló entre dos minutos y medio y tres minutos, aunque cuando alzanzaron Mount Adams estaban ya fuera de mi campo de visión para poder determinar sus formas. Como es de suponer, cuando el sol se reflejaba en alguna de sus unidades, éstas parecían totalmente redondas; estoy haciendo un dibujo de la forma que observé en ellos en el momento en que pasaban por las crestas nevadas y por Mount Rainier. Cuando volaban rectos sólo eran una delgada línea negra, pero cuando dieron un salto fue la única ocasión en la que pude obtener alguna indicación de sus tamaños. Mantenían una altitud casi constante; no parecían subir o bajar, como hubiera ocurrido de haber sido cohetes o proyectiles de artillería. Estoy convencido de que se trataba de algún tipo de avión, aunque en muchos aspectos no se ajustaban a los tipos convencionales que conocía.

    Aunque son muchos los observadores que han informado sobre estos objetos en los Estados Unidos, son seis o siete los casos en que puedo decir con pleno convencimiento que observaron lo mismo que yo;particularmente los empleados de las tres Western Air Unes (Cedar, City, Utah), el caballero (piloto) en Okiahoma City y el mecánico de locomotora de Illinois, además del capitán __xxx____ y del copiloto __xxx____ de la United Air Unes.

    Algunas descripciones hechas desde tierra no pueden ser muy precisas a menos que esos discos semejantes a platillos estuvieran a gran altura, por lo que es posible que todos los que han observado objetos extraños hayan visto lo mismo que yo. Desde tierra hubiera sido muy difícil observarlos durante más de cuatro o cinco segundos, sin contar con la posibilidad de que la humedad atmosférica y el polvo estropeen la visión.

    Tengo cartas de los Estados Unidos y de gente que afirma que estos objetos han sido visto en otras partes del mundo, principalmente en Suecia, las Bermudas y California.

    Hubiera dado cualquier cosa ese día por haber llevado conmigo una cámara de cine con una lente de telefoto, y desde entonces no voy nunca sin una.

    Continuaré con mi historia: cuando aterricé en el aeropuerto de Yakima, Washington, conté lo que había visto a un buen amigo, Al Baxter, quien me escuchó pacientemente y se mostró cortés aunque bromista, pero no me creyó. No medí con precisión la distancia entre las dos montañas hasta que aterricé en Pendlenton, Oregón, el mismo 24 de junio, en donde conté lo que había observado a varios pilotos amigos míos. No se rieron ni burlaron, pero sugirieron que debía tratarse de misiles o de algo nuevo. Algunos ex pilotos del ejército me dijeron que antes de entrar en combate sobre el mar les habían advertido la posibilidad de ver objetos de forma similar a la por mí descrita y me aseguraron que no estaba soñando ni enloqueciendo. Cito las palabras de __xxx____, antiguo piloto de la Fuerza Aérea de la Armada, quien realiza ahora operaciones de fumigación en Pendleton, Oregón: «Estoy convencido de que lo que observó es un tipo de nave impulsada por cohetes a chorro que está en proceso de comprobación por parte de nuestro gobierno o incluso de algún gobierno extranjero».

    De cualquier forma, las noticias de lo que había observado se esparcieron bien pronto, y antes de terminar la noche estaba recibiendo llamadas telefónicas de todas las partes del mundo; hasta la fecha no recibí una sola llamada de burla o escepticismo. El único escepticismo que conozco es el impreso en los periódicos. Para mí todo esto no es, como para mucha gente, algo divertido. Lo considero absolutamente serio, pues el hecho de que haya observado algo de lo que ni Mr. John Doe en la esquina de la calle ni Pete Andrews en su rancho no hayan oído hablar no significa que no exista.

    Aunque he invitado al Ejército y al FBI para que investiguen la autenticidad de mi historia y examinen mi capacidad mental o física, no he recibido ninguna muestra de interés por parte de esas dos importantes fuerzas protectoras de nuestro país; supongo que, tras los informes que di a la United and Associated Press, y en dos ocasiones por radio, recorriendo toda la nación, si nuestra Inteligencia Militar no conociera lo que observé hubieran sido los primeros en venir a visitarme.

    He recibido cartas de gente que me pide que haga suposiciones. Para lo que he escrito en este artículo me basé en hechos positivos y, por lo que se refiere a sospechas de lo que he observado, sigue siendo tan misterioroso para mí como para el resto del mundo.

    Mi licencia de piloto es 333487. Vuelo con un Callair, un tres plazas monomotor diseñado y fabricado en Afton, Wyoming, como avioneta de gran rendimiento y para gran altitud, ideada para el trabajo en montañas.

    El certificado nacional de mi avión es 33355. Kenneth Arnold Boise, Idaho


    Bastante completa la información que dió Kenneth Arnold, a sus amigos, compañeros y a la prensa, que lo publicó así:

    PENDLETON, Ore. -- (AP) -- Nueve objetos brillantes en forma de "plato" volando a increíble velocidad a una altura de 3000 metros (10.000 pies) fueron reportados ayer (junio 24, 1947) por el piloto Kenneth Arnold en Boise, Idaho, quien desestimó especular acerca del origen de los mismos. Arnold, empleado del Servicio Forestal de los EEUU., se encontraba abocado a la búsqueda de un aeroplano perdido cuando observó los misteriosos objetos el jueves a las 15:00 h. Los objetos volaban entre el Monte Rainier y el Monte Adams en el estado de Washington, según afirmó, y parecían hacerlo en formación. Arnold, indicó haber cronometrado su vuelo y estimó que se desplazaban a una velocidad de cercana a los 2000 kilómetros (1200 millas) por hora. Interrogado en Yakima (Washington) acerca del suceso, manifestó estar perplejo pero añadió haber conversado con una persona que no identificó procedente de Ukiah (California) quien le aseguró haber visto objetos similares el 22 de junio sobre las montañas de Ukiah. "Parece imposible, añadió Arnold, pero así es". Associated Press---

    A partir de ahí, de ese momento, se desató toda una fiebre de avistamientos de "Platillos volantes", una verdadera oleada, una verdadera fiebre extraterrestrista recorrio el país, como se puede ver en estas notas de prensa:

    Oregon Journal - Junio 26, 1947 Carpenter Reports 'Discs' in Midwest --Associated Press reproduce las declaraciones de un testigo en Kansas City que informa haber avistado pocas horas después de los sucesos de Monte Rainier nueve objetos similares a los descriptos por Arnold. Los nuevos testimonios amplifican la inicial trascendencia del avistaje de Monte Rainier y ganan la atención del público que comienza a requerir una explicación sobre el suceso. Entretanto la posibilidad de desacreditar a Arnold comienza comienza a tomar cuerpo en círculos aeronaúticos al adjudicar su visión a reflejos producidos por el sol en su propio aeroplano.

    Boise, Idaho Statesman - Junio 27, 1947 Harassed Saucer-Sighter Would Like to Escape Fuss-- A pocas horas de empezar a trascender a nivel nacional el avistaje de Monte Rainier su repercusión comienza a tener efectos indeseados para Arnold quien es acosado por la prensa en busca de nueva información y por personas que creen ver en el suceso presagios apocalípticos o evidencias de extraterrestres.

    The Oregonian - Junio 28, 1947 Flying Saucer Story Grows - Reports Pour In From Wide Area-- Algunos cuestionamientos publicados en el períodico Oregonian sobre el propio Arnold llegan a adjudicarle problemas visuales, lo cual lo obliga a un desmentido formal sobre el particular. La imposibilidad de aportar un fotografía del avistaje ha sido la principal contrariedad de Arnold, sin embargo un testigo de Eugene logra una toma fotográfica con una máquina de bajo costo de un nuevo avistaje en la zona de Oregón. El revelado muestra sólo pequeños puntos de una supuesta formación aérea que el laboratorio desestimará adjudicándolos a defectos del negativo.

    Esta reacción del publico y de la prensa, tan extensa motivó cierta respuesta de las autoridades militares:

    WASHINGTON, 3 de Julio (AP) -- una investigación preliminar de los informes de los "discos voladores extraños " desplazandose a 1.200 millas por hora sobre los Estados Unidos occidentales" no ha producido bastante conmoción como para autorizar la investigación adicional", un portavoz de las fuerzas aéreas del ejército a dicho: "no tenemos una cosa real" respecto a un informe hecho la semana pasada por un hombre de vuelos de negocios de Boise (Idaho). Él dijo, que vio nueve objetos misteriosos (grandes como aeroplanos) sobrevolando el estado de Washington. Varias personas en lugares extensamente dispersados, dijeron más adelante que habían avistado objetos similares. El portavoz de las fuerzas aéreas dijo que el ejército no tiene nuevas aeronaves experimentales o misiles dirigidos que cupieran en tal descripción. Él dijo que el personal de las fuerzas aéreas está inclinado a creer que cualquiera de los observadores imaginaron que vieron algo, o que existe una cierta explicación meteorológica para el fenómeno. Sin embargo, los funcionarios de las relaciones públicas de la base aerea de Wright (Dayton, Ohio) dijeron que el comando del aire está haciendo una investigación con misiles "platillo" probandolos recientemente en el Pacífico, el noroeste y Tejas. Describiendo las conversaciones con "un meteorologo" del campo de Langley, y portavoz de las fuerzas aéreas de Washington a dicho de estos "fenómenos meteorológicos ": Que las reflexiones solares en las nubes bajas produjeron los "flashes espectrales" que pudieron haber aparecido como objetos móviles. Que un meteorito pequeño pudo haber caido. Que las condiciones de helada en nubes altas produjeron "granizos grandes que pudieron haber producido un alud en el que partes de polvo volaran con el viento."

    Como podemos comprobar, las fuerzas armadas armadas niegan el hecho de que fueran pruebas militares secretas, pero a un funcionario se le esacpa el detalle de negarlo y afirma incluso los lugares donde estan probandolos. Añaden la información de un metereologo implicado en las USAF, para dar versiones de lo mas peregrinas. Toda esta fiebre "platillesca" surgió de la extrañeza de la narración de Kenneth Arnold, las formas de los objetos, su formación en vuelo, su velocidad, etc. Pero...¿realmente era así? Analicemos todo lo sucedido por pasos:

    RESUMEN DEL INFORME DE ARNOLD

    Despega a las 14:00 de Chehalis, Washington. Se dirige hacia Yakima, Washington, pero retrasa su vuelo para encontrar un avión perdido, de modo que emprende el vuelo hacia el Monte Rainier.

    Sobrevuela el lado oeste del monte y desciende hasta el lateral, donde está Ashford, Washington. Gira 300º a la derecha sobrevolando Mineral y vuelve a tomar rumbo hacia Mount Rainier. Se dirige hacia Yakima, al Este.

    A su izquierda y a 15 millas había un DC-4.

    En un momento dado debido a un destello, mira a la parte Norte del Monte Rainer donde ve 9 objetos que viajaban de NORTE a SUR a unos 9.500 pies de altura (2.896m) aproximándose al Monte Rainer. Estaban entonces a 50 millas de distancia.

    Son las 14:59 cuando el primer objeto de la formación pasa al borde Sur del Monte Rainier mientras el primero está ya al final de la zona de crestas.

    Estima la distancia entre él y los objetos en 20 o 25 millas, y la de la cresta en 5 millas por lo cual esta última era la extensión de la formación de los aparatos.

    Pero encontramos serias contradicciones.


    CÁLCULO DE LA VELOCIDAD

    Dice Arnold que eran las 14:59 cuando el PRIMER objeto de la formación pasa junto al lado SUR del Monte Rainer. Es de suponer que ésta es una de las dos referencias que le ayudó a calcular su velocidad.

    La segunda es el Monte Adams, por cuyo Sur salió el ÚLTIMO objeto 1:42 minutos después.

    Como la extensión de la formación era de 5 millas (8km), y la distancia entre ambos puntos Sur de los montes es de 66 km, la distancia recorrida por los objetos fue de 66-8=58 km.

    Por lo que su velocidad, era de 2.047 km/h.

    Sin embargo, Arnold dice también que la observación completa duró entre 2:30 y 3:00 minutos, desde que los vió ACERCÁNDOSE al Monte Rainier hasta que el último de ellos alcanzó el extremo Sur del Adams.

    Para el cálculo de esa distancia hay que tener en cuenta la posición inicial de Arnold tras sobrevolar Mineral y encarar hacia Yakima. En el mapa adjunto vemos su ubicación aproximada.




    La distancia entonces entre Arnold y los objetos en formación era de unas 50 millas, es decir 80,5 kms.

    Con el medidor de distancias de la Enciclopedia Encarta se practica una sencilla triangulación que saca a relucir que los objetos recorrieron un total de 135 kms entre el punto inicial donde los observó Arnold, y el lado Sur del Monte Adams.

    Como el piloto da dos tiempos posibles, es decir 2:30 y 3 minutos, la velocidad de los aparatos oscilaba entre 3.240 km/h y 2.700 km/h respectivamente.

    Pero toda la observación duró entre 2:30 minutos y 3 minutos.

    Como el trayecto de los misteriosos objetos entre la cresta sur del Rainier y el Monte Adams duró 1:42, éstos tuvieron entre 48 segundos y 1:18 segundos para cubrir el trayecto entre el momento de la observación de Arnold y la mencionada cresta.

    La distancia es de 60 kms aproximadamente, con lo cual su velocidad hasta ese punto debió ser de entre 4.500 km/h y 2.770 km/h.

    Así, de la versión de Arnold se desprenden 5 velocidades: 2.047 km/h, 2.700 km/h, 2770 kmh, 3.240 km/h y 4.500 km/h.

    Sensiblemente distintas para pertenecer a un observador cualificado.

    Parece que Arnold tampoco lo tenía demasiado claro.

    Y a todo esto: ¿dónde estaba el demoledor bramido supersónico que debía haber percibido Arnold?. Porque a cualquiera de estas velocidades, debería haberlo escuchado puesto que son supersónicas, al menos en un radio mínimo de 50 km suponiendo que los objetos viajasen a un mínimo de 1.230 km/h. Y Arnold estaba a poco más de 30 km.


    EL PROBLEMA DE LA DISTANCIA

    El tamaño de los objetos según Arnold era de unos 15 metros de envergadura.

    De ese modo, y dado que el tamaño aparente se reduce con el cuadrado de la distancia, es imposible que los viese a más de 30 kilómetros.

    Por lo tanto si Arnold equivocó la distancia, los objetos le habrían parecido más rápidos ya que se estarían desplazando más cerca de lo que él creyó. En el relato afirmó que casi no podía verlos cuando pasaron sobre el Monte Rainer, de modo que podemos suponer que en realidad estaban a esos 30 km de distancia y Arnold sufrió de mala perspectiva. Muchas horas de vuelo, sí, pero ya dio mal ejemplo con el asunto de la velocidad, ¿por qué creerle con esto?.

    Si se hace una triangulación manteniendo esta distancia de 30 km, todo el trayecto recorrido por los objetos habría sido de tan sólo 45 kilómetros en los 2:30 o 3 minutos que mencionó Arnold.

    Así, sus velocidades oscilarían entre los 1.080 km/h y los 900 km/h, cifras bastante más razonables para un día de Junio a tan sólo 4 meses de que se rompiese oficialmente la barrera del sonido (1.230 km/h aprox).

    Los bombarderos de la época alcanzaban casi esa velocidad.

    Eso podría explicar por qué no oyó Arnold estampido sónico alguno.

    (Hans Guido Mutke afirmaba haber atravesado la barrera del sonido el 9 de abril de 1945 en un Messerschmitt Me 262, aunque no existen pruebas científicas de este logro. El famoso "chuck" Yaeger, rompio "oficialmente" la barrera del sonido el dia 14 de Octubre de 1947. Claro que nadie publica los resultados de las pruebas delante de la prensa, sin haber probado primero los resultados con anterioridad.)


    EL PROBLEMA DE LA ALTITUD

    Igualmente, ¿cómo pudo observar a los objetos a más de 80 kms de distancia?.

    En el monte Rainier hay tres picos que superan los 4.300 metros de altitud y la misma meseta, en palabras del propio Arnold, está a 2.900 metros de altitud (9.500 pies), aunque hay partes a 2.100 e incluso menos.

    Se supone que el lado que encaraba Arnold estaba a 2.900m ya que aporta el dato en su relato.

    En aquellas zonas por debajo de los 2.000 metros hay frondosos bosques, con árboles altísimos como el denominado Abeto Douglas, que llega a medir hasta 60 metros. Un paisaje difícil para tan clara observación.

    Arnold volaba pues a 2.900 metros de altitud, y tal y como se desprende de su relato nunca subió a la meseta, sino que se dedicó a buscar el aparato perdido por el lado oeste.

    Dado que los objetos también volaban a 2.900 metros de altitud, de haber cruzado la meseta del Rainier lo habrían hecho a ras de suelo. Y de hecho, para mantener un rumbo “de norte a sur” a 170º con la meta en el Monte Adams, no tuvieron más remedio que pasar sobre ella.

    Aunque bien podrían estar sorteando cimas, tal y como dijo Arnold “con bruscas maniobras”, lo cierto es que deberían haber volado a al menos 3 km de altura sobre la meseta, dados los picos que tiene.

    Así, la altitud que estimó el piloto de 2.900 metros deberían haber sido al menos 6.000.

    Un error imperdonable.

    Si los aparatos no hubiesen cruzado por la meseta, Arnold no habría podido contrastar “sus perfiles contra las copas nevadas”, ni habrían estado a una distancia de 20-25 millas de la posición del piloto, cerca de Mineral.

    Una vez más, Arnold se equivocó y ya van tres, distancia, velocidad y altura.

    Con todos estos errores, ¿quién cree que el relato de Arnold no se vió alterado por su imaginación?.

    De hecho, son dos tipos muy diferentes de objetos los descritos por el piloto primero en su informe, y otro algunos años después. Pero es que el propio Kenneth Arnold, se dió cuenta de su error, como describe en sus memorias, según cuenta, que nada mas aterrizar, despues del avistamiento:

    "Esta formación de aviónes me fascinó. No volaban como ningún avión que hubiera visto siempre antes. En el primer lugar, su formación completamente distinta de la practicada por nuestra fuerza aérea. La elevación del primer aparato era mayor que la del resto. Volaron en una formación definida, pero irregularmente. Como los describí por aquel entonces, su vuelo era como los barcos en un agua brava o similar a la cola de una cometa china y lo considero como si planearan contra el viento. O sería quizá el mejor describir sus características de vuelo como muy similares a una formación de gansos, algo como en una línea diagonal, como si fueran unidos. Como lo puse a los periodistas en Pendleton, Oregón, volaron como un platillo si usted lo lanza a la superficie del agua".

    Y sigue diciendo:

    "Eran cerca de las cuatro de la tarde cuando aterricé en Yakima y fui derecho a Baxter, director general de la central aerea. Lo llame en su oficina externa y pedí, algo falto de aliento, verlo en privado. Él dejó lo que estaba haciendo en su oficína privada y escuchó la historia de mi observación y le dibujé lo que había visto.


    Recuerdo que él me miraba de una manera algo desconcertada, solamente él sabía de forma absolutamente positiva que no me había vuelto loco y que no veía alucinaciones.


    Llamó a varios de sus pilotos de vuelo e instructores de helicóptero para escuchar mi historia. En el mas alto punto de mi entusiasmo, cerró el tema, golpeado la tapa de su carpeta, cuando uno de los pilotos de helicóptero dijo:"Está claro que se trataba de un vuelo de esos misiles dirigidos al lago Moses."


    Procedí a recolectar mis datos e instrumentos dispersados en la parte de atrás de mi aeroplano, y volé para Pendleton, Oregon. Recordé que me había olvidado de mencionar el hecho de que uno de éstos aparatos era diferente del resto, era más oscuro y de una forma levemente distinta, y que no dije a los muchachos de Yakima que registré la velocidad de esta formación dentro de unos límites bastante exactos.

    Mientras que volaba a Pendleton tomé mi mapa de su soporte en en el borde extremo de mi tablero de instrumentos, cojí una regla, y comencé a calcular matemáticamente millas por hora.

    Calcular y volar mi aeroplano en el mismo tiempo era un poco confuso, y pensé que mis figuras eran incorrectas y que era mejor esperar, hasta que aterricé en Pendleton para hacer un calculo serio"

    Vemos incluso que admite que el primer dibujo que mostró en Yakima y los calculos de velocidad no eran exactos y que incluso uno de los aparatos era distinto a los demas.

    "Cuando aterricé en el gran campo de aviación de Pendleton había un grupo de gente para saludarme. Cuando salí de la pista, nadie comentó nada. Estaban parados alrededor mio callados y mirandome.

    No recuerdo apenas cómo el tema comenzó en los momentos posteriores a que aterrizara, pero antes de que terminaran de acumularse todos alrededor mio en el campo de aviación, relataba la historia de mi experiencia.

    Mencioné la velocidad que había calculado, pero que había asegurado a todos que era positiva y que mis matemáticas eran adecuadas.

    No sé cuántos compañeros se sentaron abajo y empezaron a calcular.

    Cuando calculaba la velocidad en miles de millas por hora, me di cuenta: "Cielo santo, estamos tomando la medida de la distancia muy lejos y demasiado elevada con respecto al Monte Rainier y el Monte Adams.

    Tomamos otra medida de la misma base, tan cerca como pudiera ser determinada en el mapa con respecto a la cota de nieve real.

    La distancia era 39,8 millas.

    Incluso cubriendo esta distancia, que era hasta ahora la mas acertada, ya que sabía que las anteriores eran incorrectas, todavía teníamos una velocidad de 350 millas por hora.

    Eran misiles dirigidos, robot telecontrolados.

    Sabía que las velocidades eran elevadas para un cuerpo humano particularmente en vista de los tirones y movimientos erráticos de estos artefactos.

    Habría podido ir a dormir esa noche si los reporteros, los periodistas, y las agencias de noticias que me pedían la descripción de lo sucedido, me hubieran dejado solo.

    No compartí el entusiasmo general. No puedo comenzar a estimar el número de personas, de cartas, de telegramas, y de llamadas telefónicas a las que intenté contestar.

    Después de tres días en este lío, llege a la conclusión que era el único sano y cuerdo en el conjunto.

    Entonces comenzó todo, y si debiera guiarme por la cantidad de los informes de avistamientos que me llegaron y de los cuáles mantuve seguimiento, pensaría que no tardaría mucho, antes de que hubiera una de estas cosas en cada garage. Pensé que eran muchos los insensatos y puesto que no podría conseguir ningún trabajo de hecho, yo salí al aeropuerto, tomé mi aeroplano, y volé a casa, a Boise.

    No hacía mucho, después de que llegara a casa, cuando Dave Johnson me invitó.

    Dave Johnson es redactor de temas de aviación del periódico Idaho Statesman, y un hombre de capacidad respetada e inteligencia en las materias relacionadas con la aviación militar y civil. En cuanto ví su mirada y el tono de sus palabras, los "platillos volantes"adquirieron repentinamente una significación distinta y nueva.

    La duda que él exhibió de la autenticidad de mi historia, me convenció de era seguro que él estaba, en posición de saber, de que no era un misil dirigido militar nuevo y que si era verdad lo qué había visto, entonces no pertenecía a nuestros buenos y viejos E.E.U.U..

    Fue entonces cuando yo realmente comenzé a preguntarme".


    Esto no es la primera declaración, sino sus memorias, donde se ve que lo que interesaba a la prensa y al publico era el tema de seres de otros mundos, incluso alguien le quería influir para que pensara que eran platillos volantes extraterrestres. Errores en la velocidad, en la distancia, en la altura y veremos que en la forma de los objetos que nos ofreció la prensa...


    EL ERROR DE BEQUETTE

    Durante un tiempo se siguieron dando noticias sobre el caso:

    Washington DC (AP)--En Washington DC el Departamento de Guerra manifestó no contar con información acerca del misterioso suceso. Un portavoz del Ejército, sorprendido por el reporte de Arnold acerca de objetos volando a 2.000 kilómetros (1.200 millas) por hora, declaró: “Por lo que sé, ningún objeto vuela tan rápido, a excepción de los cohetes V-2 que lo hacen a una velocidad cercana a los 6.000 kilómetros (3.500 millas) por hora y eso es demasiado rápido como para poder ser vistos.”

    (AP)--Kenneth Arnold, de 32 años, experimentado piloto civil observa desde su avioneta Callair mientras vuela el 24 de junio de 1947 cerca del monte Rainier en el estado de Washington (EE.UU.) en horas de la tarde el desconcertante vuelo de nueve objetos voladores no identificados desplazándose a unos 10.000 pies de altitud y a una velocidad estimada de más de 1.200 millas por hora.(ojo a esta cifra) Arnold, que trabaja para el servicio forestal estatal, intenta reportar a su regreso el avistamiento de inmediato en la oficina del FBI local de Pendleton, Oregón. La circunstancia de encontrar transitoriamente cerrada la oficina lo lleva a compartir la noticia con el editor del diario local East Oregonian. Su testimonio obtiene de este modo una rápida e inesperada trascendencia que horas más tarde logra alcance nacional.

    Efectivamente, lo primero en lo que pensó Kenneth Arnold era en dar a conocer a todo el mundo lo vio. En el mismo momento en que abandonó el aeródromo, se dirigió a las oficinas del FBI de Pendleton, pero como estaban cerradas, se dirigió a las oficinas del periódico mas cercano y allí le narró lo sucedido a Bill Bequette, quien malinterpretó lo descrito y lanzó la noticia con un titular que decía “Flying Saucers” (“Platillos Volantes”)

    Acababa de nacer un mito que sería visto en cientos de miles de casos; sería plasmado en novelas, artículos y películas.

    Si analizamos lo descrito por Kenneth Arnold, veremos que tenía claro aparentemente lo que vio. Empezaron por llamarle la atención con un reflejo producido en una superficie metálica, de tal modo que se pensó que tendría otra aeronave muy cerca y la intentó divisar. “volaban como un platillo si usted lo lanza a la superficie del agua” “Volaron en una formación definida, pero irregularmente. Como los describí por aquel entonces, su vuelo era como los barcos en un agua brava o similar a la cola de una cometa china y le considero como si planearan contra el viento. O sería quizás la mejor descripción de sus características de vuelo como muy similares a una formación de gansos, algo como en una línea diagonal, como si fueran unidos. Como lo puse a los periodistas en Pendleton, Oregón, volaron como un platillo si usted lo lanza a la superficie del agua”

    Pero el periodista confundió la característica de su vuelo, con la forma de los objetos.

    Este error, sumió a Kenneth Arnold en una gran frustración durante toda su vida y no se cansó nunca de intentar enmendar el error literario del periodista.

    En una entrevista con el en su día famoso Ed Murrow, el 7 de Abril de 1950, tres años después de su avistamiento comentó esto:

    -MURROW: En tres diversas ocasiones, la inteligencia militar le interrogó Sr. Arnold. Expresaron sus dudas en cuanto a la exactitud de algunas de sus observaciones divulgadas.
    -ARNOLD : Es correcto. Ahora bien, algunos de los informes que aparecieron en los periódicos no me interpretaron correctamente. Cuando hablé a la prensa, me citaron entusiasmados, un periódico tras otro fueron repitiendo incorrectamente lo que se publico en principio alejándose de la exactitud de lo que dije.

    Ed Murrow

    -MURROW : Aquí es cómo nació el termino "platillo volante".
    -ARNOLD : De estos objetos que volaban inestables, también dije, como barcos en aguas bravas o aire muy turbulento, y cuando describí cómo volaron, dije que volaron como si tomaran un platillo y lo lanzaran a la superficie del agua. La mayoría de los periódicos entendieron mal y citaron incorrectamente eso también. Dijeron que dije que tenían forma de platillo; dije que volaron como la forma en la que vuela un platillo.
    -MURROW : Fue una cita incorrecta histórica. Mientras que se ha olvidado la explicación original de Sr. Arnold, el término "platillo volante" se ha convertido en una palabra cotidiana. Pocas personas hacen notar que el Sr. Arnold ha comentado ver estos mismos objetos extraños en el cielo en otras tres ocasiones. Él dice que algunos pilotos en el noroeste han comentado verlos en 8 ocasiones distintas. Pedimos su propia opinión personal sobre la naturaleza de lo que él y los otros habían visto.
    -ARNOLD : No sé explicarlo lo mejor posible. Me he reservado una opinión en cuanto a lo que pienso. Naturalmente, si no es norteamericano , si no lo hizo nuestra ciencia o nuestras fuerzas aéreas , estoy inclinado a creer que tiene un origen extraterrestre.
    -MURROW : ¿Origen extraterrestre? ¿Usted piensa que existe una posibilidad de que puedan ser del espacio, de otro planeta? Supongo que es bastante duro para que la gente lo tome en serio.
    -ARNOLD : Bien, le diré este hecho: ninguno de los pilotos de líneas aéreas, esperamos que se rían de nosotros. Hicimos nuestros informes esencialmente para informar, porque pensamos que si nuestro gobierno no lo sabía, era nuestro deber divulgarlo a nuestra nación, y a nuestra fuerza aérea. Pienso que es algo que preocupa a cada persona en el país, y no pienso que sea cualquier cosa como para que la gente consiga ponerse histérica. Esa es justamente mi franca opinión .
    -MURROW : Así es cómo todo comenzó; ése fue el hecho que disparó todo.

    La historia de Kenneth Arnold fue recogida por los medios de comunicación. La radio y los periódicos la copiaron, y entonces al cabo de unos días el país explotó en una inundación de observaciones de "platillos volantes."

    Recordando el incidente para el primer Congreso Internacional de Ufología, Arnold en 1977 reveló que el termino de platillo volante, se creó debido a un "gran malentendido" por parte del reportero que escribió la historia para United Press. Bill Bequette le preguntó de que forma los objetos volaban y Arnold contestó: "bien, volaron erráticos, como un platillo si usted lo lanza sobre el agua." La metáfora era para describir el movimiento de los objetos, no su forma. Arnold indicó que los objetos "no eran circulares." Un vistazo al dibujo que él hizo para su informe a la fuerza aérea poco después el incidente, confirma la verdad de esa declaración:



    Pero ese dibujo es de ocho de los nueve aparatos que vio, siendo el noveno algo mas cóncavo por la parte trasera, como una letra D.

    En tres ocasiones la inteligencia militar interrogó a Kenneth Arnold y le hicieron ver que cometía algunas inexactitudes, indicándole que la forma mas aproximada de todos los aparatos era la del ultimo que vio.


    K. Arnold señalando un dibujo de uno de los aparatos

    Como en diversas ocasiones avistó varias formaciones de alas volantes, como el XB-35; YB-49 YB-49 o incluso de algún modelo alemán capturado en la guerra como el HO-229 de los hermanos Horten, los militares norteamericanos trataron de desviar la atención hacia estos modelos, que en cierta medida se quedaban obsoletos a pesar de que en 1944 la fabrica Lippish construyo el DM-1 que podía alcanzar teóricamente Mach 6. HO-229 v 1.

    Fotografía del YB-49 en vuelo

    HO-229 v 1


    Estas indicaciones de los militares le alejaban del concepto de nave semicircular en forma de letra D, pese que numerosos testigos de la época vieron e incluso fotografiaron ese tipo de nave, como hizo William A. Rhodes, que el 7 de Julio de 1947 logró obtener la fotografía de una nave a la que califico “Con la forma del tacón de un zapato de hombre” y al que le calculó un diámetro de 20 a 30 pies (entre unos 6 y 9 metros) a una velocidad de 100 millas (unos 180 km/h) a una altura de entre 1000 y 2000 pies (unos 300-600 mts).


    Fotografía de Rhodes

    El Viernes, 4 de Julio de 1947 a las 20 h 17, un avión DC-3, despega de Boise (Idaho) para dirigirse a Seattle (Washington), era el vuelo 105 que debería haber salido a las 21 h 04 de Boise. 8 minutos después de despegar, cuando el aeroplano está a 2100 m, Ralph Stevens, y su copiloto Smith, observan un primer grupo de objetos. Creían que eran aviones que se preparaban para aterrizar. Smith y Stevens observan 5 objetos sin cola. Los describirían como "trozos de tarta o trozos de empanada". Después de observar los 5 primeros objetos, una segunda formación de 4 objetos (3 en línea y un 4ª mas alto que los otros) se desplazan por delante de su posición viajando en dirección Oeste, llevando una altitud ligeramente superior a los 8000 pies del DC-3. Smith indicó que nunca midió la velocidad ni las distancias.

    La noticia llega a Kenneth Arnold, quien contacta con ellos, ya que los conocía con anterioridad, para informarse del caso.


    Arnold en el centro con Smith y Stevens

    Kenneth Arnold no deja de aparecer en los periódicos y le piden ayuda en la investigación de la Isla Maury. ¿Qué ocurrió en la Isla de Maury?

    El sábado 21 de junio de 1947 a las 14 h, un guardacostas norteamericano, gobernado por Harold Dahl, éste acompañado de su hijo (15 años) y su perro, como otro miembro del equipo, salen de patrulla.

    De repente 6 objetos exactamente iguales a los descritos por Arnold y a vuelo rasante sobre el agua ponen en apuros a los miembros del barco.

    Cinco de los discos rodearon al sexto, que parecía averiado.

    Dahl sacó una serie de fotografías de los extraños objetos.

    De repente, uno de los discos chocó con el averiado y, a causa de la colisión, unos fragmentos de apariencia metálica se desprendieron del segundo.

    Aunque la patrullera puso rumbo hacia la isla Maury, y los tripulantes desembarcaron y se refugiaron en un acantilado; no pudieron evitar que durante el trayecto algunos fragmentos alcanzaran la embarcación, dañándola, hiriendo al hijo de Dahl y acabando con la vida del perro de a bordo.

    Cuando volvieron a la patrullera, tras haber recogido algunos fragmentos metálicos, intentaron hacer uso de la radio de a bordo para informar a las autoridades, pero ésta sufría unas interferencias de origen desconocido.

    Entonces los discos abandonaron el lugar a gran velocidad.

    Una vez en Tacoma, Dahl informó a su superior, Fred L. Crisman, que no le creyó hasta que tuvo en sus manos uno de los fragmentos procedentes del disco volante. Dahl los describió como "ferralla ligeramente luminosa debido a la posible radiación", además les consiguen sacar 5 fotografías. Revelan el carrete, pero pierden las fotografías.

    Al día siguiente, Dahl recibió la visita de un extraño que le advirtió que lo mejor que podía hacer era olvidarlo todo y pudo comprobar que en las fotografías salían los seis misteriosos objetos, pero que la película parecía haber sido dañada por algún tipo de radiación.

    ENTRA EN JUEGO PALMER

    En julio de 1947, Harold A. Dahl escribió una carta a Palmer, informándole de un suceso que él y unos compañeros habían vivido en las inmediaciones de la isla Maury (Washington).

    Raymod Palmer, un hombre enano y con una gran joroba, había asumido la dirección de Amazing Stories en 1938, el mismo año en que Orson Welles había aterrorizado a cinco millones de personas con una versión radiofónica de La guerra de los mundos (1897), de Herbert G. Wells.

    "Tan pronto como Palmer se hizo cargo de la dirección dedicó una enorme cantidad de energía a cambiar el rumbo de la revista. Hizo bajar la calidad de las historias y aumentar la circulación" (Comentó Asimov en 1981).

    Dos años antes de la observación de Arnold, Palmer abrió las páginas de Amazing Stories a Richard S. Shaver, un desequilibrado mental en tratamiento que decía recordar cómo Atlántida, Lemuria y Mu (los continentes míticos tan del gusto de charlatanes de todas las raleas) habían sido colonizados por seres extraterrestres en un remoto pasado. Según Shaver, los alienígenas habían tenido que abandonar la Tierra hace miles de años, dejando en nuestro planeta dos tipos de robots que desde entonces habitan en el subsuelo: los “Teros”, que hacen lo posible por ayudar a la humanidad, y los “Deros”, responsables de gran parte de las desgracias del ser humano.



    Fotografía de Palmer

    La historia cautivó a Palmer hasta tal punto que, en junio de 1947, dedicó un número entero de Amazing Stories a lo que él denominaba el misterio Shaver.

    En octubre, aseguraba en un editorial escrito durante el verano que la observación de "misteriosas naves supersónicas, ya sean espaciales o procedentes de cuevas", confirmaba la autenticidad de las narraciones del mundo subterráneo (Lagrange, 1988). Los tripulantes de los platillos volantes eran descendientes de los extraterrestres que habían colonizado nuestro planeta en un pasado remoto.

    Palmer fue despedido de su trabajo. Su apoyo incondicional a las estupideces propaladas por Shaver había incomodado a los propietarios de la revista.

    El imaginativo promotor de basura pseudo científica entró entonces en contacto con Kenneth Arnold. Un año más tarde, aparecía en los quioscos el primer número de Fate, que con el tiempo se iba a convertir en «el principal abastecedor de tonterías paranormales» de Estados Unidos (Gardner, 1983).

    El artículo de portada de la nueva revista era «I did see the flying disks» y, aunque estaba firmado por Arnold, había sido escrito por Palmer. El autor había pasado por alto todas las dudas que el testigo había reflejado en el informe al Ejército y las incongruencias del relato, contradictorio en lo que se refería al tamaño y la velocidad de los objetos volantes. Describía el suceso con un tono colorista y afirmaba, entre otras cosas, que los discos habían suscitado

              System integrator biedt haar klanten verbeterde gegevenstoegang en kostenverlaging met Windows 7-besturingssysteem         
    De medewerkers van Brain Force zitten vaak bij de klant. Door de hoge mobiliteitsgraad van de medewerkers bestaat het computerbestand voor 90 procent uit laptops. Het bedrijf had Windows Vista als besturingssysteem op alle clientcomputers. De serveromgeving wordt voornamelijk ondersteund door Windows Server 2008.  Brain Force begon met een gefaseerde uitrol om ervaring met Windows 7 op te doen. Eerst werd het besturingssysteem beschikbaar gemaakt voor de engineers die gewend zijn de nieuwste technologieën te onderzoeken en te documenteren voordat deze wordt geïnstalleerd bij de klant. Met behulp van Microsoft System Center Configuration Manager 2007 implementeerde de IT-afdeling het nieuwe besturingssysteem bij de engineers die zich hiervoor vrijwillig aanmeldden. Al vroeg tijdens de implementatie zag Brain Force de waarde die de upgrade voor het bedrijf kon hebben. Het bedrijf behaalde een kortere implementatietijd en verwacht een verbeterde gegevenstoegang en kostenbesparingen. Kortere implementatietijd De implementatie van Windows 7 bij Brain Force verliep sneller dan elk ander besturingssysteem in het verleden. Gedeeltelijk dankzij de al bestaande hoge compatibiliteit met Windows Vista kan het bedrijf computers in minder dan 20 minuten voorbereiden op de implementatie. Vroeger nam dat een uur in beslag. Verbeterde gebruikerservaring Medewerkers die al vanaf het begin met het besturingssysteem werken zijn zeer lovend over de intuïtieve, eenvoudig navigeerbare gebruikersinterface. “Gebruikers zijn enthousiast over de Windows Taakbalk,” zegt Hooyer. “Het is een vertrouwde interface maar met veel verbeteringen zodat gebruikers snel toegang hebben tot datgene waaraan ze werken zonder te hoeven raden of het wel het juiste is. Daarnaast kunnen ze zelf aangeven waar ze hun programma’s willen laten verschijnen.” Verbeterde toegang tot informatie Voor mobiele medewerkers was snelle toegang tot gegevens op het bedrijfsnetwerk een uitdaging, temeer omdat daarvoor een VPN-verbinding moest worden opgezet. Medewerkers die onderweg zijn en geen verbinding konden maken, moesten in zo’n geval iemand op kantoor bellen om de benodigde gegevens per e-mail te sturen, een nogal tijdrovend proces. De lopende implementatie van DirectAccess in Windows 7 zorgt dat medewerkers zich voortaan bij het bedrijfsnetwerk kunnen aanmelden zónder eerst een VPN-verbinding tot stand te brengen. “Medewerkers eenvoudig, veilig en zonder veel gedoe toegang geven tot de informatie die ze nodig hebben, is beslist een van de grootste voordelen van Windows 7,” aldus Hoyer. Mogelijkheden om third-party kosten te verminderen Met DirectAccess krijgt Brain Force de mogelijkheid licentiekosten voor externe VPN-oplossingen te verlagen. “We geven veel geld uit aan onze huidige VPN-oplossing,” zegt Hooyer. “Met DirectAccess zijn we in staat die kosten te elimineren en jaarlijks € 16.000 te besparen.”
              Fotograferen in de sneeuw        
    De voorspellingen zijn er, nu nog even afwachten of het ook daadwerkelijk gaat vallen.... Sneeuw!
    Sommigen schieten al direct in de stress bij het horen van het woordje sneeuw, ik ben daar ook een van. Direct in mijn agenda kijken wat er allemaal gepland staat. Wat is er allemaal te verschuiven en wat niet. Zo snel mogelijk informeren of ik eventueel afspraken kan verzetten, mocht het vallen....
    Als ik ergens een hekel aan heb is de weg op moeten naar een afspraak tijdens de sneeuwval.

    Dan moet je namelijk niet in de auto zitten, maar in het veld staan!!  




    Volgens mij zijn er meer fotografen die er last van hebben, maar sneeuw heeft iets magisch. Altijd al gehad! Wellicht heeft het te maken met de sneeuwpret die je vroeger beleefde als klein kind. Sneeuwpoppen maken, sleetje rijden vanaf een bult en op latere leeftijd sneeuwballen gevechten op het schoolplein.

    Bij de eerste berichten gaat het al tintelen. Ik moet en zal erbij zijn als de sneeuw valt. Die haast onbeschrijfelijke sfeer tijdens een sneeuwbui, haast benauwende, beklemmende sfeer. Niets dan stilte, alles klinkt bedompt, de wereld lijkt (evenals het verkeer) even stil te staan.



    Het is af en toe wel eens afzien om door de kou heen te moeten struinen, bepakt en bezakt alvorens je op de beoogde plaats van bestemming aankomt, maar als je weer eenmaal thuis en opgewarmd bent, vergeet je al snel het afzien. Persoonlijk vind ik geloof ik niets mooier dan fotograferen van en in de sneeuw. Even in een hele andere wereld zijn.





    Ik weet het, ik romantiseer het allemaal een beetje vanachter mijn pc, met mijn huiskloffie aan, een warme kop koffie en de verwarming op standje behaaglijk. Maar dat het allemaal alleen maar genieten is, nee dat niet. Fotograferen met handschoenen aan vind ik niets, maar zonder handschoenen in de kou staan is ook niets. Muts op is te warm, muts af te koud. Als brildrager zie je het eerste half uur niets vanwege beslagen brillenglazen en als je gaat het te warm krijgt doordat je je hele wintergarderobe aan hebt getrokken gebeurd precies hetzelfde.....  
    Naast het gevecht met je kleding en apparatuur (maar daar kom ik nog op terug), heb je ook nog een constant gevecht tussen het licht en je camera. Je ogen passen zich (vaak ongemerkt) de hele tijd bij aan de hoeveelheid licht die het op moeten vangen, je camera niet. 





    De camera zul je, als het een beetje tegenzit, constant moeten bijstellen. Kijk goed rond, kijk goed naar wat je hebt gekaderd. Heb je veel wit in beeld, zorg dan dat je de camera handmatig overbelicht. Doe je dit niet, zul je met allemaal grijze of blauwe foto's thuis komen. Kijk goed naar je histogram. Deze is niet heilig, maar geeft wel een goed beeld weer hoe de camera je ingekaderd beeld ziet. Zorg dat de curve zoveel mogelijk naar rechts staat. Overbelichten doe je met het +- knopje op je camera. Meestal moet je deze ingedrukt houden en met een scrolwieltje naar recht schuiven. Onderin je zoeker zul je het streepje tussen de -2 en 2 richting de 2 zien schuiven. Probeer het maar eens. Kom je er niet direct uit, pak dan je handleiding er even bij. Hier staat het uitgeschreven.
    Pas op voor de valkuil dat je alleen maar aan het ploeteren bent met je camera. Zorg er dus voor dat als je op pad gaat je altijd je handleiding paraat hebt voor als je het even niet meer weet. Wat ook kan werken is op een briefje een paar instellingen opschrijft, gewoon als geheugensteuntje. Als je alleen aan het ploeteren bent met je instellingen heb je kans dat je heel veel mooie foto momenten laat schieten en dat is zonde. Zeker omdat het tegenwoordig helemaal niet meer zo normaal is dat er sneeuw ligt in Nederland.




    Probeer je niet alleen op de mooie weidse sneeuwlandschappen te focussen, maar blijf met een open blik kijken naar wat je ziet. Details zijn vaak ook erg mooi in de winter. Dat ene berijpte takje, Dat ene plukje gras wat boven het witte tapijt uitsteekt, of zoals hierboven dat ene blaadje wat in een bevroren plasje ligt. Dit geeft een beetje kleur aan het geheel. De details van het ijs zijn niet verkeerd, maar zouden nietszeggend worden zonder het blaadje. Je zou het blaadje veel groter in beeld kunnen brengen, maar ik vind het persoonlijk vaak mooier dat je nog iets van de omgeving ziet van je onderwerp. Zo kun je beter een beeld vormen. Immers is de kijker van de foto vaak niet met je mee op pad geweest.








    Tijdens een sneeuwbui is het erg leuk om met je sluitertijd te experimenteren. Wel is het gebruik van een statief dan aan te raden. Als je langere sluitertijden gebruikt heb je al heel snel kans op bewegingsonscherpte. Doordat de sneeuw al voor een 'Blurry" effect zorgt is het van belang dat je onderwerp scherpte heeft. Door het vallen van de sneeuw kun je verschillende effecten krijgen die je foto meer dynamiek geven. Je kunt enerzijds de sneeuw 'bevriezen'en als plukjes watten vastleggen. Eventueel kun je daarbij gebruik maken van een flitser, om de sneeuwvlokjes goed op te laten lichten.
    Een heel ander effect kun je bereiken door juist te kiezen voor een lange sluitertijd. In dat geval zie je de vallende sneeuwvlokjes als streepjes (ligt aan hoelang je sluitertijd is, hoe trager de sluitertijd hoe streperiger de foto) over je scherm.







    Als de sneeuw er al ligt moet je vooral op zoek gaan naar de (nog) niet aangetaste stukken sneeuw. Dit zijn de mooiste plekken om je foto's van te maken. Dit betekent dat je er vroeg bij moet zijn of dieper het bos / natuurgebied inlopen. Het is bijvoorbeeld erg mooi om een paadje als inkomende lijn mee te nemen in je foto van het bos, maar heel jammer en afleidend als er voetstappen en sleesporen kriskras over het pad gaan. Je ogen zullen direct op de voetstappen vallen en deze volgen. Je ogen zoeken elke keer de lichtste delen van de foto op. Als je heel veel wit in een foto hebt en maar een heel klein gedeelte donker, zal het donkere direct opvallen. Ook weer iets om rekening mee te houden tijdens het fotograferen.


    Nog een paar korte tips voor je op pad kunt gaan:

    Zorg ervoor dat je batterijen  en / of accu's volledig opgeladen zijn voor je op pad gaat. In de kou zullen de batterijen en accu's sneller leeglopen dan normaal.

    Bewaar je reserve accu's / batterijen het liefst tegen, maar in ieder geval dicht tegen je lichaam. Hieroor voorkom je dat de energie verloren gaat uit het reserve setje. Mocht het setje toch koud geworden zijn en aangeven (nagenoeg) leeg te zijn, maak ze weer even warm met je handen en je zult zien dat er weer meer energie bij is gekomen.

    Het is aan te raden om een zonnebril op te zette/ mee te nemen. Door het turen over de witte vlakte kun je een beetje last krijgen van traanogen. Dit voorkom je met een zonnebril. 

    Haal bij het naar buiten gaan direct je lenskap eraf, zodat het glas alvast kan acclimatiseren, om zo condensvorming tegen te gaan. Als je met de auto gaat, zet de verwarming niet te hoog, om het temperatuurverschil laag te houden.

    Als je klaar bent met fotograferen direct weer de kap van de lens halen en je camera en lens van elkaar halen. Leg deze even op een doek en laat ze even rustig liggen. Daarna voorzichtig afdrogen (als dit nodig is). Hiermee voorkom je schimmelvorming aan de randen.





    Tijdens het maken van dit blog zijn de sneeuwkansen ( in Nederland) van 75% geslonken naar onder de 20% en nog steeds dalende.... Weinig kans dus dat we hier in NL een mooi pak sneeuw zullen krijgen aankomend weekend, maar hou de voorspellingen goed in de gaten... Het hangt in de lucht! 

    Kun je niet wachten, zoals ik, dan zul je bij onze buurlanden op bezoek moeten gaan. Daar houden de berichten van sneeuw wel aan en ligt er op sommige plekken al sneeuw.


    Volgende blog ga ik weer verder met deel 2: "Net dan ene beetje geluk...", maar in de tussentijd hoop ik toch nog een paar sneeuw momentjes te hebben..... 
              2014 in beeld        


    Het einde van het jaar is weer in zicht. Hoog tijd om weer even door de beelden op mijn harde schijven van 2014 heen te gaan en een aantal beelden terug te kijken.
    Als je mij zou vragen wat voor jaar 2014 is geweest, dan durf ik daar eigenlijk geen eenduidig antwoord op te geven. Het was een heel mooi jaar, veel gezien en beleeft. Ik heb met veel plezier workshops en cursussen gegeven en veel mooie en leuke reacties op mogen ontvangen. Heb weer een paar prachtlocaties aan mijn lijstje kunnen toevoegen waar ik zeker nogmaals heen zal gaan. Maar ook een jaar van teleurstellingen en tegenvallende omstandigheden. Helaas zijn er een aantal workshops gecanceld door te weinig animo, of andere omstandigheden. Ook hebben dit jaar nagenoeg geen sneeuw gezien, een rare herfst gehad waarin ik meerdere keren in een T-shirt heb staan fotograferen, weinig mist, veel mooie wolkenpartijen voorbij zien komen drijven. Zowel het voorjaar als de herfst was lastig in te schatten wat het juiste moment zou worden. Zowel in het voorjaar als in de herfst gooiden de warme temperaturen roet in het eten. Massale explosies aan kleuren bleven uit, aangezien niet alles tegelijk in bloei kwam of blad ging verkleuren. Niet minder mooi, maar anders.... Veel creatiever bezig moeten zijn, veel moeten omschakelen, plannen in de ijskast zetten en snel inspringen op de huidige situatie.

    Terugkijkend op de foto's van 2014 heb ik wel veel mooie momenten beleefd en heb ik een paar prachtige ochtenden en avonden mogen vastleggen. Heb ik veel geleerd over mezelf, maar ook over anderen (in het veld, maar ook er buiten). Vallen, maar vooral veel opstaan. Al met al een positief jaartje!
    In een blog een heel jaar samenvatten... Een leuk idee, maar geen makkelijke opgave zo bleek bij het selecteren van de beelden. Andere jaren heb ik een persoonlijke top 12 samengesteld, maar dit jaar wilde ik het een klein beetje anders doen. Dit jaar wil ik plekken/landschappen delen waar ik bijzondere momenten heb mogen beleven.


    De eerste foto is heel dichtbij huis gemaakt, namelijk in mijn eigen achtertuin. Normaal gesproken deel ik nagenoeg alleen maar natuurfoto's, maar voor deze foto maak ik een uitzondering.
    Deze foto is gemaakt in de zomer van 2014 op 23 juli tegen kwart voor 4 in de middag. Het is een foto van het Australische vliegtuig de C17-Globemaster met aan boord 40 kisten met stoffelijke resten van de aanslag met de MH17. De vliegtuigen waren te vroeg in Nederland en moesten rond blijven cirkelen tot ze toestemming kregen om te landen. Ze zijn 3x over ons huis gekomen en bij de laatste cirkel kwamen ze recht over. Door de berichtgevingen over de ramp te hebben gevolgd en in de wetenschap van de lading aan boord heb ik met kippenvel over mijn hele lichaam foto's staan maken van de overkomst. Het was een warme dag die dag en veel mensen waren buiten. Het was een raar moment. De kinderen zaten in het zwembad in de tuin, maar zaten stil mee te staren naar de lucht. De buurman verderop had zijn heggenschaar neergelegd en stond op zijn trap ook in de lucht te staren. Een paar huizen verderop ging het dakraam open waaruit een vader en een zoon ademloos naar het vliegtuig keken. Er was niets te horen dan het zware geluid van het overkomende vliegtuig.




    Australische C17-Globemaster cirkelt een paar keer over.



    In mei was het eindelijk weer zover. Schotland stond op de planning. Vorig jaar ben ik voor het eerst in Schotland geweest en dat bezoek heeft mijn verwachtingen meer dan waard gemaakt. Schotland stond al heel lang op mijn lijstje en kwam erg enthousiast en met veel verhalen thuis. Ik kan me nog van vroeger herinneren dat mijn vader elk jaar reisbrochures bestelde van Engeland en Schotland. Deze heb ik erg vaak door zitten bladeren en daar is de liefde voor dit land mee begonnen. Mijn vader was ook nog nooit in Schotland geweest, maar nu was snel het idee geboren om samen naar Schotland te gaan. Het werd een bijzondere en mooie reis. Nog nooit was ik met mijn vader alleen een week op vakantie geweest en de tijd dat ik samen met mijn ouders op vakantie ging lijkt ook alweer een eeuw geleden. Aangezien ik een beetje als reisleider ben opgesteld heb ik natuurlijk de plekken uitgekozen waar ik het liefste heen wilde.... Isle of Skye stond erg hoog op mijn lijstje, dus hier zijn we dan ook een paar dagen gebleven, maar voor we daar aankwamen zijn we eerst nog naar een andere HOTSPOT geweest. Eentje waar ik heel veel foto's van heb gezien en waar ik bij heb zitten watertanden. Het is misschien wel een van de mooiste plekjes van Schotland, maar daar kan ik (nog niet) zo goed over oordelen, aangezien er zoveel mooie plekken in Schotland zijn en ik ze nog lang niet allemaal heb gezien. Ik heb het over Buachaille Etive Mor (De grote herder van Etive). met op de voorgrond de rivier Etive. Hier hebben we een uurtje onze ogen zitten uitkijken en genoten van het uitzicht in het bijzijn van een oude Schotse meneer die hier herinneringen kwam ophalen aan zijn betere jaren, zoals hij zelf zei.

    De omgeving van de Etive en Glencoe wil ik graag nog een keer beter gaan ontdekken, dus wellicht komen hier in 2015 wel weer beelden van voorbij.... wat een adembenemende plek is dit en al helemaal als je er zelf staat en het water voorbij hoort razen.




    Buachaille Etive Mor met de Etive River op de voorgrond



    Veel landen staan bekend om hun prachtige natuur, maar als ik aan Duitsland denk, komt de gedachte van mooie natuur niet zo naar boven. Natuurlijk ken ik wel de foto's van de wildparken en de bossen. wellicht werkt het ook mee dat ik nooit veel in Duitsland geweest en als ik er ben geweest is het bijna alleen in grote steden geweest of op doorreis. Dit jaar ben ik voor het eerst in Zuid-Duitsland geweest en ik zal eerlijk zijn.... wat heb ik mij lelijk vergist. Wat een omgeving zeg! We zaten in het uiterste zuidelijke puntje aan de Oostenrijkse-grens, dichtbij Berchtesgaden. Berchtesgaden was in 40/45 het vakantie/woon oord van het Nazi bolwerk. Wat komen daar een mensen op af zeg. We zijn natuurlijk bij een aantal toeristische plekken geweest, waaronder het Kehlsteinhaus (het Adelaarsnest, het vroegere theehuis van Hitler). Ik had niet verwacht dat het daar zo druk en toeristisch was. Ondanks dat bijna alles wat herinnert aan 40-45 is verwijderd en wordt niet meer met naam en toenaam genoemd, komen de meeste mensen daar toch maar voor een ding en dat zijn de plekken uit het tijdperk van het nazibolwerk.

    Het viel me dan ook behoorlijk op dat er totaal geen mensenmassa's te ontdekken waren bij al het natuurschoon wat er in de omgeving te vinden is. We hebben o.a. de prachtige Wimbachsklamme bezocht. Een zeer bijzonder stuk natuur(geweld). De onderstaande foto is boven de Wimbachsklamme gemaakt waar het water al best snel stroomt, maar haar krachten nog niet echt laat zien. Iets verderop stroomafwaarts klapt het water een behoorlijk stuk naar beneden waarna het geweld zich laat zien. Een onstuimige massa water probeert zich door een smalle baan naar beneden te wringen ingeklemd tussen 2 rotswanden. Het water heeft in de loop der tijd al op sommige plekken meer dan 200m rots weggehaald. Echt ongelooflijk wat een krachten hier te zien zijn. En totaal niet druk. Er lopen natuurlijk wel mensen, maar hoe verder je gebied ingaat des te rustiger het wordt.








    Een van mijn favoriete plekken om te fotograferen is en blijft het Hallerbos. Voor het 4e jaar op rij ben ik eind april weer afgedaald richting het plaatsje Halle, nabij Brussel. Vaak gaat er een zeer korte nacht aan vooraf, maar elke keer weer zeer de moeite waard. Ben je er nog nooit geweest, dan zou ik deze plek zeker in je agenda zetten voor volgend jaar april. Ondanks dat het er best druk kan zijn, zijn er hele mooie en rustige plekken te vinden in het bos. Het tranendal is natuurlijk prachtig, maar rondom het tranendal zijn er nog genoeg plekken om je te vergapen aan de blauw/paarse bloemen tapijt. Mocht je heen gaan 1 tip: BLIJF OP DE PADEN. Voor veel "Ollanders" blijft dit een moeilijk gegeven. Als je een mooie foto kunt maken maar je moet van het pad af, doe het dan niet. Ga op zoek naar een plek waar je een soortgelijke foto kan maken zonder van het pad af te hoeven. Ik zou het zo jammer vinden als er meer en meer hekjes moeten komen, omdat sommige (natuur)fotografen de vele zeer duidelijke bordjes niet kunnen lezen. En geloof me er zijn genoeg mooie plekken om vanaf het pad te fotograferen, al moet je soms even zoeken alvorens je de juiste compositie hebt. Wil je foto's van dichtbij maken ook geen probleem. Er zijn genoeg plekken waar je vanaf het pad van onder de bloemenlijn kunt fotograferen.








    Ons land kent vele mooie natuurgebieden. Sinds ik met natuurfotografie bezig ben heb ik al veel gebieden gezien, maar er zijn nog heel veel waar ik graag een keer zou willen gaan kijken. Tussen Mill en Grave (NBr.) ligt zo’n gebied. Al vaak voorbij gereden met de gedachte om daar een keer te gaan kijken. Afgelopen zomer had ik ingepland om, als de juiste omstandigheden zich voor zouden doen, om dan naar dit gebied te gaan. Een dag voor de mooie zonsopkomst ben even polshoogte gaan nemen in het gebied. Gewoon om er lekker even uit te zijn, maar ook om te kijken wat een mooie plek is bij zonsopkomst. De Campagne bestaat uit een begrazingsgedeelte waar Schotse Hooglanders rondlopen en een hele mooie plas water, met een klein eilandje iets van de rand af. Dat laatste plekje heb ik uitgekozen om de zon op te zien komen en zie hieronder het resultaat. De Ganzen zwommen net heel mooi richting het eilandje en net na ik de foto had gemaakt sloeg het helemaal dicht. De mistvorming was snel en heftig. Er bleef weinig over van het uitzicht en al snel was het een grijze massa waar geen eind aan leek te komen. Na een half uur rond te hebben gelopen trok de mist heel langzaam op en kon het zonnetje erdoor komen. Op dit vroege tijdstip heb je best kans om een das te spotten, en al helemaal met mist. Zo ook die dag. Wie er erger schrok weet ik niet, maar we stonden op een meter afstand van elkaar. Wij op het pad en de das er net naast. Een geweldig moment om die das te zien en in een flits was het voorbij en was de das uit het zicht. Het ging zo snel dat voor ik besefte om er een foto van te maken was het dier al nergens meer te bekennen. Weer een geweldige ontmoeting op het lijstje erbij.







    Een van de mooiste ochtenden van 2014 heb ik mogen vastleggen in het gebied Het Quin, wat onderdeel is van NP de Maasduinen. Ik had al veel foto’s gezien en meerdere artikels gelezen over het gebied. Via Google earth /maps het gebied “verkend”, zoals ik dit altijd van te voren doe bij een voor mij nog onbekend gebied. Ik stuitte bij het verkennen op een klein onderdeel van de Maasduinen, waar veel water en heide aanwezig was. Aangezien het eind augustus was, was dit een mooie plek om eens een kijkje te gaan nemen. De weersvoorspellingen waren zeer gunstig voor die week. In het begin van de week ben ik dan ook vanuit mijn werk in de stromende regen een rondje gaan lopen door het gebied. Zelfs in de regen was het al erg mooi. Een glooiend landschap bedekt onder een paars tapijt met in het midden meerdere vennetjes. Vrijdagochtend leek de mooiste ochtend te worden volgens de weersvoorspellingen. Ze hadden gelijk! Het was prachtig. Mooie mistflarden hingen er boven het ven al ruim voor zonsopkomst, met als gevolg een prachtige sfeervolle zonsopkomst en met een flinke lading mooie beelden.







    Ook in de Maashorst heb ik dit jaar weer vele mooie momenten mogen meemaken en ook dit jaar zijn mijn hd’s weer flink aangevuld. Teveel om een goede keuze te kunnen maken voor mijn blog. Vandaar dat ik deze 3 heb geselecteerd. Het mooiste moment was toch wel de bloeiperiode van de heide. Prachtige onstuimige wolkenpartijen in combinatie met het mooie paarse vloerkleed die ondanks tegen de verwachting in, als een prachtige paarse egale mat tevoorschijn is gekomen.

















    Gaandeweg het opstellen van dit blog en het bekijken van de foto’s van 2014 kwamen vele mooie momenten weer voorbij. Eigenlijk ik nog gerust een paar blogs aan 2014 kunnen wijden. Dit jaar wil ik anders afsluiten en heb een digipresentatie of slideshow in elkaar gezet met de mooiste beelden en belevenissen van 2014. Het weekend zal ik gebruiken om de laatste puntjes op de i te zetten en zondagavond zal de slideshow online gaan op mijn youtubekanaal.
    Nieuwsgierig naar de beelden? Hou dan vooral mijn FB en/ of twitter in de gaten. Zodra de slideshow op mijn youtubekanaal staat zal ik dit melden op FB en TW.





    Aanhechten met een stokje


    Begin je met een nieuwe draad en start de toer met drie lossen wat standaard is voor een stokje dan kun je ook beginnen met een stokje. Deze manier gebruik ik altijd en ziet er veel netter en mooier uit. Ook als verder in je werk weer in dit stokje moet haken is het veel makkelijker om de steek weer te vinden.
    Karin aan de Haak heeft deze manier heel mooi laten zien op haar blog. Klik hier voor de uitleg. De uitleg begint bij het aanhechten van de blauwe draad.

    Patroon


    Benodigdheden: 
    • Haaknaald met bijpassende 
    • wol. Op de wikkel van je wol staat welke haaknaald je het beste kunt gebruiken. 
    • schaar
    • Naald
    • Textiel stijfsel om de ster op te stijven als dat nodig is ( ik heb een spuitbus bij de drogisterij gekocht) 
    l= losse
    hv= halve vaste
    st= stokje
    dst= dubbel stokje
    3dst= drie dubbel stokje
    begin st= Zie de uitleg hier boven

    In mijn patroon gebruik ik een keerstokje en een begin stokje. Bij het samen haken van het keerstokje doe je net alsof je gewoon 4 stokjes samen haakt.

    Begin met een magische ring

    Toer 1

    1 begin st, 3 st, 1 l,  4x (4 st, 1 l) in de magische ring. Sluit met een hv in het begin st.

    Toer 2

    1 begin st en 3 st samen haken , 4x (3 l , 1 v in de ruimte van 1 l van de vorige toer, 3 l , 4 st samen haken) 3 l , 1 v  in de ruimte van 1 l  van de vorige toer, 3 l . Sluit met een hv in het eerste groepje van 4 stokjes.

    Toer 3

    5 x (10 ll, 1 hv in de 4 st samen van de vorige toer) Sluit de toer met een hv in de zelfde steek waar de toer begon. Hecht af als je een andere kleur wil beginnen.

    Toer 4

    Neem dezelfde kleur of een andere kleur. Begin je met een nieuwe draad dan begin me met een begin stokje. Ga je door met dezelfde kleur haak dan een halve vaste in de eerste boog van 10 lossen. In elke boog van 10 lossen haak je 7 st , 1 dst, 1 3dst, 1 dst en 7 st.
    Sluit met een hv in het eerste stokje van deze toer. Eventueel haak je nog een lossen ketting en sluit je deze weer bij het begin om een lus te maken waarmee je de ster op kunt hangen.

    Met een ketting van lossen heb ik er een strikje om gemaakt.

    Veel plezier met het haken van de sterren. 



    Ik heb het patroon laten haken om op foutjes te controleren maar mocht je ondanks dat toch iets ontdekken wat niet goed is gegaan dan hoor ik dat graag. 


    Ik haak omdat ik het leuk vind en er plezier aan beleef. Om dit te delen ben ik deze blog begonnen. Het komt voor dat ik zelf een patroon schrijf of vertaal. Hier hoef je niet voor te betalen. Als je iets gemaakt hebt kan ik het enorm waarderen als je een berichtje achter laat of een link van je blog of website zodat andere en ik kunnen zien wat je gemaakt hebt. Gebruik je een foto van mijn blog dan ook graag een link naar mijn blog erbij vermelden. 

    Ik wens iedereen veel haakplezier! 




              Doppen naar zolder (2)        
    En ja, je kon er op wachten. “Hoe zit het nou met die zolder?”, vraagt Lief me. Ik doe of ik niets hoor. Ik heb wel eens gehoord dat  gewoon negeren een goede tactiek kan zijn, omdat de wens dan vanzelf vervliegt. … Lees verder
              Senarai Perpindahan Pemain Liga Malaysia 2017        
    Senarai Perpindahan Pemain Liga Malaysia 2017. Musim perpindahan pemain fasa pertama di Liga Malaysia 2017 akan di buka dari November 2016 sehingga Februari 2017. Musim perpindahan pemain ini akan digunakan sebaik-baiknya oleh setiap pasukan untuk memilih pemain yang terbaik untuk mengharungi saingan perlawanan Liga Malaysia 2017 yang panjang.


    Pemain Liga Malaysia 2017


    Senarai Perpindahan Pemain Liga Malaysia 2017

    Berikut adalah Senarai Perpindahan Pemain Liga Malaysia 2017 yang akan dikemaskini dari masa kesemasa. Segala informasi adalah diambil dari laman berita dan juga Facebook Pasukan Liga Malaysia.

    LIGA SUPER MALAYSIA

    1. JOHOR DARUL TA'ZIM (Mario Gomez)

    • Ahmad Hazwan Bakri (Selangor / Penyerang) - RASMI
    • Nazmi Faiz Mansor (Selangor / Pemain Tengah) - RASMI
    • Safawi Rasid (T-Team / Pemain Sayap) - RASMI
    • Nur Shamie Iszuan Amin (Sarawak / Pemain Sayap) - SASARAN
    • Haziq Nadzli (PDRM / Penjaga Gol) - RASMI
    • Nurridzuan Abu Hassan (Perak / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Asraruddin Putra Omar (Pertahanan) - DILEPASKAN
    • Syahrul Azwari (Kelantan / Pemain Sayap) - RASMI
    • Dario Benedetto (Boca Juniors / Penyerang) - RASMI
    • R. Gopinathan (Selangor / Pemain Sayap) - RASMI
    • Brian Ferreira (Independiente / Penyerang) - RASMI
    • Gonzalo Cabrerra (Botosani / Pemain Tengah) - RASMI
    2. MELAKA UNITED FC (Eric Williams)

    • Khairul Fahmi Che Mat (Kelantan / Penjaga Gol) - SASARAN
    • Mohd Farizal Marlias (JDT / Penjaga Gol) - SASARAN
    • Ahmad Syamim Yahya (Felda United / Pemain Sayap) - SASARAN
    • Sajrul Amat Ngadi (Pertahanan) - SASARAN
    • Akmal Ishak (JDT II / Pemain Tengah) - RASMI
    • Wan Zaharul Nizam (Kelantan FA / Pemain Sayap) - SASARAN
    • Mohd Faizal Muhammad (PDRM / Pertahanan) - RASMI
    • Khairul Azrin Khazali (PKNS FC / Pemain Tengah) - RASMI
    • Syed Sobri Syed Mohamad (Sime Darby / Pemain Tengah) - RASMI
    • Mohd Fauzi Roslan (Pahang / Pemain Tengah) - RASMI
    • Godwin Antwi (DRB-Hicom / Pertahanan) - RASMI
    • Omid Nazari (Global / Pemain Tengah) - RASMI
    • Sergio Aguero (FC Tatabanya / Penyerang) - RASMI
    • Affizie Faisal (Terengganu / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Izzaq Faris (T-Team FC / Penyerang) - RASMI
    • Tam Sheang Tsung (Gainare Tottori / Pemain Sayap) - RASMI
    • Akmal Zahir (Sime Darby / Pertahanan) - RASMI
    • Mohamad Firdaus Muhamad (Penang / Penjaga Gol) - SASARAN
    • Amri Yahyah (JDT / Penyerang) - RASMI
    • R. Gopinathan (Selangor / Pemain Sayap) - SASARAN
    • Safee Sali (JDT / Penyerang) - SASARAN
    • Syazwan Abdullah (Kedah / Penjaga Gol) - RASMI
    • Firdaus Muhammad (Penang / Penjaga Gol) - RASMI
    • Zaquan Adha (JDT II / Pemain Sayap) - SASARAN

    3. PAHANG FC (Dollah Saleh)

    • Ashaari Samsudin (Terengganu FA / Pemain Sayap) - RASMI
    • Wan Azraie Wan Teh (T-Team FC / Penjaga Gol) - RASMI
    • Wan Zack Haikal (Kelantan FA / Pemain Sayap) - SASARAN
    • Muslim Ahmad (Kelantan FA / Pertahanan) - RASMI
    • Joseph Kalang Tie (Terengganu / Pemain Sayap) - RASMI
    • Ahmad Nordin Alias (Terengganu / Pertahanan) - RASMI
    • Faizol Hussein (JDT II / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Zubir Azmi (Terengganu / Pertahanan) - RASMI
    • Momo Sissoko (Pune City / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Wan Zaharul nizam (Kelantan / Pemain Sayap) - RASMI
    • Ahmad Syamim Yahya (Felda United / Pemain Sayap) - RASMI
    • Nurridzuan Abu Hassan (Perak / Pemain Sayap) - RASMI
    • Christie Jayaseelan (Felda United / Pemain Sayap) - RASMI
    • Afif Amiruddin (Perlis / Pertahanan) - RASMI

    4. FELDA UNITED (Azmi Mohamed)

    • Wan Zack Haikal (Kelantan / Pemain Sayap) - RASMI
    • Norshahrul Idlan Talaha (Terengganu / Penyerang) - RASMI
    • Fakrul Aiman (PDRM FA / Pemain Sayap) - RASMI
    • S. Veenod (Selangor / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Rizal Ghazali (Kedah / Pertahanan) - SASARAN
    • Wan Amirul Afiq (Melaka United / Pertahanan) - RASMI
    • Thiago Augusto (Kedah / Penyerang) - KEMBALI
    • Ilham Amirullah Razali (T-Team FC / Penjaga Gol) - RASMI

    5. KEDAH FA (Tan Cheng Hoe)
    • Gary Steven Robbat (JDT / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Shakir Shaari (JDT / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Norshahrul Idlan Talaha (Terengganu / Penyerang) - SASARAN
    • Muhammad Akram Mahinan (JDT / Pemain Tengah) - RASMI
    • Azidan Sarudin (Air Asia FC / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Mohd Fitri Omar (Penang / Pertahanan) - RASMI
    • Kyu-Baek Choi (Jeonbuk FC / Pertahanan) - SASARAN
    • Sandro da Silva (Penyerang) - KEMBALI
    • Kim Syeong Hyeon (Suwon FC / Pertahanan) - SASARAN
    • Ken Ilsø Larsen (Home United / Penyerang) - RASMI

    6. PERAK FA (Karl-Heinz Weigang)

    • Mohd Sabre Mat Abu ( Kedah / Pertahanan) - SASARAN
    • Nazri Nawi (JDT / Pemain Sayap) - RASMI
    • Hafiz Kamal (Selangor / Pemain Tengah) - RASMI
    • Fadhli Shas (JDT / Pertahanan) - SASARAN
    • Jasazrin Jamaludin (JDT / Pemain Tengah) - RASMI
    • Razman Roslan (Selangor / Pertahanan) - SASARAN
    • Shahrom Kalam (Selangor / Pertahanan) - RASMI
    • Guilherme De Paula (PDRM / Penyerang) - SASARAN
    • Khairul Amri (Young Lions / Penyerang) - SASARAN
    • Mohamad Idris Ahmad (Felda United / Pertahanan) - RASMI
    • Yashir Pinto (Melaka United / Penyerang) - RASMI
    • Vladislav Mirchev (Nesebar / Penyerang) - RASMI
    • Zaquan Adha (JDT II / Pemain Sayap) - RASMI
    • Khairul Amri Salehuddin (Pulau Pinang / Penjaga Gol) - RASMI
    • Ibrahim Aziz (DRB-Hicom / Pertahanan) - RASMI
    • Nizad Ayub (DRB-Hicom / Penyerang) - RASMI
    • K. Sathiya (DRB_Hicom / Pertahanan) - RASMI
    • Wan Mohd Syukri (MISC-MIFA / Pemain Tengah) - RASMI
    • Abdul Hadi Yahya (Selangor / Penyerang) - RASMI

    7. PULAU PINANG FA (Ashley Westwood)

    • Safee Sali (JDT / Penyerang) - SASARAN
    • Yong Kuong Yong (Terengganu / Pertahanan) - SASARAN
    • Sunil Chhetri (Bengaluru FC / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Asraruddin Putra Omar (JDT / Pertahanan) - RASMI
    • Nigel Dabingyaba (Western Pride / Penyerang) - RASMI
    • Francis Forkey Doe (Felda United / Penyerang) - SASARAN

    8. SELANGOR FA (P. Maniam)

    • Amri Yahyah (JDT / Penyerang) - SASARAN
    • Nurridzuan Abu Hassan (Perak / Pemain Tengah) - SASARAN

    9. T-TEAM FC (Rahmad Darmawan)

    • Sharin Sapien (Terengganu / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Mohd Fakhrurazi Musa (Terengganu / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Radhi Yusof (Terengganu / Pertahanan) - SASARAN
    • Mohd Suhaimi Husin (Terengganu / Penjaga Gol) - RASMI
    • Sharmiza Yusoff (Terengganu / Penjaga Gol) - SASARAN
    • Nasril Izzat Jalil (Terengganu / Pertahanan) - SASARAN
    • Dorge Roustand Kouemaha (Penyerang) - SASARAN
    10. KELANTAN FA (Zahasmi Ismail)

    • Hasmizan Kamarodin (Terengganu / Pertahanan) - SASARAN
    • Zairo Anuar (Terengganu / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Juwon Oshaniwa (Heart Of Midlothian / Pertahanan) - SASARAN
    • Eddie Hernandez (Qingdao Jonoon / Penyerang) - SASARAN
    • Azidan Sarudin (Air Asia FC / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Ismail Faruqi (Terengganu / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Vincent Bikana (Terengganu / Pertahanan) - SASARAN

    11. PKNS FC (E. Elavarasan)

    • Khyril Muhymeen Zambri (Air Asia FC / Penyerang) - RASMI
    • Azmizi Azmi (Perlis / Pertahanan) - RASMI
    • Mohd Sabre Mat Abu (Kedah / Pertahanan) - RASMI
    • Zamir Selamat (Perak / Penjaga Gol) - RASMI
    • Azmi Muslim (Selangor / Pertahanan) - RASMI
    • Affizee Mamat (Terengganu / Pemain Tengah) - RASMI
    • Fauzan Dzulkifli (Penang / Pemain Tengah) - RASMI
    • Bobby Gonzales (Felda United / Penyerang) - RASMI
    • K. Gurusamy (Sarawak / Pemain Tengah) - RASMI
    • S. Sivanesan (Felda United / Pemain Tengah) - RASMI
    • Patrick Ronaldinho (Selangor / Penyerang) - KEMBALI
    • Amiridzwan Taj (Pertahanan) - RASMI
    • Safee Sali (JDT / Penyerang) - RASMI

    12. SARAWAK (David Usop)

    • Mark Hartmann (Geylang International / Penyerang) - SASARAN
    • Lee Jong-ho (Jeonbuk Hyundai / Penyerang) - SASARAN
    • Aidil Mohammad (Mukah FA / Penjaga Gol) - RASMI
    • Zul Mohi (Kuching FC / Penjaga Gol) - RASMI

    *Akan dikemaskini dari masa ke semasa

    100PLUS LIGA PERDANA


    1. TERENGGANU FA (Irfan Bakti)

    • Abdul Manaf Mamat (Kelantan FA / Penyerang) - SASARAN
    • Abdul Latiff Suhaimi (PDRM / Penyerang) - RASMI
    • Adib Aizuddin Abdul Latif (Felda United / Pertahanan) - RASMI
    • Arif Fadzilah (T-Team FC / Pertahanan) - SASARAN
    • Mohd Asrol Ibrahim (T-Team FC / Pemain Tengah) - RASMI
    • Abdul Shukur Jusoh (Felda United / Pemain Sayap) - RASMI
    • Syazwam Yusoff (Melaka United / Penjaga Gol) - RASMI
    • Ferris Danial (Felda United / Penyerang) - RASMI
    • Mohd Firdaus Faudzi (Felda United / Pertahanan) - RASMI
    • Faiz Nasir (Felcra FC / Pemain Sayap) - RASMI
    • Federico Falcone (Valletta FC / Penyerang) - RASMI
    2. NEGERI SEMBILAN FA (Gary Phillips)

    • Noor Hazrul Mustafa (Kelantan / Pertahanan) - RASMI
    • Faizal Abu Bakar (Kelantan / Pemain Tengah) - RASMI
    • Mohd Hairol Mokhtar (Sarawak FC / Pertahanan) - SASARAN
    • Izuan Salahuddin (DRB-Hicom / Pemain Sayap) - RASMI
    • Arman Fareez (PDRM / Pertahanan) - RASMI
    • Lee Tuck (Abahani Limited / Penyerang) - RASMI
    • Marko Å imić (Đồng Tháp FC / Pemain Sayap) - RASMI

    3. SABAH FA (Steve Vilmiaire)

    • Ahmad Nordin Alias (Terengganu / Pertahanan) - SASARAN
    • Jonathan Behe (Guingamp / Penyerang) - RASMI
    • Masaya Jitozono (Albirex Niigata Singapore FC / Pemain Tengah) - RASMI

    4. KUALA LUMPUR FA (Ismail Zakaria)

    • Abdul Manaf Mamat (Kelantan / Penyerang) - RASMI
    • Mohd Alif Yusof (JDT II / Pertahanan) - RASMI
    • Ashri Chuchu (Sarawak / Pemain Tengah) - RASMI
    • Hishamuddin Shaari (Perak / Pertahanan) - RASMI
    • Azmeer Yusof (Kedah / Pertahanan) - RASMI
    • Solehin Mamat (Melaka United / Penjaga Gol) - RASMI
    • Azidan Sarudin (Air Asia FC / Pemain Tengah) - SASARAN
    • Nicolas Dul (Atletico Chaco / Pemain Tengah) - RASMI
    • Carlos Chamorro (Atletico Colegiales / Penyerang) - RASMI

    5. JOHOR DARUL TA'ZIM II (Benjamín Mora Mendivil)

    • Ernest Wong (Eastern Suburbs FC / Penjaga Gol) - RASMI
    • Daniel Ting (Negeri Sembilan / Pertahanan) - KEMBALI
    • Azniee Taib (JDT / Pemain Sayap) - RASMI
    • Nicolas Fernandez (Asteras Tripoli FC / Pemain Tengah) - RASMI
    • Gabi Guerra (PKNS / Penyerang) - RASMI
    6. PDRM FA (Mohd Fauzi Pilus)

    • Nabil Mubin (Kedah / Pemain Sayap) - RASMI
    • Muhammad Al-Hafiz Hamzah (JDT II / Penjaga Gol) - RASMI
    7. KUANTAN FA (Zulhamizan Zakaria)
    • Badrul Amin (Pahang / Pemain Tengah) - RASMI
    • Khairul Helmy (Pahang / Pertahanan) - RASMI
    • Fakhri Syahmi (Pahang / Penjaga Gol) - RASMI
    • Nabil Khan (Pahang / Penyerang) - RASMI


    *Akan dikemaskini dari masa ke semasa

              In the NO Podcst Episdoe 23: Neckbraces are never fun        

    Ryan and Michael break down the 2-2 mini-rollercoaster week, talk about Paul's injury against Cleveland, and then look ahead to the three games coming up.  Enjoy!


              CV-Library: Supervising Social Worker        
    £40000/annum £40,000 doe + £3000 car all: CV-Library: Supervising Social Worker - East London x 2 Closing Date: 21st August 2017 Interview Date: 15th August 2017 Joining NFA's professional team an Bromley, Kent
              WALMART: 3 lbs of Hindoe Rice Only 78¢ After Coupon!        
    Print a new coupon for $1.00 off any one HINODE RICE product and head to Walmart for some cheap rice! Buy (1) Hinode rice, 3 lb @ $1.78 – Use (1) $1.00 off any one HINODE RICE product Final Price: 78¢ each!  Search Matchups: Remember, you can usually get two prints from each coupon. To get a second print, just come back to this page and click on the coupons you want again. It’ll save you some time and frustration searching, and each one will open in a new tab. Or, find the latest coupons with our Savings Center widget below. Just check
              Stonor: Associate Director        
    £42000.00 - £50000.00 per annum + Additional benefits: Stonor: Associate DirectorLondon, £42-50K DOE The AgencyMy client is a full-service research agency providing great insight and fresh ideas that inspire change. Working across clients in government, local authorities, not-for-profits, utilities and regulators, th London, City of London
              Daarom doe je binnen best je schoenen uit        
    .
              Tips voor de bevalling        
    Hieronder hebben we een aantal tips opgeschreven die jou/jullie kunnen helpen tijdens de bevalling: Creëer je eigen sfeer Rust tijdens de bevalling is daarbij erg belangrijk, zet de telefoon uit, doe de gordijnen dicht, zet bijvoorbeeld een leuk muziekje aan Vang de wee op Zorg tijdens het opvangen van de …
              Retro pc opknappen. (1)        
    Hallo medetweakers, Dit is mijn eerste tweakblog, nu ga ik mij niet helemaal voorstellen en al dat soort gedoe om vervolgens pas na een paar maanden een "echte" tweakblog te maken dus dit gedeelte houd ik maar kort zodat er weer eens geluld kan worden over computers. Heb je op of aanmerkingen op de stijl, manier van schrijven of andere dingen zeg het dan even want dan kan ik er wat mee...
                      

    Dans les patrons Deer and Doe j'ai testé le Plantain. Un patron génial de tee shirt basique mais élégant, déclinable à l'infini et en plus (merci Eléonore) il est gratuit !

    Voici mes deux prenières versions, mais je pense qu'il y en aura d'autres.

    Le plantain batik

    P1040428

    P1040429

    P1040431

    Daans un jersey coton de chez Eurotissus

    cousu à la mac selon les leçons d'Eléonore

    aucune modification par rapport au patron

    surpiqures à l'aiguille double ourlets et encolure

     

    Le plantain marin

    P1040432

    P1040436

    P1040434

    P1040435

     

    Dans un stretch très fluide et froissé toujours en provenance d'Eurotissus

    j'ai rajouté les coudières , une petite pièce en bas et la bande d'encolure en jersey contrasté de mon stock

     

    Aucune difficulté à réaliser ce tee shirt , patron super et résultat très agréable à porter


              storing electricity        
    As readers know, I have moved out of Gangwon Province and so post here much less frequently.  In addition, I was in Canada for a month, having recently returned - to Korea, not Gangwon, which I miss very much.

    Consequently, I missed the whole "Corrupt Governor" story and now am commenting on an article that only slightly relates to Gangwon Province.

    National Geographic has an article about ways to store electricity for utilities.  We are not talking about AA batteries, but ways to handle demand surges for large regions.  Storing electricity is important if new alternative energy production methods are to become mainstream.  Solar and Wind power can provide great quantities of electricity, but not consistently.

    The article discusses using flywheels and compressed air as energy storage but also mentions pumping water uphill during off-peak periods.

    Beacon's flywheel facility can dispense power for up to 15 minutes, but if a power plant wants to store energy for a longer period of time, it can do so by pumping water uphill. When the energy is needed later, the water flows back downhill, powering turbines that generate energy.
    This so-called "pumped-storage hydroelectricity" is one of the most common forms of electricity storage now being used on the grid. But the DOE is looking into cheaper systems that rely on compressed air instead of water.


    One thing I find interesting here is how this is not really that new.  As a scout, thirty-something years ago, at the electricity generating dam in downtown bracebridge, I was told how, during low demand periods, they reduced the amount of water flowing through the turbines and building up the 'head'.  I have to admit that the dam in Bracebridge could not have stored much water this way as stakeholders upstream would complain, but I do like the idea. Instead of having the water flow down to produce energy used to pump water uphill to later flow down again, just leave it up there.

    I guess the pumping to a purpose-built reservoir would solve the complaints and environmental problems.  it is also the route Yangyang Gun in Gangwon Province took five or ten years ago.  Also, here (an excerpt although the rest is behind a paywall):
    ANGYANG, South Korea, Sept. 4 (Yonhap) -- South Korea has completed its biggest pumped-storage hydroelectric power station after 10 years of construction, a state-run electricity company said Monday. The power station in Yangyang, 215 kilometers northeast of Seoul, was constructed at a cost of 932.4 billion won (US$972.7 million) and is capable of generating a maximum of 1,000 megawatts ofelectricity an hour, according to the Korea Midland Power Co., one of the subsidiaries of state-owned Korea Electric Power Corp.A dedication ceremony for the facility, the country's fifth pumped-storage …
    Not entirely on-topic, but still interesting is a discussion of how much power we will need in the future.
              Listen: Avenue Prano, Millyz, Le$, Al-Doe & Chase N Cashe – “Aint Sh– Funny” Remix        

    Avenue delivered a solid project when he served up his latest Mass Ave & Lenox. A last minute addition to the project was 90’s influenced “Ain’t Sh– Funny”. And a welcome addition it was. The track was reminiscent of early […]

    The post Listen: Avenue Prano, Millyz, Le$, Al-Doe & Chase N Cashe – “Aint Sh– Funny” Remix appeared first on KillerBoomBox.


              Chu: DOE working to wean U.S. off oil, not lower prices        
    The Energy Department isn’t working to lower gasoline prices directly, Secretary Steven Chu said Tuesday after a Republican lawmaker scolded him for his now-infamous 2008 comment that gas prices in the U.S. should be as high as in Europe. Instead, DOE is working to promote alternatives such as biofuels and electric vehicles, Chu told House appropriators during a hearing on DOE’s budget. But Americans need relief now, Rep. Alan Nunnelee (R-Miss.) said — not high gasoline prices that could eventually push them to alternatives. “I can’t look at motivations. I have to look at results. And under this administration the...
              News In Brief         

    The US

    The FBI arrested two men wanted in connection with the Oklahoma City bombing May 2 after raiding a motel in Missouri. Gary Allen Land and Robert Jacks were being held as material witnesses to the April 19 bombing. The FBI said it didn't yet know if Land was ''John Doe 2.'' James Nichols, charged with conspiring to make explosives with McVeigh, was to have a bond hearing the same day. Nichols and his brother Terry are also material witnesses. Search crews, meanwhile, prepared to use machinery to clear away rubble in the federal building. President Clinton urged Americans to denounce antigovernment zealots. Administration law-enforcement officials asked Congress to expand their powers to investigate potentially dangerous groups. (Story, Page 3.)

    The White House, rejecting a challenge from House Speaker Gingrich, refused to propose a remedy for Medicare's fiscal woes until the Republicans put their own cards on the table. White House chief of staff Panetta said House Republicans have a responsibility to produce a budget that addresses Medicare's pending bankruptcy. The House Ways and Means Committee was to hear testimony from Health and Human Services Secretary Shalala May 2 regarding the crisis. (Story, Page 1.)

    Sales of new homes rose 3 percent in March, reversing direction from February's 12.5 percent plunge, as mortgage rates continued to fall. The market was mixed, however, with sales rising by double-digit figures in the Midwest and West and falling by double-digit figures in the Northeast and South, the Commerce Department said.

    The administration said it will allow thousands of Cuban refugees held at Guantanamo Bay to migrate to the US. Officials said the new policy would be announced May 2 as part of an agreement with Cuba. The administration said Cubans trying to reach the US by boats and rafts will be returned to Havana. (Opinion, Page 20.)

    The Federal Election Commission said more money was raised and spent in last year's congressional races than ever before. Candidates raised $740.6 million and spent $724 million, breaking records set in both categories during the 1992 election cycle. Candidates raised 12 percent more in the 1994 cycle than they did in 1992 and spent 6 percent more, the FEC said.

    The Senate was expected to vote May 2 on extending the proposed cap on punitive damages to health-care providers. The amendment would limit punitive damage awards in malpractice cases to three times the amount of economic damages or $250,000, whichever is greater.

    Under a plan released by the Concord Coalition, a balanced-budget lobbying group, 4 out of every 10 Americans who get federal entitlements and earn more than $40,000 a year would have to make sacrifices to help balance the budget. The Concord Coalition said burgeoning federal health-care costs must be addressed or it will be impossible to keep the budget balanced after 2002. The report stopped short of calling for a radical overhaul of the health-care system.

    Major League umpires and baseball owners agreed to a new five-year contract May 1, ending a 120-day management lockout. The umpires were due back on the diamond May 3, with raises of 25 percent to 37.5 percent.

    A seventh juror in the O. J. Simpson double-murder trial was dismissed, leaving only five alternates. A 28-year-old Hispanic woman was chosen as a replacement. If the number of jurors drops below 12, both sides would have to agree to continue or a mistrial would be declared.

    The World

    Serb rockets hit the Croatian capital of Zagreb May 2, killing four and wounding up to 70 as Croatia erupted in the worst fighting in two years. Croatia bombed a Serb-held bridge that is the Croatian Serbs' last link to Bosnian Serbs. Croatian armed forces had stormed across a UN cease-fire line May 1, but May 2 the government said the offensive was over. Battlefronts also erupted across Bosnia after a truce expired May 1. (Story, Page 1.)

    US trade representative Kantor and Japanese Trade Minister Hashimoto were to meet May 3 in Vancouver to try to break an impasse on sales of US autos and auto parts in Japan. The US, charging unfair practices, has leaked warnings of trade sanctions if talks fail again.

    Gaullist Chirac, frontrunner in the French presidential vote May 7, pledged radical budget changes to create jobs and hinted at a higher minimum wage. Rightist Le Pen refused to endorse either Chirac or his opponent, Socialist Jospin. (Story, Page 6.)

    Argentine President Menem is no longer assured of victory in a May 14 vote, polls show, since his rival, Frepaso candidate Bordon, could take enough votes to require a runoff. The office of Mexican President Zedillo denied a news report that Colombian drug funds made their way into Zedillo's campaign last year. Peruvian police said two American Maoists are wanted for a meeting they held last year with Shining Path guerrillas in Peru.

    Chechen rebels stepped up attacks on Russian troops in Grozny just a week before world leaders arrive in Moscow to celebrate the 50th anniversary of World War II. President Yeltsin has tried to impose a unilateral Russian cease-fire in the war, which is broadly condemned by world opinion.

    Leaders of South Asia's seven nations began a conference in New Delhi aimed at building greater economic cooperation and launching a trade bloc. Lowering of tariffs could begin in December. Pakistani Prime Minister Bhutto stayed away because of strained relations with India, but Pakistani President Leghari was to meet with Indian Premier Rao over the dispute in Kashmir.

    South Korea welcomed North Korea's decision to restart talks with the US on a major nuclear accord, in which the US wants North Korea to accept South-Korean-made nuclear reactors.

    A new Israeli Army plan calls for pulling troops from six Palestinian towns in the West Bank over a 14-month period starting in November, an Israeli daily reported. An Israeli official confirmed the plan but said there is no timetable. The PLO asked the UN to stop planned Israeli land confiscations in East Jerusalem. (Story, Page 7.)

    France rejected the unilateral US trade embargo on Iran announced by President Clinton May 1, but Israel welcomed it. Japan, at US urging, cancelled a loan package to Iran. Japan is the only major source of credit to Iran. The US accuses Iran of pursing nuclear weapons and of backing terrorism.

    Hundreds of people marched through Kigali, Rwanda, shouting ''UN go home'' and accusing the world of unfairly pointing at Rwanda's Tutsi government for a mass killing at a refugee camp April 22, at which at least 2,000 died. Placards accused UN Secretary-General Boutros-Ghali of ignoring last year's genocide of the nation's Tutsi minority. (Story, Page 7.)

    At least 103 journalists were killed in 1994, Paris-based Reporters Without Borders said. Only 50 of the UN's 185 member nations respect freedom of the press, the media-rights group charged.

    Etcetera

    China began a new 40-hour work week May 2 as millions of workers returned to their jobs after the May Day holiday. Many cheered the new law, which gives them Saturdays off. In the city of Yiwu, meanwhile, more than 1,500 children under 16 reportedly continue to work illegally. A labor law that took effect Jan. 1 bans employment of children under 16.

    Britain's Prince Charles joined Hamburg officials to mark the 50th anniversary of the surrender of that German city. Hamburg is often called the most British of German cities. It was also one of the places most ravaged by British bombers. Hamburg surrendered on May 3, 1945 -- early -- rather than face more bombing.

    New York City remains among the worst places in the US for mail delivery. The latest quarterly survey by the US Postal Service shows that first-class mail is being delivered on time 76 percent of the time in Manhattan -- up from 52 percent a year ago. Of 96 US postal regions surveyed, service was worse only in Washington, D.C., the Virgin Islands, and San Juan.

    Another burning issue is on its way to Texas' governor. A resolution declaring the jalapeno the official state pepper passed the Senate. The House has given its approval, and Gov. George W. Bush reportedly plans to sign the measure.

    Top-Grossing Films In the US, April 28-30

    (Preliminary figures)

    1. ''While You Were Sleeping,'' $10.2 million

    2. ''Friday,'' $6.8 million

    3. ''Bad Boys,'' $4.4 million

    4. ''Rob Roy,'' $3.3 million

    5. ''Village of the Damned,'' $3.05 million

    6. ''Kiss of Death,'' $2.9 million

    7. ''A Goofy Movie,'' $2.8 million

    8. ''Top Dog,'' $2.1 million

    9. ''Don Juan DeMarco,'' $1.7 million

    10. ''Jury Duty,'' $1.4 million

    Associated Press

    ''Now you know how easy it is to make something big little, something little big, something straight twisted, something good look wrong.''

    President Clinton on criticism over Henry Foster's nomination for surgeon general

    Become a part of the Monitor community


              alice mange son coeur: You’re In My Blood        

    alice mange son coeur is barely out of its infancy and it already has a 16-track compilation under its belt. The Prague imprint’s roster is not geo-specific, rather sourced from the limitless sonic hatchery that is the internet. Spice Mouse, an Estonian songstress with a penchant for fragile melodies, industrial pop flavoured Doe Eyes from …

    The post alice mange son coeur: You’re In My Blood appeared first on Electronic Beats.


              9 Days to Submit Your Best Solar Photos for DOE SunShot Contest        
    You still have time to submit your best photos of photovoltaic installations for the U.S. Department of Energy (DOE) “Hit Me with Your Sunshot” contest. Deadline is Aug 17.  The Department of Energy’s SunShot Initiative is looking for the best solar

              DOE Publishes CALiPER Snapshot on LED Downlights        
    The U.S. DOE’s CALiPER program has released a new Snapshot report on LED downlights. Key findings of the Snapshot, which is based on DOE's LED Lighting Facts database, include: The efficacy of LED downlights is lower than for most other product categ

              DOE Announces Scaling Up the Next Generation of Building Efficiency Packages Funding Awards        
    Projects will help drive innovative, energy-saving technologies in commercial buildings

              Trump’s proposed 2018 budget takes an ax to science research funding        

    Some programs see increases, but most face sharp cuts

    Science & the Public
    budget document

    BUDGET BLUEPRINT  The Trump administration’s budget proposal for fiscal year 2018 calls for sharp cuts to many federal science agencies and programs. Research on climate and clean energy would be especially hammered.

    Tornadoes in the southeast, Earth’s magnetic field and obesity might not seem to have much in common. Well, now they do.

    Under President Donald Trump’s 2018 budget proposal, federal research spending into all three areas — and many others — would decline abruptly. The president delivered his budget request to Congress on May 23, presenting the sharpest picture yet of his administration’s priorities for federal science spending. Some science and technology programs within agencies would see their funds increase, but the administration recommends extensive cuts to basic research overall. The request greatly expands on the “skinny budget” the administration released in March (SN: 4/15/17, p. 15).  

    Total federal research spending would be slashed by about 17 percent, Rush Holt, CEO of the American Association for the Advancement of Science, said in a conference call with reporters. “If the White House budget plan were to become law, it would devastate America’s science and technology enterprise.” 

    For many science agencies and programs, the outlook appears stark. Some examples:

    • The National Science Foundation, which funds research in all fields of science and engineering, would face an 11 percent cut.
    • The U.S. Geological Survey’s budget would be cut by 15 percent.
    • The National Institute of Standards and Technology, where research includes cybersecurity and nanotechnology, would face a 23 percent cut.
    • The National Oceanic and Atmospheric Administration’s primary research arm, which investigates weather, climate and ocean resources, would be cut 32 percent.
    • The Environmental Protection Agency’s Office of Science & Technology would be cut by 37 percent.
    • The budget proposes a 16 percent cut for the Department of Energy’s Office of Science, the largest supporter of basic research in the physical sciences.
    • The U.S. Centers for Disease Control and Prevention would take a 17 percent cut.
    • Food and Drug Administration funding (not including revenue from user fees) would be cut by 30 percent.
    • The U.S. Department of Agriculture’s Agricultural Research Service would fall 22 percent.
    • And, as expected, the National Institutes of Health’s budget would be slashed 22 percent.

    Those numbers don’t mean much just yet — they are just a starting point for a long and winding route through the political process. But the details do provide more information about what programs and areas of research could be in trouble.

    Story continues after table

    Budget request fiscal year 2018

    The president's proposed 2018 budgets for select science agencies (in $ billions) 

    Agency2017 enacted budget2018 budget proposalChange 2017 to 2018
    EPA8.15.7-30%
    Science & Technology0.710.45-37%
    FDA†2.71.9-30%
    NIH34.626.9-22%
    National Cancer Institute5.694.47-21%
    National Institute of Allergies and Infectious Disease4.913.78-23%
    NASA19.6519.09-3%
    Earth Science1.921.75-9%
    Planetary Science1.851.934.5%
    NOAA5.684.78-16%
    Oceanic and Atmospheric Research0.510.35-32%
    National Weather Service1.121.06-6%
    NIST0.950.73-23%
    NSF7.476.65-11%
    DOE (Office of Science)5.344.47-16%
    CDC7.36.04-17%
    USGS1.090.92-15%
    USDA-Agricultural Research Service1.270.99-22%
    Source: OMB, AAAS
    † Does not include user fees

    NSF’s grant programs, for example, would lose $776 million, dropping the overall budget from $7.5 billion to $6.65 billion. As a result, the agency estimates that in fiscal year 2018, the proposed funds would support about 8,000 new research grant awards, about 800 fewer than in 2016. Among the NSF-funded programs facing potentially severe reductions are clean energy research and development and the Ocean Observatories Initiative, an array of marine and seismic sensors scattered across the Atlantic and Pacific oceans that is  expected to provide some of the most detailed ocean measurements to date (SN: 10/19/13, p. 22). The project would see its NSF funding slashed by 44 percent.

    A bright spot: The request leaves funding flat for LIGO, which discovered gravitational waves in 2016 (SN: 3/5/16, p. 6). Planned, continued upgrades to the project’s laser interferometer systems are still on, NSF director France Córdova said May 23 at a budget presentation at NSF headquarters in Arlington, Va. NSF has invested about $1.1 billion in the project. “It was the biggest investment NSF has made to date, and it was a big risk,” Córdova said.

    Many in the scientific community say the proposed cuts would significantly undermine the nation’s global leadership role in advancing science. And they doubt the administration’s argument that the private sector would make the necessary investments in basic science research.

    “Candidly, shareholders are not interested in funding research, which tends to be costly, very long-term and very risky,” said retired aerospace executive Norman Augustine during the AAAS conference call. “Research is a public good.… The rewards tend to go to the public as a whole, and therefore research really warrants government support.”

    Funding for DOE’s energy programs, including research into efficiency and renewable energy, would fall about 60 percent. One of those programs, the Advanced Research Projects Agency-Energy, would be eliminated. The administration defends phasing out the roughly $300 million ARPA-E, which funds research on risky but promising energy technologies, by saying the private sector is “better positioned” to finance such research.

    Within the DOE Office of Science, the biological and environmental research program, which studies climate modeling among other things, faces the steepest cut — 43 percent, a drop from $612 million to $349 million. High-energy physics research would see an 18 percent reduction, but the program for advanced scientific computing would get an 11 percent bump.

    Environmental research would suffer at NOAA, with the Office of Oceanic and Atmospheric Research facing sweeping cuts. Funding for climate research would drop 19 percent, weather and air chemistry research 25 percent and ocean, coastal and Great Lakes research by 49 percent. Programs potentially shuttered include:

    • Air Resources Laboratory, which researches air chemistry, mercury deposition and the movement of harmful materials through the atmosphere.
    • VORTEX-Southeast, a tornado detection and warning program for the southeastern United States.
    • The Marine Mammal Commission, an independent agency formed in 1972 to help protect marine animals and their habitats.

    At USGS, the roughly $1.9 million geomagnetism program would be zeroed out. It monitors changes in Earth’s magnetic field, providing data that help NOAA and the U.S. Air Force track magnetic storms due to solar activity. Such storms can disrupt radio communication, GPS systems and, if severe enough, the electric power grid. The agency’s Climate and Land Use Change program, renamed the Land Resources program, would see a 24 percent cut. Most of the funding for a carbon sequestration research program, about $8 million, would be eliminated, with the rest, about $1.5 million, being redirected to the energy and minerals program. That division would see about a 2 percent increase overall.

    Health programs and biomedical research would face big challenges under Trump’s budget. At CDC, $1.2 billion would be slashed from the agency’s overall budget. The request proposes cutting $163 million from the agency’s chronic disease prevention programs, which aim to reduce incidence of heart disease, stroke, diabetes and obesity. Prevention programs for domestic HIV/AIDS, sexually transmitted diseases and tuberculosis face a $183 million decrease in funding.

    NIH’s overall budget would fall from the enacted 2017 level of $34.6 billion to $26.9 billion. Some of the most striking cuts:

    • National Cancer Institute — $1.2 billion
    • National Heart, Lung and Blood Institute — $672 million.
    • National Institute of Allergy and Infectious Diseases — $1.1 billion.
    • National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases — $421 million.

    Congress, however, recently boosted NIH funding — at least for fiscal year 2017 — providing an additional $2 billion over the next five months.

    That’s an important reminder that many of the programs facing extensive reductions or elimination have allies on Capitol Hill, a potentially comforting thought for those alarmed by the president’s request. “We’re counting on Congress to, once again, say no to these recommendations,” Mary Woolley, president of the health and medical research advocacy group Research!America, said in the AAAS conference call.

    Not all science agencies or programs are threatened. For instance, NASA’s planetary science division would see a funding bump. The final 2017 spending agreement, which Congress recently passed, had already increased the division’s budget from $1.63 billion to $1.85 billion. In Trump’s proposal, that number is nudged even higher, to $1.93 billion. As expected, the administration supports a flyby mission to Europa, one of Jupiter’s moons. The president has requested $425 million for the project, a 55 percent increase from the 2017 enacted level of $275 million.

    “We’re pleased by our top-line number of $19.1 billion, which reflects the president’s confidence in our direction and the importance of everything we’ve been achieving,” said NASA acting administrator Robert Lightfoot.

    But the agency would lose about 9 percent of its earth science budget, slightly more than expected. Grants for earth science research would be cut, and NASA’s Carbon Monitoring System, which Congress directed the space agency to form in 2010, would be axed. Five space-based earth science projects would also be eliminated. Those projects are meant, in part, to provide data to help understand various aspects of Earth’s climate and how it is changing.

    Trump’s budget proposal will not get passed by Congress unchanged. Still, the administration’s lack of support for basic federal research overall has alarmed many scientists and their supporters.  

    “Science research has been the source of improvements in public health, in our energy, in our quality of life, in our agriculture and ability to feed ourselves and the world,” said Holt. “What we see is not just a reduction in government programs. What we see is a failure to invest in America.”


              CCFC 10th Anniversary Celebration        

     


    05.29.14
    The Centralina Clean Fuels Coalition held their 10th Anniversary event on Thursday, May 29, 2014 at the Foundation for the Carolinas in uptown Charlotte. The event celebrated past accomplishments, recognized valuable stakeholders and encouraged stakeholders to meet future challenges.

    CCFC Logo and Sean Flaherty

    Featured speakers at the event included:

    · Keynote: Larry Shirley, Director of Operations and Planning at Duke University's Nicholas Institute for Environmental Policy Solutions
    · Nick Tennyson, North Carolina Department of Transportation Deputy Secretary;
    · Miles Atkins, Mooresville Mayor;
    · Jim Taylor, Matthews Mayor; and,
    · Vi Lyles, Charlotte City Council Member At-Large.
    "The goal of this event is to take a step back and recognize the stakeholders who have helped us achieve so much in the region in the past ten years,” said Jason Wager, Centralina Council of Governments Planning Program Supervisor – Sustainability. “Since being officially designated within the US Department of Energy’s Clean Cities Program, the Centralina Clean Fuels Coalition has displaced over 10 million gallons of gasoline equivalents.” Recognizing stakeholders took place throughout the entirety of the evening with many honorable mentions from the speakers.
    Keynote speaker, Larry Shirley, declared, “Centralina Clean Fuels Coalition’s successes are a result of its leadership. Their success goes beyond reducing consumption of oil and extends to growing jobs and the economy, controlling cost of government and improving quality of life in this region.”

    CCFC Awards Recognition-

    Centralina Clean Fuels Coalition recognized stakeholders for their actions and activities related to reducing petroleum dependence, improving air quality, and expanding alternative fuel use and technology.
    CCFC Chair Dave Navey and Vice-Chair Robert Taylor present the award to Gary Price who accepted the award on behalf of Rowan Transit System

    Kicking the Dinosaur Habit - Rowan Transit System

    This award recognizes an organization or individual who has greatly reduced their gasoline or diesel fuel consumption. Rowan Transit System is a non-emergency public transportation service for Rowan County residents. Rowan County Transit made the decision to convert 10 of their 28 vehicle fleet to propane for many reasons, including energy security, finances, and environmental concerns. As a result of the success, Rowan Transit now plans to convert their entire fleet to run on propane. Gary Price accepted the award on behalf of Rowan Transit System.

    CCFC Chair Dave Navey and Vice-Chair Robert Taylor present award to Dan Nuckolls

    Early Pioneers & Explorers - Dan Nuckolls

    This award recognizes an organization or individual who helped lead the charge for CCFC and our mission. Dan is the longest serving member and core stakeholder, joining in 2003 he assisted with the designation process. As Director of City of Concord Fleet Services, he has worked to decrease the City’s use of petroleum and has helped displace almost 700,000 gallons of fuel by using biodiesel and electric vehicles in the City’s fleets.

    CCFC Chair Dave Navey and Vice-Chair Robert Taylor present the award to Bryan Steiner

    Taking the Bullhorn - Bryan Steiner

    This award recognizes an individual or organization who has taught and provided outreach activities in line with CCFC and our mission. Bryan Steiner is a senior construction engineer and energy team leader at Charlotte-Mecklenburg Schools Building Services. Specifically, he has made an effort to explore alternative fuels and clean transportation technologies in his role at CMS, making a noticeable impact on the information that gets shared within the organization and community.

    CCFC Chair Dave Navey and Vice-Chair Robert Taylor present award to Cheree Wilson who accepted on behalf of Gaston ACCESS

    Movers & Shakers - Gaston County ACCESS Central Transportation

    This award recognizes an individual or organization that is a leader and has made significant accomplishments in line with CCFC’s mission. In early 2012, Gaston County ACCESS converted 15 transport vans to run LPG with the bi-fuel PRINS system. This conversion allows the vans to run either LPG or gasoline, and was funded by an ARRA grant. Since 2012, Gaston County ACCESS has burned approximately 80,157 gallons of clean burning LPG instead of gasoline. Cheree Wilson accepted the award on behalf of Gaston County ACCESS.

    CCFC Chair Dave Navey and Vice-Chair Robert Taylor present the award to Marcie Smith

    A League of Their Own - Marcie Smith

    This award recognizes an individual or organization who is in a league of their own. Marcie Smith, Solid Waste and Recycling Administrator for Gaston County, has embraced the concept that waste management is evolving into Resource Management. In 2006, she partnered with CCFC to be the first landfill in NC to fuel all of the off-road equipment with B-20. She has helped develop Gaston County’s Renewable Energy Center which converts landfill gas to energy.
    These awards included handmade art from local artists and were specifically picked for each winner based on the award.

    Thank You to Our Sponsors


    Gold Sponsors

    Silver Sponsors


    Centralina Clean Fuels Coalition is a local initiative of Centralina Council of Governments and is a part of the U.S. Department of Energy's Clean Cities program. Since 2004, the Coalition has worked throughout the Centralina region to further the Clean Cities mission of reducing dependence on foreign oil, improving air quality, and promoting the use of alternative fuels and technologies.
    The Coalition is made up of local, regional, and state government agencies, private companies, non-profit organizations, and interested individuals who work together towards the Clean Cities mission.
    Sponsors for this event included Duke Energy, Fontaine Modification, Piedmont Natural Gas, ROUSH Clean Tech, North Carolina Department of Environmental and Natural Resources, and Trillium CNG. We would like to thank our sponsors, along with the many who were involved in the program, for their generosity and time in allowing us to host such a special event.
    Centralina Council of Governments
    525 N. Tryon Street, 12th Floor
    Charlotte, NC 28202
    Part of the U.S.
    DOE Clean Cities
    National Network


              WAZIRI MKUU AMPA SIKU 15 MWEKA HAZINA WA SIKONGE, APATE MAELEZO YA KUTOKUSANYA MAPATO        
    *Ataka apate maelezo kwa nini ameshindwa kukusanya mapato

    WAZIRI MKUU Kassim Majaliwa amempa siku 15 Mweka Hazina wa Wilaya ya Sikonge, Bw. Evans Shemdoe ajieleze ni kwa nini ameshindwa kufikisha asilimia 80 ya makusanyo ya ndani.

    Waziri Mkuu ametoa agizo hilo leo asubuhi (Alhamisi, Agosti 10, 2017) wakati akizungumza na watumishi na watendaji wa wilaya hiyo, mjini Sikonge.

    “Nataka maelezo yakayoniridhisha ni kwa nini hamkufikisha asilimia 80 ya makusanyo ya halmashauri ambacho ni kiwango cha chini. Nzega TC wamefikisha asilimia 112, Kaliua wana asilimia 91, Nzega DC wana asilimia 80, ni kwa nini wewe umeshindwa kufikisha kiwango hicho?,” alihoji Waziri Mkuu.

    “Ninataka nipate maelezo pia ni ipi mipango yenu ya kukusanya mapato kwa maeneo mliyoshindwa kufanya vizuri, na pia mmejipangaje kwa mwaka ujao wa fedha. Niyapate maelezo hayo ifikapo tarehe 25 Agosti,” amesema.

    Alipopewa nafasi ya kujieleza, Bw. Shemdoe alisema wamefikisha asilimia 76.7 na wameshindwa kufikia lengo kwa sababu ya upungufu wa mvua katika msimu uliopita, hali ambayo ilichangia kushuka kwa mavuno ya zao la tumbaku miongoni mwa wakulima.

    Hata hivyo, Waziri Mkuu aliwataka watumishi wa wilaya hiyo, washirikiane na watendaji na madiwani ili kuongeza mapato ya wilaya hiyo badala ya kuwaachia watendaji wa kata peke yao.

    Jana, mara baada ya kupokea taarifa ya mkoa wa Tabora, Waziri Mkuu alizitaka Halmashauri tano kati ya nane za mkoa huo zitoe maelezo ni kwa nini zimeshindwa kufikisha asilimia 80 ya makusanyo kama ambavyo waliagizwa na Serikali.

    “Halmashauri zilizovuka malengo ni tatu tu, Nzega TC, Kaliua na Nzega DC. Nataka taarifa za halmashauri zilizobakia ifikapo Agosti 25, wakijieleza ni kwa nini hawajafikia malengo ya ukusanyaji mapato yaliyowekwa ambayo ni asilimia 80,” alisema.

    Taarifa ya mkoa huo inaonyesha makusanyo kwa kila Halmashauri ni kama ifuatavyo:- Tabora Manispaa asilimia 64.1; Nzega Mji (asilimia 112); Nzega Wilaya (asilimia 80.8); Igunga (asilimia 64.6); Tabora (asilimia 77.3); Sikonge (asilimia 76.7); Urambo (asilimia 70.9) na Kaliua (asilimia 91.5).

    Pia amezitaka Halmashauri zote zihakikishe zinafanyamakusanyo kwa kutumia mfumo wa kielektroniki. “Ukusanyaji wote wa mapato ni lazima ufanyike kwa mfumo wa kielektroniki. Halmashauri ambazo hazijafanya hivyo, zitumie makusanyo ya mwaka jana kununulia mashine za EFD. Hatutaki kuona risiti za kuandika kwa mkono zinatumika,” alisisitiza.

    Katika hatua nyingine, Waziri Mkuu ameutaka uongozi wa mkoa wa Tabora uhakikishe wanapatikana watumishi wa Mamlaka ya Mapato Tanzania (TRA) katika wilaya hiyo ili waweze kusaidiana na watendaji wa halmashauri hiyo kukusanya mapato.

    “Hapa Sikonge naambiwa hakuna ofisi za TRA. Lazima tupate maafisa wa TRA katika kila Halmashauri ili watoe elimu na washirikiane na madiwani, watendaji wa vijiji na watumishi wa Halmashauri juu ya ukusanyaji mapato,” alisema.


    IMETOLEWA NA:
    OFISI YA WAZIRI MKUU,
    ALHAMISI, AGOSTI 10, 2017.

              Tuesday Round Up: August 8, 2017        
    The competition for TV viewers’ eyeballs has never been fiercer, so it’s hard for any network drama to make a lasting mark. The sexy and mysterious amnesiac at the center of Blindspot knows a little something about lasting marks…her entire body is covered in cryptic tattoos! Star Jaimie Alexander’s Jane Doe might not recall much, […]
              Design of Experiment (DoE)        
    Design of Experiment (DoE) is a structured, organized method that is used to determine the relationship between the different factors (Xs) affecting a process and the output of that process (Y). This method was first developed in the 1920s and 1930, by Sir Ronald A. Fisher, the renowned mathematician and geneticist.

    Design of Experiment involves designing a set of ten to twenty experiments, in which all relevant factors are varied systematically. When the results of these experiments are analyzed, they help to identify optimal conditions, the factors that most influence the results, and those that do not, as well as details such as the existence of interactions and synergies between factors.

    DoE methods require well-structured data matrices. When applied to a well-structured matrix, analysis of variance delivers accurate results, even when the matrix that is analyzed is quite small. Today, Fisher's methods of design and analysis are international standards in business and applied science.

    Experimental design is a strategy to gather empirical knowledge, i.e. knowledge based on the analysis of experimental data and not on theoretical models. It can be applied whenever you intend to investigate a phenomenon in order to gain understanding or improve performance.

    Building a design means, carefully choosing a small number of experiments that are to be performed under controlled conditions. There are four interrelated steps in building a design:

       1.     Define an objective to the investigation, e.g. better understand or sort out important variables or find optimum.
       2.     Define the variables that will be controlled during the experiment (design variables), and their levels or ranges of variation.
       3.     Define the variables that will be measured to describe the outcome of the experimental runs (response variables), and examine their precision.
       4.     Among the available standard designs, choose the one that is compatible with the objective, number of design variables and precision of measurements, and has a reasonable cost.

    Standard designs are well-known classes of experimental designs. They can be generated automatically as soon as you have decided on the objective, the number and nature of design variables, the nature of the responses and the number of experimental runs you can afford. Generating such a design will provide you with a list of all experiments you must perform, to gather enough information for your purposes.

    Design of Experiments (DoE) is widely used in research and development, where a large proportion of the resources go towards solving optimization problems. The key to minimizing optimization costs is to conduct as few experiments as possible. DoE requires only a small set of experiments and thus helps to reduce costs
              Building a Goat Barn #16: New Residents        

    As you may have noticed in the last post, the barn is already occupied. True, the walls aren’t even done, but friends of our were thinning their herd and offered us a doe and a wether, so I asked for a couple of weeks and quickly built a 20’ x 25’ paddock and partioned the interior of the barn off to separate the goat lounging area, kidding stall, and sleeping platform from the human side that houses the hay crib, the feeder rack, and the access to nest boxes and feed/water station of the attached chicken coop.

    Then we got our first three residents: Zeus, the livestock guardian dog; Leia, the Boer/Nubian doe, and Stormy, her 1-year old wether. As you can see from the pictures, they’re going to have a tough life!


              Beauty || Revlon Colorstay moisture stain         

    My make-up weak spot is without a doubt lip products and I love a new(ish) release. 
    I was a little excited by these Revlon Colorstay moisture stains so when I saw them on 2 for £10 I just had to pick some up. 
    What are they? 
    These lip stains have drawn comparisons to the YSL glossy stains and the premise is generally the same. 
    A long lasting lip product that gives a bold hint of colour with a glossy almost wet look to them. 
    The Verdict 
    I picked up the shades Parisian passion which is a deep purple shade, perfect for Autumn Winter. And Miami fever, a bright orange coral shade. 
    I  love the classic sleek packaging and the spongey doe foot applicator but I was really taken aback by how much the two formula's differed. 
    Parisian passion applied beautifully and really did leave an impact. 
    The glossy finish is just perfect and looks classic. 
    It also lasts pretty well however I would advise two coats for maximum impact. 
    However for me I found Miami fever was just a little bit too streaky and it really required you to take the time and re-apply. 
    I also found that when I put on Miami fever it just wasn't the same colour on the lips as the packaging. 
    Despite this I think I'll try and pick up another darker shade ... perhaps India Intrigue. 

     If these sound up your street there available now for £7.99




              FELIZ NATAL!        
    Natal não é só uma data comemorativa, é um sentimento...
    Um sentimento de paz e amor que se une em uma corrente
    de fraternidade e bondade.
    O menino Jesus renasce e por toda a terra a esperança se
    renova em cada coração.
    Desejo a todos os amigos e seguidores um FELIZ NATAL
    e um ano novo repleto de paz e alegrias.

    Me perdoe a ausência, sinto muitas saudades de todos os
    amigos que encontrei na blogosfera.
    Nossa amizade pode ser descrita nesta frase de Leonardo da Vinci:
    ''Para estar junto não é preciso estar perto, e sim do lado de dentro''
    Um abraço carinhoso  de Juli Ribeiro.






























    MyFreeCopyright.com Registered & Protected




              E agora Dilma e Lula?        
    Que me perdoe Drummond, mas tomei a liberdade de fazer uma paródia de José. Só que nesse caso dupliquei para …

    Continuar lendo


              New USDOE Report Reveals Many States Struggle to Link Individual Student Test Data to the Proper Teacher        

    Inaccuracies in statewide Teacher/Student Data Link data, is a problem that has been solved effectively by RANDA Solutions.

    (PRWeb February 07, 2014)

    Read the full story at http://www.prweb.com/releases/2014/02/prweb11562558.htm


              The Deer Resistant Garden 2012 Review        
    Deer resistant garden. May 2012.
    I've been gardening with my deer friends since September 2005 when we built our home. Deer resistance varies according to the availability of food in the wild and the population of both the deer and humans (new construction removes habitat). 

    My definition of deer resistance is this: If the deer nibble the plants, but the plants bounce back for my enjoyment in the bloom season, the plant passes the test.

    See that pretty Yucca 'Color Guard' in the photo above? The deer nip the tips in January and February when food is scarce. But the leaves recover and the plant blooms on schedule in May. That's what I mean by deer resistant, even though the yucca looks a bit scruffy as I write this post on a cold January morning.

    In the photo below, note the mounded Spirea 'Neon Flash' blooming in shades of pink. Once in awhile, the deer will pick a bloom, but overall, I don't miss a few flowers during peak bloom season. The spirea blooms for a long time, then I trim the blooms and the shrub repeats. 

    This is the key:  If a flowering shrub will re-bloom after I trim it, then it will re-bloom after the deer eat it—UNLESS they devour every bloom and eat the plant down to sticks and stubs.

    For example, the deer pick rose blooms through the cottage garden fence. If I planted roses outside the fence, the deer would destroy the shrubs and I'd have no blooms to enjoy.


    Spirea 'Neon Flash' blooms in shades of pink. May 2012.
    Japanese iris growing in the deer resistant gravel garden.  May 2012.

    The lovely Japanese iris is a favorite of mine. As you can see in the photo, this plant is in full bloom and untouched by deer. I get to enjoy the blooms until a doe has a fawn in the nearby woods. When mama's baby is first born, she won't forage far away from the fawn. During those first weeks, the doe will eat anything she can stomach and Japanese iris blooms are on her post-natal diet. This happens every year to this iris. I know it. I expect it. I'm willing to share. 

    Other Japanese irises that are planted in the larger garden are seldom touched because they are too far away from where the fawns are born. I don't use deer repellents, but if you never get to enjoy your irises, then consider using an organic spray.


    Susans, coneflowers, shasta daisies and bee balm.  June 2012.
    In summer, my deer resistant garden is in full bloom with susans (rudbeckia), shasta daisies, coneflowers (echinacea) and bee balm (monarda). The susans bloom all summer long and by late August, when food is dwindling, the deer will nibble the susans, but not destroy the seedheads or entire plants. These are self-sowing flowers, so I don't sweat the loss of a few flowers because I'll have hundreds of blooms again the next year and will have to thin out the plants myself. Thank you, deer.

    I've heard other gardeners complain of deer eating coneflowers, but I've not had a serious issue in the largest part of the garden. Once again, the side gardens that are closer to the woods (where the fawns live) tend to be picked more than the big "meadow" section of the deer resistant garden. That said, we count 20-30 deer sleeping in the grass meadow next to this section of the garden.

    The following photos show how our home is oriented next to a meadow and backed by woods. As you can see, the deer have access from all sides.

    While not all plants are deer proof, selecting plants that are resilient after occasional browsing is possible—with a bit of tolerance and a lot of planning. 

    For more information on my deer resistant gardening experience, check out these links on my blog:

    Blooms in the Gravel Garden
    Posts (Many) about Deer Resistant Plants
    Deer Resistant Plant List





    The deer sleep in the meadow out front, next to the deer resistant garden. June 2012.
    The large south-facing front section of the deer resistant garden. June 2012.
    East-facing deer resistant garden is browsed due to nearby woods. June 2012.
    Path below front deer resistant garden. June 2012.
    Path below east side deer garden. June 2012.


    Words and photos by Freda Cameron, Defining Your Home, Garden and Travel. Deer and rabbit resistance varies based upon the animal population and availability of food. All company or product or patented names mentioned are registered trademarks, copyrights, or patents owned by those respective companies or persons.

              Filenet Systems Engineer (DOE L Clearance Required)        
    NM-Albuquerque, Job Description: Contractor must have applied for DOE L Security Clearance before starting. Standard Hours: 9am – 3pm are core hours. Beyond that, there is flexibility on start and stop time The client is looking for a candidate for maintenance of the IBM Filenet software suite. Candidate will be responsible for troubleshooting, managing content, and upgrading the system. IBM ECM components curren
              Ruby Developer (DOE L Clearance Required) RELO        
    NM-Albuquerque, Job Description: Must be able to obtain DOE L Clearance (contractor must apply before starting) Relocation cost allowed for the right candidate. The client has a need for a Ruby on Rails developer with at least four years' experience to work with a web development team. The group provides web services for the entire customer organization and the position will be supporting all types of Ruby develo
              Software Developer (Secret Security Clearance Required) RELO        
    NM-Albuquerque, Job Description: Candidate must have active DOE L or Q clearance or DOD equivalent. The client has a need for a Software Developer to work on a vibrant, high-productivity teams that perform computer software development and engineering. The software developer will work in an innovative and collaborative learning environment to architect, design, develop, test and deploy advanced data processing so
              Haal het beste uit je kind – voed oplossingsgericht op!        
    Als coach werk ik oplossingsgericht en dat werkt uitstekend! Hoe doe je dat als ouders ook? Hieronder acht basisprincipes. Heb je hulp nodig om die in de praktijk te brengen, laat je dan een keer door mij coachen. Oplossingsgerichte ouders zijn optimistisch, ze geloven dat er continue verandering plaatsvindt. Ze gaan er vanuit dat elk […]
              ATRAVESSANDO O VALE DO SOFRIMENTO        
     
    ATRAVESSANDO O VALE DO SOFRIMENTO

    Quando você estiver passando por uma grave sofrimento, não hesite em chorar…

    Chore, chore o quanto for necessário, e coloque tudo de ruim para fora. Não tenha vergonha. Chorar não te faz fraco, ao contrário: permitir que o sentimento flua te faz mais forte. Aqueles que prendem o choro não conseguem lidar com suas emoções, e essas as controlam. Portanto, chore, s...em receio…

    Libere toda a emoção retida. Solte tudo que esteja preso dentro de você. Visualize uma fumacinha negra saindo do seu peito. Desprenda-se.

    Depois de chorar e de liberar todo o sentimento reprimido e engasgado, ore….

    Faça uma oração, depois faça outra, e outra… Ore até sentir que sua energia vai se elevando, se elevando… até você se sentir envolvido de energias boas, energias calorosas, que te acolhem… até você sentir paz… até você sentir que suas emoções negativas vão sendo purificadas. Ore um Pai Nosso, uma Ave Maria, e faça uma oração sincera, de coração, colocando todo o seu ser naquela prece.

    Não ore pedindo apenas… Ore simplesmente para se sentir mais próximo do Senhor, para se harmonizar com Deus. Sinta o calor divino esquentando seu peito. Entregue-se à oração e a Deus com toda a confiança.

    Depois disso, perdoe as ofensas; perdoe as calúnias, perdoe o mal que qualquer pessoa tenha te feito. O perdão é purificador e libertador. Perdoe, pois você também não é perfeito, e pode errar. Perdoe e entenda que cada pessoa tem um nível de desenvolvimento. Faça como Jesus e diga “Pai, perdoe-os, pois eles não sabem o que fazem”. Perdoe 7 vezes 70 vezes. Emane vibrações de amor, paz e bem àqueles que por ventura te fizeram mal. Você se sentirá muito, muito melhor…

    Depois disso, não peça a Deus que diminua o peso de sua cruz, peça mais força para conseguir conduzir sua cruz para onde ela tiver que ir. Deus jamais te daria uma cruz mais pesada do que você pode carregar. Por isso confie em Deus. Se nem os homens fazem cadeados sem chaves, Deus, que é a inteligência infinita de todo o universo, jamais te colocaria dentro de um problema que não tivesse solução.

    Nesse ponto, entregue seu problema a Deus. Faça isso da seguinte forma: Visualize seu problema, dê uma forma a ele, qualquer uma. Depois que seu problema tiver sido formatado, jogue para bem alto e veja ele se integrar ao infinito, ao plano divino. Pense mais ou menos assim: “Deus, nesse momento, eu entrego esse meu problema a Ti. Rogo que me dê sabedoria e me conceda os sinais necessários para que atravesse com fé e resignação esta dura provação.”

    Abra sua mente. O sofrimento deve nos ajudar a abrir os olhos para novas possibilidades. Sempre que perdemos uma coisa, ganhamos outra. Todo fim é sempre um novo começo. Quando descemos ao fundo do poço, não há mais para onde cair, então é o momento em que tudo começa a melhorar. Portanto, amplie sua visão e veja aquilo que, até agora, você não conseguiu ver. A solução do seu problema pode ser mais simples do que você supõe. E lembre-se que aquilo que não tem remédio, remediado está.

    Não perca a fé e siga em frente. A única coisa que você não pode fazer ao enfrentar o vale de lágrimas da existência mundana é deixar de caminhar. Continue sua peregrinação neste mundo de espinhos e trevas… Olhe para frente e siga. Quem pára, perece. Quem continua caminhando, mesmo sujo com a mais densa lama, e mantém sua fé, faz brotar uma chama sagrada em seu interior e se liberta do sofrimento.

    Jamais se esqueça: não há mal que sempre dure…. Um dia, mesmo que demore, tudo isso irá se encerrar, e o que sobra é apenas uma pequena lembrança. Quando você despertar desse profundo sonho de muitas ilusões será recebido nos planos superiores, de braços abertos, comemorando o grande sucesso do cumprimento de sua missão na Terra…

    Autor: Hugo Lapa


               Drones are used for research and land management; do you want to learn how to use drones?        
    Jeffery Dahlberg, director of UC ANR Kearney Agricultural Research & Extension Center (KARE), specializing in plant breeding and genetics, is working with drones to collect data for one of his sorghum programs. Work will continue the development of field scale drought nurseries at both KARE and West Side Research & Extension Center (WSREC) under a DOE ARPA-e funded project that utilizes drone technology to phenotype sorghum lines on a weekly basis as they are stressed under pre- and...

              Blues Legacy 02-27-2015 with Jeff Garrison        
    Playlist:

    - voicebreak -
    - voicebreak -
    - voicebreak -
    - voicebreak -
    - voicebreak -
    - voicebreak -
    - voicebreak -
    Little Walter- Blue Midnight - The Essential Little Walter
    Chicken Shack- Id Rather Go Blind - The Complete Blue Horizon Sessions
    Hound Dog Taylor- Shes Gone - Release The Hound
    Alabama Mike- Religion - Day To Day
    Eric Burdon The Greenhornes- Out Of My Mind - Eric Burdon The Greenhornes EP
    Willie King- Jukin At Betties - Jukin At Betties
    Johnny Winter- I Love Everybody - Second Winter
    Ruthie Foster- Death Came AKnockin Travelin Shoes - Runaway Soul
    Gary Clark Jr- Dont Owe You A Thang - The Bright Lights EP
    The Heavy- Coleen Alternative Version - Coleen Remixes EP
    Pops Staples- Somebody Was Watching - Dont Lose This
    - voicebreak -
    Muddy Waters- Cold Weather Blues - Folk Singer
    Scott H Biram- Still Drunk Still Crazy Still Blue - Somethings WrongLost Forever
    Mississippi John Hurt- Pay Day - The Library Of Congress Recordings Vol 1 Disc 1
    The Robert Cray Band- 1040 Blues - Shame A Sin
    Matt Schofield- Nothing Left - Heads Tails Aces
    James Brown His Famous Flames- Please Please Please - 20 AllTime Greatest Hits
    Ernie KDoe- Mother In Law - Burn KDoe Burn
    Duane Eddy- Stalkin - Have Twangy Guitar Will Travel
    Illinois Jacquet- Harlem Nocturne - New York For Lovers
    Ronnie Earl The Broadcasters- Alabama - Grateful Heart Blues And Ballads
    Bobby Womack- Nobody Wants You When Youre Down And Out - The Best Of Bobby Womack The Soul Years
    Dave Ray- Its All Over Now - Legacy
    JD McPherson- Shy Boy - Let The Good Times Roll
    Compilation- Moanin At Midnight - Chess Blues
    Randy Rudolph- Ho I Got To Find You Baby - The American SongPoem Anthology Do You Know The Difference Between Big Wood And Brush
    Amos Milburn- One Scotch One Bourbon One Beer - The Greatest Rhythm Booze Collection
    RL Burnside- 44 Pistol - Too Bad Jim
    Michael Hornbuckle- Grandmas Hands - Here Come The Blues
    Bobby Blue Bland- Crying All Night Long - Memphis Blues 100 Vintage Tracks
    DA Hunt- Greyhound Blues Original - Blues Classics Blue Guitar
    David Bromberg- Shake Sugaree - Try Me One More Time
    Del Close John Brent- Basic Hip - Beat Generation Jazz
    JD McPherson- You Must Have Met Little Caroline - Let The Good Times Roll
    Eva Cassidy- Take Me To The River - Live At Blues Alley
    JJ Grey Mofro- 99 Shades Of Crazy - This River
    Tony Joe White- As The Crow Flies - Deep Cuts
    Jon Batiste And Stay Human- St James Infirmary - Social Music
    Robin Trower- About To Begin - Bridge Of Sighs Remastered
    Tommy Bolin- Golden Rainbows - The Ultimate
    Buddy Guy- Rememberin Stevie - Buddys Baddest The Best Of Buddy Guy
    Eilen Jewell- One Of Those Days - Sea Of Tears


    playlist URL: http://www.afterfm.com/index.cfm/fuseaction/playlist.listing/showInstanceID/67/playlistDate/2015-02-27
              Is Comcast’s Xfinity Residential WiFi Hotspot Responsible For Accused Doe in ME2 Productions Lawsuit in Chicago? Antonelli Law Defense        
    Is Comcast’s Xfinity Residential WiFi Hotspot Responsible For Accused Doe in ME2 Productions Lawsuit in Chicago? ME2 Productions Inc. , the copyright holder of the movie  “Mechanic: Resurrection” starring Jason Statham, Jessica Alba, and Tommy Lee Jones has sued more than 1,000 Chicagoland internet users in the Northern District of Illinois federal court (and in […] The post Is Comcast’s Xfinity Residential WiFi Hotspot Responsible For Accused Doe in ME2 Productions Lawsuit in Chicago? Antonelli Law Defense appeared first on Torrent Defenders.
              Bruyere Blouse: A Wearable Muslin        

    One of my most worn tops from this past winter is my wearable Bruyere muslin. Having to make barely any alterations for a second version, I continue to love to sew with Deer & Doe patterns.

    The post Bruyere Blouse: A Wearable Muslin appeared first on zilredloh.


              Comentário sobre Moradores de rua: invisíveis aos olhos da sociedade. por André        
    Eu vejo eles todos os dias, mas hoje em especial quando eu fui ao parque do Ibirapuera, eu pude ver como eles andam. Eles mesmos parecem sentir vergonha ou receio. Foi muito triste a cena, eu não quero isso, não é justo a gente ver pessoas assim e sermos indiferentes. Esse governo não pode também continuar com essas "leis" que apenas favorecem a eles mesmos e aos bandidos (possivelmente por ética profissional). É muito triste viver em um mundo onde há a indiferença entre as pessoas, mas o pior é que eu mesmo tive medo de perguntar se ele queria alguma coisa porque achei que poderia ofende-lo. Não sou um bom exemplo também, mas nós deveríamos estudar mais a constituição e irmos às ruas não para fazermos baderna, mas para lutarmos de forma justa e inteligente pelos direitos de todos os seres humanos, o que exclui políticos e bandidos (redundante). Me perdoe pelo desabafo, mas não aguento mais ver tanta gente sofrendo nas ruas enquanto esses lixos de governantes apenas enchem os seus bolsos sem ao menos suar com trabalho duro.
              Senate Restores Quorum at FERC, Confirms DOE Deputy Secretary        

    Quorum has been restored to the Federal Energy Regulatory Commission, following the unanimous confirmation of Neil Chatterjee and Robert Powelson by the U.S. Senate.


              Researchers Win DOE Grant for Solar Communications Security System        

    A three-year study to develop a generic cybersecurity system for monitoring communications between distributed energy resource generators — including solar — and the grid is being developed by the Coordinated Science Laboratory (CSL) at the University of Illinois at Urbana-Champaign, under a $900,000 U.S. Department of Energy (DOE) grant.

     


              Associations Urge Congress to Oppose $1.7BN DOE Budget Cut        

    A letter signed today by five renewable energy associations urges Congress to oppose the $1.7 billion cut to the U.S. Department of Energy’s (DOE) FY18 budget proposed by the Trump Administration.


              CIBC (First Caribbean International Bank Account) Summoned: The Department of Justice is Seeking the Identities of U.S. Taxpayers with Undisclosed Offshore Accounts        

    Kevin E. Thorn, Managing Partner of the Thorn Law Group comments on the Department of Justice's release on April 30, 2013, which announced on that a federal court in San Francisco authorized an order for the Internal Revenue Service (IRS) and the Department of Justice to serve a John Doe summons.

    (PRWeb May 07, 2013)

    Read the full story at http://www.prweb.com/releases/2013/5/prweb10701217.htm


              National Anomaly Committee Meeting and Decisions        

    National Anomaly Committee Meeting and Decisions
    The first meeting of the National Anomaly Committee was held on 12th December, 2009. Secretary (Personnel) chaired the meeting. In the opening remark, Com. Umraomal Purohit drew the attention of the Chairman of the non-functioning of the Departmental Councils in various departments and the consequent non setting up of Departmental Anomaly Committees. He also raised the issue of the order of the DOPT defining the term Anomaly, which was at variance with the one given in 1997. He recalled the discussion he had with the official side in the matter when it was agreed that the definition of the term would be the same as was in the order of 1997. Responding to the remarks made by the Staff Side Secretary, the Chairman said that his office would take steps to ensure the functioning of the JCM at all levels and informed the meeting that the National Council of the JCM would meet on 16th January, 2009 and the notice therefore has already been issued. On the question of anomaly, it was informed by the Chairman, that all efforts would be taken to address all questions of anomaly and resolve them. The official side clarified that all questions of disparity in relativities would also be addressed except on those on which the 6th CPC has gone into and taken decision enumerating reasons. The Chairman asked the staff Side to bring to the notice of the DOPT/DOE of all those items which stand rejected by the concerned Departmental Anomaly Committees taking shelter under the extant definition.

    The following items were discussed :
    Fixation of Pay in Revised Pay Scale
    The VI CPC in para 2.2.19 (vii) has indicated that where prerevised pay scales have been merged it has been done by extending the existing minimum prescribed for the highest pay scale with which the other scales are being merged. Accordingly it has also been stipulated in 7(1) (A) of the CCS (Revised Pay) Rules, 2008 that if the minimum of the Revised Pay Band / Pay Scale is more that what is determined by multiplying the existing basic pay as on 1.1.2006 by a factor of 1.86 and rounding of the resultant figure to the next multiple of 10, the pay shall be fixed at the minimum of the revised Pay Band / Pay Scale. Note 2B below Rule 7, ibid and illustration 4B given in the Explanatory Memorandum to the Revised Pay Rule apply to cases of merger of Pay Scales. Note 2 B states that pay in the revised Pay Bands will be fixed in the manner prescribed in accordance with Clause (A) (i) And clause (A) (ii) of Rule 7. In illustration 4B a case of an employee in the pre revised pay scale Rs.5000-8000 drawing Rs.5600 as on 1.1.2006 in the pay scale of 6500-10500 has been indicated with which the pay scale of Rs.5000-8000 stands merged.

    Taking these into account the pay in the Pay Band in the case of all employees in the Pay Scales of Rs.5000-8000 and Rs.5500-9000 has to be fixed at Rs. 6500 multiplied by 1.86 i.e. Rs.12090. The fixation tables for pay scales 5000-8000 and 5500-9000may therefore be modified fixing the pay in the pay band at Rs.12090 wherever it is less than that amount.
    Illustration 4B in the explanatory memorandum to the Revised Pay Rules 2008 may be modified as under:-
    Existing Scale of Pay 5000-8000Pay Band PB-2 9300-34800Merged with Pay Scale 6500-10500Existing Basic Pay as on 1.1.06 Rs.5600Pay in the PB-2 Rs.5600 X 1.86 = 10420 As per Clause (A) (i) of Rule 7(i) of Revised Pay rules 2008Pay in the PB-2 Rs.6500- X 1.86 = 12090 As per Clause (A) (ii) of Rule 7 (i) of Revised Pay Rules 2008Grade Pay Rs.4200Revised Basic Pay Rs.16290Decision:The Staff Side pointed out that what has been recommended by the 6th CPC in Para 2.2.19(vii_ in respect of fixation of minimum pay in the Pay band for merged pay scales had not been taken into account while computing the pay band and the table. After some discussion, the official side stated to have a re-look into the matter.Item No. 5(i)On Revised Pay Rules. 2008(i).Option
    It has been mentioned under sub rule 4 thereof that the option once exercised shall be final and should be exercised within three months from the date of notification of the rule vide Sub rule I thereof. Since it is very difficult to comprehend and assess the implication of such option, we propose that the first option exercised within three months may not be treated as final and the employees be permitted to revise the option within six month of the date of exercising the first option.
    Decision.
    The official side has agreed to allow another option. The Side Side also pointed out during the discussion that the option exercised by the officials under F.R. 22(I)(A(1) on promotion has been restricted to only first promotion, which appears to be unreasonable. The official side has agreed to examine whether the above option can be allowed to cover all promotions.

    Item No. 5(ii)
    (ii). Special allowance and qualification pay which are taken for fixation purposes on promotion should be doubled with effect from 1.1.2006 and not from 1.9.2008 as it cannot be construed to be an allowance. If this is not done, senior employees will suffer loss in emoluments, in case of persons who are promoted during the period between 1.1.2006 and 1.9.2008.

    It was pointed out that the item relating to 5th CPC is still pending at the Standing Committee. The Official Side stated that the item would be covered when a decision is taken on the item relating to 5th CPC.
    Item No. 5(vi)
    (vi) Rule 9. Date of next increment
    It is seen after going through the stipulation in the above rules that a person whose increment falls on 1.1.2006 will get the increment on 1.1.2006 in the pre revised pay scale and will get the next increment in the revised pay structure on 1.7.2006 i.e. on expiry of six months. Similarly those, whose next increment is between 1st July, 2006 and 1st December, 2006 would also be granted next increment in the revised pay structure on 1.7.2006. On the other hand, the persons whose increment dates are between 1st Feb. 2006 and 1st June 2006 have to wait for more than 12 months to get the next increment on 1.7.2006. This is quite anomalous. In the case of those who retire during the period between 1st Feb. and 30th June, they will suffer a loss of one increment perpetually thus affecting their pension. It is, therefore proposed that the persons whose increment falls between 1st February and 1st June, 2006 may be given one increment on 1.1.2006 as a one time measure.

    The official side agreed to issue orders to cover those in service between 1.1.2006 and 1.7.2006 as a one time measure. The Staff Side however, pointed out that they have made the suggestion for a one time measure on the specific understanding that Rule 9 of the Revised Pay Rules 2008 has no applicable in the fixation of increment date in future as in those cases, the Fundamental Rules will have the application. The Official side was of the opinion that the Revised Pay Rules will override the provisions of the Fundamental Rules. The Staff Side then contended that the increment of an official cannot be postponed except on award of a penalty after initiation of the disciplinary proceedings. The official side after some discussion agreed to reconsider the issue in the light of the contention made by the Staff Side.
    Item No. 5(vii).
    (vii). Tax deduction from salary:
    Spread over of the arrears of salary is permissible under section 89 (a) of the I.T. Act. No tax will thus become payable by Group D employees on account of receipt of arrears eventually. Therefore, executive instructions may be issued not to deduct any tax from the arrears payment pertaining to the Group D employees. In respect of others, they may be allowed to exercise option to tax the arrears either on receipt basis or accrual basis.
    Decision .Since the arrears have all been paid after deduction of tax, this item was not pressed.Item No. 5(vii)Temporary Status Casual Labourers
    As per existing scheme the employees who are afforded temporary status are paid the wages computed with reference to the minimum of the corresponding scale of pay of regular employees. In the case of Group D temporary status employees, it will become necessary that they are afforded the requisite training if they are non- matriculates.
    Decision.
    Orders would be issued in the case of temporary status employees. In the case of those who died /retired between 1.1.06 and 1.9.2008 grant of grade pay of Rs. 1800 without training was raised by the Staff Side. It was agreed that the Govt. would take a decision in their case favorably.

    Item No. 6. Benefit on promotion.
    It is an accepted proposition that an employee when promoted to a higher post involving higher responsibility should get a suitable raise in his salary. It was on this consideration that FR 22-C was framed whereby the promotee was first granted an increment in the lower Pay Scale and then fixed at the appropriate (next) stage in the higher grade.

    At the time of V CPC it was agreed that minimum increase in salary on promotion shall not be less then Rs.100/- There are certain grades in which, on promotion, a hike of Rs.650/- is being allowed with reference to pre-revised pay scale.

    In these circumstances grant of only one increment in the lower Pay Band / Pay scale and difference in grade pay, if there be any, being granted on promotion is certainly inadequate. We therefore propose that minimum benefit on promotion should not be less than 10% of the Pay+Grade Pay of the feeder post.
    Decision:
    The official side stated that the above item was not covered under the definition of anomaly. However, after some discussion, it was agreed that the official side would further discuss the issue outside the forum of the Anomaly Committee.

    Item No. 7. Fixation of pay on promotion.
    The minimum Entry pay with Grade Pay in the revised pay structure for direct recruits appointed on or after 1.1.2006 has been specific vide first Schedule, Part –A, Section II of the Gazette Notification of the Govt. of India, Ministry of Finance No. G.S.R. 622 (E) dated 29.8.2008.
    On promotion, the pay of the promotees should not be less than the direct recruits.
    In VI CPC structure there is no pay scale and new concept of grade pay has been inducted, which should determine the status. As such the following provisions need to be inserted below clarification 2. 'The method of Fixation of Pay on promotion on or after 1.1.2006.
    "on promotion to the higher grade pay of an employee should be fixed appropriately and in any case it should not be less than the entry Pay in the revised pay structure for direct recruits appointed on of after 1.1.2006 for the post." further, on promotion to the next higher grade pay an employee should be fixed by adding 10% of pay, plus the grade pay as demanded by NC/JCM in its memorandum submitted to the Chairman, NC/JCM/Cabinet secretary on 8.4.2008.
    Decision.The Official Side agreed to issue enabling orders in the matter. Item No. 8. Refixation of pension/family pension. Para 9 of the Ministry of Personnel, Public Grievances and Pension's O.M. No. F.No. 38/37/08-P&PW (A) dated 1.9.2008 states as under:-"The consolidated pension / family pension as worked out in accordance with provisions of para 4.1 above shall be treated as final basic pension with effect from 1.1.2006 and shall qualify for grant of Dearness Relief sanctioned thereafter.".This has left uncovered the provision made in para 4.2 of the same OM, which lays down as under:-
    The fixation of pension will be subject to the provision that the revised pension in no case, shall be lower than fifty present of the minimum of the pay in the pay band plus the grade pay corresponding to the pre-revised pay scale from which the pensioner had retired. In the case of HAG + and above scales, this will be fifty percent of the minimum of the revised pay scale."

    Since refixation of pension has been allowed both under paras 4.1 and 4.2, they should both he covered in para 9 of the OM. It is requested that para 9 of the said OM may be revised including both paras 4.1 and 4.2 thereof.
    Decision.Orders have been issued vide O.M.dated 12th and 14th September, 2009Item. No. 9. Anomaly in pension for Government Servants who retired/Died in harness between 1.1.2006 and 1.9. 2006
    The Sixth Central Pay Commission lays down inter-alia that once an employee renders the minimum pensionable service of 20 years, pension should be paid at 50% of the average emoluments received during the past 10 months or the pay last down, whichever is more beneficial to the retiring employee.
    As per the Ministry of Personnel, Public Grievances and Pension O.M. F.No. 38/37/08-P&P(W)(A) dated 2nd September 2008, these orders shall come into force with effect from the date of issue of this OM, namely 2nd September 2008 and shall be, applicable to all Government Servants becoming entitled to pension after rendering the minimum qualifying service of 20 years or on completion of 10 years qualifying service in accordance with rule 49(2) of the CCS (Pension) Rules, 1972.
    However, the Govt. servants who have retired on or after 1.1.2006 but before the date of issue of this OM (2.9.2008) have been debarred from this benefit. They will be governed by the rules/ orders which were in force immediately before coming into effect of these orders. In other words their pension will be calculated on average emoluments received during the last 10 months and not on the actual pay last drawn. It is requested that this discrimination should be removed.
    Decision.
    Orders are under issue. The Staff Side raised the inordinate delay in fixing the revised pension and disbursement of arrears to pensioners. The official side assured to monitor the payment of arrears to pensioners. The refusal on the part of many banks to issue the due and drawn statement even on requisition was also brought to the notice of the Chairman. The Director (Pension) assured that suitable instructions would be issued in this regard to all Banks.
    Item No.10. Commutation of pension.
    The minimum period of service for eligibility for pension is 10 years. For appointment to Government Service the minimum age is 18 years. In view of this, if a person is appointed at the age of 18 years he cannot become eligible for pension unless he has served for a period of at least 10 years and attained the age of 28 years i.e. when his birthday falls in the 29th years.
    The table adopted as per the Ministry of Personnel, Public Grievances and Pension's OM No. 38/37/08-P&PW (A) dated 2.9.2008 shows the minimum age of next birthday after retirement as 20 which is not understood. It is requested that suitable amendment to the table referred to may be notified.
    The item was withdrawn by the Staff Side.Item No.11 to 14. These items were deferred for discussion at the next meeting. Item No.15.Parity in pension of all pre 1996 retirees with those who retired on Or after 1.1.2006
    The Government have already accepted in principle that there shall be parity in pension amongst pensioners irrespective of the date from which they had retired.
    Accordingly pension of all pre 1986 retirees was revised with effect from 1.1.96 by first determining the notional pay which would have been fixed as on 1.1.86 (treating as if the employees were in service on that date) and then the Notional Pension was updated by applying the same fitment formula which was applied to serving employees.
    We, therefore demanded that the notional pay of all pre 1996 retirees may be fixed as on 1.1.96 in terms of Revised Pay Rules, 1996 and the notional pension as on 1.1.96 may be revised w.e.f. 1.1.06 by applying the same fitment formula which is applied in the case of serving employees i.e. by multiplying the notional pension as on 1.1.96 by 1.86 + the Grade Pay of the Pay Scale (V CPC) from which they would have retired.
    The revision of pension has been done by applying the formula of Basic Pension as on 1.1.96 + Dearness Pension (50% of Basic Pension) + Dearness Relief on Basic Pension + Dearness Pension+40% of Basic Pension.
    This is not the same that has been granted to serving employees. In whose case the Grade Pay which is the fitment benefit is 40% of the maximum of the Pre-revised Pay Scale.
    As such the Pensioners should also be granted 50% the of Grade Pay of the Pay Scale from which they had retired by way of fitment benefit and not 40% of Basic Pension.
    Decision.
    The Staff Side pointed out that the 6th CPC in order to maintain the existing modified parity between the present and future retirees had indicated that it would be necessary to allow the same fitment benefit as is being recommended for the existing Government employees vide para 5.1.47 in page 338. However, the Commission recommended that all past pensioners should be allowed fitment benefit equal to 40% of the basic pension. The statement and the recommendation made to give effect to the statement was at variance giving rise to anomaly and disparity in pension entitlement between the past pensioners and the future pensioners. After detailed discussion, the official side agreed to consider the issue once again.

    At the conclusion of the meeting, the Staff Side took up the matter concerning non representation of Postal Federations in the National Council as some members of a Federation which could not muster even 5% membership had been approaching one court or the other in a bid to delay the verification process and consequent recognition of the Associations and Federations in the Postal Department. As it would be a never ending process, the denial for the unions who had mustered more than 75% of the membership representation in the National Council would be a miscarriage of justice, the Staff Side added.. The Director (SR) of the Postal Department, who had represented the Postal Department in the official side agreed with the contention of the Staff Side and reported to the Chairman, that they had granted adhoc recognition to the Unions who had mustered the requisite membership and the Department Council had also been convened and met on adhoc basic. The question of granting of representation to the representatives of the Staff in the National Council had been referred to the Department of Personnel and their advice in the matter was being solicited. The Chairman assured the Staff Side to look into the matter and take appropriate decision soon.

    The denial of revised higher Grade Pay to Master Craftsmen of Workshops in MMS in the Postal Department, while affording the same to those in Railways and Defence was also raised by the Staff Side. The Department of Expenditure pointed out that they had not received any reference from the Postal Department in this matter, whereas the official side representative of the Postal Department stated that they had referred this matter to them earlier. After some discussion, it was agreed that the Department of Expenditure and the Postal Department would sort out this matter expeditiously.
              Comment on Internet Archive was blocked because of court orders obtained by Bollywood studios by Jake        
    Court should stop issuing these ridiculous blanket John Doe orders.
              REPAYE: How Revise Pay As You Earn Works        

    You're not alone if you hit a roadblock with keeping up with your student loans. There's a way you could lower your monthly payments with the REPAYE Program. Here's what you need to know.

    Paying back what you owe for your college education is tough and can feel like forever. If you go with just the standard payment amount each month, 10 years could go by before you're done with it. If you borrowed near the national average of $37,000, that could mean big payments month after month.

    When life happens or your income just isn't at the level you thought it would be, what do you if you can't afford those payments?

    You have options. Among them are Income Based Repayment Plans. Up until recently, there were some tight restrictions on these plans. REPAYE stands for Revised Pay as You Earn program. It revised what was known as the original PAYE program.

    REPAYE opened up the eligibility for repayment for up to 5 million more borrowers.

    Qualifying for REPAYE

    Before it was revised, PAYE required student loan borrowers to prove they had financial difficulty with annual discretionary income that fell below the amount of your student loans. And it was limited to only new borrowers, those who had no debt before a certain date. These requirements excluded many borrowers despite their inability to afford their loans.

    There is no such requirement with REPAYE. Any graduate from any income level can qualify. These include borrowers with Direct, Stafford, and Graduate PLUS loans. In addition, borrowers with Direct Consolidated loans may qualify. The only loans excluded from the program are Parent PLUS loans.

    The Maximum Payment

    You apply for REPAYE when you can't afford your standard payment. If you are approved, you only pay 10% of your discretionary income. This means any money you make beyond 150% of the national poverty level.

    If you aren't making any money at the time of application, you pay nothing. Keep in mind, though, there is no cap on your payment. The higher your income gets, the higher your payment becomes.

    If you are married, your spouse's income figures into your REPAYE payment. This could increase the amount you owe each month.

    Taking Advantage of Loan Forgiveness

    One of the largest benefits of Income-Driven Repayment plans is the loan forgiveness that may occur. If your payments extend beyond 20-25 years, the amount left may be forgiven. REPAYE offers this as well. How long you must wait depends on your student status:

    • Undergrads: Loan balances are forgiven after 20 years
    • Graduate students: Loan balances are forgiven after 25 years

    Interest Forgiveness May be Possible

    Interest forgiveness is a subsidy provided by the government. It mostly applies to Federal Direct loans. The Department of Education (DOE) covers unpaid interest for the first three years. This benefit stops after three years on most Income-Driven Repayment Plans. Not on REPAYE, though.

    The DOE continues to cover 50% of your unpaid interest. What does this mean to you? It means a lower loan balance and faster payoff.

    If you don't cover your interest, it gets capitalized. In other words, added back onto the principal balance of your loan. This extends the length of time it takes to pay your loan off.

    If you change plans, leaving REPAYE, the unpaid interest will capitalize, though.

    Who Benefits from REPAYE?

    Anyone who can't afford the standard loan payment may benefit from REPAYE. Any borrower eligible for Public Service Loan Forgiveness should consider REPAYE, though.

    Under PSLF, your loan balance is forgiven after 10 years of payments. Why not make those payments as low as you can? With no income or date restrictions, millions of borrowers qualify. With lower payments, you pay less of your balance off. After 120 payments, your balance may be forgiven if you work in a qualifying public service position.

    Even if you don't work in public service, you may benefit. If you don't qualify for PAYE because of income or date restrictions, REPAYE may be a good choice. If your income is low, you have low payments. Eventually, your balance gets forgiven. Even graduate students can have their balances forgiven after 25 years.

    What's the Downside?

    Could there be a downside with a program that lowers your payments? Unfortunately, there is. Your student loans accrue interest. You either pay it as you pay down your balance or it accumulates. If it accumulates, your loan servicer may add it to the principal balance. This extends how long it takes to pay off the loan. It also means more interest down the road. The longer you take to pay the loan off, the more interest you pay. If you take the full 20 years for undergrads before forgiveness, you could pay a lot more interest than you would on the standard plan.

    Another disadvantage is your tax liability. Any loan balance that is forgiven after 20 or 25 years becomes a tax liability. You must claim it as income on your income taxes.

    You Have Other Options

    Despite the fact that REPAYE makes a repayment plan easily accessible, it isn't always the answer. We encourage you to consider all of your options. Here are some great guidelines to follow:

    • Can you afford the standard repayment plan? If so, continue with it. This plan offers the least amount of interest paid and the shortest payoff term. If you can't afford it, read on.
    • Are you eligible for Public Service Loan Forgiveness? If so, apply for an income-driven repayment plan, such as REPAYE. Ask your loan servicer about your options. Then compare the payments to see which one makes the most sense. If you aren't eligible for PSLF, read on.
    • You have a few options at this point. The income-driven repayment plans are always a choice. You can also opt for a graduated or extended repayment plan. We discuss these options below.

    A graduated repayment plan increases your monthly payment every 2 years. It's a great program for those with a little income right out of college but who foresee their income increasing steadily. The plan does not take your income into consideration. It increases no matter what. If you are in a highly sought-after field with a future for high income, it may be a good choice.

    The extended repayment plan stretches your term out. By default, this makes your payments lower. The advantage is your payments don't change. But, this isn't necessarily the best choice. It increases the amount of interest you pay for the life of the loan. It could be the most expensive option chosen, depending on the term you choose.

    What's Next?

    With all of these options staring you in the face, you may feel confused. Talk with your loan servicer. Ask them to give you all of your repayment options. This way, you can see in writing what you have available. Don't fall for the lowest payment, though. It may sound more affordable now, but look at the big picture. The less you pay, the more interest you may owe. It could mean a difference of thousands of dollars.

    If you prefer to crunch the numbers yourself, use the repayment estimator provided by the DOE. This gives you better insight on what to expect. At the very least, you can have an educated conversation with your loan servicer.

    If you do choose a repayment plan, such as REPAYE, make sure you reapply each year. Follow your loan servicer's instructions for recertifying. This means verifying your current income. If you neglect to do so, your payment reverts to a higher payment. If you are on the REPAYE, the DOE puts you on an alternative plan. This could mean capitalized interest and higher loan payments.

    The Bottom Line

    Consider all of your repayment options. What's right for your college roomie might not be right for you. Look at your income now and your plans for the future. Make sure you exhaust all loan forgiveness options first. Then you can choose the repayment option that is affordable now and costs the least over the life of the loan.

    REPAYE: How Revise Pay As You Earn Works appeared first on CreditDonkey


              Naomi & Me Heading Out        
    I’m taking Naomi with me to the Blue Ridge Mountain Christian Writers Conference.
    She and I leave on Saturday for this premier gathering.

    I’ll have the Prequel as well as the Synopsis with me.

    One copy of Naomi’s full story will be available for review.

    My pitch is ready so I can represent her well in meetings and conversations.

    I even have copies of the original article that started the whole project.

    For that matter, I plan to share the piece titled “Doe the Nexte Thynge.”

    Thank you for the encouragement you’ve been sending my way in this process.

    Please ask the Lord to go before me, to direct my time and equip me to introduce Naomi well. This first offering in my Every Woman Trilogy holds a sensitive place in my heart and life.  Thank you, Dear Ones.

               Comparison of water quality index (WQI) between Doe method and Harkin’s index         
    Lim, Fui Ling (2007) Comparison of water quality index (WQI) between Doe method and Harkin’s index. Masters thesis, Universiti Teknologi Malaysia, Faculty of Chemical and Natural Resources Engineering.
              Venn Group (Birmingham): Commercial Property Solicitor        
    £40 - £45 Per Hour: Venn Group (Birmingham): Commercial Property Solicitor Locum contract - On-going - West Midlands - £40-£45 per hour DOE West Midlands
              Trail Tote        

    Designed by Anna Graham of noodlehead for Robert Kaufman Fabrics featuring Doe from Carolyn Friedlander. The finished large tote measures 14-1/2’’ x 15’’ x 2-1/2’’ finished small tote measures 10” x 10-1/2 x 1-1/2”


              doe Wholecloth        

    Designed by Carolyn Friedlander featuring fabrics from doe, the  finished quilt measures 54" x 68"


              Quality Engineer - Special Processes        
    Job Title Quality Engineer - Special Processes Location Derbyshire Salary £DoE The Role The Quality Engineer will be responsible for the activities which support the continued compliance with all company policies and procedures and help to drive continuous improvement activities. Key responsibilities (but not limited to): * Manage and drive continuous ...
              Succeed Recruitment Solutions: Senior Home-based Business Travel Consultant        
    Package up to £30k DOE inc. bonus & benefits: Succeed Recruitment Solutions: We’re looking for experienced Business Travel Consultants across the UK for an interesting and rewarding new Senior Business Travel Consultant role... North West & Midlands
              Inscrições abertas para Eleição do Conselho da EPC/TV Pernambuco        

    O Conselho de Administração da Empresa Pernambuco de Comunicação S.A. – EPC/TV Pernambuco, na quinta reunião extraordinária, dia 28 de junho, deu início ao processo de inscrições para eleição dos representantes da sociedade civil para o triênio 2016/2019. A decisão aprovada nesta reunião foi publicada no Diário Oficial do Estado – DOE – no último [...]

    The post Inscrições abertas para Eleição do Conselho da EPC/TV Pernambuco appeared first on TV Pernambuco.


              DCF moves Trans teen Jane Doe to a male jail without notifying her attorney        
    Connecticut Department of Children and Families (DCF) is more concerned about the potential fall out than the welfare of Jane. Without so much as a word to her lawyers the girl was moved to a male jail purportedly for an altercation a resident at a female facility.

    Previously Jane had been incarcerated in solitary, without committing a crime, and and would have remained would have remained there if not for the efforts of our community.

    What purpose could possibly be served by placing her in a male jail other than punishment?

    The New Have Register published Sunday the 13th reported that:

    Officials said there is no “suitable place” in the Children’s Psychiatric Center in Middletown and placed her in the Juvenile Training School in Middletown, Connecticut’s only secure facility for delinquent boys.

    She is in a single room separated from the boys.

    “State police have been notified and we are confident they will take whatever action they deem is appropriate,” DCF said.

    So Jane is back in solitary but this time she's locked up in a facility for delinquent boys.



    ACLU Staff Attorney Chase Strangio tweeted...




              NJIT McNair Scholars Selected for DOE Internships        

    Two young women, both NJIT McNair Scholars and rising chemical engineers, were invited to join selective Department of Energy (DOE) internship programs. 

    Tagged: newark college of engineering, nce, uri, biological and pharmaceutical engineering, angelo perna, chemical engineering, doe, intrnships, wendy hertulien, faidy rusinque, mcnair scholars



              Philips expansive-lite vizorled often called top in rate to you s united states doe others        
    Most Up To Date attractiveness experienced just leading to an attracting, hot protecting see men and women Philips Electronics Captive Market in the present day claimed that it is VizorLed luminaire, a modern auto parking, lowbay and as well , while in cover settings blend, was first dubbed
              "Maionese de Abóbora com Frango Deliciosa"        

    Sem nada de Batata e o povo nem percebeu.
    Deliciosa!




    Seguindo o objetivo de comer saúde de 2017. Maioneses diferentes, continuam minha paixão... A cada aventura nova na maionese, descobrimos + uma versão deliciosa!

    Essa de abóbora com frango, tem sabor de ceia de natal, tem sabor de dias da mães, tem sabor dia especial... Muito saudável!

    Maionese de Abóbora
    • 1/2 abóbora cabochan cozida no microondas (explico abaixo)
    • 2 mãos de vagens - tipo 15 unidades
    • 1 xuxu
    • 1 cenoura 
    • 1 lata de milho
    • 125 g frango desfiado  - tipo metade de 1 peito desfiado

    Tempero Marinado:
    • 1 cebola branca micropicada
    • pimentão vermelho picado - pouquinho
    • azeite
    • 1 a 2 limões
    • sal 
    • pimenta-do-reino preta moída na hora
    • 500 g de maionese marca gostosa (inicialmente será adicionado 3 colheres sopa cheias, não vai toda as 500 g, será menos)



    Rendimento Testado pela Priscila:
    • Finalizada cresce e aparece, enche 1 refratario com capacidade de 2 litros, mais ou menos 1,800 litro de maionese pronta.
    • 6-8 pessoas tranquilamente - ou como é aqui - 4 pessoas para hoje e sobra maionese para 4 pessoas amanha.


    Pilotando a Cozinha:

    Para seguir num objetivo não perder as propriedades destes legumes no cozimento na água. Recomendo microondas ou vapor.

    1 - Começe esta maionese pelo tempero. Inicialmente sem mexer num potinho pequeno. Primeiro coloque a cebola, o pimentao por cima, molhe com limao e um pouco de azeite para fazer um mini laguinho. Pode se quiser dar uma adiantada e salpícar por cima sal e pimenta-do-reino. A principio não mexa. O que quero que a cebola perda acidez imersa, enquanto preparamos o resto.

    2 - Cozimento dos Legumes no Microondas - Lave a metade de 1 abobora cabochan , a vagem, o xuxu e a cenoura. A abobora mantenha inteira com casca. Os outros ja pique separadamente. A abobora eu cozinhei separado inteira molhada, com casca e ainda com sementes por 8 minutos no microondas em potencia alta e virei ela de cabeça para baixo quando chegou em 4 minutos, salpicada de sal.  Verifique se sua abobora cozinhou (a potencia depende da carga da energia eletrica do momento da casa também). Se não cozinhou + 1 ou 2 minutos. Cozida, limpei e piquei. - Já os outros cozinhei assim. Fui colocando numa tigela para microondas, lavei eles, deixei molhados e salpiquei sal separadamente em tudo, começei com   xuxu no microondas, na sequencia fui colocando por cima o resto na sequencia certa doe cozimento., total  será 6 minutos de cozimento no microondas: xuxu 1.o (6 minutos), cenoura (5minutos) e a vagem (3 minutos) potencia alta. 

    3 - Ou cozinhe no vapor  também polvilhado de sal, no caso do cozimento a vapor você podera usar vapor de caldo de legumes.

    4- Incorpore tudo, legumes, frango, milho e o tempero. Mexa bem. Coloque 2 unicas colheradas de (sopa) cheia de maionese. Misture bem. No maximo 3 colheradas e pare. Daqui em diante, está densa, grudenta, a correção será no azeite puro. Molhe com azeite, até a maionese ficar + solta, os pertences dela + soltos também. 




    5 - Nivele a superficie coloque 1 ou 2 colheradas no maximo de maionese para nivelar tudo.


    6 - Leve para gelar.
    Importante:
    1. Começe cedo esta maionese de abóbora. Ela é maravilhosa marinada neste conjunto toda. Ainda + gostosa no dia seguinte.
    2. Cebola picada na maionese? Sim, sem acidez, ela faz uma tremenda diferença no sabor, principalmente depois da maionese pronta, que ficou um bom tempo gelada, misturando os sabores.


    Deliciosa! O povo não sente falta da batata.





    Recado para colegas bariatricos:

    Nós somos os oficiais comedores de carne desfiada e carne moída. Desde que fui operada, acabei viciada em maioneses diferentes. Este tipo de receita, tem uma textura não dá rejeição (não vomita). Nós comemos pouco volume, este volume precisa ser alta de qualidade. Esta receita é maravilhosa, vem na porção 1 mix de top de 1.a linha melhor de tudo, que precisamos. Transforma comer saúde numa delícia!

    "receita para bariatricos", "receitas para bariatricos", "receita bariatrica", "bariatricando", "reeducação do estomago", "receita para cirugia bariatrica"






                       
    31 2564-5124 coml. - 31  9 9689-2342 WhatsApp coml.

    contato@bolospriscila.com.br     bolospriscila@hotmail.com



    "receita vegetariana", "receita vegetarianos", "receita salada", "receita de maionese", "receita de salpicao", "receita sem batata", "receita de abobora", "receita com abobora", "priscila beneducci", "@priscilabeneducci", "#priscilabeneducci"


              RE: so what?        
    Who cares what Linus thinks? He is a kernel dev, not a gnome dev. It's always somewhat funny in a perverted kinda way when we get another sample of how people's attitude changes when they turn towards free software development, as a whole. Suddenly they feel competent enough to dismiss people's opinions who've done more for FOSS then a whole lot of bunch of forum talkers. Educate us please, if we shouldn't consider Linus's opinions regarding _anything_ connected to Linux and connected development, then whose opinions should matter ? John Doe ? Gates ? In matters connected to Linux, if Linus has something to say, I listen to it. Care or not, his opinions are rarely dismissable.
              Snoepje is online!        

    als je iets wilt weten kom het me maar vragen in vip doe ik geluid zoals heerlijk kreunen lekker soppen en heerlijk met speeltjes kom maar gauw ik w8 op je
    Kom je met me chatten? - Website
              Op vakantie verzekerd voor zorg        

    Een stuk glas dat door je slipper in je voet steekt of een lelijke valpartij van de glijbaan. Zucht, dat wordt een bezoekje aan het ziekenhuis. Hoewel dat natuurlijk al vervelend genoeg is, krijgt de vakantie een extra bittere nasmaak als je ook nog eens gedoe met je verzekering hebt. Want; wie vergoedt nu wat als je spoedeisende zorg nodig... Lees meer »

    Het bericht Op vakantie verzekerd voor zorg verscheen eerst op OHRA Community.


              Alaaf! Dit doe je tegen een carnavalskater        

    Zing jij dit carnavalsweekend luidkeels mee met ‘Er staat een paard in de gang’, terwijl je de polonaise danst? En drink je daar het liefst een paar biertjes of wijntjes bij? Grote kans dat jij je na het carnavalsweekend niet al te fit voelt. Natuurlijk moet dat een keer kunnen, maar met deze tips blijft de... Lees meer »

    Het bericht Alaaf! Dit doe je tegen een carnavalskater verscheen eerst op OHRA Community.


              De mooiste plekken op Kefalonia        
    Het Griekse eiland Kefalonia is niet zo bekend bij het grote publiek en eigenlijk is dat heel zonde. Ik moet je eerlijk toegeven dat ik er ook niet eerder van gehoord had maar omdat er tal van excursies vanaf Zakynthos naar Kefalonia gingen was mijn interesse gewekt door de prachtige foto’s en verhalen. En ze hadden gelijk, Kefalonia is een prachtig eiland, misschien nog wel mooier dan Zakynthos. Hier heerst rust, het is minder toeristisch en de natuur is hier echt bijzonder mooi. Het eiland is natuurlijk per vliegtuig bereikbaar als je er op vakantie gaat, maar vanaf de omringende eilanden en het vaste land gaat er ook een veerboot. De boot kost een paar euro en vanaf Zakynthos doe je er 1,5 uur over. In de zomer vaart er een kleinere speciale toeristen veerboot vanaf het bovenste puntje van het eiland. De rest van het jaar vaart er een grote veerboot vanaf de hoofdstad. Het is dus zeker niet duur en moeilijk om op het eiland te komen. In dit artikel vertel ik jullie meer over de bijzondere plekken van het eiland. Agios Gerasimos Klooster Elk Grieks eiland schijnt een heilige te hebben. De Heilige Gerasimos (Agios Gerasimos) is […]
              Mijn travel bucketlist        
    Ik vind het heerlijk om op vakantie te gaan en nieuwe steden en landen te ontdekken, maar ik doe dat eigenlijk veel te weinig. Geld en ‘vrije tijd’ is dan toch zeker een kwestie en laat ik nou net geen geldboompje in mijn tuin hebben om al die prachtige reizen te kunnen bekostigen. Ook vanuit huis is het reizen niet meegegeven. We gingen altijd kamperen in Nederland en zijn toen ik klein was een paar keer naar Turkije geweest. Voor de rest heb ik eigenlijk niet heel veel van de wereld gezien en dat wil ik eigenlijk wel! In dit artikel laat ik jullie mijn bestemmingen zien waar ik heel graag een keer heen wil! Londen – Engeland Laten we gewoon simpel beginnen, iets wat ook heel goed bereikbaar is vanaf Nederland, Londen. Ik ben namelijk nog nooit in Londen geweest en het lijkt mij zo leuk daar een keertje heen te gaan. Het Britse accent te ervaren, de prachtige bekende gebouwen te zien en natuurlijk lekker te shoppen. Wanneer gaan we? St. Maarten Ik ben gek op tropische eilanden en ik ben gek op vliegtuigen spotten. En als je het ergens ter wereld goed kan dan is het wel […]
              Optimization and Formulation Development of Cefixime Complex UsingSpray Drying Technique DOE Approach        
    Mogal P and Derle D
              ç¬¬25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓        
    2016年第25届奥地利特伦伯超级摄影巡回赛及15届特别专题组巡回赛评选结果已于日前揭晓,美国籍乌克兰女摄影师Elena Vizerskaya(艾莲娜.威瑟斯卡娅)夺得全场大奖,获胜利女神奖杯和5000欧元奖金。 
    本届奥赛共产生了327个奖项,其中团体奖46项,个人奖281项。中国大陆摄影师共获得14项团体奖和28项个人奖,香港获得4项团体奖和7项个人奖,台湾获得1项团体奖和1项个人奖,澳门获得1项团体奖。
    台州尚图坊影像俱乐部获得最佳综合俱乐部,福建大杨俱乐部获得最佳照片俱乐部,上海华视视觉,中国摄影在线,杭州尚墨影像俱乐部,美国摄影学会中国分会获得优秀综合俱乐部,江西天人影像俱乐部,上邦国际摄影俱乐部,广州国际摄影协会,深圳企业家摄影学会,李伟光黑雪影像工作坊,梦图国际摄影俱乐部,江西省数字影像学会,异像中国获得优秀数码俱乐部。
    一般组中,金咏红获得沙龙一奥地利艺术联盟金牌,边自海获得沙龙一奥地利艺术联盟银牌,刘昌明获得沙龙一黑白照片组铜牌;龚保利获得沙龙二自然组铜牌;陈建强获得沙龙二旅游组银牌,范德标获得沙龙三黑白照片组铜牌,毛晓玮获得沙龙三彩色照片组银牌,郭梅获得沙龙三旅游组银牌,周抚阳获得沙龙三旅游组铜牌,高波获得沙龙四创意组银牌。
    专题组奖项中,中国专题组冠军为江舟,奖金1000欧元;亚军为池晓虹,奖金750欧元;季军为陈兰凤,奖金500欧元;4-8名并列金牌分别由赵云、孙才友、房翔、廖世龙、夏学君获得。张锦涛获得红色专题组金牌;卢敏强获得夜景与人造光组金牌;叶红兵获得魔幻色彩组金牌;胡亚娜获得系列与序列组金牌;聂子竣获得能量与资源专题组金牌;喻惠平获得非洲野生动物专题组金牌;黄志强获得非洲野生动物专题组金牌;李玉山获得日出日落专题组金牌;李伟光获得我的最佳作品专题组金牌;林文强获得火与水专题组金牌(以上金牌均为前五名并列)。

    全场冠军美国籍乌克兰女摄影家伊莲娜.维什斯卡娅Elena Vizerskaya作品选:

    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     
    第25届奥赛(奥地利超级摄影巡回赛)揭晓 - 镜里乾坤 - 镜里乾坤的原创摄影博客
     

    2016年第25届特伦伯奥赛获奖总名单:

    全场大奖:Elena Vizerskaya(美国)
    胜利女神奖杯+5000欧元

    最佳团体奖:
    最佳综合俱乐部:台州尚图坊影像艺术工作坊 / 中国
    最佳照片俱乐部: 大杨俱乐部 / 中国
    最佳数码俱乐部: Airpano Project / 俄罗斯
    最佳奥地利俱乐部:VHS Perg / 奥地利

    PSA金牌-最佳摄影师:
    PSA金牌-黑白照片组:Arkadius Branicki / 波兰
    PSA金牌-彩色照片组:Dr. Stefan Mitterwallner / 奥地利
    PSA金牌-数码组:Giuseppe Parisi / 意大利
    PSA金牌-数码实验组:Elena Vizerskaya / 美国
    PSA金牌-旅游组:Daniil Korzhonov / 俄罗斯
    PSA金牌-风光组:Simon Roppel / 瑞士
    PSA金牌-自然组:Pierluigi Rizzato / 意大利

    FIAP金牌:
    沙龙一:
    Hakon Gronning / 挪威
    Harry Bünger / 德国
    Andreas Rainer / 奥地利
    沙龙二:
    Nikos Metaxas / 塞浦路斯
    Tanja Zech / 德国
    Giuseppe Parisi / 意大利
    沙龙三:
    Mykhaylo Batrak / 乌克兰
    Isolde Stein-Leibold / 德国
    Manfred Voss / 德国
    沙龙四:
    Neil Scott / 苏格兰
    Marcin Ciesielski / 英国
    Oleg Oprisco / 乌克兰

    VAV奖牌:
    沙龙一:
    金牌:金咏红 / 中国
    银牌:边自海 / 中国
    铜牌:Daniel Kyndt / 比利时
    沙龙二:
    金牌:Mohamed Nageeb / 卡塔尔
    银牌:Hung Chang / 香港
    铜牌:Elena Vizerskaya / 美国
    沙龙三:
    金牌:Achim Kpf / 德国
    银牌:Garfield Trummer / 奥地利
    铜牌:Grigorii Goriachev / 俄罗斯
    沙龙四:
    金牌:Johnny Krüger / 德国
    银牌:Isolde Stein-Leibold / 德国
    铜牌:Alfred Weissenegger / 奥地利

    综合俱乐部团体奖杯:
    上海华视视觉 / 中国 
    中国摄影在线 / 中国
    Kuwait Lighthouse / 科威特 
    Trondheim Kameraklubb / 挪威
    The Hong Kong Art of Photography Association / 香港
    AKF Kaufbeuren / 德国
    AARSO Fotoklub Zofingen / 瑞士 
    杭州尚墨影像艺术俱乐部 / 中国
    Downstairs Photography Club / 丹麦 
    PSA China / 中国

    FIAP最佳作者-入选最高数:
    沙龙一:Eion Johnston / 苏格兰 
    沙龙二:Michael & Ingrid Vit / 奥地利
    沙龙三:Achim Kpf / 德国
    沙龙四:Alfred Weissenegger / 奥地利

    最佳照片俱乐部金牌:
    The Photographic Salon Exhibitors Association / 香港 
    Photo Club Art Foto Association / 香港g
    Photo Top Ten / 香港 
    The Photographic Society of Macao / 澳门
    Printworks / 澳大利亚 
    Photoclub Mirror / Chelyabinsk / 俄罗斯

    最佳数码俱乐部金牌:
    江西天人影像俱乐部 / 中国 
    上邦国际摄影俱乐部 / 中国
    Bahaa Photo Friends / 科威特 
    广州国际摄影协会 / 中国
    Cameraclub Sparkasse Bregenz / 奥地利 
    IPALA / 美国
    Melbourne Camera Club / 澳大利亚 
    深圳企业家摄影学会 / 中国
    San Francisco Chinatown P.S. / 美国  
    李伟光黑雪影像工作坊 / 中国
    A.C.A. Bonciani Scarronzoni Azzurri D'Italia / 意大利 
    梦图国际摄影俱乐部 / 中国
    YCCP / 台湾 
    江西省数字影像学会 / 中国
    Launceston Photographic Society / 澳大利亚 
    异像中国 / 中国

    最佳混合俱乐部金牌:
    Tonsberg Kameraklubb / 挪威 
    ESV St. Polten / 奥地利
    Bodoe Photo Club /挪威 
    Qatar Photography Club / 卡塔尔
    Hellenic Photographic Society / 希腊 
    Australian International Group of Exhibitors / 澳大利亚
    Fotoklub Schwanenstadt / 奥地利
    Kamera Klub Linz / 奥地利
    Helsinki Camera Club / 芬兰
    Bekkalokket Photo Club / 挪威

    奖牌:
    沙龙一:
    黑白照片组:
    金牌: Arkadius Branicki / 波兰
    银牌: Leonid Goldin / 以色列
    铜牌: 刘昌明 / 中国
    彩色照片组:
    金牌: Gerda Jaeggi-Christ / 奥地利 
    银牌: Isolde Stein-Leibold / 德国 
    铜牌: Irene Osberg / 挪威 
    一般数码组:
    金牌: Andrey Kezzyn / 俄罗斯 
    银牌: Manuela Kulpa / 德国 
    铜牌: Oleksandra Oleksiichuk / 比利时 
    自然组:
    金牌: Pierluigi Rizzato / 意大利 
    银牌: Gunther Riehle / 德国 
    铜牌: Marilou Manning / 南非 
    创意组:
    金牌: Flora Borsi / 匈牙利 
    银牌: Ralf Mack / 德国 
    铜牌: Giuseppe Parisi / 意大利 
    旅游组:
    金牌: Francesco Russo / 意大利 
    银牌: Daniil Korzhonov / 俄罗斯 
    铜牌: Johnny Haglund / 挪威 

    沙龙二:
    黑白照片组:
    金牌: Xavier van de Meersche / 比利时
    银牌: Marc Apers /比利时
    铜牌: Brennan Finighan / 澳大利亚 
    彩色照片组:
    金牌: Marcin Ciesielski / 英国 
    银牌: Ralf Weishaar / 奥地利 
    铜牌: Wolfgang Laimer /奥地利
    一般数码组:
    金牌: Lutz Klapp / 德国 
    银牌: Mario Bertolini /奥地利
    铜牌: Tanja Brandt / 德国 
    自然组:
    金牌: Sergey Anisimov / 俄罗斯 
    银牌: Pierluigi Rizzato / 意大利 
    铜牌: 龚保利 / 中国
    创意组:
    金牌: Flora Borsi / 匈牙利 
    银牌: Tasha Ivanova / 俄罗斯 
    铜牌: Marcin Ciesielski / 英国 
    旅游组:
    金牌: Isa Ebrahim / 巴林 
    银牌: 陈建强 / 中国
    铜牌: Cheryl Mares / 澳大利亚 

    沙龙三:
    黑白照片组:
    金牌: Daniel Brndli / 瑞士 
    银牌: Susanne Seiffert / 德国 
    铜牌: 范德标 / 中国
    彩色照片组:
    金牌: Gerda Jaeggi-Christ / 奥地利 
    银牌: 毛晓玮 / 中国
    铜牌: Ming-Fai Tang / 香港 
    一般数码组:
    金牌: Sebastian Tschebull /奥地利
    银牌: Mikhail Nekrasov / 俄罗斯 
    铜牌: Vadim Makhorov / 俄罗斯 
    自然组:
    金牌: Julie Walker / 英国 
    银牌: Milo Angelo Ramella / 意大利 
    铜牌: Dusan Beno / 斯洛伐克 
    创意组:
    金牌: Danut-Adrian Borda / 罗马尼亚 
    银牌: Erich Mosthammer /奥地利
    铜牌: Heinrich Kessler / 瑞士 
    旅游组:
    金牌: Céline Jentzsch / 法国 
    银牌: 郭梅 / 中国
    铜牌: 周抚阳 / 中国

    沙龙四:
    黑白照片组:
    金牌: Douglas Vernimmen / 苏格兰 
    银牌: Mykhaylo Batrak / 乌克兰 
    铜牌: Brigitta Toth / 匈牙利 
    彩色照片组:
    金牌: Christian Koradi / 瑞士 
    银牌: Karl Vock / 奥地利
    铜牌: Petri Damsten / 芬兰 
    一般数码组:
    金牌: Daniel Fehr / 瑞士
    银牌: Michael Waldau / 德国 
    铜牌: Stanislav Hricko / 斯洛伐克 
    自然组:
    金牌: Xiaoying Shi / 美国 
    银牌: S. Rumyantsev / 俄罗斯 
    铜牌: Kutub Uddin / 英国 
    创意组:
    金牌: Igor Voloshin / 乌克兰 
    银牌: 高波 / 中国
    铜牌: Maxim Sauco / 俄罗斯 
    旅游组:
    金牌: Sergey Anisimov / 俄罗斯 
    银牌: Marina Malikova / 俄罗斯 
    铜牌: Javier de la Torre /西班牙 

    专题组奖项——

    最佳奥地利组金牌:
    Juan Pablo de Miguel Moreno / 西班牙 
    Markus van Hauten / 德国 
    Hubert Floh / 奥地利 
    Roman Gutenthaler / 奥地利 
    Stefan Thaler / 奥地利 

    人类和宠物组金牌:
    Ahmed Tamboly / 德国 
    Bo Zwir / 俄罗斯 
    Barbara Beiser / 奥地利 
    Julija Levkova / 比利时 
    Helena Erte / 拉脱维亚 

    树与木组金牌:
    Roman Johnston / 美国 
    Mario Haberl / 奥地利 
    Mohammed Arfan Asif / 阿联酋 
    Carsten Meyerdierks / 德国
    Alexander Kitsenko / 俄罗斯

    人像组金牌:
    Ilona Pulkstene / 立陶宛 
    Jasem Khlef / 加拿大 
    Holger Weigel / 德国 
    Faisal Albisher / 科威特 
    Anatoly Toor / 俄罗斯 

    全景组金牌:
    Paul Sürth / 奥地利 
    Stefano Gelli / 意大利 
    Carlos Fernandez Turienzo / 西班牙 
    Ng Man Kuen Wisely / 香港 
    Stanislav Sedov / 俄罗斯 

    红色组金牌:
    Natalie Shau / 立陶宛 
    Trond M. Skaret / 挪威 
    Ramon Vaquero / 西班牙 
    Vicki-Lea Boulter / 英格兰 
    张锦涛 / 中国 

    色彩组金牌: 
    Lyubomir Sergeev / 美国 
    Katherline Lyndia / 瑞士 
    Carlosandesther / 西班牙 
    Laura Ferreira / 特立尼达和多巴哥 
    Elena Vizerskaya / 美国 

    决定性的瞬间组金牌:
    Dimitry Roulland / 法国 
    Ingo Lau / 德国 
    Khaleel Nadoum / 科威特 
    Johan J. Botha / 南非 
    Saleh Mahdi Hussain / 科威特 

    建筑与景观组金牌:
    Christian Koradi / 瑞士 
    Jure Kravanja / 斯洛文尼亚 
    Hannelore Schneider / 德国 
    Sepp Kppel / 瑞士 
    Dmytro Sobokar / 乌克兰 

    夜景与光绘组金牌:
              Episode #80: Great Apes        
      On this new episode, we play new music from Restorations, Beach Slang and many more!   This episode also features a candid interview with Brian Moss, singer and lyricist for the San Francisco Bay punk band Great Apes about the band's new album California Heart, mental health, the high school experience and much more.     Check it out and discover your new favorite band!     Playlist for Episode #80: Beach Slang "Spin The Dial" Arms Aloft "The Voyage of the Dawndreaders" Carpenter "Lost & Found" Caskitt "Old Fires New Frontier" Low Culture "Evil" Great Apes "California Heart" Doe "Anywhere" Cool American "Next Cut" Friends of Cesar Romero "Everything In My Life Is Burning" Coeds "Push" Great Apes "Saint Brasher" Restorations "Sea" Big Jesus "SP"
              Application Scientist - Text Mining Software        
    Penny Warren Recruitment - Cambridge - Our Client, is a leading provider of text mining solutions with a current emphasis on high value life science, chemistry and biomedical... data science and/or information management skills, familiarity with text mining Salary: DOE Location: Cambridge, UK Our Client is improving...
              muita coisa        
    Como foi a virada de vcs ?
    A minha foi em Salvador ! SENSACIONAL  !
    Tinha passado o Carnaval lá ... e já tava com saudades  !!
    Aí seguem algumas fotinhos do ano novo :

     
    PELOURINHO !


    AHH ! Eu tô suuper felizz porque as cartinhas já estão chegando na RECORD ! Várias pessoas participando do SORTEIO que CONTINUAAA !
    Para concorrer a uma CÂMERA DIGITAL é muito fácil , basta mandar sua CARTINHA para o endereço da RECORD :
    ESTRADA DOS BANDEIRANTES , 23.505
    VARGEM GRANDE - RIO DE JANEIRO / RJ
    CEP : 22.785-091

    O SORTEIO SERÁ DIA 27 DE FEVEREIRO !!! PARTICIPEMMM !
    Dentre as cartas que já recebi esse ano estão as do Antonildo Pessoa e do Samuel Pereira ! Muito obrigada por sempre estarem comigo !!

    MUDANDO DE ASSUNTO ..
    Um pouco de REBELDE pra vcs :


    Chay !!

    Lua !!!
    Agora um assunto seríssimo, a situação caótica na Região Serrana ..
    Separei alguns pontos onde estão recolhendo donativos para ajudar as vítimas ..
    Vou doar minha parte aqui no meu
     prédio ! O condomínio tomou a iniciativa de recolher aqui mesmo !
    Todos temos que fazer nossa parte !
    Alguns endereços :

    ONG - Viva RioArrecadação de donativos (roupas e mantimentos).
    As doações podem ser feitas na sede da ONG, na Rua do Russel, 76, no bairro Glória, Rio de Janeiro.
    Para maiores informações, o Viva Rio disponibiliza os telefones (21) 2555-3750 e (21) 2555-3785.

    Cruz Vermelha
    A Cruz Vermelha no Brasil recebe doações de alimentos, materiais de higiene pessoal e produtos de limpeza nas unidades do Rio de Janeiro (Praça Cruz Vermelha, 1012, centro) e de Nova Iguaçu (na rua Coronel Bernardino de Melo, 2085, e na rua Alberto Cocoza, 86, no centro).

    O Metrô Rio informou que recolhe, a partir de sexta-feira, donativos para as vítimas das chuvas, em parceria com a ONG Viva Rio. A coleta será feita em 11 estações das Linhas 1 e 2: Carioca, Central, Largo do Machado, Catete, Glória, Ipanema/General Osório, Pavuna, Saens Peña, Botafogo, Nova América/Del Castilho e Siqueira Campos. Poderão ser doados até o dia 11 de fevereiro água, alimentos não perecíveis e material de higiene pessoal.
    Doação de sangue
    O Instituto Estadual de Hematologia do Rio de Janeiro (HemoRio) solicita que a população doe sangue para atender as vítimas das chuvas. A doação pode ser feita na sede do instituto, na rua Frei Caneca, 8, na região central da cidade do Rio de Janeiro. Tel.: 0800-2820708.

    UM SUPER BEIJO !
    Muito obrigada por tudo aqui e no Twitter : @sophiaabrahao !!

      Comentários(110)        Link deste post        Indique este Post
    --------------------------------------------------------------------------------------
    E agora é pra ficar !!!!!
    Quanto tempo meus amores !
    Como vcs estão ?
    Como foram de Natal ?
    Espero que tenham tido um Natal lindo !
    O meu, como de costume, foi na casa da minha avó em Jacareí ! Uma delícia !

    Ai, ai .. tantas novidades ... começo por onde ??
    Bom , vou começar contanto uma super novidade : farei REBELDE na Record !Sim ! A record lançará em 2011 uma versão brasileiríssima da novela ! E eu interpretarei o papel que era da Anahí !
    O nome da personagem é Alice e ela é incrível gente !
    A patricinha do colégio !!!! Super glamurosa .. apaixonada !!!


    Que que vcs acharam da novidade ??
    Gostaram ? Vão assistir ????


    AHH , quero contar pra vcs todo o nosso processo de preparação para a novela !
    Foram dois meses de WORKSHOP ! Super produtivos !Tivemos aula com o MARAVILHOSO Roberto Bomtempo , que além de um grande ator, também é diretor e professor .. ele nos deu aulas de interpretação, e com certeza tornou-se um mestre para todo o grupo !
    As aulas de expressão corporal foram com a brilhante Fernanda Guimarães ! Aulas fortíssima, profundas e que nos despertaram outra percepção de grupo !
    E por último , mas não menos importante, as aulas de canto com a Tutti Bae ,nossa preparadora vocal ! Gente ela é o máximo ! Simplesmente dava aula no ÍDOLOS ! Vcs não tem noção de como melhorei em tão pouco tempo !! 


    Tudo isso pra que houvesse a maior sintonia entre o grupo ! Sim , a banda já está formada !
    São eles : Micael Borges, Lua Blanco, Melanie Fronckowiak, Chay Suede e Arthur Aguiar  !Tô tão ansiosa para que a novela vá ao ar logo ! Quero saber o que vcs acham !!



     E PARA COMEMORAR MINHA VOLTA QUE TAL UM SORTEIO ???
    SORTEIO  "FELIZ ANO NOVO " !!
    E DESSA VEZ O SORTEADO RECEBERÁ EM SUA CASA NADA MAIS NADA MENOS QUE UM INCRÍVEL CÂMERA DIGITAL !
    Que taaaaalllll ???????

    E para participar é super fácil !
    Basta mandar uma cartinha para a minha mais nova casa : a RECORD !

    ESTRADA DOS BANDEIRANTES , 23.505
    VARGEM GRANDE - RIO DE JANEIRO / RJ
    CEP : 22.785-091

    DIA 27 DE FEVEREIRO SERÁ O SORTEIO ! E EU ANUCIAREI AQUI O NO BLOG O NOME DO SORTEADO !!!!

    MUITO OBRIGADA POR TODO CARINHO AQUI E NO TWITTER : @sophiaabrahao !
    UM SUPER BEIJO !!
     

      Comentários(72)        Link deste post        Indique este Post
    --------------------------------------------------------------------------------------
    Olá meus amoooores !
    Como vão vcs ?

    Espero que esteja tudo ótimo !
    Viagem meio atrasada mas tudo bemm !!
    Voltei semana passada de GRAMADO !
    Foi SENSACIONAL !
    Viajei com o Felipe Carauta, com a Valentina Drumont, com a Mari Molina, com o Wagner ,com a Elida , com o Johnny Massaro e a Clarinha!
    Que delícia que é passar frio né ?!
    Tava andando toda empacotada !


    Mas estávamos lá por um motivo maior.
    A 38º Edição do FESTIVAL DE CINEMA DE GRAMADO !Acompanhamos o último dia do Festival, a entrega das premiações ! Os famosos KIKITOS !
    Nossa , é muito emocionante fazer parte desse evento e observar como cinema brasileiro cresce a cada ano, e como temos talentos que batalham, colocam a mão na massa e fazem CINEMA no nosso pais , apesar de todas as dificuldades ..
    É o segundo ano que participo e que fico satisfeita com o que eu vi !
    Mas agora me responde uma coisa .. que que eu faço com a vontade de ganhar um KIKITO ?!
    Esse ano quem levou o de melhor ator foi o Caio Blat pelo filme Bróder e o de melhor atriz foi Simone Spoladore por Não se pode viver sem amor ..
    Não assisti nenhum dos dois , mas estou louca pra ver !

     E agora falando do Bicicleta e Melancia tenho mais algumas fotinhos para adiantar pra vcs :

    Bruno Gradim e eu !



    ULALAH !!


              Paper – Defense Against the Dark Arts of Copyright Trolling        
    Sag, Matthew and Haskell, Jake, Defense Against the Dark Arts of Copyright Trolling (March 28, 2017). Iowa Law Review, Forthcoming. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=2933200 “In this Article, we offer both a legal and a pragmatic framework for defending against copyright trolls. Lawsuits alleging online copyright infringement by John Doe defendants have accounted for roughly half […]
              Defense Against the Dark Arts of Copyright Trolling        
    Sag, Matthew and Haskell, Jake, Defense Against the Dark Arts of Copyright Trolling (March 28, 2017). Iowa Law Review, Forthcoming. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=2933200 “In this Article, we offer both a legal and a pragmatic framework for defending against copyright trolls. Lawsuits alleging online copyright infringement by John Doe defendants have accounted for roughly half […]
              Paper – Defense Against the Dark Arts of Copyright Trolling        
    Sag, Matthew and Haskell, Jake, Defense Against the Dark Arts of Copyright Trolling (March 14, 2017). Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=2933200 “In this Article, we offer both a legal and a pragmatic framework for defending against copyright trolls. Lawsuits alleging online copyright infringement by John Doe defendants have accounted for roughly half of all copyright cases […]
              Schoolreportage in Groningen: ‘Zittenblijven is niet aan de orde op de Leon van Gelder’        

    Rikie van Blijswijk reisde naar Groningen, naar de Leon van Gelder om met eigen ogen te zien hoe leerlingen en docenten samen leren, kiezen en omgaan met elkaar. ‘Leerlingen met verschillende niveaus en achtergronden zitten bij elkaar in een klas. Die groep blijft de totale schoolperiode intact.' Een schoolportret van een bijzondere VO-school in het noorden van het land. 'Zittenblijven is op de Leon van Gelder niet aan de orde'.

    De Leon van Gelder in Groningen, opgericht in 1980 is een vernieuwende VO school waar leerlingen op uiteenlopende niveaus hun vakken kunnen afsluiten en met een diploma op zak door kunnen stromen naar alle opleidingen in het MBO of de bovenbouw havo en atheneum. De school biedt een brede veelzijdige opleiding, waarin er gericht aandacht wordt geschonken aan het (leren) leren, het (leren) kiezen en het (leren) omgaan met elkaar.
    De school telt nu 500 leerlingen en 50 docenten; het gebouw staat een groei toe tot maximaal 600 leerlingen. Samen met het Kamerlingh Onnes en de Van Hasselt vormt de Leon van Gelder het Reitdiepcollege.

    Elke groep in de school is heterogeen samengesteld (alle niveaus en achtergronden door elkaar) en blijft de totale schooltijd bij elkaar. In de leerjaren 3 en 4 volgen leerlingen voor sommige vakken onderwijs in aparte stromen, gericht op de doorstroming van leerlingen. Vier jaar gaan dezelfde docenten en mentoren op reis met dezelfde groep leerlingen. Op individueel niveau wordt veel aandacht besteed aan de persoonlijke ontwikkeling en het leer- en keuzeproces van de leerling.

    Op een besneeuwde dinsdagochtend in december ontmoet ik Hiltje Rookmaker, vestigingsdirecteur van de Leon van Gelder. ‘De missie van deze school is samen werken, samen leren’ begint ze het gesprek over de dagelijkse gang van zaken. ‘Elke les wordt begonnen met een kringgesprek, waarin de cognitieve en sociaal emotionele doelen van die les worden besproken. Daarna gaan de leerlingen in heterogene tafelgroepen werken aan die doelen. De mentoren bepalen, op basis van observaties, aan welke tafelgroep de kinderen zitten én met wie ze samenwerken. Op deze manier wordt de kinderen de grootste kans geboden op het leren met en van elkaar. Bewust wordt er voor gekozen kinderen ook te laten samenwerken met klasgenoten, waarmee ze niet spontaan een relatie zouden opbouwen. De keuze om de docenten de tafelgroepen te laten samenstellen, biedt rust en ruimte voor zowel de leerlingen als de docenten’.

    Zowel het cognitief als het sociaal emotioneel leren betekent in de Leon van Gelder uitdagingen bieden. ‘Wanneer een tafelgroep goed met elkaar samenwerkt, worden nieuwe groepen gemaakt’, zegt Hiltje. ‘Dat klinkt misschien wat merkwaardig, maar daarmee borgen we de uitdaging in het leren, zowel op cognitief niveau als op het sociaal emotionele vlak. We houden uiteraard in de gaten dat elke leerling zijn gevoel van veiligheid daarin behoudt. Docenten en leerlingen hebben al vanaf 1980 positieve ervaringen met deze werkwijze’, aldus de vestigingsdirecteur.

    Een groep telt maximaal 25 leerlingen en blijft vier jaar lang bij elkaar. Differentiatie vindt plaats in BBL, KBL, GL, TL, Havo tot aan VWO. De kinderen stromen binnen in het profiel dat de basisschool hen meegeeft. Ze volgen de vakken op dat niveau en zitten bij elkaar in die eerste vier jaren.
    Binnen de groep zijn op- en afstromers. Voor een bepaald vak kan het kind b.v. een niveau hoger (opstromer), maar sociaal emotioneel gaat het nog niet zo goed (afstromer). Dat wordt bepaald door docenten observaties van de ontwikkeling van de leerlingen én de toets resultaten. Hoe daarmee om te gaan en leerlingen hulp te bieden, vergt vaak en veelvuldig overleg tussen de mentor en de vakdocenten.
    De begeleiders staan zo dicht als mogelijk bij de leerlingen en blijven ook vier jaar lang bij de groep betrokken. ‘Daardoor weten ze veel van hun leerlingen en kennen leerlingen en docenten elkaar door en door. In deze school is zittenblijven niet aan de orde.

    Binnen vakken wordt gewerkt met thema’s, waardoor iedereen altijd met hetzelfde bezig is. Alle leerlingen zijn daarin met vergelijkbaar werk bezig, maar op een hoger of lager niveau en stromen uit op de landelijke einddoelen. Binnen project wordt vak overstijgend gewerkt met thema’s zoals: Lang leve de liefde, Stamppot en couscous en mediation.

    Elke les begint met een kringgesprek en ik ben te gast bij de kring van de Duitse les in groep 2 D.
    De voorbereide Duitse dialogen in twee- of drietallen worden aan elkaar gepresenteerd. Leerlingen met verschillende adviezen presenteren samen hun toneelstukje in het Duits. Opvallend is dat er nauwelijks verschil te merken is bij de meeste duo’s en dat de meeste leerlingen zich goed hebben voorbereid en geboeid naar elkaar luisteren. Annemarie, docente Duits, waardeert ze positief. ‘Super, je doet het helemaal uit het hoofd’, maar ook daagt ze leerlingen uit ‘ Jammer dat jullie dit vorige keer niet in de kring hebt besproken. Daarom heb je geen hulp gekregen . Ik weet zeker dat jullie het veel beter kunnen’.

    Over een week krijgen de kinderen hun rapport mee: een belangrijke gebeurtenis. Annemarie geeft in het rapport haar mening over het functioneren en de sociaal emotionele ontwikkeling van elke leerling en biedt tips om het niveau te handhaven of te verbeteren.
    In de tafelgroepen worden de kinderen uitgenodigd daarop te reflecteren en hun eigen visie te geven.
    Iedere leerling krijgt max. 10 minuten om te bedenken welk onderdeel ze goed of minder goed beheersen en wat de verklaring daarvoor is, welke onderdelen ze willen verbeteren en waaraan ze dan willen werken?
    Angel heeft een BBL advies en presteert op KL+. Daarnaar gevraagd zegt ze over deze opdracht: ‘Je leert naar jezelf te kijken en op je eigen gedrag te letten’. Ze schrijft: ‘Het spreken van de Duitse taal lukt, maar ik moet wel beter op trema’s letten. Het luisteren vind ik lastig als er snel gepraat wordt. Bij het schrijven moet ik meer op de hoofdletters letten’.

    Erik heeft een HAVO-VWO advies, presteert op GL en KL+ en zegt: ‘Je leert jezelf te bekritiseren. Je kunt wel gemakkelijk anderen kritiek geven, maar nu komt het erop aan vooral kritisch naar jezelf te kijken’ Hij vindt zijn tafelgroep gezellig: ‘Je leert ook om te gaan met kinderen die je in eerste instantie minder liggen’.

    De gedeelde waarden in de Leon van Gelder omvatten dat leerlingen kansen wordt geboden en op hun positieve kanten worden aangesproken. ‘Een BBL leerling tekent geweldig en geeft andere kinderen daarover advies. Dat maakt het voor haar ook gemakkelijker zelf hulp te vragen aan haar klasgenoten’, geeft Hiltje als voorbeeld.
    De docent is op de Leon van Gelder de begeleider, de leerling de werker. ‘Iedereen wordt gewaardeerd op wie hij is en wat hij kan, waardoor elk mens hier volledig meetelt’. De kring is hierin belangrijk, daar is iedereen erbij en wordt contact gemaakt met elkaar. Ik vind het belangrijk dat iedereen hoort wie hij is, want dat biedt zelfvertrouwen, waarmee hij zijn talenten kan ontwikkelen. Vragen stellen zorgt ervoor dat je ervoor gaat. Dat kan vaak niet in de reguliere onderwijssystemen en structuren, waardoor kinderen tekort gedaan wordt. Dé vraag is wat heb je nodig? Dan blijkt dat praten met elkaar over wat je bezig houdt nodig is. Hier is geen sprake van zittenblijven en blijkt dat b.v. het systeem van cijfers geven helemaal niet nodig is. Door reflectie en observatie weten we veel meer over leerlingen en hun ontwikkelingen’, zegt Hiltje met passie.

    Twee docenten voeren het mentoraat over een groep van 25 leerlingen. Deze bezetting en de tijdsinvestering van 3 lesuur per week vindt de school vanzelfsprekend, omdat alles van waarden op deze school drijft op het mentoraat. De mentoren verzorgen tevens reguliere lessen, waardoor de leerlingen hen daarin ook ontmoeten. Ellen en Matthijs zijn de twee mentoren van groep 1A. Ellen heeft een ruime ervaring en Matthijs is dit jaar, na zijn LIO stage hier, begonnen als docent op de Leon van Gelder.
    ‘Het is leuk, maar ook veel werk’, zegt hij. ‘In de mentorgroep praten de leerlingen met elkaar en wordt gewerkt met het werkboek Breingeheim over plannen, huiswerk maken en leren’.
    De kinderen hebben de afgelopen maanden hun eigen leerstijl ontdekt en praatten over huiswerk maken. ‘Doe je dat alleen of samen, doe je dat in stilte of heb je muziek aan?’, zijn voorbij gekomen thema’s. Nu staat de huiswerkplanning in het centrum van de belangstelling en gaat uitgewisseld worden hoe en wie dat doet.

    In de kring staat het rapport en het niveau van iedereen centraal: ’Weet je van jezelf en van elkaar welk niveau de basisschool heeft meegegeven?’, vraagt Ellen. ‘Dat is belangrijk, want dan kan je jezelf beter inschatten en je bewust worden waar je mee bezig bent’.
    Om de beurt gooien leerlingen elkaar de bal toe om te horen op welk niveau hij/zij zit en of hij/zij erop of eronder presteert. Onder al het werk dat ze maken staan 7 hokjes: elk staat voor een niveau. Hoe meer hokjes zijn ingekleurd door de docent, hoe hoger ze scoren op een bepaald werk.
    Het rondje levert op dat de meeste leerlingen weet op welk niveau ze zijn binnengekomen en functioneren. Soms is dat voor 4 vakken op TL en voor andere vakken op HAVO niveau. Een ander kwam binnen met BBL en scoort ook BBL. De mentor waardeert ieder positief, daagt uit om grenzen te verleggen en boort meer of andere mogelijkheden aan bij de leerling om zijn niveau te verbeteren.

    Naast mij zit Patricia in de kring. Ze is gestart op KL+ niveau en ziet dat bij klasgenoten meer hokjes zijn ingevuld. ‘Die begrijpen meer dan ik, maar ik krijg het ook beter onder de knie. Mijn klasgenoten helpen me en dat is wel prettig, want dan begrijp ik het snel’. Ze is enthousiast over de leuke lessen en de goede uitleg van de docenten van haar school.

    Mentor Matthijs is ook docent Maatschappijleer en Mens en Maatschappij, een combinatie van geschiedenis en aardrijkskunde. Als LIO ‘er had hij vorig jaar al een coach en 2x intervisie per week. Nu hij de nieuwe mentor is van groep 1 A krijgt hij coaching van de ervaren Ellen. Maar er zijn meer professionaliseringsmogelijkheden binnen de school beschikbaar. Zo is er elke donderdagmiddag teamoverleg, is er onderling vaker intervisie, biedt de school docentenbegeleiding en kan elke docent zich uiteraard zelf professionaliseren, waarvoor de school middelen ter beschikking stelt. Iedere leraar heeft een maatje in de vakgroep en in het team. ‘ Op deze manier leren we met elkaar om te gaan met de kennis die er is en die we met elkaar maken’.

    Gevraagd naar de idealen voor de Leon van Gelderschool is het strijdbare antwoord van Hiltje: ‘Dit is de basis, maar we willen nog beter op niveau werken, de pedagogische relatie versterken en als lerarenteam verder groeien om ervoor te zorgen dat de kinderen goed terecht blijven komen’. Dat vraagt van elke leraar veel inzet.
    Hiltje: ‘ De afgelopen tijd had ik functioneringsgesprekken met vier teamleiders. Twee heb ik geadviseerd te schrappen in hun agenda. Een collega vroeg of zij op een bepaalde dag iets eerder naar huis mocht. Ik controleer of je ook daadwerkelijk weg gaat’, was Rookmaker ’s reactie. ‘Deze manier van onderwijs maken wordt door de docenten gedaan uit passie en ambitie, maar dat kan tegelijkertijd de valkuil zijn’. Je moet als docent hier flexibel zijn, niet in paniek raken als dingen soms anders lopen, en kennis van zaken hebben. Dat kan alleen als je als persoon goed in balans bent en de goede keuzes voor je werktijden kan maken’.

    Het bericht Schoolreportage in Groningen: ‘Zittenblijven is niet aan de orde op de Leon van Gelder’ verscheen eerst op hetkind.


              Hobbit lifestyle in 2017: hoe doe je dat?        

    Zoals jullie onderhand wel weten, ben ik een enorme Lord of the Rings geek. Meer nog dan ik op CherryCharlie laat zien, trust me 😉 In zoverre zelfs, dat ik probeer om zoveel mogelijk als een Hobbit te leven. Maar je … Read More

    The post Hobbit lifestyle in 2017: hoe doe je dat? appeared first on CherryCharlie.nl.


              Original Blog Entry: A Breach in Nuclear Security        

    New Mexico police got more than they bargained for last fall when they responded to a call about a domestic dispute in a trailer park near Los Alamos National Laboratory. Not only had they stumbled on paraphernalia for making the drug crystal meth; they also found thousands of pages of highly classified documents detailing the designs of U.S. nuclear weapons.

    "We're taking it (the security breach) very seriously," said a spokesman for the Energy Department, which controls the lab, soon after the incident was made public. He added that Energy Secretary Samuel Bodman "was personally disturbed" by the matter. As well he ought to have been: New details obtained by TIME offer an even more disturbing picture of security at the nation's nuclear inner sanctum than the one outlined last year in a no-nonsense investigation by the Department's Inspector General. In fact, according to government documents, the woman who made off with the weapons designs was herself engaged in chronic illegal drug use and other serious security breaches that have never been made public. Documents also show that the DOE is investigating separate drug use by at least 35 other lab workers who received security clearances around the same time.

    Investigators don't believe powers hostile to the U.S. have exploited this latest round of security lapses, although they cannot be certain. But clearly, those with access to the nation's nuclear secrets would be priority targets of foreign intelligence services, and problems such as drug-abuse could make them vulnerable to manipulation.

    "After years of security breaches at Los Alamos — and this shocking episode in the trailer last fall — you have to wonder, when will it end?" says Danielle Brian, the executive director of the Project on Government Oversight, an independent, non-partisan government watchdog group. "How can we continue to believe Department of Energy promises to end this brazen laxity in the handling of national security information?"

    TIME has also obtained the report of a task force set up by Energy Secretary Bodman to examine some of the security issues in his department. Given the stakes involved in protecting nuclear secrets in a post 9/11 world, the report makes uncomfortable reading: It details not only more extensive drug use among staff at Los Alamos, but describes a systematic lack of accountability and weaknesses in the safeguards surrounding....

    [ More ]


              Bonus CATALYST Scene!        
    Hey guys! I posed this bonus scene from Vera's POV in Catalyst for the YA Scavenger Hunt a few months ago. Here it is, and I hope you enjoy it!

    To read a bonus scene from Control from Cy's POV, click here. :)




    VERA


    I am green.
    Hear me roar.
    Well, I’m greenish.
    This is what I say to myself in the mirror in the morning. I’ve dragged myself from Hex’s four, deliciously heavy arms, out of the common room where we’ve all taken to sleeping at night. We’re all too chicken to sleep alone these days, though no one will admit it.
    Back in my room, I push aside the softened, dying vines that used to creep from floor to ceiling. It used to look like a jungle in here; now it’s as if winter has permanently taken root. We have to conserve energy now, and I’m only allowed enough power to fuel the clamshell tanning bed where I get my daily dose of UV.
    I study my reflection with a critical eye. My face is greener than the rest of my body, which is turning that un-tasty shade of pond scum and fall leaves. No matter that my curves are perfectly intact. Hex says my body is a figure-eight racetrack and I heartily agree, particularly when I’m kicking his ass in Kendo. I love how that pisses him off.
     But I mourn the absence of sunlight in my life. The chloroplasts in my skin ache for photons, for drenching solar radiation. There is no other way to explain the way I feel, locked away from the sky because we can’t risk showing our faces outside of our home, Carus. We can’t go up to the agriplane anymore.
    Dammit. I’m hungry as hell.
    After a breakfast of soil brownies, I go straight to Marka’s room. She’s like our den mother, and ever since the Senator’s assassination, she’s been locking herself up and watching the news incessantly. Carus isn’t safe anymore. Worry is shrinking her already thin frame. She might disappear in a stiff breeze, and it terrifies me. But terror is a good friend. It makes me mad, and anger is how I fuel myself with the energy to fight. Fight who? We’ll find out soon.
    I sit on the bed and Marka barely notices.
    “Did you eat breakfast?” I ask.
    She barely shakes her head. Her eyes are glued to the screen before her. Nervousness gnaws at me, and I start chewing my fingernails, which still taste of nitrogen and phosphorus from breakfast.
    Soon, Hex and Zelia show up. Hex puts two hands on my shoulders, and they’re steady, but I can still feel the apprehension in his fingertips. Zelia sports dark circles under her eyes, and her hair is violently frizzy. She probably lost another night of sleep, and it’s no wonder. We all miss Cy, but she loved him most, and carries his loss like an infection that sickens her. She won’t talk to me. She won’t talk to her sister, Dyl, about it, either. I’ve never been good at warm and fuzzy. I hover near her at bedtime, at meals, hoping that just being around is enough. When I hold her with a glance that says Are you okay? I miss him too, she always looks away.
    There’s only one cure for her despair. Cy.
    I look away from Zelia, only to find Marka watching me with her concerned doe eyes. Even now, I remember that look. Memories flood me, of lying in a cold, stinking gutter, crying as warm hands leave me behind. After being discovered and deposited in a dark, locked room at the local orphanage, those big eyes of Marka found me. She swaddled me with an extra blanket and picked me up.
    “Aren’t you the most beautiful thing that ever sprouted on this earth?” she cooed.
    Hex says it’s not possible to have memories from when I was a baby. Maybe I’m making half this up. Maybe I’m just recalling what Marka told me as a child. But I swear, I remember her eyes. They understood the love I’d wanted from my parents, and hurt I received in return. They spoke of more love and pain to come, whether I liked it or not.
    The news conference begins, and Marka’s eyes snap to the screen.
    My skin goes icy, because somehow I know. This conference will bring no good news.
    Today is the beginning of the end, and we all know it deep in our bones.




              Bruxo 13, a partir de hoje, SEMANAL NO HQFAN!        
            Viver de arte no Brasil é uma tarefa árdua para os iniciantes como eu. É preciso conciliar toda uma vida familiar, trabalho e estudo ao mesmo tempo que precisa ter dedicação com a arte. Não é fácil, mas é prazeroso. Desde sempre meu objetivo é ser um quadrinista profissional. É, o sonho é viver bem apenas com minha arte. Quando criei a série Anemo eu tinha tempo, mas faltava planejamento, gerenciamento e experiência e a série nunca chegou ao fim, embora eu tenha desenhado os dois capítulos finais (um dia eu publico!). Então, desta vez, eu decidi ir com calma. Venho desenhando este pequeno mangá há algum tempo, algumas páginas por semana, apenas pelo prazer de desenhar. Quando percebi, tinha em mãos alguns capítulos que poderiam ser publicados em série. Encontrei uma forma de conciliar e acho que finalmente é hora de me divertir não apenas desenhando, mas publicando também. Nunca foi e nem será meu objetivo criar uma obra revolucionária. Eu só quero me divertir fazendo o que eu amo, quadrinhos, mangá, e quero que vocês se divirtam junto comigo.

    Por que a série vai ser publicada da forma que vai, um capítulo de 10 páginas por mês? Para ser honesto, é para ter ao meu lado um fator fundamental quando se trata de planejamento: o tempo. O mesmo que pode fazer as coisas florescerem pode levar ao fracasso os que não souberem lidar com ele. É por isso que vou dar tempo entre um capítulo e outro. Tempo para produzir. Tempo para postar. Tempo para divulgar. Tempo para outras pessoas conhecerem. Eu sou um cara só! Se eu não usar o tempo de forma sábia, não vou dar conta do projeto. Por isso, todo dia 13 de cada mês vai sair um novo capítulo. 

    Espero de coração que, já que falamos de tempo, tirem um tempinho, leiam esse primeiro capítulo, saboreiem com calma. Daqui a um mês voltem para saber o que acontece nas próximas 10 páginas. E depois de mais um tempo, nas próximas 10 e que, quando perceberem, já tenha se passado um ano ao meu lado e ao lado do Bruxo 13. 

    Sou grato por você estar aqui e desejo uma boa leitura!

    Renan Ishin, 13 de Julho de 2017.

















    Continua em 13 de Agosto!



              Where They At Doe - Ribbalicious        

    Where are they at though? ►ENJOY THIS? LIKE, COMMENT & SUBSCRIBE! http://ribba.co/subscribe ◄ ———– █ Ribbalicious http://ribbalicious.com █ Facebook https://ribba.co/facebook

    The post Where They At Doe appeared first on Ribbalicious.


              The Opera Box 07-11-2016 with Ron Nadel        
    Playlist:

    Emerson Buckley New York City Opera Orchestra Beverly Sills- The Ballad Of Baby Doe Willow Where We Met Together - Beverly Sills And Friends
    - voicebreak -
    Ambrosian Opera Chorus Beverly Sills John McCarthy London Symphony Orchestra Thomas Schippers- Lucia Di Lammermoor Oh Giusto Cielo Il Dolce Suono - Donizetti Lucia Di Lammermoor
    Roland Gagnon- La Fille Du Regiment Cen Est Donc Fait Par Le Rang Et Par Lopulence Marie - Donizetti La Fille Du Rgiment
    - voicebreak -
    Beverly Sills Dame Janet Baker New Philharmonia Orchestra Giuseppe Patane Nicolai Gedda John Alldis Choir John Alldis- I Capuleti E I Montecchi 2004 Remastered Version ATTO PRIMA Scena 2 Oh Quante Volte Giulietta - I Capuleti E I Montecchi
    Dame Janet Baker Beverly Sills New Philharmonia Orchestra Giuseppe Patane Nicolai Gedda John Alldis Choir John Alldis- I Capuleti E I Montecchi 2004 Remastered Version ATTO PRIMA Scena 2 Vieni Ah Vieni E In Me Riposa RomeoGiulietta - I Capuleti E I Montecchi
    - voicebreak -
    Beverly Sills Karl Richter Orchestra And Chorus Of The Teatro Coln Buenos Aires- Giulio Cesare HWV 17 Da Tempeste Il Legno Infranto - Giula Cesare Beverly Sills Highlights Live Performance 1968
    Beverly Sills Julius Rudel New York CIty Opera Orchestra- Act 1 Ernani Involami - Verdi Ernanic
    - voicebreak -
    Beverly Sills Julius Rudel London Symphony Orchestra John Alldis Choir John Alldis- Les Contes DHoffmann Les Oiseaux Dans La Charmille - Offenbach Les Contes DHoffmann
    - voicebreak -
    Emerson BucklyBeverly SillsWalter CassalNew York City Opera Orchestra- Always Through The Changing - Douglas Moore The Ballad Of Baby Doe


    playlist URL: http://www.afterfm.com/index.cfm/fuseaction/playlist.listing/showInstanceID/109/playlistDate/2016-07-11
              DIY: marble servies met nagellak        
    Volgens mij is het echt een hele tijd geleden dat ik een DIY maakte voor de website, stom eigenlijk want het is zo ontzettend leuk om te doen! Daarom besloot ik van de week maar eens creatief bezig te zijn met een camera, dus maakte ik deze super leuke mokken en schaaltje met nagellak en een bakje met water. Het is echt super leuk om te doen en het resultaat mag er wezen! Kijk snel verder hoe je ook zulke leuke mokken of schaaltjes kan maken! Wat heb je nodig? – servies – saté prikkers – bakje dat vies mag worden – warm water – nagellak – aceton – krant – wattenschijfjes Ik kocht mijn servies bij de Action voor een paar cent en gebruikte een diep Chineesbakje wat ik daarna gewoon weg kan gooien. Omdat je met nagellak aan de slag gaat krijg je dat eigenlijk niet goed meer schoon dus doe het niet in een goed bakje dat je graag netjes wilt houden. Laten we aan de slag gaan, zorg er wel voor dat je even een krant onder het bakje neer legt want je wil natuurlijk niet per ongeluk nagellak op je tafel of kleren krijgen. Ik […]
              DIY: Chocoladebakjes maken        
    Het is lekker weer buiten en het liefst geniet je dan van een lekker ijsje. Je kan dat natuurlijk saai in een glazen schaaltje doen maar je eigen schaaltje maken is veel leuker. En wat helemaal leuk aan dit schaaltje is dat hij van chocolade is. IJs en chocolade is altijd een perfecte combinatie en ik laat je vandaag zien hoe je heel makkelijk deze leuke en lekkere bakjes kan maken. Voor 9 bakjes gebruik ik drie chocoladerepen in het Milka formaat. Wij gebruikten goedkope chocolade van de Albert Heijn, maar die vonden we toch niet zo lekker. Kies dus wel een chocoladereep uit die je lekker vindt! Smelt deze om op de au bain marie manier. Ondertussen blazen we de waterballonnen op en leggen er een knoopje in. Blaas ze niet al te groot, want anders worden de schaaltjes wel erg groot. Als de chocolade helemaal gesmolten is kan je hem van het vuur afhalen. Ik doe de chocolade op wat bakpapier, zo kan je ze er makkelijk vanaf halen als ze straks hard zijn geworden. Doe eerst een klodder chocolade op het bakpapier als ondergrond zodat het bakje blijft staan. Dip nu de ballonnen in de chocolade. Vergeet […]
              The Opera Box 07-21-2014 with Ron Nadel        
    Playlist:

    Glyndebourne Festival Chorus Sir Simon Rattle- Porgy And Bess Act 1 Scene 1 Summertime - Gershwin Porgy Bess
    - voicebreak -
    Emerson BucklyBeverly SillsWalter CassalNew York City Opera Orchestra- Act 1 What A Lovely Evening - Douglas Moore The Ballad Of Baby Doe
    Beverly Sills Emerson Buckley New York City Opera Orchestra- The Ballad Of Baby Doe Willow Where We Met Together - Beverly Sills And Friends
    Beverly Sills Emerson Buckley New York City Opera Orchestra Walter Cassel- The Ballad Of Baby Doe Oh Mr Tabor - Beverly Sills And Friends
    Emerson Buckley Frances Bible New York City Opera Orchestra Walter Cassel- The Ballad Of Baby Doe Warm As The Autumn Light - Beverly Sills And Friends
    - voicebreak -
    Charles Robert Austin Seattle Symphony Chorale Gerard Schwarz Seattle Symphony Orchestra Paul Gudas Barry Johnson Lauren Flanigan Richard Zeller Anthony Dean Griffey Lori Summers Emily Lunde Carolyn Gronlund Terri Richter John Obourn Eugene Buchholz Erin Stark- Peter Ibbetson Op 20 Act II Scene 3 You Are Peter Ibbetson Mary Peter - D Taylor Peter Ibbetson
    Charles Robert Austin Seattle Symphony Chorale Gerard Schwarz Seattle Symphony Orchestra Paul Gudas Barry Johnson Lauren Flanigan Richard Zeller Anthony Dean Griffey Lori Summers Emily Lunde Carolyn Gronlund Terri Richter John Obourn Eugene Buchholz Erin Stark- Peter Ibbetson Op 20 Act II Scene 3 My GodMimsey Peter Mary - D Taylor Peter Ibbetson
    - voicebreak -
    Benjamin BrittenPeter GlossopRoyal Opera Covent Garden- Act 2 I Dont Like The Look Of The Mist - Britten Billy Budd
    Benjamin BrittenPeter GlossopRoyal Opera Covent Garden- Act 2 With Great Regret I Must Disturb Your Honor - Britten Billy Budd
    Benjamin BrittenPeter GlossopRoyal Opera Covent Garden- Act 2 Deck Ahoy - Britten Billy Budd
    Benjamin BrittenPeter GlossopRoyal Opera Covent Garden- Act 2 Wholl Volunteer To Board Em - Britten Billy Budd
    - voicebreak -
    Philip BrunellePlymouth Music Series Orchestra Soloists- The Promise Of Living - Copland The Tender Land


    playlist URL: http://www.afterfm.com/index.cfm/fuseaction/playlist.listing/showInstanceID/109/playlistDate/2014-07-21
              Sleepless Nights 06-17-2014 with Ron Nadel        
    Playlist:

    - voicebreak -
    John Moriarty Beverly Sills Walter Cassel Francis Bible New York City Opera Orchestra And Chorus- The Ballad Of Baby Doe Act 2 - Moore The Ballad Of Baby Doe


    playlist URL: http://www.afterfm.com/index.cfm/fuseaction/playlist.listing/showInstanceID/16/playlistDate/2014-06-17
              NYC DOE Celebrates PS 102 Mural        
    20/20 Vision for Schools practices what they preach, building a “resume of trust” with the New York City Department of Education by serving schools in meaningful ways. Today the DOE featured the “Welcome to PS 102″ mural documentary on its website homepage. Watch the documentary on DOE’s website here.
              living clock of nature -- rory came across two fawns this past week        


    someone rory spoke to wanted to "rescue" one of the fawns. hfs. don't just do something, stand there. so often humans want to do something when doing nothing would be more beneficial. how many acts cause unintended harm? it takes more than good intentions. a little learning may be a dangerous thing. but a complete lack of learning is even more frickin' dangerous. not that rory ain't ignorant of mucho too. rory, what the fuck are you talking about? this: Does have to leave their fawns stashed while they forage when the fawns are too new to keep up. the doe comes back to nurse the fawn and care for it. the fawn is relatively scentless at that age and by remaining still reduces its chance of predation. in some instances, its spots help to camouflage it on the sun-dappled forest floor. this subject reminds rory of the old myth of "don't handle the baby bird ... don't touch it ... because the mother will abandon it." according to roryz experience and the cornell laboratory of ornithology, that's a bunch o' hooey. i recall last spring, a fledgling starling had the misfortune to flutter down into my backyard. one of my pooches wanted to get to the bird, which was fluttering clumsily about in some ivy, which was confusing the dog and keeping him from getting the bird immediately. however, the bird was unable to escape. a parental starling was watching and calling from a nearby gutter. rory picked the young bird out of the ivy and set it atop a fence post to save it from unnatural selection by my beloved canis familiaris. off the goofy young bird went to the safe side of the fence. the parent descended. no problemo. still, i have heard and read that it is bad to put your scent on and around a nest because it cues predators to investigate, leading them to the nest.

    when you think about the traditional tale of don't touch the fledgling, it doesn't really make sense. first, most birds have virtually no sense of smell. roryz beloved turkey vulture being an exception, of course. so, putting your scent on say a fledgling starling don't mean jack diddly to another starling. the aftermath of your touch is pretty frickin' much "invisible" to the bird. second, what kind of evolutionary sense would that make. animals are disturbed and have close encounters often out there ... if every bird that had some near miss with a predator were then abandoned by its mother wtf sense would that make.

    no the fawns don't need rescue. rescue would do them more harm than good. maybe like the children of iraq.


              Die Kreuzfahrt        
    Autorin: Sarah Setting: Rettungsboot Clues: Enttäuschung, Prügel, Hochfinanz, Schwindel, Sturheit Fortsetzung zu Präsidiale Stockenten Fortsetzung zu Nur ein toter Zombie ist ein guter Zombie Fortsetzung zu Jane Doe „Und nochmal von vorn“, rief Aaron demotiviert in die kleine Runde, während … Weiterlesen
              Reactie op Wat doe je als moderne SEO nog? door Romano        
    Goed artikel. Vind het knap hoe Google het algoritme steeds beter krijgt. Vroeger was het goed mogelijk om een prul website hoog in de zoekmachines te krijgen louter door het uitbuiten van bepaalde tactieken. Ik denk dat dit in zekere zin nog steeds wel mogelijk is maar het word steeds meer sisyphusarbeid, het rollen van een steen tegen de berg op. Het ontwikkelen van een merk is broodnodig.
              TINOs: Teachers in Name Only?        
    The NY Post has a story yeterday that reported on the 1500 UFT members who are being paid not to teach as part of a negotiated union-release program: "In the city's funny math, you get only one teacher for the price of two. The Department of Education pays about 1,500 teachers for time they spend on union activities -- and pays other teachers to replace them in the classroom. It's a sweetheart deal that costs taxpayers an extra $9 million a year to pay fill-ins for instructors who are sprung -- at full pay -- to carry out responsibilities for the United Federation of Teachers."

    In a time of fiscal austerity, some folks think that the practice should end: "With Mayor Bloomberg calling for thousands of teacher layoffs to balance the 2012 budget, critics say it's time to halt the extravagant benefit. "In these tight fiscal times, it defies common sense to pay two different people to do one job," said Dick Dadey, executive director of Citizens Union, a government watchdog. "It's a waste of money."

    Perhaps Dadey is right, but there's a couple of larger points that get lost in the midst of all the union focused bashing-and, ironically, it is made by E.J. McMahon, certainly no fan of labor. As he pointed out in the same edition of the Post, commenting on Wisconsin and Governor Cuomo's challenges to rein in labor costs: "It’s pointless to blame the unions themselves for this situation. After all, they are only acting the way unions are supposed to act — relentlessly pursuing the interests of their members, period. The real blame falls on the generations of elected officials who have abdicated their responsibility by creating and nurturing this system."

    And the issue with the union released teachers fall on the nonfeasance of the current occupant of city hall. As the union spokesman told the Post: "UFT spokesman Dick Riley said such arrangements are common among city unions "and were instituted with the agreement of NYC government."  The mayor, probably out of town, was unavalable for a comment.

    It is high time for both the Post and the NY Daily News to refocus their attention on where it belongs-the mismanagement of the educational edifice by the mayor and his dearly departed ed head, Joel Klein. (These papers share in the culpability since they promoted the mayor's faux achievements uncritically.) After all, Bloomberg and Klein are the ones who larded up the DOE payroll with 16,000 additional personnel-money fro nothing in our view. And they're the ones who promoted an out sized NYC educational achiement that is turining out to be made almost entirely out of whole cloth.

    Now, what may be true is that the UFT colluded for too long with the mayor's phony test score bonus regime-but the blame needs to be redirected to the man in charge of the fiasco. And can we stop with all of this LIFO propopaganda? Seniority may be a flawed system for hiring and firing teachers but, much like democracy, it might also be better than all of the alternatives-at least under the current structure of public education. In NYC, are we going to replace seniority with a system controlled by Bloomberg and his lackeys? Talk about making a bad situation worse!

    The reality here is that the mayor's nine year rule has been less than stellar in regards to the educational change that he told us should be the basis for determining whether he has been a success or a failure. When we add the incredible increase in funds and personnel into the mix, the evaluation falls from a D to an F. The teacher's union has played a role in all of this, but it hasn't been a starring one. That honor goes to Hizzoner.

              Balik Kampung on Hari Raya 2017        
    It’s Hari Raya again! Ah Doe wishes all Muslim friends a happy and blessed Hari Raya. Those who are working away from their hometown will be so delighted to travel back home to celebrate Hari Raya with their families. This explains the traffic congestion along the highways, the quietness in big cities and the fireworks […]
              Happy Hari Raya to all muslim buddies        
    It’s just 4 weeks before the Muslim community celebrates the Hari Raya festival. There are some inquiries about festive songs for this season. This is a ready made Hari Raya song book that Ah Doe recommends: Song book for “Hari Raya by Saloma” and I think this alone is not enough… Stay tuned for another […]
              A Good Read for the Summer…..        

    East Grinstead Museum’s exhibition ‘Rebuilding Bodies & Souls’ tells the story of Sir Archibald McIndoe, world-famous plastic surgeon, and his pioneering work on the young airmen who were shot down & badly burned during WW2.  They knew that they were his ‘guinea pigs’, and so the infamous ‘Guinea Pig Club’ was born.  Club membership was proudly held, and with good reason, as its members had all endured long-term and grueling treatment. The history of McIndoe and his ‘Guinea Pigs’ has moved and inspired many people, among them writers of both fact and fiction, several of whose books are available in the Museum shop.  Hot off the press is ‘Incendo’ by Joseph Randolph Richard.  This is a gripping novel which follows the life of a young spitfire pilot, who is badly burned and, after extensive and compassionate treatment by McIndoe is able to return to flying.  We have signed copies of this book for you to buy ! Another novel just out is ‘The Beauty Shop’, a love story by Suzy Henderson.  Initially dealing with the struggle of a bomber pilot who is shot down, and is treated by McIndoe, the book moves on to look at relationships and of course, love …  Love between the main character and the woman he would like to become his wife … Will it all work out ?  Buy the book and find out ! We also have several books written about Guinea Pig Club members which are purely factual.  One such is ‘A Ruddy Awful Waste’ by Eric Lock DSO, DFC and Bar.  Not an easy read, but then, his was not an easy life. Read it for an honest account of the life of a Battle of Britain Fighter Pilot. Come and explore our shop book shelves and purchase an interesting read ….

    The post A Good Read for the Summer….. appeared first on EAST GRINSTEAD MUSEUM.


              The Research Room        

    East Grinstead Museum has a wonderful research room available for visitors and researchers alike.   With books, magazines, and news paper cuttings about the local area you are able to read and research your area of interest. As a result of our Rebuilding Bodies & Souls exhibition we have welcomed medical and history students recently as they work towards their dissertations. Currently Alex (in the photo) is studying History of Medicine and researching the role of art in the history of the hospital, in particular the work of Mollie Lentaigne.  Mollie  made medical drawings in the operating theatre for Sir Archibald McIndoe while he worked on burns victims to document new and often ground breaking procedures.   With an extensive range of books relating to the Guinea Pig Club and Sir Archibald McIndoe Alex is a regular visitor to the museum. If you would like to research something in particular, please get in touch and one of our volunteers will be able to help guide you through the material.  

    The post The Research Room appeared first on EAST GRINSTEAD MUSEUM.


              Today on "Kresta in the Afternoon" - January 22, 2014        

    Talking about the “Things That Matter Most” on January 22
     
    Roe V Wade Anniversary Special
     
    4:00 – Abuse of Discretion: The Inside Story of Roe v. Wade
    Based on 20 years of research, including an examination of the papers of eight of the nine Justices who voted in Roe v. Wade and Doe v. Bolton, Abuse of Discretion is a critical review of the behind-the-scenes deliberations that went into the Supreme Court's abortion decisions and how the mistakes made by the Justices in 1971-1973 have led to the turmoil we see today in legislation, politics, and public health. Why do the abortion decisions remain so controversial after 40 years, despite more than 50,000,000 abortions, numerous presidential elections, and a complete turnover in the Justices? Why did such a sweeping decision—with such important consequences for public health, producing such prolonged political turmoil—come from the Supreme Court in 1973? Clarke Forsythe, author of the aforementioned book, joins us.
     
    5:00 – Abandoned: The Untold Story of the Abortion Wars
    Every day, thousands of children fragile, innocent, alone are abandoned. They are brutally snuffed from the world and literally left in the trash . . . and it's all legal. Monica Miller is here to tell her story of one woman's staunch and courageous defense of those children abandoned by abortion. She has pulled the bodies of thousands of unborn babies out of dumpsters and given them a proper burial. She has photographed their bodies as well. She will tell us many fascinating tales from the front-lines of the abortion battle.

              Snel bruin worden doe je zo        

    1: Scrubben

    Wil je snel bruin worden? (en langer bruin blijven?) dan is het belangrijk je huid voor het zonnen even te scrubben! Door te scrubben verwijder je de dode huidcellen van je huid en dat zorgt er voor dat alleen je nieuwe huid (die nog een tijdje blijft zitten) bruin wordt. Heb je jouw lichaam gescrubt? Smeer je dan de eerste paar dagen extra goed in! Je nieuwe huid heeft namelijk nog geen zonnestraal gezien en zal hier even aan moeten wennen.

    2: Wortels eten

    Wil jij snel bruin worden in de zon? Knabbel dan gerust een aantal worteltjes naar binnen! In wortels zit namelijk caroteen, een stof die zorgt voor het oranje bruine kleurtje in je huid. Door dit stofje zal je huid sneller bruinen en een mooi kleurtje kunnen aannemen. Hap daarom per dag minstens een wortel naar binnen of drink genoeg wortelsap!

    3: (Bak) Olie

    Ook olie kun je gebruiken om snel bruin te worden. Maar let op: dit is super slecht voor je huid! veel meiden gebruiken baby olie om snel een bruin huidje te krijgen, maar deze kun je voor je gezondheid beter thuislaten. Kies in plaats daarvan voor een zonneolie met factor! Deze zijn bij verschillende bekende merken verkrijgbaar en hebben daarnaast ook nog eens een extra voordeel: je huid gaat er super sexy van glanzen!

    zonneolie
    Deze zonneolie van Ambre Solaire schijnt erg goed te werken!

    4: Maak gebruik van de reflectie

    Mensen die op wintersport zijn geweest zijn vaak poepie bruin en ook kinderen die veel in het water spelen hebben snel een donker tintje. Dat komt door de weerkaatsing van het zonlicht en dus de straling waar je bruin van wordt. Wit en water weerkaatsen en zorgen er voor dat de stralingsintensiteit hier veel hoger is! Wil jij snel bruin worden? Dan kun je jezelf dus het best begeven bij het water of bij een wit strand.
    water reflecteerd
    Handige tip: maak nog meer gebruik van deze reflectie en leg tijdens het zonnen een spiegeltje of stukje aluminium folie onder je hoofd, zo kan ook je gezicht snel bruin worden terwijl je op je buik aan het zonnen bent. 

    Final tip bij snel bruin worden:

    De bovenstaande tips zorgen er voor dat je sneller bruin zult worden. Iedere huid is immers anders en bij de een zal het misschien beter werken als bij de ander. Het is belangrijk je altijd goed in te smeren en je huid niet te laten verbranden! Word je naar al deze tips nog niet bruin? Dan zul je jouw bruine-huid-ambitie helaas moeten laten varen.. Maar ga niet bij de pakken neerzitten, er zijn tegenwoordig genoeg goede zelfbruiners op de markt die jouw witte huidje een mooi kleurtje kunnen geven en daar kun je natuurlijk gebruik van maken!
              DIY: Papaja Masker        

    Met papaja kan je ook je huid verzorgen. Ik heb een masker gemaakt met de volgende ingrediënten:
    • Papaja
    • Yoghurt
    • Honing
    • Havermout
    1. Voor het masker heb je genoeg aan een kwart van de papaja (een handje vol). Snij de papaja eerst door de helft, haal de schil eraf, lepel de pitjes eruit en snij het vruchtvlees in blokjes.
    2. Doe de blokjes in een kommetje en prak ze fijn met een vork. Je kan natuurlijk ook een blender gebruiken.
    3. Prak of blend net zo lang totdat er geen grote stukjes meer in het papje zitten.
    4. Voeg vervolgens een eetlepel yoghurt toe.
    5. En doe er daarna een eetlepel honing bij.
    6. Meng dit totdat alles met elkaar vermengd is en strooi er dan een paar handjes havermout erbij.
    7. Mix alle ingrediënten goed door elkaar en dan is het masker klaar.
    8. Het is niet het handzaamste masker om aan te brengen en ook zeker niet het flatterendste spul om op te smeren, maar het voelt heerlijk op je gezicht. Het verkoelt je huid en voelt lekker zacht aan. De geur is oké, niet per se heel lekker, maar ook geen vervelende geur om af en toe een vleugje van te ruiken. Na tien minuten (en maximaal een uur) kan je het papajagoedje van je gezicht halen door het eraf te wassen met warm water. Let op dat je ook echt alles weghaalt, anders heb je een oranje vlek of een verdwaald stukje havermout op je gezicht zitten.



              DIY: Cream blush        
    Wat heb je nodig:
    • Een creme naar keuze.
    • Een oogschaduw die je niet meer gebruikt.
    • Een lepel.
    • Een bakje.
    • Glittertjes als je dat wilt.
    • Een potje.
    • En zoals altijd stickertje en pen.
    • Ook knipje nagelvijl of iets anders waar je de oogschaduw mee los kunt maken.
    Stap 1:
    Je neem het bakje de oogschaduw de creme en de lepel voor je. Een creme in een pot is het handigst.
     
    Stap 2:
    Wanneer je een paleltje met oogschaduw neemt kies je eerst de gewenste kleur uit. Je neemt een knipje of iets dergelijks en maakt hiermee de gewenste kleur oogschaduw los. Die prak je goed in het bakje.
    stap 3:
    Neem dan een eetlepel creme en meng dit goed met de oogschaduw. Wanneer je ook graag glitters in je blush wil is dit het moment. Dat meng je allemaal goed er mogen klontjes inzitten die druk je kapot op de huid. Sommige Scrubs hebben dit namelijk ook. Dan doe je het in een potje.

              DIY: Tinted Lipbalm        
    Wat heb je nodig:

    Kleurtjes lipstick
    Labello
    Plastick Bakje
    Lepeltje

    Stap 1:
    Neem twee kleuren lipstick en doe deze in een bakje samen met de labello.

    Stap 2:
    Smelt het in de magnetron en giet het terug in de huls.
              DIY: Metallic Gel- Eyeliner        
    Wat heb je nodig?
    - Twee kleurtjes oogschaduw
    - Glitter poeder voor op je ogen - wij gebruikten gouden glitter oogschaduw
    - Vaseline
    - Een potje
    - Een mesje of iets anders waarmee je oogschaduw kunt breken
    - Lepeltje/roerstaafje

    1. Je begint met het breken van de oogschaduw. Je kunt de oogschaduw een keer op de grond laten vallen, maar je kunt er ook stukjes vanaf schrapen. Doe dit met beide kleurtjes en strooi er ook al wat glittertjes overheen.

    2. Doe dit nu in het potje. Zorg er wel voor dat de kleuren nog niet teveel met elkaar mengen want dit zorgt voor een raar kleurtje.

    3. Voeg nu een klein beetje vaseline toe. Dit hoeft echt niet veel te zijn, anders wordt de eyeliner niet gepigmenteerd genoeg en zie je er niets van. Meng dit nu door elkaar.

    Klaar!
              DIY: Munt maskertje        
    Ingrediënten voor het Munt Maskertje:
    • 20 muntblaadjes
    • 1 eetlepel yoghurt
    • 1 theelepel honing
    • 1 theelepel citroensap
    • 2 eetlepels rolled oats
    1. Doe alles in een blender/keukenmachine/staafmixer/Magic Bullet

    2. Meng tot een glad papje

    3. Breng het masker aan op een gereinigd gezicht, laat het 20 minuten zitten en spoel vervolgens af met lauwwarm water. Gebruik dit masker 2 – 3 keer per week om je huid te zuiveren en minder shiny te maken.
              DIY: Sleutel pimpen        
    Je hebt nodig:
    - lijm
    - glitters
    - eventueel doorzichtige nagellak ofterwijl topcoat
    - en een sleutel natuurlijk!
    1. Je doet eerst op een kant van de sleutel wat lijm
     
    2. Dan doe je er glitters op
     
    3. Afkloppen
     
    4. Nog ff topcoat erover heen en dan de andere kant
     
    5. En dan laten drogen!!

              DIY: Je eigen conditioner        
    Wat heb je nodig?Een kopje mayonaise (liefst geen light, maar gewoon lekker vette)
    Een halve avocado

    Hoe doe je het?
    Mix de mayonaise met de avocado tot een mooie groene smurrie. Was je haar, droog het een beetje met een handdoek en doe het goedje in je haar. Goed inmasseren, liefst een paar minuutjes! Vouw je haar in een knotje (gewoon een beetje bij elkaar plakken), en doe nu een douchemuts over je haar. Een (warme) handdoek werkt ook! Laat het twintig minuten intrekken, spoel het goed uit en laat je haar drogen of föhn het.

    Voila glanzende en zachte lokken!
              DIY: Oordopjes oppimpen!        
    Wat heb je nodig?- iPod-oortjes
    - borduurgaren
    - Schaar

    Aan de slag:

    Stap 1: Knip een stuk garen af. We raden aan om in het begin op zijn minst dertig centimeter te gebruiken.

    Stap 2: Maak het garen aan het begin van de oortjes vast.

    Stap 3: Wikkel het langste deel van het touw om de oortjes heen en zorg dat je om het korte uiteinde heen wikkelt.

    Stap 4: Na een paar keer wikkelen kun je het kortere eind afknippen zonder dat het nog loslaat.

    Stap 5: Wikkel door totdat je geen garen meer over hebt.

    Stap 6: Knip een nieuw stuk garen in een andere kleur af. Je kunt zelf bepalen hoe lang je het stuk wilt hebben.

    Stap 7: Begin met het wikkelen van de tweede kleur en zorg dat je over het losse uiteinde van de vorige kleur heen wikkelt. Zo zit ook het uiteinde goed vast.

    Stap 8: Doe dit met verschillende kleuren totdat het hele draad gekleurd is.

    Stap 9: Maak een dubbele knoop aan het einde en knip het overgebleven stuk touw af.

                      


    5º Domingo da Quaresma – Ano A

    ” Jesus nunca abandona seus amigos. Ele está sempre presente em nossa caminhada, trazendo-nos alegria, esperança e consolação nos momentos difíceis.”

    – Missa com criança da semana: Jesus ressuscita Lázaro
    – Evangelho: Jo 11,3-7.17.20-27.33b-45
    Jesus é a ressurreição e a vida
    A liturgia de hoje nos convida a reconhecer que Jesus nunca abandona seus amigos. Ele está sempre presente em nossa caminhada, trazendo-nos alegria, esperança e consolação nos momentos difíceis. Quando acreditamos verdadeiramente em seu poder, coisas maravilhosas acontecem e nossa vida se renova.
    Acolhida – Boa noite, queridas crianças. Boa noite a todos aqui presentes. Sejam todos muito bem vindos a esta celebração.
    Hoje, de uma forma especial, o evangelho vem nos mostrar o quanto de humano Jesus era. Jesus fala, Jesus prega, Jesus realiza grandes obras e Jesus chora, chora porque sente na carne a dor da perda de alguém que ele amava muito, muito.
    Deixa-me explicar isso direito.
    É que Jesus era muito amigo de Marta, Maria e Lázaro que eram todos irmãos.
    Um dia, Lázaro ficou muito doente e suas irmãs mandaram chamar a Jesus. Só que quando Jesus chegou à casa de Lázaro, ele já estava morto há quatro dias.
    Então, Marta, disse a Jesus que se ele estivesse ali antes, seu irmão não teria morrido. E sabem o que foi que Jesus respondeu a ela?Que Ele era a ressurreição e todos que acreditavam nele, jamais morreriam – perguntou se ela assim também acreditava que Ele era o Senhor da vida e da morte.
    Ela disse que sim, que Ele era o filho amado de Deus e que tudo podia.
    Nesse momento, crianças, Jesus foi até o túmulo de Lázaro. Chegando lá ele teve um gesto muito humano, vendo que seu amigo estava morto, Ele chorou ao vê-lo. (já até fedia, né).
    Naquele momento, Jesus elevou seus olhos ao céu e pediu ao Pai que lhe concedesse o pedido, que ele pudesse dar vida novamente a Lázaro, seu grande amigo.
    Então crianças, ele mandou que a pedra fosse tirada e gritou para Lázaro.
    _Oh, Lázaro, meu amigo. Venha, levante-se e ande.
    Vocês podem até não acreditar, crianças. Mas foi isso mesmo que aconteceu. Lázaro que estava morto, através do grande amor de Jesus, ressuscitou, levantou todo atado e andou.
    E foi aquela festa para que todos pudessem crer que Deus é o dono da vida e da morte e que através de Jesus, todos nós também um dia ressuscitaremos para a vida eterna. Amém.
    De pé, com a alegria do cristão, vamos cantar saudando a Jesus de todos nós.
    Ato penitencial –
    Falando em mortes e ressurreição… É bom lembrarmos nesta quaresma que já está quase terminando as condições em que precisamos também para ressuscitar, ou seja, dar vida nova ao que é velho.
    Quantas coisas erradas temos vivido, hein, crianças? Erros que nos deixam mortos no amor e bem vivos para o pecado…
    Muitas vezes estamos vivos demais para o egoísmo, para o orgulho e mortinhos para a bondade, para a partilha.
    Quantas não são às vezes, que nos sentimos atados, amarrados demais pra ajudar ao irmão, ou a nossa mãe em suas tarefas, ou vir à missa e, estamos bem vivos para ir à lagoa, pra bater uma bolinha, pra diversão, para falar horas a fio no celular. ficar por um dia na frente do computador…
    É muitas também são as vezes que caminhamos como zumbis pelas ruas, nos esquecendo dos caídos, dos necessitados e dos sofridos, mas jamais nos esquecendo e nos mantendo bem vivos para uma boa briga, uma tremenda intriga e umas boas mentiras, prejudicando os outros.
    Deixamos muitas vezes de proferir palavras de amor pra gritarmos palavras de dor, de violência, de desordem e ódio.
    Não nos importando com os outros vamos matando os bons sentimentos e revivendo sentimentos de morte nos pecados que cometemos, porque o salário do pecado é este, a morte.
    __ Ah, Senhor, hoje não queremos provocar morte em ninguém, queremos ser veículos de vida como o Senhor foi para Lázaro e queremos que nos perdoe de nossos pecados nos fazendo reviver para a vida eterna. Por isso, nós te pedimos perdão, cantando.
    Leitura – Este é o momento da nossa leitura. É Deus trazendo a luz da vida a todos nós.
    Hoje ele nos dá o seu Espírito, que nos conduz a nossa história e nos ilumina pelos caminhos da vida.
    Ouçamos atentamente essas bonitas palavras do pai.
    Leitura da Profecia de Ezequiel.
    12-Assim fala o Senhor Deus:
    “Ó meu povo, vou abrir as vossas sepulturas
    E conduzir-vos para a terra de Israel;
    13e quando eu abrir as vossas sepulturas
    E vos fizer sair delas, sabereis que eu sou o Senhor.
    14 Porei em vós o meu espírito,
    Para que vivais e vos colocarei em vossa terra.
    Então sabereis que eu, o Senhor, digo e faço
    – oráculo do Senhor”.
    – Palavra do Senhor.
    T. Graças a Deus.
    Aclamação- Agora, crianças, o padre irá contar com detalhes à história que o próprio Jesus vivenciou ao lado de seus amigos. A ressurreição de Lázaro acende ainda mais nossa fé em acreditar na vida nova, mas antes de ouvi-la, vamos ficar todos de pé e cantar com muita alegria.
    Preces
    1. Ã“ pai, cumulai a vossa Igreja da mesma fé que levou Santa Marta a acreditar no poder de Jesus e a professar sua fé.
    T: Atendei, Senhor, nosso clamor.
    2. Ajudai a cada um de nós a crer na ressurreição e a compreender sua dimensão pascal no dia a dia, através da escolha pela vida como nos pede a Campanha da Fraternidade.
    3- lembre o Pai de nossas crianças e lance sobre elas a  sua benção , que elas conheçam a sua luz e sempre andem por ela , superando as dificuldades encontradas , na certeza de que o Senhor caminha com cada uma delas .nós te pedimos
    4- Pedimos Senhor por todos aqui presentes nessa celebração que trouxeram sua fé para comungar junto aos irmãos , que ela aumente e fortaleça na busca da perfeição diária nos ensinando a seguir seus passos de amor e ressurreição  ,nos te pedimos
    Ofertório – Então sabemos que o grande presente de Deus para todos nós é a vida eterna. Hoje Jesus veio nos provar isso.
    E nós nos sentimos felizes, pois somos premiados com a vida e uma vida em abundância, que jamais se acaba, pelo contrário, melhora a cada momento em que estamos mais próximos de Deus.
    Vamos oferecer ao Pai a chama da vida eterna em que acreditamos… o fogo da vida que jamais cessa em nós.
    Vamos oferecer o sal da vida, o tempero de nossos dias, a dosagem de que tudo podemos dar vida nova, novo sabor.
    Vamos oferecer o açúcar, representando a doçura com que devemos encarar todos os fatos. Mesmo vivendo de perdas é preciso ser doce para encontrarmos energia para continuarmos vivendo.
    Vamos ofertar, Ã¡gua, que nos limpa do pecado e nos ajuda a sermos mais limpos também para a vida. Ela que é a ponte que  nos liga a Deus desde o inicio, desde o batismo.
    Vamos oferecer a terra que nos fortalece, que nos debruçamos ao morrer, que dela vem o sustento de nossas vidas e que a ela entregamos nosso corpo , mas cheios de confiança que nossa alma retorna às suas mãos , Senhor .
    Vamos oferecer a nossa vida, perfeita ou imperfeita, feita de risos e choros, de perdas e ganhos, de amor e de pecado, mas com muita vontade de acertar, de encontrar o caminho certo.
    Junto ao pão e ao vinho, Senhor,seremos a oferta da vida nova que queremos buscar a cada dia.
    Vamos todos cantar com muita alegria, o canto do ofertório.
    Comunhão – chegou à hora de participarmos da mesa da eucaristia, onde recebemos o pão da vida que é Jesus. Vamos ao seu encontro cantando com muita alegria. Amém.
    Ação de graças-  Pedir às crianças  que façam uma bonita oração ao pai, agradecendo o dom da vida, o valor que devemos dar a quem nos dá de presente a ressurreição, a confiança de que jamais estaremos sós na nossa caminhada. Deus ampara a todos nós. Deus nos ama. Deus cuida e nos ajuda a viver cada vez mais felizes ao seu lado.  Que sejamos de fato o que Deus espera de nós.
    Falaremos da procissão de ramos que faremos na semana que vem depois da missa, com a bênção na pracinha da matriz. Vamos trazer os ramos e viver esse momento de caminhada com Jesus.

    Historinha para o teatro da semana:

    A Folhinha Daniel

    Técnica: Narração com transparências no retroprojetor
    Personagens: Vozes diferenciadas para os personagens: 1– Narrador; 2– Daniel;
    3– Filó; 4– Mena; 5– Gui; 6– Lhermina
    Narrador â€“ Hoje nosso evangelho fala de viver, morrer, ressuscitar… Jesus, que tem poder sobre a vida e a morte. E a gente pode dizer: morrer é muito ruim! Ninguém quer morrer, não! E foi por isso que me lembrei da história da folhinha Daniel.
    Tudo aconteceu na grande floresta… Na grande árvore da Vida… Dela nasceram muitas folhinhas… Tinha a Filó… a Mena… a Gui… a Lhermina… a Teo e a Dolina… E tinha a mais sabida, que todos ouviam, a folhinha Daniel.
    Eram todas folhas de uma mesma árvore, mas que mesmo parecidas, descobriram que não eram iguais…
    Todos os dias o mestre Daniel ensinava às folhas.
    Daniel â€“ Irmãs, vocês são parte de uma árvore, que tem as raízes fortes escondidas debaixo da terra!
    Narrador â€“ Filó, a mais perguntadeira, disse:
    Filó â€“ E pra que serve a árvore?
    Daniel â€“ Ora… Ela dá abrigo aos passarinhos, dá sombra, dá frutos, renova o ar, ela embeleza… As pessoas vêm se sentar à sua sombra… As crianças… Esse é o propósito das árvores!
    Filó â€“ O que é propósito?
    Daniel â€“ É uma razão para existir… Tornar as coisas melhores para os outros é uma razão de existir. Como nos balançarmos no vento para abanar as pessoas que vêm fazer piqueniques… Dar uma sombra aos velhinhos… Isso tudo é uma razão para existir!…
    Narrador â€“ E o tempo foi passando… A primavera passou o verão… E chegou o outono trazendo seu friozinho… Então ocorreu uma grande transformação:

    Filó
     â€“ Veja Mena, acordei toda vermelha…
    Mena â€“ E eu, tô com uma laranja brilhante!

    Gui
     â€“ E eu! Estou amarelinha!

    Lhermina
     â€“ Vejam o Daniel está brilhando como ouro!

    Narrador
     â€“ A árvore estava linda… Mas todas as folhinhas começaram a perguntar a Daniel o porquê da mudança e tantas cores diferentes.

    Daniel
     â€“ Irmãzinhas, cada uma de nós é diferente, recebemos o sol de maneira diferente, estamos em lugares diferentes… E agora estamos vivendo o outono…

    Narrador
     â€“ E acontece uma coisa diferente… a brisa, que antes balançava as folhinhas fazendo-as dançar, agora parecia zangada e puxava as hastes das folhinhas fazendo muitas delas caírem.

    Filó
     â€“ O que está acontecendo? O que é isso?

    Narrador
     â€“ E Daniel explicou pacientemente.

    Daniel
     â€“ É isso que acontece no outono: é o momento em que as folhas mudam de casa… As pessoas chamam isso de morrer!

    Filó
     â€“ E todas nós vamos morrer um dia , Daniel?

    Daniel
     â€“ Vamos sim! Tudo morre… Grande ou pequeno… Fraco ou forte… Tudo morre! Primeiro, cumprimos a nossa missão e depois morremos.

    Filó
     â€“ Eu não vou morrer não… Você vai?

    Daniel
     â€“ Vou sim… Quando chegar o meu momento!

    Filó
     â€“ Tenho medo de morrer, Daniel!

    Daniel
     â€“ Isso é natural… Todos nós temos medo do que não conhecemos… Mas é preciso pensar que não tivemos medo quando a primavera se transformou em verão, e o verão em outono… Porque teríamos de Ter medo da estação da morte?

    Filó
     â€“ E pra onde vamos quando morremos?

    Daniel
     â€“ Mistério… Mas é importante sabermos que a vida sempre volta… Vamos nos encontrar depois no Grande Reino da Vida.

    Filó
     â€“ Então… se vamos morrer não era preciso viver. E porque viver então ?

    Narrador
     â€“ E Daniel, respondeu do seu jeito calmo de sempre:

    Daniel
     â€“ Pelo sol e pela lua, pelos tempos felizes que passamos juntos. Pela sombra… pelos outros  , pelos  velhinhos… pelas crianças… Pelas estações… Não é razão suficiente?
    Narrador â€“ E ao final daquela tarde, Daniel caiu a flutuar… Parecia sorrir enquanto caía e disse a Filó:

    Daniel
     â€“ Adeus… amiga , adeus por enquanto…

    Narrador
     â€“ E Filó ficando sozinha…sozinha … a única que restava no galho…
    O inverno veio… Filó foi ficando mais frágil… Quando amanheceu veio o vento e arrancou Filó de seu galho… Não doeu… Ela sentiu que flutuava no ar, serena… Enquanto caía, ela viu a árvore por inteira pela primeira vez… Compreendeu que fazia parte de sua vida e sentiu orgulho disso. E viu que sua missão estava cumprida e adormeceu aos pés da árvore da vida.. isso então era a morte ? sim !!!
    Mas havia também o despertar a grande vida prometida e então  ela  despertou para o Grande Reino, finalmente, onde a alegria reinava… Onde todos se encontravam e foi aquela festa…Ali , jamais iriam se separar .. Estavam juntas no paraíso prometido por Deus .
    Compromisso da semana: Pela fé em Jesus Cristo, somos conduzidos pelos caminhos da vida e da salvação

    Fonte de pesquisa (preces e leituras) – www.homilia.com.br
    Imagem e Compromisso da semana (preces e leituras) – www.paulus.com.br

    Fonte:http://www.missacomcriancas.com.br/site/5o-domingo-da-quaresma-ano/

              De Zouaven        
    De Zouaven, het pauselijk leger. In dit leger hebben veel Nederlanders gevochten. Waaronder ook veel Stompwijkers. In september 2017 is er een tentoonstelling over de Zouaven Omdat de Zouaven na terugkomst uit Italië niet allemaal in Stompwijk terugkeerden ben ik benieuwd of er bekend is hoe het met deze "Stompwijkse" oud-zouaven gegaan is. Is er nog informatie? Materiaal, foto's bidprentjes, brieven, andere akten enz. Zijn er nakomelingen of families die een Stompwijkse zouaaf in de familie hadden? Het materiaal kan dan gebruikt worden voor de tentoonstelling en/of een boekje dat wordt uitgegeven. Het gaat om de volgende namen: Bolleboom, J. (Jacobus) Stompwijk 1850-11-17 Bruyn, J. de (Jacobus) Stompwijk 1842-12-23 Gerritse, B. (Bartholomeus) Stompwijk 1846-12-22 Granneman, J. (Johannes of Jan) arbeider Stompwijk 1847-03-16 Heiningen, J. van (Jan) Stompwijk 1852-06-02 Helm, A. van der (Adrianus) Stompwijk 1830-06-26 Olijhoek, W. (Wilhelmus) Stompwijk 1853-09-22 Rijn, J. van (Jacobus) Stompwijk 1844-04-12 Santen, W. van (Willem) Stompwijk 1839-02-07 Vogelaar, C. (Cornelius) Stompwijk 1838-12-10 Vreede, T. de (Theodorus) Stompwijk 1839-03-01 Petrus Roodenburg geboren te Kudelstaart overleden op 80 jarige leeftijd te Stompwijk . Hij was getrouwd met Cornelia Catharina van Santen. Wie kan helpen met informatie? De tentoonstelling wordt georganiseerd door Stichting Oud Stompwijk. Ik doe het onderzoek.

    Dit subforum is aangemaakt door Truus Knijnenburg.

    Meer info ...
              3M forms Renewable Energy Divison to evolve cleantech materials for energy generation and management        

    3M is a world class advanced materials Innovation Company. They have already developed, demonstrated and achieved over 7300 hours with their membrane electrode assem